بارون نگار

در میان عکاسان سه نکته برای بهبود عکاسی پرتره عنوان می شود. اما باید گفت غیر از تنظیم اکسپوژر، تراز سفیدی و فوکوس نکات دیگری نیز برای بهبود عکاسی پرتره لازم است. ۱۳ نکته ای که می توان در عکاسی پرتره در خاطر داشت تا عکسی به یاد ماندنی داشت از این قرارند:

۱) همه چیز را در محدوده فوکوس قرار ندهید ، فقط یک مورد را انتخاب کنید.

وقتی شما حالت فوکوس خودکار را انتخاب می کنید اتفاق وحشتناکی را برای عکاسی پرتره رقم زده اید. چینش دوربین در انتخاب فوکوس مناسب طراحی گردیده است که بستگی تام به لنز و نوع دوربین شما دارد. پس بهتر است تصمیم بگیرید که چه منطقه ای از صورت را در معرض فوکوس دوربین دوست دارید قرار دهید.

۲) سعی کنید همیشه فوکوس را بر روی چشم ها تنظیم کنید.

چشم ها پنجره روح اند و شما با قرار دادن چشم ها در کانون فوکوس به این پنجره راه پیدا می کنید. درست است که چشم ها برای فوکوس چندان مورد پسند نیستند اما این راه را تا انتها بروید تا به نتایج شگفت آوری دست یابید. حال اگر شما با یک زاویه بازتری به چشم ها فوکوس کنید پوست سوژه در عکس نرم و لطیف به نظر خواهد رسید.

۳) استفاده از زاویه بازتر برای کاهش عمق میدان.

لنز بازتر و میزان f/stop به مقدار ۲٫۸ تا ۴ باعث خواهد شد تا عمق میدان کاهش یافته و به صورت خارق العاده ای نور خروجی از روزنه دوربین بر صورت پرتره یک پس زمینه مات را برای سوژه رقم بزند و تصویر حاصله رویایی شود.

۴) همیشه و هیچوقت از لنزهای کمتر از ۵۰ میلی متر استفاده نکنید و از لنزهای ۷۰ میلی متر به بالا بهره گیرید.

آیا تا به حال شنیده اید که آخرین چیزی که باعث وسعت در میدان دید بشود چیست؟ لنزهای بالاتر از ۷۰ میلی متر باعث افزایش عمق میدان می شوند. این مسئله باعث می شود که پرتره حاصله شفاف به نظر برسد. بهترین پرتره ها با لنزهای ۱۲۰ میلی متر تا ۲۰۰ میلی متر بدست می ایند.

۵) از فرمت RAW برای عکاسی استفاده کنید.

Raw یک ترکیب غیر اصلاح شده برای نشان دادن حساسیت سنسورها به نور و اکسپوز به حساب می آید. در اصل در دوربین های دیجیتال حکم نگاتیو در دوربین های آنالوگ را بازی می کند. وقتی شما با فرمت JPEG عکاسی می کنید همه چیز در پشت دوربین حکم پوسته ای را بازی می کنند که تازه باید عمق و حیات به آن دمیده شود و این در حالی است که بسیاری از اطلاعات در حین ویرایش از بین می روند. برعکس فرمت RAW باعث ذخیره اطلاعاتی خواهد شد که شما را در ویرایش عکس با نرم افزارهای ویرایش تصویر یاری خواهند کرد. چه از این بهتر؟ که در عکاسی پرتره آن هم در فضای باز شما منبع عظیمی از اطلاعات را در اختیار داشته باشید.

۶) همیشه از کارت های خاکستری برای تعیین تراز سفیدی استفاده کنید.

در فضای باز و با فرمت RAW برای دستیابی به بهترین تراز سفیدی استفاده از کارت های خاکستری پیشنهاد می گردد. در پست های بعدی بیشتر درباره ماهیت این کارت ها با شما سخن خواهم گفت. تنها ذکر این نکته را در اینجا لازم می دانم که با استفاده از این کارتها شما قادر خواهید بود که تراز سفیدی را به بهترین وجهی تعیین کرده و به عکس های زیبایی در تمام شرایط نوری دست یابید.

۷) در سایه عکاسی کنید( از نور مستقیم خورشید احتراز کنید).

نور مستقیم خورشید آزاردهنده است که باعث می شود سوژه شما با چشمانی نیمه باز به دوربین نگاه کند. با افزایش نور، سایه ها عمیق تر شده و تراز سفیدی به خوبی به دست نخواهد آمد. تنها ایرادی که  درعکاسی در سایه وجود دارد سایه ای شیری رنگ در صورت سوژه است که آن را می توان با تغییر تراز سفیدی به حد نرمال و خنثی رساند.

۸) در روزهای ابری با دقت عکاسی کنید.

ذات و حکمت Softbox یا جعبه های نرم (!) در این است که فضا را مانند ابرهای بزرگ تیره در آسمان می کند. ابرهای بزرگ تیره شما را در داشتن فضایی سرشار از سایه، رنگ و نرمی و لطافت غنی خواهند ساخت.

۹) چگونه می توانید از گرما، نور و سختی بهترین استفاده را ببرید.

اگر شما قادر هستید در فضای باز بعضی شرایط را کنترل کنید حتما از انعکاس دهنده ها سود ببرید تا میمیک صورت سوژه خود را به شکلی که در استودیو عکاسی وجود دارد حفظ نمایید. قرار دادن سوژه در پشت نور خورشید بهترین ایده است زیرا باعث ایجاد حالت ضدنور یا سیلوئت خواهد شد. اگر می بینید که تکه ابری از بالای سر سوژه در حال گذر است از آن نهایت استفاده را ببرید زیرا باعث شفافیت در عکس خواهد شد.

۱۰) از انعکاس دهنده های طبیعی و موجود بهره گیرید.

انعکاس دهنده های طبیعی را در اطراف سوژه خود بیابید. مطمئناً آن ها را پیدا خواهید کرد. در این چنین حالتی از وجودشان کمال استفاده را ببرید.

۱۱) نقش تابناک f16 را بیاموزید.

چرا؟ چون شما آنقدر درگیر موضوعات دیگر در عکاسی می شوید که بعضی از نکات اصلی را فراموش می کنید. نقش تابناک f16 در روز آفتابی بر شما معلوم خواهد شد وقتی که سرعت بسته شدن دیافراگم و ISO را به درستی تعیین کرده باشید. برای مثال، میزان ISO را روی ۱۰۰ قرار دهید، میزان f/stop را روی ۱۶ و سرعت شاتر را ۱/۱۰۰ انتخاب کنید. در روزهای ابری میزان  f/stop فرق کرده و ۸ پیشنهاد می گردد.  اما در هر حال برای تعیین دقیق نورسنجی استفاده از کارت های خاکستری پیشنهاد می شود.

۱۲) از خانه مقداری کاغذ و گیره بردارید.

زمانی که از خانه خارج می شوید بهتر است با خود مقداری کاغذ و گیره همراه ببرید. در مواقعی که نیاز به صفحه ای برای انعکاس نور به سوژه دارید این صفحات بزرگ کاغذ و گیره حکم طلا را برای شما بازی خواهند کرد.

۱۳) خط دید خود را حفظ کنید.

زمانی که عکاسی می کنید ممکن است متوجه نباشد که خط دید خود را صاف و مستقیم انتخاب کرده اید یا نه؟ تراز نگاه داشتن دوربین در چنین وضعیتی سخت و دشوار است و قرار دادن نشانه برای خود بهترین کمک را به شما خواهد کرد. برگ درختان، شاخه ها و حتی تنه درخت می تواند شما را در این زمینه یاری رساند.

برچسب‌ها:50 میلی متر, 70 میلی متر, F/STOP, f16, ISO, RAW, SOFTBOX, انعکاس دهنده طبیعی, اکسپوژر, بهبود, تراز سفیدی, روح, زاویه باز, سایه, سرعت شاتر, سیلوئت, ضدنور, عمق میدان, عکاسی, فضای باز, فوکوس, لنز, میمیک, نور مستقیم, پرتره, پنجره, چشم ها, کارت های خاکستری, کاغذ, گیره
نوشته شده در 100 در 100, اصطلاحات عکاسی, اصول پایه عکاسی, تکنیک های عکاسی, نور در عکاسی, نور در عکاسی و نورسنجی

پرتره در شب ترفندی است که نیازمند نورپردازی مصنوعی است. اگر شبی خواستید عکاسی پرتره را تجربه کنید باید بگویم بهترین زمان عکاسی در شب نزدیک ساعت ۴ صبح است. در این ساعت هنوز از انوار طلایی خورشید خبری نیست. آلودگی هوا به حداقل خود رسیده است و سرمای ملس هوا محیط دلنشینی را برای عکاسی خلق می نماید.

تجهیزات:

یک دوربین SLR  و ۱ تا ۲ عدد نورسنج.

قدم اول: تنظیم دوربین

شما باید دوربین را در حالت ” TV” قرار داده و سرعت شاتر را بین ۱/۱۰ تا ۱/۳۰ تنظیم کنید. ISO در چنین موقعیت هایی ۲۰۰ تا ۴۰۰ باید باشد. اگر شما دارای نورسنج ETTL کانن هستید فلاش را در حالت اتوماتیک قرار دهید تا در صورت کمبود نوردهی فلاش این نقیصه را جبران کند.

برای مثال:

• در عکس اول از فلاش استفاده نشده است. تنظیمات دوربین را در زیر عکس مشاهده می کنید. نتیجه کار عکسی مات و مخوف است.

• در عکس دوم فلاش در جلوی سوژه قرار گرفته و جبران کاهش نوردهی شده است. در این حالت گویی فلاش سوژه را “فریز” کرده است.

قدم دوم: تعیین مسیر نگاه در تصویر

• جهت فلاش تعیین کننده نتیجه در عکس شماست. برای مثال در عکس قبلی از یک فلاش در پیش روی سوژه استفاده شده است. شما وجود فلاش را از رد سایه و نگاه سوژه تشخیص می دهید.
• با قرار دادن فلاش در حاشیه دیوار گویی هاله ای از نور در پشت سوژه وجود دارد.

قدم سوم: تنظیم فلاش

• با زوایا به وسیله فلاش بازی کنید. به این ترتیب می توانید حس سوژه و مکانی که او قرار گرفته است را تغییر دهید. به طور مثال اگر فلاش را زیر چانه سوژه قرار دهید و نور از پایین به صورت سوژه بتابد محیطی ترسناک و مخوف پدید می آید. از این ترفند کارگردانان فیلم های با ژانر وحشت بهره فراوان می برند.

نکته ای که در اینجا ذکر آن را لازم می دانم آن است که این پست فقط می خواهد راه را به شما نشان دهد و خلاقیت و ابداع در دستان شماست. شما باید عکس بگیرید و از آن لذت ببرید. پس شیوه های خلاقانه هم با خودتان!

برچسب‌ها:ETTL, ISO, TV, ترفند, دوربین SLR, زوایا, شب, عکاسی, فریز, فلاش, مصنوعی, نورپردازی, هاله, پرتره
نوشته شده در 100 در 100, اجتماعی, بزرگان عکاسی, تجهیزات عکاسی, تکنیک های عکاسی, فتوشاپ و عکاسی, نور در عکاسی, نور در عکاسی و نورسنجی, چگونه

قدم دوم: فوکوس و شرایط آرمانی نور در عکاسی از حشرات

فوکوس بر کوچکترین حشرات و حرکت سوژه

• بیشتر عکاسان ترجیح می دهند از ” روش فوکوس بسته”  استفاده کنند. این به چه معناست؟ یعنی اینکه لنز ماکرو را در حداکثر بزرگ نمایی تنظیم نمود ترجیحا از اتوفوکوس یا حلقه فوکوس بهره برد و یا دوربین را به موضوعات جلو و عقب حشرات متمرکز کرده و حرکت داد. با بیشتر لنزهای ماکرو سریعترین راه برای دستیابی به فوکوس برای علف ها و شاخه های کوچک اطراف حشرات هم به دست می آید.
• اگر نیازی به حداکثر بزرگنمایی نداشتید می توانید از کانورتورهای با بزرگنمایی ۲ و فیلترهای کلوز-آپ برای عکاسی از مورچه ها وکمی بیشتر برای سوسک های درشت استفاده کنید. هر دو روش سریع ترین راه برای دستیابی به فوکوس هستند.
• برای دستیابی به عمق میدان از روزنه باز و در بعضی مواقع با کمترین روزنه در حد f/16- f/32  عمل کنید.
• در زمانی که از مقادیر کم روزنه استفاده می کنید برای افزایش نور باید بارقه ای از نور را بر دوربین خود بتابانید تا سایه دوربین بر حشره نیافتاده و محیط نیز روشن باشد.
• بیشتر عکاسان ترجیح می دهند از لنزهای ماکروی ۵۰ میلیمتری و یا لنزهای تله فوتو ماکرو استفاده کنند. به این ترتیب بهتر و راحت تر می توان حرکات حشره را تحت پوشش قرار داد( مثلا ۱۰۰ میلی متر). برای آنکه دچار عدم تمرکز بر روی پیش زمینه نشوید بهتر از یک لیوان بلند استفاده کنید.
• حتما از ISO پایین استفاده کنید. در شرایط نوری پایین و با حداقل حساسیت نوری سنسورها می توان بهترین جزئیات را حفظ نمود. توصیه می شود ISO را ۱۰۰ انتخاب کنید.
• دوربین شما با بیشترین سرعت سینک کمترین لرزش را باید ایجاد کند.

قدم سوم : نور دلخواه برای حشراتی که خارج از فضای بسته قرار دارند.

کمترین اختلال در شرایط نوری می تواند سوژه را از شما دور نماید. قرار دادن دوربین در حالت “پرتره” و استفاده از روش هایی که به تنظیم نور خارج شده از فلاش بیانجامد  یکی از راه هایی است که می توانید با کمک آن از حشرات عکس بگیرید.

• تهیه کلاهک می تواند شما را در داشتن شرایط آرمانی نوری در عکاسی از حشرات یاری رساند.
• بستن کلاهک باعث تنظیم بارقه های نور و عدم پخش آن با حلقه های فلاش یا بستن برچسبی مشکی به آن امکان پذیر خواهد بود.
• در عکاسی از حشرات از نورسنج های TTL استفاده نمایید.
• اگر می خواهید تنظیمات دقیقی در رابطه با نور داشته باشید تنظیم فلاش را دستی انجام دهید. هیچ شرایط نوری خاصی را نمی توان پیشنهاد داد زیرا امکان عکاسی از حشرات بسیار متنوع است.
• صبر داشته باشید و بسیار تمرین کنید. استفاده از نورافکن ممکن است برای تمرین و دستیابی به نتایج دلخواه مفید باشد.
• دانستن شرایط نوری برای عکاسی از حشرات و دیگر موجودات میکروسکوپی لازم است. حتما دانسته هایتان را ارتقاء دهید.

برچسب‌ها:F/STOP, ISO, TTL, بارقه نور, بزرگنمایی, تله فوتو, حلقه فوکوس, روزنه, سایه, سوسک, سینک, شرایط آرمانی, صبر, عمق میدان, عکاسی از حشرات, فلاش, فوکوس, فوکوس بسته, لرزش, لنز ماکرو, مورچه, میکروسکوپ, نور, نورافکن, نورسنج, پرتره, کانورتور, کلاهک, کلوز-آپ
نوشته شده در 100 در 100, تکنیک های عکاسی, عکاسی حیات وحش, نور در عکاسی, نور در عکاسی و نورسنجی, چگونه

تا به حال دقت کرده اید؟ در تالارهای عکاسی یا سایت های مختلف وقتی اطلاعات اگزیف یک عکس را می بینیم و وسوسه می شویم که ما هم همان موضوع را تجربه کنیم برای تنظیم و کالیبره کردن سرعت شاتر و دیافراگم دو دوربین متفاوت دچار مشکل می شویم. این پست برای رفع چنین مشکلی نوشته شده است.

پیشنهاد اول: دوربین خود را ارتقا دهید.

زمانی که می خواهید دوربین جدیدی ابتیاع ( این واژه اول بار در وبلاگ جغدرافیل عزیز به کار گرفته شد) فرمایید لازم است بدانید که آیا دوربینی که مد نظر شماست قابلیت تغییر سرعت شاتر و دیافراگم را به شما می دهد؟ این قابلیت تا چه حدی است؟ و آیا این دوربین انتظارات شما را برآورده می کند؟

اگر جواب شما با سطح توقع تان همخوانی داشت، درنگ جایز نیست.

پیشنهاد دوم: آموختن این نکته که آیا دوربین شما دارای درجه بندی عدسی است؟

بعضی از دوربین های دیجیتال تنها مدهای خاصی را پوشش می دهند: مد اتوماتیک، مد عکاسی در شب، مد عکاسی در کنار ساحل، مد عکاسی در ورزش و …..

بعضی از دوربین ها هم فاقد مد های تنظیم سرعت شاتر و یا دیافراگم هستند. در چنین حالتی چه کاری می توان انجام داد؟

اگر شما کنترل دقیقی روی عمق میدان و دیافراگم داشته باشید خواهید توانست در دو مد عکاسی از منظره و پرتره عکس هایی به غایت هنرمندانه و حرفه ای بگیرید. حتما می گویید چطور؟ خواهم گفت:

اگر عمق میدان کم باشد ( یا پس زمینه و پیش زمینه هر دو  مبهم باشند) دوربین را در مد پرتره قرار دهید و با دیافراگم باز عکاسی کنید.

اگر عمق میدان دید وسیع باشد ( همه چیز در حالت فوکوس باشد) بهتر است دوربین را در مد منظره تنظیم و با دیافراگم کم عکاسی کنید.

اگر فکر می کنید که نیازمند به سرعت بالای شاتر هستید( مثل حالات ورزشی) توصیه می کنم که از مد ورزش استفاده کنید تا بتوانید حرکت سوژه را فریز نمایید.

و اگر به سرعت پایین شاتر نیاز دارید شما به طور طبیعی حق استفاده از مد اتوماتیک را ندارید. در این وضعیت مد عکاسی در شب انتخاب کنید. فلاش را از حالت انتخاب خارج سازید و سعی کنید منابع نوری جایگزین فلاش را در محیط تقویت کنید و به عکاسی بپردازید.

دیدید! پس می توان با حداقل امکانات هم عکس های زیبایی گرفت. لازم نیست همیشه دوربین های گرانقیمت، لنزهای آنچنانی و تجهیزات ویژه داشته باشیم.

برچسب‌ها:اتوماتیک, ارتقا, اگزیف, تنظیم, حرکت, دیافراگم, سرعت شاتر, عمق میدان, عکاسی در شب, مد عکاسی از منظره, مد عکاسی در ساحل, مد ورزش, مدهای عکاسی, پرتره, کالیبره
نوشته شده در 100 در 100, اصطلاحات عکاسی, تکنیک های عکاسی, چگونه

همیشه عکاسی با فلاش بی نهایت سخت بوده است. سخت تر زمانی است که دریابیم عکسی که گرفته ایم فاقد هر گونه نورپردازی دقیق بوده است.

وقتی می خواهیم در مورد فرآیند عکاسی پرتره برای مردم صحبت کنیم اولین توصیه مان آن است که به فلاش متصل به دوربین اعتماد نداشته باشید. مخصوصا زمانی که بخواهید در یک فضای بسته و با کمبود نور محیط اقدام به عکاسی کنید. دومین توصیه را خودتان باید حدس بزنید. خرید یک فلاش ثانویه که بتواند نوری را که شما خواهان آن هستید برایتان فراهم کند.بعضی ها تصور می کنند برای آنکه بتوانند عکس های زیبای پرتره بگیرند لازم است که به تجهیزات مدرن استودیویی مجهز باشند. اما توصیه هر عکاس خبره ای را بشنوید محال است که چنین چیزی را پیشنهاد دهند.

چون عکاسی صرفا بازتولید تصویر از منبع نوری است نمی توان شرایط را به نحوی تنظیم کرد که یک نسخه واحد پیچیدن کار درمان را یکسره انجام دهد. نور می تواند سخت شود، نرم شود، پرش داشته باشد، رنگی شود، مستقیم باشد، لکه دار شود، پهن و عریض شود اگر شما دانش و وسایل لازم برای آنچه دوست دارید انجام دهید در اختیار داشته باشید.

اگر شما از چند فلاش در یک موقعیت استفاده کنید خواهید توانست عاسی پرتره را تجربه کنید. در این پست قصد من براین است که تکنیک های مشترکی را که برای عکاسی پرتره لازم است با شما مرور کنم.

تکنیک اول: استودیوی ساده

برای آنکه بتوانید یک حالت استودیویی به پرتره خود بدهید، کافی است سه مرحله زیر را به دقت انجام دهید:

1. لازم است از یک صفحه سفید در پشت سوژه استفاده کنید. بهتر است این صفحه سفید پرده یا پارچه نباشد که دچار تاشدگی شود. صفحه سفید خواهد توانست نور بازتابی از فلاش را دریافت کرده و آن را پخش کند.
2. به سوی سوژه دوربین را تنظیم کنید.
3. دیوار بایستی پشت او یاشد. بهتر است جهتی که سوژه ایستاده را جوری تنظیم کنید که صفحه سفید رنگ پشت سرش را بپوشاند. از این طریق خواهید توانست عکس های پرسنلی بسیاری را در شرکت یا سازمان خود از همکاران و دوستان تان بگیرید.

تکنیک دوم: فضاهای خارجی

بعضی اوقات شما توانایی بهره گیری از چند فلاش را دارید اما نمی توانید از آنها در فضای بسته یا استودیو استفاده کنید. در واقع بهره گیری از فلاش در فضاهای باز حسی واقعی به پرتره می بخشد. اگر فضایی که سوژه در آن قرار گرفته دارای پس زمینه ای تاریک یا کم نور باشد بهترین حالت ممکن برای عکاسی پرتره ایجاد خواهد شد. برای دستیابی به یک پرتره عالی بایستی فلاش ها همان طور که در شکل می بینید رو به سوژه تابانده شوند.

تکنیک سوم: مردم و اشیا

از این شیوه عکاسان خبری یا فتوژورنالیست ها استفاده می برند چون لازم می بینند که برای پیشبرد داستان شان تغییری در اشیا اطراف سوژه خود ندهند. وقتی شما بخواهید که اشیا پیرامون سوژه را در عکس تان بگنجانید فضای دستیابی خود را گسترش داده اید. در این روش بهتر است فلاش اصلی بر چتری که پشت دوربین قرار دارد بتابد تا ما با یک نور نرم شده به عکاسی بپردازیم. فلاش دوم که ما آن را فلاش پیرو می خوانیم نیز باید در پشت اشیا و وسایل قرار گیرد تا سایه ای از اشیائی که رو به سوژه یا در کنارش قرار دارند بر سوژه بیافتد.

تکنیک چهارم: فضای محدود شده به وسیله چند چهره

این تکنیک هم جزو علاقه مندی های فتوژورنالیست ها است.  برای چنین صحنه هایی لازم است دوربین را روی صورت فرد وسط تنظیم کنیم و دو فلاش را در دو سوی افراد و دو طرف دوربین قرار دهیم. بهتر است فلاش ها کمترین میزان انرژی را داشته باشند( ۱/۳۲ یا ۱/۶۴). بهتر است میزان سرعت شاتر را  آرام آرام پایین بیاورید تا حس مات و کدر بودن پس زمینه در ذهن بیننده القا گردد.

تکنیک پنجم: کلوزآپ

بعضی شرکت ها برای عکاسی همراه دوربین های تولیدی head یا سری توصیه می کنند. اگر دارای چهره یا سوژه ای فتوژنیک هستید، از روش کلوزآپ استفاده کنید. در این شیوه دوربین رو به سوژه تنظیم می شود. فلاش اصلی به صورت سوژه می تابد و فلاش پیرو رو به چتری که رو به سوژه قرار گرفته است. به این ترتیب هم صورت سوژه با نور پر شده است و هم نور تابیده شده نرم گشته است. در کلوزآپ استفاده از head فراموش نشود.

برچسب‌ها:head, اشیا, تکنیک, عکاسی, عکاسی با فللاش, فتوژنیک, فتوژورنالیست, فلاش اصلی, فلاش پیرو, مات, پرتره, پس زمینه, چتر, کلوزآپ
نوشته شده در 100 در 100, اصول پایه عکاسی, تکنیک های عکاسی