بخشی که از امروز در این وبلاگ راه اندازی می کنم معرفی ماهانه یک کتاب در زمینه عکاسی است. کتابی که اینک معرفی می شود حاوی عناوین زیر است:
۱- چگونه گلهای وحشی را تشخیص دهیم؟
۲- نکاتی در رابطه با نور مناسب
۳- درصورتی که با نور دلخواه مواجه نشدیم چه کاری انجام دهیم؟
۴- نکاتی در رابطه با نوردهی
۵- نحوه قرار گرفتن دوربین
۶- چگونگی دستیابی به عکسهایی شفاف
۷- چگونگی دستیابی به پس زمینه ای شفاف
۸- نحوه برخورد با نسیم یا باد
۹- چگونگی ترکیب بندی گلهای وحشی
۱۰- چگونگی عکاسی از پروانه ها
۱۱- چه نکاتی را نباید فراموش کرد؟
۱۲- چگونگی دستیابی به عکسهایی شفاف با استفاده از نرم افزار فتوشاپ
۱۳- چگونگی اصلاح تاریکی پس زمینه با کمک نرم افزار فتوشاپ
خوب.
حالا مونده لینک دانلود این کتاب.
امیدوارم از خوندن این کتاب لذت ببرین.
برچسبها:E-BOOK, اصلاح, باد, تاریکی, تشخیص, دوربین, عکاسی, فتوشاپ, نرم افزار, نسیم, نور, نوردهی, پروانه, پس زمینه, کتاب, گلهای وحشی
نوشته شده در E-BOOK, اینترنت- شخصی, معرفی
تا به حال شده برای خودتون یک مزه شخصی در نظر بگیرید. حتما فکر می کنید دارم شوخی می کنم. نه در این هاگیر واگیر اصلا حوصله شوخی ندارم! به نظر من مزه شخصی در عکاس
ی کارهایی است که فرد در مواجهه با بعضی سوژه ها به کار می گیره. حالا می خواهم مزه شخصی عکاسی از مجسمه ها را اینجا براتون عنوان کنم.
به کار گرفتن یک حس چرخش از اشیا
این سوال مهمی است که یک عکاس قبل از اینکه بخواد عکسی از یک مجسمه بگیره باید از خودش بپرسه: من با این مجسمه چه چیزی را می خواهم به مخاطبم بگم؟
وقتی به این سوال تونستید جواب بدید عکاسی از مجسمه ها هم مثل هر عکاسی دیگری براتون آسون میشه. سعی کنید وقتی به عکاسی از مجسمه ها می پردازید تمام صفحه را با یک بخش از مجسمه بپوشانید نه اینکه کل مجسمه را مثل یک موجود بی جان فرض کنید و به هر زوری که هست اونو تو قاب فریم تون قرار بدین.
نوردهی
خودتون بهتر از من می دونید که مجسمه ها حالتی سه بعدی دارند و این بهترین فرصته که شما می تونید از این خاصیت برای داشتن عکسی خارق العاده بهره ببرید. باید نور را در زوایا شکار کنید و متوجه سایه ها باشید. نور نقش مهمی را در عمق میدان در عکاسی از مجسمه ها بازی می کنه. نور از جلو بهترین نوری است که می تونید برای عکاسی از مجسمه تو گوشه ذهنتون داشته باشید چون باعث می شه سایه ها عمق داشته باشن و جزئیات به دقت مشخص بشه. بهترین زمان عکاسی از مجسمه ها زمان طلوع و غروب افتاب هست. باید یادتون باشه که قدرت خورشید در اسمان کم باشه.
اما اگر نتونستید که شرایط نوری خوبی برای خودتون رقم بزنید ناراحت نباشید. اطراف مجسمه قدم بزنید و خوب به اون نگاه کنید تا بهترین حالت را برای عکاسی پیدا کنید. جایی که سایه ها زیاد نیست و کنتراست متعادلی بین روشنایی و تاریکی وجود داره.
پس زمینه
وقتی می خواهید ترکیب بندی را در عکستون رعایت کنید به یاد داشته باشید که پس زمینه نقش مهمی را در خلق یک اثر هنری بازی می کنه. پس فراموشش نکنید. کاری نکنید که مجسمه در
عکستون غول پیکر به نظر برسه. جوری که تجانس و تعاملی با محیط اطراف نداشته باشه. حتما به پس زمینه فکر کنید. هیچوقت سعی نکنید یک پس زمینه درهم و آشفته را انتخاب کنید. چون این طور به نظر می رسه که مجسمه در جنگلی قرار گرفته و این مجسمه است که مسئول آرامشه. در صورتی که می تونید تعاملی که بین و مجسمه و محیطش وجود داره را در تصویرتون نشون بدید.
نکته اخر هم اینکه پس زمینه تون را جوری انتخاب کنید که باعث عمق بخشیدن به فضا و مجسمه بشه. آسمان آبی بهترین گزینه است. البته نظر شما مهم تر از این نکات هست.
پس نوشت: این طوری نوشتن را تازه دارم تجربه می کنم. خودم باهاش راحت نیستم. اما اگر شما بپسندید ادامه می دم. بهم بگویید که دوست دارید راحت و بدون تکلف در مورد عکاسی بنویسم یا نه؟ خوشحال می شم بدونم.
برچسبها:تاریکی, تجانس, تعامل, خورشید, روشنایی, طلوع, عمق میدان, غروب, فریم, قاب, مجسمه, محیط, مزه شخصی, نوردهی, پس زمینه
نوشته شده در 100 در 100, تکنیک های عکاسی, عکاسی شهری، چین, چگونه
بسیاری از عکاسان از پرتره های خانوادگی به کسب مهارت و ارتقاء سطح در عکاسی استفاده می کنند. اگر به تاریخچه هنر عکاسی نظری بیافکنیم متوجه خواهیم شد که اولین عکس ها از حیوانات خانگی، مردم و اعضای خانواده بوده اند. هرچه قدر شیوه های دیگر عکاسی سخت بود گنجاندن انسان ها در قاب دوربین به مراتب راحت تر بوده است. در این پست ابتدا به بایدها در پرتره های خانوادگی پرداخته می شود و سپس به نبایدها.
بایدها
گروه ها را بشکنید.
اگر به عکس های خانوادگی دقت کنید متوجه خواهید شد که اکثریتی که در عکس حضور دارند فقط خواسته اند فضاهای خالی عکس را پر کنند، بدون توجه به اینکه از نظر ترکیب بندی و نوع ایستادن یا نشستن بایستی تناسب را رعایت کرد. سعی کنید در عکاسی خانوادگی افراد هم قد و هم اندازه را در یک سطح قرار دهید تا یک همپوشانی از نظر اندازه شانه ها با یکدیگر داشته باشند. اگر پدربزرگ و مادر بزرگ تان در قید حیات هستند بهتر است آنان را در کانون توجه قرار دهید و دیگر اعضای هم سطح را در اطراف آنها بنشانید.
لباس ها را هماهنگ کنید.
قبل از آنکه به عکاسی از اعضای خانواده بپردازید به طرح لباس آنها دقت کنید. بهتر است افرادی را که لباس تیره به تن دارند در اطراف و کسانی را که لباس رنگی به تن دارند در میان جمع قرار دهید. کسانی که لباس هایشان از طرح های کامپیوتری یا لوگو های خاص طراحی شده نیز در وسط قرار گیرند. به این ترتیب تضاد رنگ از بین رفته و همپوشانی از لحاظ رنگ لباس نیز رخ خواهد داد. به این ترتیب دست شما برای عکاسی سیاه و سفید نیز باز خواهد بود.
دوباره شرایط را چک کنید.
وقتی شما از یک یا دو نفر از اعضای خانواده خود عکس می گیرید می توانید شرایط را جوری طراحی کنید که فقط یک عکس کافی باشد. اما وقتی تعداد زیادی از مردم جلوی دوربین شما هستند ممکن است اتفاقاتی بیفتد که از دسترس شما خارج باشد: کودکی خمیازه بکشد یا فردی چشمانش را ببندد. در چنین شرایطی بهتر است به همه اعلام کنید که دوربین شما دیجیتال است و شما قادرید در عکسی از ثانیه عکس را دوباره تجدید کنید. به این ترتیب از یک صحنه یک یا دو عکس بیشتر خواهید داشت.
در شاد کردن بکوشید تا لبخندهایی واقعی به دست آورید.
بیشتر عکاسان برای دستیابی به خنده های اصیل مردم از جوک استفاده می کنند. پس همیشه چند جوک با مزه در چنته داشته باشید که در چنین لحظاتی به دردتان می خورد. راه دیگر شاد کردن مردم که کمی سخت است پریدن و ورجه وورجه کردن است. مطمئن ام اگر این کار را انجام دهید به موفقیتی در عکاسی خانوادگی می رسید که کمتر کسی رسیده است.
سعی کنید پس زمینه مات داشته باشید.
انتخاب مقادیر بالای بازشدن روزنه باعث خواهد شد که شما عکسی شفاف از اعضای خانواده داشته باشید. وقتی بازشدن دیافراگم را ۲٫۸ در نظر می گیرید درختان و بوته ها به رنگی نرم و لطیف در خواهند آمد و پس زمینه ای زیبا برای خلق یک عکس هنری خانوادگی خواهید داشت.
نبایدها
فراموش نکنید که تنظیمات اولیه دوربین را قبل از عکاسی کنترل کنید.
ISO( هر چقدر کم باشد)، فرمت عکس ( RAW یا JPEG) و نور دهی ها و نورسنجی ها را کنترل کنید. بیشتر اوقات ما فراموش می کنیم که شرایط عکسی که قبلا گرفته ایم با شرایط فعلی عکاسی متفاوت است.
اجازه ندهید سوژه تان سرش را تکان بدهد یا حرکتی داشته باشد.
هر تکان کوچکی که اعضای خانواده شما در حین عکاسی داشته باشند در روند عکاسی شما خللی ایجاد می کند. اولا یاد بگیرید از قابلیت های دوربین خود در شرایط تند استفاده کنید یعنی مهارت خود را در عکاسی بالا ببرید. ثانیا از اعضای خانواده بخواهید که لختی بی حرکت بمانند.
با صدایتان شرایط را نامطمئن نکنید.
هیچوقت از این جملات استفاده نکنید: ” یک لحظه بی حرکت بایستید. ” ” به دوربین نگاه کنید و لبخند بزنید.” شما تدوین گر دوربین مخفی نیستید. بهتر است از الفاظی استفاده کنید که بار معنایی مثبتی دارند همچون: ” شما زیبا هستید.” ” چه کار قشنگی انجام می دهید.”
به نظر می رسد این دو نباید آخر یک معنا داشته باشند دقت کنید: مادرتان را در عکس خوب نشان دهید و پدر و مادرتان را برای انتخاب یک حالت خوب عکاسی اذیت نکنید.
تا به حال برایتان پیش آمده که بخواهید از مادرتان عکاسی کنید. آنها همیشه در خانه هستند. در خانه انگار آنها هستند که پادشاهی می کنند. دوست دارند آشپزخانه شان تمیز و مرتب باشد و همه وسایل در جای خود قرار گیرد. حال اگر او را در محیطی خارج از خانه قرار دهید دیگر دوست ندارد از او عکس بگیرید. او در این حالت راحت نیست. ثانیا وقت عکاسی به نظرات آنها توجه کنید و نخواهید که نظرات خود را به آنها بقبولانید. آنگاه شما عکاسی می کنید و وقتی عکس پدر و مادرتان را می بینید متوجه می شوید شادی واقعی در چهره شان وجود ندارد. نظرات آنها را محترم بشمارید و از عکاسی لذت ببرید.
برچسبها:ISO, JPEG, RAW, اعضای خانواده, ترکیب بندی, تنظیمات, تکان, جوک, دیافراگم, شادی, شرایط, لباس, لبخند, مادربزرگ, مهارت, نامطمئن, نوردهی, نورسنجی, همپوشانی, پدر بزرگ, پرتره خانوادگی, پس زمینه, پوشش, کانون توجه
نوشته شده در 100 در 100, تکنیک های عکاسی, چگونه
