بارون نگار

بیشتر دوربین های دیجیتال دارای لنز زوم هستند. لنزهای زوم موجود در دوربین ها با دو نام تله (دور) و واید (باز) شناخته می شوند. هنگامی که تنظیمات دوربین خود را روی بازترین زاویه قرار می دهید بسیار شبیه به زمانی خواهد بود که به صورت نرمال با چشمان خود به منظره ای می نگرید، این مسئله اغلب برای زوایای بازتر پیش نمی اید.

زمانی که با چشمان خود می بینیم گویا از لنزهای ۳۵ میلیمتری در دوربین های SLR بهره برده ایم. موقعی که همپوشانی دو تصویر ارائه شده از چشم ها در مغز صورت می گیرد بسیار شبیه زمانی است که از لنز ۲۰ میلیمتری برای دوربین SLR استفاده کرده باشیم. نقصی که ما نمی توانیم با دوربین های دیجیتال کامپکت به خوبی عکاسی کنیم به این ترتیب شرح داده می شود. البته دختران و پسران دوربین DSLR به دست با مجموعه ای از لنزهای متفاوت تلاش بسیاری می کنند تا عکسی خاص از محیط دریافت کنند که نمی توانند.

به هرحال هر عکسی که با زاویه باز گرفته می شود بسیاری از شرایط ایده آل را برای عکاسی محدود می سازد، مخصوصا زمانی که شما بخواهید در ابعاد بزرگ از عکس تان پرینت بگیرید. ترفندهایی را بایستی به کار برید تا کیفیت تصویر ارتقاء یابد. وقتی دوربین را بر روی زاویه واید یا باز تنظیم می کنید به ندرت عکس دریافتی رضایت بخش خواهد بود. یکی از اقداماتی که می توان برای رفع این مشکل انجام داد استفاده از دوربین های مناسبی است که بتوانند به راحتی عمق میدان را به وضوح منعکس ساخته و مشکلی در زمینه بازتر کردن زاویه دید نداشته باشند.

راه دیگر عکاسی از موضوعات بزرگ با انتخاب زاویه باز است. در این حالت عمق میدان کاهش یافته و نور شفاف تر به موضوع که شامل اشیا و مردم است تابیده می شود.

برچسب‌ها:DSLR, SLR, ارتقا, باز, تله, دور, دوربین دیجیتال, زوم, لنز, لنز 20 میلیمتری, لنز 35 میلیمتری, نرمال, همپوشانی, واید, پرینت, چشمان, کیفیت
نوشته شده در 100 در 100, اصطلاحات عکاسی, تکنیک های عکاسی, دنیای لنزها, چگونه

بسیاری از عکاسان از پرتره های خانوادگی به کسب مهارت و ارتقاء سطح در عکاسی استفاده می کنند. اگر به تاریخچه هنر عکاسی نظری بیافکنیم متوجه خواهیم شد که اولین عکس ها از حیوانات خانگی، مردم و اعضای خانواده بوده اند. هرچه قدر شیوه های دیگر عکاسی سخت بود گنجاندن انسان ها در قاب دوربین به مراتب راحت تر بوده است. در این پست ابتدا به بایدها در پرتره های خانوادگی پرداخته می شود و سپس به نبایدها.

بایدها

گروه ها را بشکنید.

اگر به عکس های خانوادگی دقت کنید متوجه خواهید شد که اکثریتی که در عکس حضور دارند فقط خواسته اند فضاهای خالی عکس را پر کنند، بدون توجه به اینکه از نظر ترکیب بندی و نوع ایستادن یا نشستن بایستی تناسب را رعایت کرد. سعی کنید در عکاسی خانوادگی افراد هم قد و هم اندازه را در یک سطح قرار دهید تا یک همپوشانی از نظر اندازه شانه ها با یکدیگر داشته باشند. اگر پدربزرگ و مادر بزرگ تان در قید حیات هستند بهتر است آنان را در کانون توجه قرار دهید و دیگر اعضای هم سطح را در اطراف آنها بنشانید.

لباس ها را هماهنگ کنید.

قبل از آنکه به عکاسی از اعضای خانواده بپردازید به طرح لباس آنها دقت کنید. بهتر است افرادی را که لباس تیره به تن دارند در اطراف و کسانی را که لباس رنگی به تن دارند در میان جمع قرار دهید. کسانی که لباس هایشان از طرح های کامپیوتری یا لوگو های خاص طراحی شده نیز در وسط قرار گیرند. به این ترتیب تضاد رنگ از بین رفته و همپوشانی از لحاظ رنگ لباس نیز رخ خواهد داد. به این ترتیب دست شما برای عکاسی سیاه و سفید نیز باز خواهد بود.

دوباره شرایط را چک کنید.

وقتی شما از یک یا دو نفر از اعضای خانواده خود عکس می گیرید می توانید شرایط را جوری طراحی کنید که فقط یک عکس کافی باشد. اما وقتی تعداد زیادی از مردم جلوی دوربین شما هستند ممکن است اتفاقاتی بیفتد که از دسترس شما خارج باشد: کودکی خمیازه بکشد یا فردی چشمانش را ببندد. در چنین شرایطی بهتر است به همه اعلام کنید که دوربین شما دیجیتال است و شما قادرید در عکسی از ثانیه عکس را دوباره تجدید کنید. به این ترتیب از یک صحنه یک یا دو عکس بیشتر خواهید داشت.

در شاد کردن بکوشید تا لبخندهایی واقعی به دست آورید.

بیشتر عکاسان برای دستیابی به خنده های اصیل مردم از جوک استفاده می کنند. پس همیشه چند جوک با مزه در چنته داشته باشید که در چنین لحظاتی به دردتان می خورد. راه دیگر شاد کردن مردم که کمی سخت است پریدن و ورجه وورجه کردن است. مطمئن ام اگر این کار را انجام دهید به موفقیتی در عکاسی خانوادگی می رسید که کمتر کسی رسیده است.

سعی کنید پس زمینه مات داشته باشید.

انتخاب مقادیر بالای بازشدن روزنه باعث خواهد شد که شما عکسی شفاف از اعضای خانواده داشته باشید. وقتی بازشدن دیافراگم را ۲٫۸ در نظر می گیرید درختان و بوته ها به رنگی نرم و لطیف در خواهند آمد و پس زمینه ای زیبا برای خلق یک عکس هنری خانوادگی خواهید داشت.

نبایدها

فراموش نکنید که تنظیمات اولیه دوربین را قبل از عکاسی کنترل کنید.

ISO( هر چقدر کم باشد)، فرمت عکس ( RAW یا JPEG) و نور دهی ها و نورسنجی ها را کنترل کنید. بیشتر اوقات ما فراموش می کنیم که شرایط عکسی که قبلا گرفته ایم با شرایط فعلی عکاسی متفاوت است.

اجازه ندهید سوژه تان سرش را تکان بدهد یا حرکتی داشته باشد.

هر تکان کوچکی که اعضای خانواده شما در حین عکاسی داشته باشند در روند عکاسی شما خللی ایجاد می کند. اولا یاد بگیرید از قابلیت های دوربین خود در شرایط تند استفاده کنید یعنی مهارت خود را در عکاسی بالا ببرید. ثانیا از اعضای خانواده بخواهید که لختی بی حرکت بمانند.

با صدایتان شرایط را نامطمئن نکنید.

هیچوقت از این جملات استفاده نکنید: ” یک لحظه بی حرکت بایستید. ” ” به دوربین نگاه کنید و لبخند بزنید.” شما تدوین گر دوربین مخفی نیستید. بهتر است از الفاظی استفاده کنید که بار معنایی مثبتی دارند همچون: ” شما زیبا هستید.” ” چه کار قشنگی انجام می دهید.”

به نظر می رسد این دو نباید آخر یک معنا داشته باشند دقت کنید: مادرتان را در عکس خوب نشان دهید و پدر و مادرتان را برای انتخاب یک حالت خوب عکاسی اذیت نکنید.

تا به حال برایتان پیش آمده که بخواهید از مادرتان عکاسی کنید. آنها همیشه در خانه هستند. در خانه انگار آنها هستند که پادشاهی می کنند. دوست دارند آشپزخانه شان تمیز و مرتب باشد و همه وسایل در جای خود قرار گیرد. حال اگر او را در محیطی خارج از خانه قرار دهید دیگر دوست ندارد از او عکس بگیرید. او در این حالت راحت نیست. ثانیا وقت عکاسی به نظرات آنها توجه کنید و نخواهید که نظرات خود را به آنها بقبولانید. آنگاه شما عکاسی می کنید و وقتی عکس پدر و مادرتان را می بینید متوجه می شوید شادی واقعی در چهره شان وجود ندارد. نظرات آنها را محترم بشمارید و از عکاسی لذت ببرید.

برچسب‌ها:ISO, JPEG, RAW, اعضای خانواده, ترکیب بندی, تنظیمات, تکان, جوک, دیافراگم, شادی, شرایط, لباس, لبخند, مادربزرگ, مهارت, نامطمئن, نوردهی, نورسنجی, همپوشانی, پدر بزرگ, پرتره خانوادگی, پس زمینه, پوشش, کانون توجه
نوشته شده در 100 در 100, تکنیک های عکاسی, چگونه