نوشتههای با برچسب ‘قاب’
روش شما در عکاسی غذایی
من معتقدم که عکاسی هنر لوکسی نیست که بخواهیم براش تجهیزات و ادوات گرانقیمت فرض کنیم یا برای اینکه عکسمون یه شاهکار بشه نباید یک استودیوی آنچنانی برای خودمون ترتیب بدیم. همین که بتونیم ایده هامونو به منصه ظهور برسونیم و خودمون از عکسی که گرفتیم احساس رضایت کنیم و بتونیم عکسمون را به چهار تا دوست و آشنا نشون بدیم خودش بی نهایت این هنر را برای ما شیرین و گوارا می کنه.
عکاسی غذایی هم به همین ترتیب. بارها خوندم که برای عکاسی غذایی چنین و چنان کنید اما هیچکدوم را اجرا نکردم. یعنی نتونستم به خودم بقبولانم که یه ماده غذایی را از تازگی در بیارم که مثلا باید فلان نور را بهش بتابونم.
حالا روش هایی که در زیر به آنها اشاره می کنم نکات سختی نیست اما این انتخاب شماست که آنها را برای خودتون ساده تر کنین:
- چند کاغذ محکم برای پس زمینه تصویر انتخاب کنید. شکل قرار گرفتن کاغذها بسته به کاری است که می خواهید برای شفافیت و ترکیب بندی عکس خود انجام بدهید. فقط مطمئن بشین که به میزان لازم کاغذ در اختیار دارید تا پس زمینه کارتان را به نحوی که می خواهید بچینید.
- بعضی وسایل برای زیبایی عکستان لازم هستند. مثل ظروف نقره ای، استکان ها و لیوان های با نقوش خاص. اگر تونستین از مامان اجازه بگیرین که بدون صدمه به چنین ظروفی فقط عکاسی می کنید بهتر هست که ماده غذایی را برای پذیرایی از دوربین در این ظروف بریزید! برای اینکه فضایی رویایی داشته باشین از قدرت شمع ها غافل نشین. معجزه می کنن.
- اگر بتونین ضیافت عکاسی خودتون را با چند نوع غذا تکمیل کنین که شاهکاره. وگرنه به همان یک غذا باید کفایت کنین. در اینجا فقط سلیقه عکاسی شما می تونه چاره ساز باشه که همان یک ظرف غذا را طوری تزئین کنین که وقتی کسی عکس آن را می بینه ناخودآگاه آب دهانش راه بیافته.
- ظرف غذا را با میوه ها و سبزیجات خاص تزئین کنید. لازم به ذکر نیست که برای نوشیدنی ها می تونین از برش های میوه ها استفاده کنین. در این راه هرچه شکیل تر بهتر.
-فضای کاریتان را شلوغ کنید. نه به ترتیبی که سفره یا میز غذا درهم و برهم جلوه بده. اما فضا را خالی نگذارید و برای هرگوشه از قاب تصویر فکر کنید.

زوم. درجه زومی که استفاده می کنین یا لنز زومی که از آن بهره می گیرین باید جوری تنظیم شود که کل صحنه غذاخوری را پوشش دهد.
-قدرت حرکت و چرخش در سه وجه. به این ترتیب که بعضی از غذاها درست در راستای دید شما هستند. بعضی از قسمتها هم بالاتر از دید ناظر و بعضی در پایین آن. باید قدرت چرخش چشم را در صحنه مرور کنین. جوری نباشه که چشمان فقط به یک نقطه خیره شوند و شما مجبور باشین برای عناصر دیگر عکس توضیح بدین و مثلا بگین: این را هم ببینین!
-از قانون نقش سوم استفاده کنین. در واقع قاون نقش سوم به ما کمک می کنه که به راحتی ترکیب بندی مورد علاقه مان را ایجاد کنیم.
- غذا سرد نشه. سعی کنین سریع کار کنین. غذا که سرد بشه واقعا از دهان می افته. شما که نمی خواهین در عکس تان، ذره های چربی دیده بشه. پس بجنبید.باید تمام تجهیزات عکاسی را در دسترس داشته باشین و ضمنا جوری میز غذا را بچینید که قدرت حرکت و مانور در گوشه گوشه میز براتون فراهم باشه. تا همه از خوردن عکس شما لذت ببرن! انگار که همین الان این بشقاب براشون پر از غذاهای خوشمزه شده و عطر و گرمای اون را هم میشه از پشت عکس حس کرد.

weight: bold;”>ترکیب بندی عکاسی غذایی
من تمایل دارم که در یک صحنه عکاسی غذایی دوربین را روی وسط کار تنظیم کنم و یک چرخش ۴۵ درجه داشته باشم. انگار تمام میز برای من چیده شده. جوری که با یک
برچسبها:ادوات, استودیو, ایده, تجربیات شخصی, تجهیزات, ترکیب بندی, خوشمزه, روش, زوم, سبزیجات, سلیقه, شمع ها, ضیافت, ظروف, عکاسی غذایی, قاب, قانون نقش سوم, قدرت حرکت, لذت, ماده غذایی, معجزه, میوه, نقره, نقوش, وب, چرخش, کاغذ, گرانقیمت
نوشته شده در 100 در 100, تکنیک های عکاسی, چگونه
تا به حال شده برای خودتون یک مزه شخصی در نظر بگیرید. حتما فکر می کنید دارم شوخی می کنم. نه در این هاگیر واگیر اصلا حوصله شوخی ندارم! به نظر من مزه شخصی در عکاس
ی کارهایی است که فرد در مواجهه با بعضی سوژه ها به کار می گیره. حالا می خواهم مزه شخصی عکاسی از مجسمه ها را اینجا براتون عنوان کنم.
به کار گرفتن یک حس چرخش از اشیا
این سوال مهمی است که یک عکاس قبل از اینکه بخواد عکسی از یک مجسمه بگیره باید از خودش بپرسه: من با این مجسمه چه چیزی را می خواهم به مخاطبم بگم؟
وقتی به این سوال تونستید جواب بدید عکاسی از مجسمه ها هم مثل هر عکاسی دیگری براتون آسون میشه. سعی کنید وقتی به عکاسی از مجسمه ها می پردازید تمام صفحه را با یک بخش از مجسمه بپوشانید نه اینکه کل مجسمه را مثل یک موجود بی جان فرض کنید و به هر زوری که هست اونو تو قاب فریم تون قرار بدین.
نوردهی
خودتون بهتر از من می دونید که مجسمه ها حالتی سه بعدی دارند و این بهترین فرصته که شما می تونید از این خاصیت برای داشتن عکسی خارق العاده بهره ببرید. باید نور را در زوایا شکار کنید و متوجه سایه ها باشید. نور نقش مهمی را در عمق میدان در عکاسی از مجسمه ها بازی می کنه. نور از جلو بهترین نوری است که می تونید برای عکاسی از مجسمه تو گوشه ذهنتون داشته باشید چون باعث می شه سایه ها عمق داشته باشن و جزئیات به دقت مشخص بشه. بهترین زمان عکاسی از مجسمه ها زمان طلوع و غروب افتاب هست. باید یادتون باشه که قدرت خورشید در اسمان کم باشه.
اما اگر نتونستید که شرایط نوری خوبی برای خودتون رقم بزنید ناراحت نباشید. اطراف مجسمه قدم بزنید و خوب به اون نگاه کنید تا بهترین حالت را برای عکاسی پیدا کنید. جایی که سایه ها زیاد نیست و کنتراست متعادلی بین روشنایی و تاریکی وجود داره.
پس زمینه
وقتی می خواهید ترکیب بندی را در عکستون رعایت کنید به یاد داشته باشید که پس زمینه نقش مهمی را در خلق یک اثر هنری بازی می کنه. پس فراموشش نکنید. کاری نکنید که مجسمه در
عکستون غول پیکر به نظر برسه. جوری که تجانس و تعاملی با محیط اطراف نداشته باشه. حتما به پس زمینه فکر کنید. هیچوقت سعی نکنید یک پس زمینه درهم و آشفته را انتخاب کنید. چون این طور به نظر می رسه که مجسمه در جنگلی قرار گرفته و این مجسمه است که مسئول آرامشه. در صورتی که می تونید تعاملی که بین و مجسمه و محیطش وجود داره را در تصویرتون نشون بدید.
نکته اخر هم اینکه پس زمینه تون را جوری انتخاب کنید که باعث عمق بخشیدن به فضا و مجسمه بشه. آسمان آبی بهترین گزینه است. البته نظر شما مهم تر از این نکات هست.
پس نوشت: این طوری نوشتن را تازه دارم تجربه می کنم. خودم باهاش راحت نیستم. اما اگر شما بپسندید ادامه می دم. بهم بگویید که دوست دارید راحت و بدون تکلف در مورد عکاسی بنویسم یا نه؟ خوشحال می شم بدونم.
برچسبها:تاریکی, تجانس, تعامل, خورشید, روشنایی, طلوع, عمق میدان, غروب, فریم, قاب, مجسمه, محیط, مزه شخصی, نوردهی, پس زمینه
نوشته شده در 100 در 100, تکنیک های عکاسی, عکاسی شهری، چین, چگونه






