بارون نگار

خیلی برام جالب بود که تنی چند از دوستان به من تذکر دادند که خیلی دیر به دیر آپدیت می کنم. راستشو بخواهین من هیچ وقت نتونستم یه هندوانه را بلند کنم. اما در آن واحد می تونم چندین هندوانه را جابجا کنم. البته همه را هم سر زمان خودش به منزل می رسونم. اینا را گفتم که نگین بیکار بودم و تنبلی باعث شد اینجا خاک بخوره. نه. من تنبل نیستم.

و اما :

- پس زمینه یک شاه کلیده! سعی کنید ساده بگیرید. این یک واقعیته. اگر پس زمینه را ساده بگیرید اینجوری همه چشم ها به سمت سوژه که در گوشه ای از این زمینه ایستاده و به دوربین نگاه می کنه خیره میشه. در انتخاب پس زمینه خیلی دقت کنین. بهتر نیست سعی کنید از حرکت اشکال هندسی استفاده کنین. پله های موزه ها، ساختمان های قدیمی، یک راه قدیمی روستایی. تجربه کنید. جواب می گیرید.

- سعی کنید هم خودتون آرام باشید هم مدل تون. به خودتون انرژی مثبت بدین. عکسی که تو آرامش بگیرین خیلی بهتر از عکسی است که استرس توش قاطی باشه.

- سعی کنید دست یا موهای سوژه تون باز باشه. درسته که تو ایران رعایت این مسئله سخته. مخصوصا اما در اصل می تونم بگم که سوژه تون را در گرفتن فیگور آزاد بذارین. سعی نکنین اونو مقید کنین که مثلا اینجوری وایسا. شاید دلش می خواد به یه ستون تکیه بده. شاید دلش بخواد پاهاشو دراز کنه یا دستاشو از هم باز کنه.

- سعی کنین یک دستیار داشته باشین. اگر یه دستیار داشته باشین که بهتره از دوستان یا اقوام باشه می تونه بهتون خیلی کمک کنه. تا حالا دقت کردین؟ با کلی دردسر یه موقعیت خوب پیدا می کنین. سوژه هم مهیا هست. و به قول ابر و باد و مه و خورشید و فلک در کارند تا شما عکستونو بگیرین که یه دفعه یکی بی خیال این همه تدارک از جلوی دوربین تون رد میشه. آی آدم حرصش در می آد. اینجاست که نقش یک دستیار به چشم می خوره که نذاره کسی از محدوده دوربین تون رد بشه.

- از لنزهای سریع و با فاصله کانونی زیاد بهره بگیرین. لازم هست در این زمینه توضیح بدم؟ باشه. برای شروع بهتره از لنز سیگما ۱۰۵ میلی متری f/2.8 ماکرو استفاده کنین.

- از حالت چشمانتون برای کنترل مدل تون استفاده کنین. ما عکس های زیادی را هر روز در سایت های معظم عکاسی همچون فلیکرمی بینیم. به چشمانتون اعتماد کنین. سعی نکنین همون حالت هایی را که تو عکس ها می بمدل تون تحمیل کنین. بعضی چیزها هست که سبک شما را می سازه. هر چشمی یه جور زیبایی را می شناسه. پس سعی کنین کشف کنین که چشمان شما چه چیزی را می پسنده.

- لباس مدل. وقتی می خواهید عکاسی پرتره انجام بدین باید از روانشناسی رنگ ها و تاثیری که بر بیننده می گذاره مطلع باشین. سعی کنین براساس پس زمینه و رنگ غالب صحنه پوششی برای مدل انتخاب کنین. از تضاد رنگ هم می تونین استفاده کنین. اما سعی کنین لباس مدل تون وصله ناجوری به پس زمینه نباشه. من تو اولین تجربه ام از خواهرم خواستم که برای صبح به اون زودی یه جین بپوشه و یه تی شرت آبی تا با پس زمینه طلوع خورشید و آبی آسمانی تو کوه همخوانی داشته باشه. اون هم پذیرفت. اما چون صبح زود بیدارش کرده بودم و می دونست که می تونه آزادانه ژست بگیره رو یه تخته سنگ نشست و رو به دوربین با دستی زیر چونه خوابید.

- اطلاعات خودتون را به روز کنید. دیگه این نکته توضیح نمی خواد.

برچسب‌ها:آرام, آرامش, ابر, استرس, انرژی, ایران, باد, تجربه, تی شرت, جین, خورشید, درس, دستان, دستیار, دوربین, روستایی, زیبایی, ساختمان, ساده, سیگما, صبح, عکاسی, فاصله کانونی, فلک, فلیکر, فیگور, قدیمی, لباس, لنز, لنز سریع, ماکرو, مثبت, مه, موزه, موها, هندوانه, پرتره, پس زمینه, چشمان, ژست
نوشته شده در 100 در 100, تکنیک های عکاسی, چگونه

بیشتر دوربین های دیجیتال دارای لنز زوم هستند. لنزهای زوم موجود در دوربین ها با دو نام تله (دور) و واید (باز) شناخته می شوند. هنگامی که تنظیمات دوربین خود را روی بازترین زاویه قرار می دهید بسیار شبیه به زمانی خواهد بود که به صورت نرمال با چشمان خود به منظره ای می نگرید، این مسئله اغلب برای زوایای بازتر پیش نمی اید.

زمانی که با چشمان خود می بینیم گویا از لنزهای ۳۵ میلیمتری در دوربین های SLR بهره برده ایم. موقعی که همپوشانی دو تصویر ارائه شده از چشم ها در مغز صورت می گیرد بسیار شبیه زمانی است که از لنز ۲۰ میلیمتری برای دوربین SLR استفاده کرده باشیم. نقصی که ما نمی توانیم با دوربین های دیجیتال کامپکت به خوبی عکاسی کنیم به این ترتیب شرح داده می شود. البته دختران و پسران دوربین DSLR به دست با مجموعه ای از لنزهای متفاوت تلاش بسیاری می کنند تا عکسی خاص از محیط دریافت کنند که نمی توانند.

به هرحال هر عکسی که با زاویه باز گرفته می شود بسیاری از شرایط ایده آل را برای عکاسی محدود می سازد، مخصوصا زمانی که شما بخواهید در ابعاد بزرگ از عکس تان پرینت بگیرید. ترفندهایی را بایستی به کار برید تا کیفیت تصویر ارتقاء یابد. وقتی دوربین را بر روی زاویه واید یا باز تنظیم می کنید به ندرت عکس دریافتی رضایت بخش خواهد بود. یکی از اقداماتی که می توان برای رفع این مشکل انجام داد استفاده از دوربین های مناسبی است که بتوانند به راحتی عمق میدان را به وضوح منعکس ساخته و مشکلی در زمینه بازتر کردن زاویه دید نداشته باشند.

راه دیگر عکاسی از موضوعات بزرگ با انتخاب زاویه باز است. در این حالت عمق میدان کاهش یافته و نور شفاف تر به موضوع که شامل اشیا و مردم است تابیده می شود.

برچسب‌ها:DSLR, SLR, ارتقا, باز, تله, دور, دوربین دیجیتال, زوم, لنز, لنز 20 میلیمتری, لنز 35 میلیمتری, نرمال, همپوشانی, واید, پرینت, چشمان, کیفیت
نوشته شده در 100 در 100, اصطلاحات عکاسی, تکنیک های عکاسی, دنیای لنزها, چگونه

عکس گرفتن از چهره انسان هایکی از موضوعات جذاب عکاسی است. بهتر است در این زمینه کمی دقت داشته باشیم و نکات ساده اما عمیقی را به کار بریم:

۱- پرسپکتیوتان را تغییر دهید.

بیشتر اوقات سعی می کنیم دوربین را در امتداد صورت فرد قرار دهیم. در چنین وضعیتی صورت فرد در عکس تخت و بی روح خواهد بود. اما اگر وضعیت دوربین را تغییر دهیم می توانیم به تصویر عمق ببخشیم.تغییر جهت دوربین به بالا و یا پایین و یا در زاویه ای که تصویر عکس در مانیتور دوربین جذاب به نظر برسد یکی از راه های داشتن عکسی فوق العاده در زمینه پرتره خواهد بود.

۲- با نقطه تماس چشمان سوژه بازی کنید.

خیلی از مردمی که روبروی دوربین شما می نشینند به دوربین مستقیم نگاه می کنند. این راه زیبایی نیست. از دو راه می توانید عکسی جذاب داشته باشید:

• نگاه به سمت مخالف دوربین-  سوژه شما می تواند توجه خود را به موضوعی خارج اشعاع دوربین معطوف دارد. این حالت می تواند حس سادگی را در ذهن مخاطب متبادر سازد و موجب یک زمینه سازی در ذهن مخاطب شود که سوژه به چه چیز می نگرد؟ مخاطب از حالت چشم ها و زمینه آن به نقاط دیگر صورت توجه می کند تا دریابد سوژه خوشحال است یا ناراحت.

• نگاه کردن در حدود قاب دوربین- ممکن است سوژه شما در هنگام گرفتن عکس به چیزی یا کسی نگاه کند که در قاب دوربین است. نگاه کودک به توپ، نگاه مادر به فرزندش، نگاه مرد به یک ظرف غذا مثال هایی از این دست هستند. بهتر است شما در این وضعیت هدف تان انداختن تصویر از صورت سوژه تان نباشد. او را با تمام چیزهای خارق العاده ای که حواس اش را معطوف خود ساخته است به تصویر بکشید. این مسئله شما را به پیشبرد ” داستان” عکس تان کمک خواهد کرد.

۳- نقش ترکیب بندی را بشکنید.

بعضی از عکاسان را عقیده بر این است که در تمامی عکس ها باید به نقش عوامل مختلف در گرفتن عکس توجه و دقت ویژه معطوف داشت. این افراد معتقدند که باید همه نکاتی را که در عکاسی مهم است باید رعایت نمود. اما عقیده من این است که در بعضی لحظات باید بعضی قواعد را نادیده گرفت. این کار باعث می شود تا عکسی جذاب و مردمی داشته باشیم.

۴- تجربه با نور

یکی از مسائلی که باعث می شود تا عکس های پرتره به صورت اتفاقی زیبا شوند تجربه کردن نور است. من به آن لقب بازی با نور می دهم. اینکه نور از یک زاویه بسته بر سوژه بتابد و بخشی از صورت سوژه در تاریکی باشد به وهم آلود شدن فضای عکاسی کمک شایانی خواهد نمود.

۵- حرکت سوژه

بهتر است از سوژه خود بخواهید برای آنکه تصویرش دارای حرکت و جنبش باشد بپرد و یا وضعیت خود را به نحوی که معنای حرکت دهد تغییر دهد.

۶- صادقانه عکاسی کنید.

بعضی اوقات افراد جلوی دوربین ژست می گیرند که دارند به موضوعی می نگرند…… ژست می گیرند. افراد خوب نگریستن به محیط اطرافشان را بلد نیستند. عکس شما می تواند به یک خانواده بیاموزد که چگونه به هم عشق می ورزند. بهتر این است که دوربین تان را در یک لحظه بیرون بیاورید و از لحظات واقعی افراد عکس بگیرید.

به عنوان یک عکاس پیشنهادم به شما این است که از لحظات بازی کودکان عکس تهیه کنید. زمانی که آنها محو شادی و بازی خود هستند و توجه شان به جایی غیر از خودشان معطوف نیست.

۷- معرفی یک پایه

یک حائل یا پایه یا شمع را به موضوع خود اضافه کنید و سپس عکس بگیرید. همین یک نکته ساده به شما کمک خواهد کرد که عمق میدان را در عکس تان افزایش دهید.

۸- فوکوس را در بخش های دیگر بدن سوژه  تجربه کنید. کلوزآپ بگیرید.

شما می توانید برای آنکه توجه مخاطب را برای خودتان به ارمغان بیاورید از اعضای دیگر بدن سوژه تان غیر از صورتش عکس بگیرید. کلوزآپی از دست ها، چشمان، لبها، پاها می تواند جذاب باشد.

۹- مخفی کردن بخش هایی از صورت سوژه

اگر می خواهید عکسی متفاوت داشته باشید بهتر است صورت سوژه خود را بپوشانید. این کار می تواند با کمک دست ها، روسری، بادبزن، گوشه چتر و یا هر چیزی باشد. با این روش حس تعلیق و کنجکاوی را القاء خواهید نمود.

۱۰- از سوژه خود به صورت سری عکس بگیرید.

دوربین خود را در حالت ” عکسبرداری متناوب” قرار دهید تا بتوانید در کسری از ثانیه عکس های بسیاری از سوژه بگیرید.  از این طریق خواهید توانست سوژه را در حال حرکت تعقیب نمایید و هیچ حرکتی از چشمان دوربین شما پوشیده نخواهد ماند.

این روش بهترین شیوه برای عکاسی از بچه ها نیز هست. آنها آزادانه جلوی دوربین تکان خواهند خورد و عکس های خود را در پایان خواهند دید.

برچسب‌ها:ترکیب بندی, حرکت, دوربین, سوژه, فوکوس, نور, پرتره, چشمان, ژست
نوشته شده در 100 در 100, اصول پایه عکاسی