بارون نگار

خیلی از کسانی که در استودیوهای عکاسی کار می کنن عکاسی استودیویی را نزدیک به عکاسی در موقعیت می دونن. اما از جوانبی که در زیر هم به آن اشاره میشه عکاسی استودیویی خیلی راحت تر از عکاسی در موقعیت هست. شاید یکی از دلایلش مدیریت راحت تر نور باشه.  شما در استودیو منابع مختلف نور را در اختیار دارین در صورتی که در موقعیت فقط نور خورشید تنها منبع نوری شماست. تازه شما در استودیو تنها هستین. و این کمک زیادی بهتون می کنه تا بخواهید در جمع مردمی باشین که هر کدومشون خدای ایده پردازی هستن

اجازه بدین بریم سر همون ده نکته خودمون:

۱- فکر کنید عکس شما یک سالن بولینگ است:

این یعنی چی؟ دقت کردین ( من که خودم نرفتم اما بالاخره دیدم) تو سالن بولینگ، مهره ها چیده می شن. شما روبروشون می ایستین و توپ بولینگ را مستقیم به سمت مهره ها پرتاب می کنید و بر اثر افتادن مهره ها امتیاز می گیرین. خوب. همین جریان تو عکاسی هم هست. کاری نکنین که مدلتون روبروی شما مستقیم بشینه و شما روبروش قرار بگیرین و چیلیک، تمام. یه کم به مدلتون آزادی بدین تا زاویه ای به چپ یا به راست داشته باشه و یه حالت خودمونی تر نسبت به دوربین بگیره، بعد چیلیک.

۲- به ساعت نگاه کنید.

نه برای نگه داشتن زمان، نه. نه برای اینکه به مدل تون گوشزد کنین که چقدر زمان را از دست دادین. که آرامش دادن به مدل بهترین عکس را در کارنامه هنری شما ثبت می کنه. فقط برای اینکه از مدل خودتون سوال کنین که دوست داره  حالت قرار گرفتن اش در جهت حرکت عقربه های ساعت باشه یا خلاف حرکت عقربه های ساعت.

۳- کی راست باشه؟

جهت حرکت عقربه های ساعت بودن یا نبودن چه کمکی می تونه به شما بکنه؟ کمی متمایل شدن به راست یا چپ مدل چقدر تاثیر گذار هست مگه که بخواهیم در این رابطه چیزی بنویسیم یا بخونیم؟ جواب شما خیلی هست. خیلی مهمه. چطور؟ الان می گم. شما باید بدونین که کی راست باشه؟ مغز انسان اینطور ساختاربندی شده که تفکرات مربوط به هوش  را در ناحیه راست انجام میده و مسائل احساسی را به سمت چپ واگذار می کنه. پس کسی که سمت راست یا متمایل به سمت راست می ایسته و از شما می خواد که ازش در این حالت عکس بگیرید، در اصل می خواد با زبون بی زبونی بگه که می خواد منطقی و باهوش و ذکاوت جلوه کنه!

۴- آماده شلیک

ابر و باد و مه و خورشید و فلک آماده شدند تا شما بتونین عکس پرتره استودیویی خودتون را بگیرید. عکس را گرفتین اما نه. اون چیزی نبود که دلتون می خواست. چرا؟ چرا چنین شد؟ یادتون باشه که برای هر “چرایی ” یه “برای اینکه”  هست. برای اینکه شما لنزتون را درست انتخاب نکردین. لنزی که بتونه یه عکس شفاف و زیبا و دلربا از مدلتون به شما بده. استاندارد لنزهای پرتره محدوده ۲۰۰ mm و ۸۰۰ mm هستن. البته باید حساب دوربین خودتون را هم بکنین که با چنین لنزهایی جواب می دن یا نه؟ به عنوان مثال لنزهای کانن ۸۵mm f/1.2 و ۱۳۵mm f/2 به لنزهای ۵۰mm f/1.2 و f/1.4 ترجیح داده میشن. و در رابطه با لنزهای نیکون میشه به لنز ۸۵mm f/1.4 اشاره کرد.

۵- در منتها درجه سمت راست بایستید.

قد شما باید فاصله بین شما و مدل تون را پوشش بده. بیشتر عکاسان پرتره ترجیح می دن که سطح دوربین همسطح با چشمان مدل باشه، اما شما نیاز دارین که در این راه یه خسارتی هم بدین. حتما می پرسین خسارت برای چی؟ وقتی شما سطح دوربین تون را هم تراز با سطح چشمان مدل خودتون می گیرین واکنش دفاعی مدل را که حدس نزدید. او به صورتی غیر عادی سرش را پایین تر و متمایل به چانه اش می گیره هر چقدر هم که شما سر مدل را جابجا کنین فایده ای نداره. چون حرکت سر در کسری از ثانیه رخ میده. پس خسارت اصلی را شما خواهید داشت. اما اگر سر مدل را در منتها الیه سمت راست کادربندی کنین هم دوربین با سطح چشمان مدل تراز خواهد بود و هم سر مدل به سمت چانه گرایش نخواهد داشت.

۶- ۱/۱۲۵  یک کلام!

تنظیمات دوربین های استودیو خیلی ساده است. جوری که انگار از قبل برنامه ریزی کردن و فقط کافیه مدل سر جاش بشینه و عکاسان محترم عکس شان را بگیرن. ( به خدا! مثل قدیم ها که می رفتیم برای مدرسه عکس می گرفتیم. طرف اصلا یه ذره نوآوری تو عکاسی اش نداشت. چقدر دلم می خواست خودم برم پشت دوربین و خودم را از اون پشت ببینم تا عکسم بهتر باشه. نشد که نشد). دوربین را در حالت تنظیمات دستی قرار دهید. ISO را روی ۱۰۰ تنظیم کنین و سرعت شاتر را روی ۱/۱۲۵٫ اما اگر منبع نوری ثانویه داشتید فرقی بین ۱/۱۰۰ و ۱/۱۲۵ و ۱/۱۶۰ و یا ۱/۲۰۰ ثانیه نیست. پس بهتره رو همون ۱/۱۲۵ سرعت شاتر را تنظیم کنین.

۷- از نورسنج استفاده کنید.

نورسنج دوربین ها خیلی عالیه اما در شرایط نوری چندگانه، کمک موثری نمی تونه به شما بکنه. برای همین اولین عکسی که بر پایه نورسنج دوربین می گیرین دارای موهایی روشن و پس زمینه ای با نور ملایم خواهد بود. اینکه شما بتونین از هیستوگرام عکس شرایط نوری را بخوانید مطمئنا به صحت نورسنجی که به صورت اکسترنال استفاده می کنین نخواهد بود. پس سعی کنید حتما یک نورسنج داشته باشید.

۸- فوکوس را روی چشم ها قرار بدهید.

چشمها داستان گویای مدل شما هستن. پس سعی کنید فوکوس را روی چشم ها قرار دهید تا عمق میدانی به وسعت یک جهان داشته باشید( اینجاست که قدرت خدا را می توانید به وضوح دریابید که جهانی را در چشمان هر انسانی می توان کوچک کرد).

۹- تراز سفیدی را روی “سفارشی” قرار دهید.

خوب. ما تراز سفیدی را در حالات متفاوتی می تونیم تنظیم کنیم اما در استودیویی که مجهز به انواع فلاش، چترهای نوری، سافت باکس ها و رقص نورهای خاص پس زمینه هست چطور باید تراز سفیدی را تنظیم کرد؟ راهش قرار دادن تراز سفیدی روی ” سفارشی” یا Custom هست.

۱۰- سعی کنید تنها یک منبع نوری داشته باشید.

اگر شما یه منبع نوری داشته باشید اون موقع حس هنری تون بروز و ظهور می کنه. چنان در زوایای تابش نور به مدل دقت می کنین که بهترین سایه ها را در عکس تان متبلور سازید. اما اگر دور خودتون را با انواع و اقسام تجهیزات نوری پر کنین یه عکس بالماسکه ای بیشتر نخواهید داشت.

عکاسان استودیویی در رابطه با عکاسی پرتره خیلی نکته ها دارند که شنیدنش یا خوندنش خالی از لطف نیست. از این دوستان معذرت می خوام که پا تو کفششان کردم. اما اگر دوست داشتین می تونین مثل جناب ” امیر یاری” که در کامنت دو پست قبلی تجربه خودشون را در اختیار خوانندگان وبلاگ قرار دادند اینجا را به قدوم خودتون مزین کنین.

برچسب‌ها:1/125, آزادی, ابر, استودیو, امتیاز, باد, بولینگ, بی زبانی, تراز سفیدی, تفکرات, توپ, جهت حرکت عقربه های ساعت, خلاف جهت حرکت عقربه های ساعت, خورشید, راست, رقص نور, زاویه, زبان, زمان, ساعت, سالن, سر, سفارشی, شلیک, عقربه, عکاسی, عکاسی استودیویی, فلاش, فلک, فوکوس, لنز, مدل, مسائل احساسی, مغز, منبع نوری, منتها, منطقی, مه, مهره, موقعیت, نورسنج, نیکون, هیستوگرام, پرایش, پرتره, چانه, چتر, چشم ها, چیلیک, کانن
نوشته شده در 100 در 100, اصطلاحات عکاسی, اصول پایه عکاسی, تجهیزات عکاسی, دنیای لنزها, معرفی, نور در عکاسی, نور در عکاسی و نورسنجی, چگونه

قدم دوم: فوکوس و شرایط آرمانی نور در عکاسی از حشرات

فوکوس بر کوچکترین حشرات و حرکت سوژه

• بیشتر عکاسان ترجیح می دهند از ” روش فوکوس بسته”  استفاده کنند. این به چه معناست؟ یعنی اینکه لنز ماکرو را در حداکثر بزرگ نمایی تنظیم نمود ترجیحا از اتوفوکوس یا حلقه فوکوس بهره برد و یا دوربین را به موضوعات جلو و عقب حشرات متمرکز کرده و حرکت داد. با بیشتر لنزهای ماکرو سریعترین راه برای دستیابی به فوکوس برای علف ها و شاخه های کوچک اطراف حشرات هم به دست می آید.
• اگر نیازی به حداکثر بزرگنمایی نداشتید می توانید از کانورتورهای با بزرگنمایی ۲ و فیلترهای کلوز-آپ برای عکاسی از مورچه ها وکمی بیشتر برای سوسک های درشت استفاده کنید. هر دو روش سریع ترین راه برای دستیابی به فوکوس هستند.
• برای دستیابی به عمق میدان از روزنه باز و در بعضی مواقع با کمترین روزنه در حد f/16- f/32  عمل کنید.
• در زمانی که از مقادیر کم روزنه استفاده می کنید برای افزایش نور باید بارقه ای از نور را بر دوربین خود بتابانید تا سایه دوربین بر حشره نیافتاده و محیط نیز روشن باشد.
• بیشتر عکاسان ترجیح می دهند از لنزهای ماکروی ۵۰ میلیمتری و یا لنزهای تله فوتو ماکرو استفاده کنند. به این ترتیب بهتر و راحت تر می توان حرکات حشره را تحت پوشش قرار داد( مثلا ۱۰۰ میلی متر). برای آنکه دچار عدم تمرکز بر روی پیش زمینه نشوید بهتر از یک لیوان بلند استفاده کنید.
• حتما از ISO پایین استفاده کنید. در شرایط نوری پایین و با حداقل حساسیت نوری سنسورها می توان بهترین جزئیات را حفظ نمود. توصیه می شود ISO را ۱۰۰ انتخاب کنید.
• دوربین شما با بیشترین سرعت سینک کمترین لرزش را باید ایجاد کند.

قدم سوم : نور دلخواه برای حشراتی که خارج از فضای بسته قرار دارند.

کمترین اختلال در شرایط نوری می تواند سوژه را از شما دور نماید. قرار دادن دوربین در حالت “پرتره” و استفاده از روش هایی که به تنظیم نور خارج شده از فلاش بیانجامد  یکی از راه هایی است که می توانید با کمک آن از حشرات عکس بگیرید.

• تهیه کلاهک می تواند شما را در داشتن شرایط آرمانی نوری در عکاسی از حشرات یاری رساند.
• بستن کلاهک باعث تنظیم بارقه های نور و عدم پخش آن با حلقه های فلاش یا بستن برچسبی مشکی به آن امکان پذیر خواهد بود.
• در عکاسی از حشرات از نورسنج های TTL استفاده نمایید.
• اگر می خواهید تنظیمات دقیقی در رابطه با نور داشته باشید تنظیم فلاش را دستی انجام دهید. هیچ شرایط نوری خاصی را نمی توان پیشنهاد داد زیرا امکان عکاسی از حشرات بسیار متنوع است.
• صبر داشته باشید و بسیار تمرین کنید. استفاده از نورافکن ممکن است برای تمرین و دستیابی به نتایج دلخواه مفید باشد.
• دانستن شرایط نوری برای عکاسی از حشرات و دیگر موجودات میکروسکوپی لازم است. حتما دانسته هایتان را ارتقاء دهید.

برچسب‌ها:F/STOP, ISO, TTL, بارقه نور, بزرگنمایی, تله فوتو, حلقه فوکوس, روزنه, سایه, سوسک, سینک, شرایط آرمانی, صبر, عمق میدان, عکاسی از حشرات, فلاش, فوکوس, فوکوس بسته, لرزش, لنز ماکرو, مورچه, میکروسکوپ, نور, نورافکن, نورسنج, پرتره, کانورتور, کلاهک, کلوز-آپ
نوشته شده در 100 در 100, تکنیک های عکاسی, عکاسی حیات وحش, نور در عکاسی, نور در عکاسی و نورسنجی, چگونه

در عکاسی پرتره، تنظیم مناسب نور از یک سطح بزرگ و وسیع اصل مهم و اساسی محسوب می شود. به این حالت جهش نور می گویند. ما در عکاسی پرتره باید یک نور نرم داشته باشیم. در منزل به این ترتیب نورهای اضافه گرفته خواهد شد.حال اگر بخواهیم این نور را در خانه به دست آوریم چگونه باید عمل کنیم؟

۱- ابتدا باید سوژه در جایی بایستد که بهترین زاویه نور را دریافت کند. بهتر است سطح کمی از فضا را در اختیار سوژه قرار دهید. برای اینکه نور جذب بهتری هم داشته باشد به دیوار یک پارچه تیره نصب کنید.

۲- اگر از نور لامپ به عنوان منبع نوری خود استفاده می کنید، سعی کنید سطح دیوارها را با پوشش تیره بپوشانید.

۳- سعی کنید زاویه نور را طوری تنظیم کنید که نور ابتدا به سطح سقف یا صفحه برخورد کند و بعد از دیوارها به روی سوژه منعکس شود.

۴- اگر از فلاش استفاده می کنید حتما از یک پخش کننده نور هم باید بهره گیرید.

۵- همیشه توجه داشته باشید نوری که به سوژه تابیده می شود یک نور اغراق شده یا سفید نباشد. نور باید طبیعی باشد تا چهره فرد در عکس طبیعی و زنده به چشم بیاید.

برچسب‌ها:سوژه, فلاش, نور, نورسنج, نورپردازی, پخش کننده
نوشته شده در تکنیک های عکاسی, نور در عکاسی, چگونه

برچسب‌ها:اکسپوژر, تون, دوربین قطع متوسط, سنسور, نور, نورخوانی مستقیم, نورسنج, نورپردازی
نوشته شده در نور در عکاسی و نورسنجی