بارون نگار

بیشتر دوربین های دیجیتال دارای لنز زوم هستند. لنزهای زوم موجود در دوربین ها با دو نام تله (دور) و واید (باز) شناخته می شوند. هنگامی که تنظیمات دوربین خود را روی بازترین زاویه قرار می دهید بسیار شبیه به زمانی خواهد بود که به صورت نرمال با چشمان خود به منظره ای می نگرید، این مسئله اغلب برای زوایای بازتر پیش نمی اید.

زمانی که با چشمان خود می بینیم گویا از لنزهای ۳۵ میلیمتری در دوربین های SLR بهره برده ایم. موقعی که همپوشانی دو تصویر ارائه شده از چشم ها در مغز صورت می گیرد بسیار شبیه زمانی است که از لنز ۲۰ میلیمتری برای دوربین SLR استفاده کرده باشیم. نقصی که ما نمی توانیم با دوربین های دیجیتال کامپکت به خوبی عکاسی کنیم به این ترتیب شرح داده می شود. البته دختران و پسران دوربین DSLR به دست با مجموعه ای از لنزهای متفاوت تلاش بسیاری می کنند تا عکسی خاص از محیط دریافت کنند که نمی توانند.

به هرحال هر عکسی که با زاویه باز گرفته می شود بسیاری از شرایط ایده آل را برای عکاسی محدود می سازد، مخصوصا زمانی که شما بخواهید در ابعاد بزرگ از عکس تان پرینت بگیرید. ترفندهایی را بایستی به کار برید تا کیفیت تصویر ارتقاء یابد. وقتی دوربین را بر روی زاویه واید یا باز تنظیم می کنید به ندرت عکس دریافتی رضایت بخش خواهد بود. یکی از اقداماتی که می توان برای رفع این مشکل انجام داد استفاده از دوربین های مناسبی است که بتوانند به راحتی عمق میدان را به وضوح منعکس ساخته و مشکلی در زمینه بازتر کردن زاویه دید نداشته باشند.

راه دیگر عکاسی از موضوعات بزرگ با انتخاب زاویه باز است. در این حالت عمق میدان کاهش یافته و نور شفاف تر به موضوع که شامل اشیا و مردم است تابیده می شود.

برچسب‌ها:DSLR, SLR, ارتقا, باز, تله, دور, دوربین دیجیتال, زوم, لنز, لنز 20 میلیمتری, لنز 35 میلیمتری, نرمال, همپوشانی, واید, پرینت, چشمان, کیفیت
نوشته شده در 100 در 100, اصطلاحات عکاسی, تکنیک های عکاسی, دنیای لنزها, چگونه

عکس گرفتن از چهره انسان هایکی از موضوعات جذاب عکاسی است. بهتر است در این زمینه کمی دقت داشته باشیم و نکات ساده اما عمیقی را به کار بریم:

۱- پرسپکتیوتان را تغییر دهید.

بیشتر اوقات سعی می کنیم دوربین را در امتداد صورت فرد قرار دهیم. در چنین وضعیتی صورت فرد در عکس تخت و بی روح خواهد بود. اما اگر وضعیت دوربین را تغییر دهیم می توانیم به تصویر عمق ببخشیم.تغییر جهت دوربین به بالا و یا پایین و یا در زاویه ای که تصویر عکس در مانیتور دوربین جذاب به نظر برسد یکی از راه های داشتن عکسی فوق العاده در زمینه پرتره خواهد بود.

۲- با نقطه تماس چشمان سوژه بازی کنید.

خیلی از مردمی که روبروی دوربین شما می نشینند به دوربین مستقیم نگاه می کنند. این راه زیبایی نیست. از دو راه می توانید عکسی جذاب داشته باشید:

• نگاه به سمت مخالف دوربین-  سوژه شما می تواند توجه خود را به موضوعی خارج اشعاع دوربین معطوف دارد. این حالت می تواند حس سادگی را در ذهن مخاطب متبادر سازد و موجب یک زمینه سازی در ذهن مخاطب شود که سوژه به چه چیز می نگرد؟ مخاطب از حالت چشم ها و زمینه آن به نقاط دیگر صورت توجه می کند تا دریابد سوژه خوشحال است یا ناراحت.

• نگاه کردن در حدود قاب دوربین- ممکن است سوژه شما در هنگام گرفتن عکس به چیزی یا کسی نگاه کند که در قاب دوربین است. نگاه کودک به توپ، نگاه مادر به فرزندش، نگاه مرد به یک ظرف غذا مثال هایی از این دست هستند. بهتر است شما در این وضعیت هدف تان انداختن تصویر از صورت سوژه تان نباشد. او را با تمام چیزهای خارق العاده ای که حواس اش را معطوف خود ساخته است به تصویر بکشید. این مسئله شما را به پیشبرد ” داستان” عکس تان کمک خواهد کرد.

۳- نقش ترکیب بندی را بشکنید.

بعضی از عکاسان را عقیده بر این است که در تمامی عکس ها باید به نقش عوامل مختلف در گرفتن عکس توجه و دقت ویژه معطوف داشت. این افراد معتقدند که باید همه نکاتی را که در عکاسی مهم است باید رعایت نمود. اما عقیده من این است که در بعضی لحظات باید بعضی قواعد را نادیده گرفت. این کار باعث می شود تا عکسی جذاب و مردمی داشته باشیم.

۴- تجربه با نور

یکی از مسائلی که باعث می شود تا عکس های پرتره به صورت اتفاقی زیبا شوند تجربه کردن نور است. من به آن لقب بازی با نور می دهم. اینکه نور از یک زاویه بسته بر سوژه بتابد و بخشی از صورت سوژه در تاریکی باشد به وهم آلود شدن فضای عکاسی کمک شایانی خواهد نمود.

۵- حرکت سوژه

بهتر است از سوژه خود بخواهید برای آنکه تصویرش دارای حرکت و جنبش باشد بپرد و یا وضعیت خود را به نحوی که معنای حرکت دهد تغییر دهد.

۶- صادقانه عکاسی کنید.

بعضی اوقات افراد جلوی دوربین ژست می گیرند که دارند به موضوعی می نگرند…… ژست می گیرند. افراد خوب نگریستن به محیط اطرافشان را بلد نیستند. عکس شما می تواند به یک خانواده بیاموزد که چگونه به هم عشق می ورزند. بهتر این است که دوربین تان را در یک لحظه بیرون بیاورید و از لحظات واقعی افراد عکس بگیرید.

به عنوان یک عکاس پیشنهادم به شما این است که از لحظات بازی کودکان عکس تهیه کنید. زمانی که آنها محو شادی و بازی خود هستند و توجه شان به جایی غیر از خودشان معطوف نیست.

۷- معرفی یک پایه

یک حائل یا پایه یا شمع را به موضوع خود اضافه کنید و سپس عکس بگیرید. همین یک نکته ساده به شما کمک خواهد کرد که عمق میدان را در عکس تان افزایش دهید.

۸- فوکوس را در بخش های دیگر بدن سوژه  تجربه کنید. کلوزآپ بگیرید.

شما می توانید برای آنکه توجه مخاطب را برای خودتان به ارمغان بیاورید از اعضای دیگر بدن سوژه تان غیر از صورتش عکس بگیرید. کلوزآپی از دست ها، چشمان، لبها، پاها می تواند جذاب باشد.

۹- مخفی کردن بخش هایی از صورت سوژه

اگر می خواهید عکسی متفاوت داشته باشید بهتر است صورت سوژه خود را بپوشانید. این کار می تواند با کمک دست ها، روسری، بادبزن، گوشه چتر و یا هر چیزی باشد. با این روش حس تعلیق و کنجکاوی را القاء خواهید نمود.

۱۰- از سوژه خود به صورت سری عکس بگیرید.

دوربین خود را در حالت ” عکسبرداری متناوب” قرار دهید تا بتوانید در کسری از ثانیه عکس های بسیاری از سوژه بگیرید.  از این طریق خواهید توانست سوژه را در حال حرکت تعقیب نمایید و هیچ حرکتی از چشمان دوربین شما پوشیده نخواهد ماند.

این روش بهترین شیوه برای عکاسی از بچه ها نیز هست. آنها آزادانه جلوی دوربین تکان خواهند خورد و عکس های خود را در پایان خواهند دید.

برچسب‌ها:ترکیب بندی, حرکت, دوربین, سوژه, فوکوس, نور, پرتره, چشمان, ژست
نوشته شده در 100 در 100, اصول پایه عکاسی