بارون نگار

خیلی از کسانی که در استودیوهای عکاسی کار می کنن عکاسی استودیویی را نزدیک به عکاسی در موقعیت می دونن. اما از جوانبی که در زیر هم به آن اشاره میشه عکاسی استودیویی خیلی راحت تر از عکاسی در موقعیت هست. شاید یکی از دلایلش مدیریت راحت تر نور باشه.  شما در استودیو منابع مختلف نور را در اختیار دارین در صورتی که در موقعیت فقط نور خورشید تنها منبع نوری شماست. تازه شما در استودیو تنها هستین. و این کمک زیادی بهتون می کنه تا بخواهید در جمع مردمی باشین که هر کدومشون خدای ایده پردازی هستن

اجازه بدین بریم سر همون ده نکته خودمون:

۱- فکر کنید عکس شما یک سالن بولینگ است:

این یعنی چی؟ دقت کردین ( من که خودم نرفتم اما بالاخره دیدم) تو سالن بولینگ، مهره ها چیده می شن. شما روبروشون می ایستین و توپ بولینگ را مستقیم به سمت مهره ها پرتاب می کنید و بر اثر افتادن مهره ها امتیاز می گیرین. خوب. همین جریان تو عکاسی هم هست. کاری نکنین که مدلتون روبروی شما مستقیم بشینه و شما روبروش قرار بگیرین و چیلیک، تمام. یه کم به مدلتون آزادی بدین تا زاویه ای به چپ یا به راست داشته باشه و یه حالت خودمونی تر نسبت به دوربین بگیره، بعد چیلیک.

۲- به ساعت نگاه کنید.

نه برای نگه داشتن زمان، نه. نه برای اینکه به مدل تون گوشزد کنین که چقدر زمان را از دست دادین. که آرامش دادن به مدل بهترین عکس را در کارنامه هنری شما ثبت می کنه. فقط برای اینکه از مدل خودتون سوال کنین که دوست داره  حالت قرار گرفتن اش در جهت حرکت عقربه های ساعت باشه یا خلاف حرکت عقربه های ساعت.

۳- کی راست باشه؟

جهت حرکت عقربه های ساعت بودن یا نبودن چه کمکی می تونه به شما بکنه؟ کمی متمایل شدن به راست یا چپ مدل چقدر تاثیر گذار هست مگه که بخواهیم در این رابطه چیزی بنویسیم یا بخونیم؟ جواب شما خیلی هست. خیلی مهمه. چطور؟ الان می گم. شما باید بدونین که کی راست باشه؟ مغز انسان اینطور ساختاربندی شده که تفکرات مربوط به هوش  را در ناحیه راست انجام میده و مسائل احساسی را به سمت چپ واگذار می کنه. پس کسی که سمت راست یا متمایل به سمت راست می ایسته و از شما می خواد که ازش در این حالت عکس بگیرید، در اصل می خواد با زبون بی زبونی بگه که می خواد منطقی و باهوش و ذکاوت جلوه کنه!

۴- آماده شلیک

ابر و باد و مه و خورشید و فلک آماده شدند تا شما بتونین عکس پرتره استودیویی خودتون را بگیرید. عکس را گرفتین اما نه. اون چیزی نبود که دلتون می خواست. چرا؟ چرا چنین شد؟ یادتون باشه که برای هر “چرایی ” یه “برای اینکه”  هست. برای اینکه شما لنزتون را درست انتخاب نکردین. لنزی که بتونه یه عکس شفاف و زیبا و دلربا از مدلتون به شما بده. استاندارد لنزهای پرتره محدوده ۲۰۰ mm و ۸۰۰ mm هستن. البته باید حساب دوربین خودتون را هم بکنین که با چنین لنزهایی جواب می دن یا نه؟ به عنوان مثال لنزهای کانن ۸۵mm f/1.2 و ۱۳۵mm f/2 به لنزهای ۵۰mm f/1.2 و f/1.4 ترجیح داده میشن. و در رابطه با لنزهای نیکون میشه به لنز ۸۵mm f/1.4 اشاره کرد.

۵- در منتها درجه سمت راست بایستید.

قد شما باید فاصله بین شما و مدل تون را پوشش بده. بیشتر عکاسان پرتره ترجیح می دن که سطح دوربین همسطح با چشمان مدل باشه، اما شما نیاز دارین که در این راه یه خسارتی هم بدین. حتما می پرسین خسارت برای چی؟ وقتی شما سطح دوربین تون را هم تراز با سطح چشمان مدل خودتون می گیرین واکنش دفاعی مدل را که حدس نزدید. او به صورتی غیر عادی سرش را پایین تر و متمایل به چانه اش می گیره هر چقدر هم که شما سر مدل را جابجا کنین فایده ای نداره. چون حرکت سر در کسری از ثانیه رخ میده. پس خسارت اصلی را شما خواهید داشت. اما اگر سر مدل را در منتها الیه سمت راست کادربندی کنین هم دوربین با سطح چشمان مدل تراز خواهد بود و هم سر مدل به سمت چانه گرایش نخواهد داشت.

۶- ۱/۱۲۵  یک کلام!

تنظیمات دوربین های استودیو خیلی ساده است. جوری که انگار از قبل برنامه ریزی کردن و فقط کافیه مدل سر جاش بشینه و عکاسان محترم عکس شان را بگیرن. ( به خدا! مثل قدیم ها که می رفتیم برای مدرسه عکس می گرفتیم. طرف اصلا یه ذره نوآوری تو عکاسی اش نداشت. چقدر دلم می خواست خودم برم پشت دوربین و خودم را از اون پشت ببینم تا عکسم بهتر باشه. نشد که نشد). دوربین را در حالت تنظیمات دستی قرار دهید. ISO را روی ۱۰۰ تنظیم کنین و سرعت شاتر را روی ۱/۱۲۵٫ اما اگر منبع نوری ثانویه داشتید فرقی بین ۱/۱۰۰ و ۱/۱۲۵ و ۱/۱۶۰ و یا ۱/۲۰۰ ثانیه نیست. پس بهتره رو همون ۱/۱۲۵ سرعت شاتر را تنظیم کنین.

۷- از نورسنج استفاده کنید.

نورسنج دوربین ها خیلی عالیه اما در شرایط نوری چندگانه، کمک موثری نمی تونه به شما بکنه. برای همین اولین عکسی که بر پایه نورسنج دوربین می گیرین دارای موهایی روشن و پس زمینه ای با نور ملایم خواهد بود. اینکه شما بتونین از هیستوگرام عکس شرایط نوری را بخوانید مطمئنا به صحت نورسنجی که به صورت اکسترنال استفاده می کنین نخواهد بود. پس سعی کنید حتما یک نورسنج داشته باشید.

۸- فوکوس را روی چشم ها قرار بدهید.

چشمها داستان گویای مدل شما هستن. پس سعی کنید فوکوس را روی چشم ها قرار دهید تا عمق میدانی به وسعت یک جهان داشته باشید( اینجاست که قدرت خدا را می توانید به وضوح دریابید که جهانی را در چشمان هر انسانی می توان کوچک کرد).

۹- تراز سفیدی را روی “سفارشی” قرار دهید.

خوب. ما تراز سفیدی را در حالات متفاوتی می تونیم تنظیم کنیم اما در استودیویی که مجهز به انواع فلاش، چترهای نوری، سافت باکس ها و رقص نورهای خاص پس زمینه هست چطور باید تراز سفیدی را تنظیم کرد؟ راهش قرار دادن تراز سفیدی روی ” سفارشی” یا Custom هست.

۱۰- سعی کنید تنها یک منبع نوری داشته باشید.

اگر شما یه منبع نوری داشته باشید اون موقع حس هنری تون بروز و ظهور می کنه. چنان در زوایای تابش نور به مدل دقت می کنین که بهترین سایه ها را در عکس تان متبلور سازید. اما اگر دور خودتون را با انواع و اقسام تجهیزات نوری پر کنین یه عکس بالماسکه ای بیشتر نخواهید داشت.

عکاسان استودیویی در رابطه با عکاسی پرتره خیلی نکته ها دارند که شنیدنش یا خوندنش خالی از لطف نیست. از این دوستان معذرت می خوام که پا تو کفششان کردم. اما اگر دوست داشتین می تونین مثل جناب ” امیر یاری” که در کامنت دو پست قبلی تجربه خودشون را در اختیار خوانندگان وبلاگ قرار دادند اینجا را به قدوم خودتون مزین کنین.

برچسب‌ها:1/125, آزادی, ابر, استودیو, امتیاز, باد, بولینگ, بی زبانی, تراز سفیدی, تفکرات, توپ, جهت حرکت عقربه های ساعت, خلاف جهت حرکت عقربه های ساعت, خورشید, راست, رقص نور, زاویه, زبان, زمان, ساعت, سالن, سر, سفارشی, شلیک, عقربه, عکاسی, عکاسی استودیویی, فلاش, فلک, فوکوس, لنز, مدل, مسائل احساسی, مغز, منبع نوری, منتها, منطقی, مه, مهره, موقعیت, نورسنج, نیکون, هیستوگرام, پرایش, پرتره, چانه, چتر, چشم ها, چیلیک, کانن
نوشته شده در 100 در 100, اصطلاحات عکاسی, اصول پایه عکاسی, تجهیزات عکاسی, دنیای لنزها, معرفی, نور در عکاسی, نور در عکاسی و نورسنجی, چگونه

در میان عکاسان سه نکته برای بهبود عکاسی پرتره عنوان می شود. اما باید گفت غیر از تنظیم اکسپوژر، تراز سفیدی و فوکوس نکات دیگری نیز برای بهبود عکاسی پرتره لازم است. ۱۳ نکته ای که می توان در عکاسی پرتره در خاطر داشت تا عکسی به یاد ماندنی داشت از این قرارند:

۱) همه چیز را در محدوده فوکوس قرار ندهید ، فقط یک مورد را انتخاب کنید.

وقتی شما حالت فوکوس خودکار را انتخاب می کنید اتفاق وحشتناکی را برای عکاسی پرتره رقم زده اید. چینش دوربین در انتخاب فوکوس مناسب طراحی گردیده است که بستگی تام به لنز و نوع دوربین شما دارد. پس بهتر است تصمیم بگیرید که چه منطقه ای از صورت را در معرض فوکوس دوربین دوست دارید قرار دهید.

۲) سعی کنید همیشه فوکوس را بر روی چشم ها تنظیم کنید.

چشم ها پنجره روح اند و شما با قرار دادن چشم ها در کانون فوکوس به این پنجره راه پیدا می کنید. درست است که چشم ها برای فوکوس چندان مورد پسند نیستند اما این راه را تا انتها بروید تا به نتایج شگفت آوری دست یابید. حال اگر شما با یک زاویه بازتری به چشم ها فوکوس کنید پوست سوژه در عکس نرم و لطیف به نظر خواهد رسید.

۳) استفاده از زاویه بازتر برای کاهش عمق میدان.

لنز بازتر و میزان f/stop به مقدار ۲٫۸ تا ۴ باعث خواهد شد تا عمق میدان کاهش یافته و به صورت خارق العاده ای نور خروجی از روزنه دوربین بر صورت پرتره یک پس زمینه مات را برای سوژه رقم بزند و تصویر حاصله رویایی شود.

۴) همیشه و هیچوقت از لنزهای کمتر از ۵۰ میلی متر استفاده نکنید و از لنزهای ۷۰ میلی متر به بالا بهره گیرید.

آیا تا به حال شنیده اید که آخرین چیزی که باعث وسعت در میدان دید بشود چیست؟ لنزهای بالاتر از ۷۰ میلی متر باعث افزایش عمق میدان می شوند. این مسئله باعث می شود که پرتره حاصله شفاف به نظر برسد. بهترین پرتره ها با لنزهای ۱۲۰ میلی متر تا ۲۰۰ میلی متر بدست می ایند.

۵) از فرمت RAW برای عکاسی استفاده کنید.

Raw یک ترکیب غیر اصلاح شده برای نشان دادن حساسیت سنسورها به نور و اکسپوز به حساب می آید. در اصل در دوربین های دیجیتال حکم نگاتیو در دوربین های آنالوگ را بازی می کند. وقتی شما با فرمت JPEG عکاسی می کنید همه چیز در پشت دوربین حکم پوسته ای را بازی می کنند که تازه باید عمق و حیات به آن دمیده شود و این در حالی است که بسیاری از اطلاعات در حین ویرایش از بین می روند. برعکس فرمت RAW باعث ذخیره اطلاعاتی خواهد شد که شما را در ویرایش عکس با نرم افزارهای ویرایش تصویر یاری خواهند کرد. چه از این بهتر؟ که در عکاسی پرتره آن هم در فضای باز شما منبع عظیمی از اطلاعات را در اختیار داشته باشید.

۶) همیشه از کارت های خاکستری برای تعیین تراز سفیدی استفاده کنید.

در فضای باز و با فرمت RAW برای دستیابی به بهترین تراز سفیدی استفاده از کارت های خاکستری پیشنهاد می گردد. در پست های بعدی بیشتر درباره ماهیت این کارت ها با شما سخن خواهم گفت. تنها ذکر این نکته را در اینجا لازم می دانم که با استفاده از این کارتها شما قادر خواهید بود که تراز سفیدی را به بهترین وجهی تعیین کرده و به عکس های زیبایی در تمام شرایط نوری دست یابید.

۷) در سایه عکاسی کنید( از نور مستقیم خورشید احتراز کنید).

نور مستقیم خورشید آزاردهنده است که باعث می شود سوژه شما با چشمانی نیمه باز به دوربین نگاه کند. با افزایش نور، سایه ها عمیق تر شده و تراز سفیدی به خوبی به دست نخواهد آمد. تنها ایرادی که  درعکاسی در سایه وجود دارد سایه ای شیری رنگ در صورت سوژه است که آن را می توان با تغییر تراز سفیدی به حد نرمال و خنثی رساند.

۸) در روزهای ابری با دقت عکاسی کنید.

ذات و حکمت Softbox یا جعبه های نرم (!) در این است که فضا را مانند ابرهای بزرگ تیره در آسمان می کند. ابرهای بزرگ تیره شما را در داشتن فضایی سرشار از سایه، رنگ و نرمی و لطافت غنی خواهند ساخت.

۹) چگونه می توانید از گرما، نور و سختی بهترین استفاده را ببرید.

اگر شما قادر هستید در فضای باز بعضی شرایط را کنترل کنید حتما از انعکاس دهنده ها سود ببرید تا میمیک صورت سوژه خود را به شکلی که در استودیو عکاسی وجود دارد حفظ نمایید. قرار دادن سوژه در پشت نور خورشید بهترین ایده است زیرا باعث ایجاد حالت ضدنور یا سیلوئت خواهد شد. اگر می بینید که تکه ابری از بالای سر سوژه در حال گذر است از آن نهایت استفاده را ببرید زیرا باعث شفافیت در عکس خواهد شد.

۱۰) از انعکاس دهنده های طبیعی و موجود بهره گیرید.

انعکاس دهنده های طبیعی را در اطراف سوژه خود بیابید. مطمئناً آن ها را پیدا خواهید کرد. در این چنین حالتی از وجودشان کمال استفاده را ببرید.

۱۱) نقش تابناک f16 را بیاموزید.

چرا؟ چون شما آنقدر درگیر موضوعات دیگر در عکاسی می شوید که بعضی از نکات اصلی را فراموش می کنید. نقش تابناک f16 در روز آفتابی بر شما معلوم خواهد شد وقتی که سرعت بسته شدن دیافراگم و ISO را به درستی تعیین کرده باشید. برای مثال، میزان ISO را روی ۱۰۰ قرار دهید، میزان f/stop را روی ۱۶ و سرعت شاتر را ۱/۱۰۰ انتخاب کنید. در روزهای ابری میزان  f/stop فرق کرده و ۸ پیشنهاد می گردد.  اما در هر حال برای تعیین دقیق نورسنجی استفاده از کارت های خاکستری پیشنهاد می شود.

۱۲) از خانه مقداری کاغذ و گیره بردارید.

زمانی که از خانه خارج می شوید بهتر است با خود مقداری کاغذ و گیره همراه ببرید. در مواقعی که نیاز به صفحه ای برای انعکاس نور به سوژه دارید این صفحات بزرگ کاغذ و گیره حکم طلا را برای شما بازی خواهند کرد.

۱۳) خط دید خود را حفظ کنید.

زمانی که عکاسی می کنید ممکن است متوجه نباشد که خط دید خود را صاف و مستقیم انتخاب کرده اید یا نه؟ تراز نگاه داشتن دوربین در چنین وضعیتی سخت و دشوار است و قرار دادن نشانه برای خود بهترین کمک را به شما خواهد کرد. برگ درختان، شاخه ها و حتی تنه درخت می تواند شما را در این زمینه یاری رساند.

برچسب‌ها:50 میلی متر, 70 میلی متر, F/STOP, f16, ISO, RAW, SOFTBOX, انعکاس دهنده طبیعی, اکسپوژر, بهبود, تراز سفیدی, روح, زاویه باز, سایه, سرعت شاتر, سیلوئت, ضدنور, عمق میدان, عکاسی, فضای باز, فوکوس, لنز, میمیک, نور مستقیم, پرتره, پنجره, چشم ها, کارت های خاکستری, کاغذ, گیره
نوشته شده در 100 در 100, اصطلاحات عکاسی, اصول پایه عکاسی, تکنیک های عکاسی, نور در عکاسی, نور در عکاسی و نورسنجی