بارون نگار

پ. ن: چند وقته من اینجا یه پست عالی نذاشتم؟
و اما پست امروز.
اغلب اوقات اتوفوکوس می تونه لحظات واقعی ثبت کنه. در بیشتر صحنه ها می شه فوکوس را در گوشه ای از صحنه تنظیم کرد و یا فوکوس را در پس زمینه قرار داد. اما بعضی اوقات وقتی دوربین را در حالت فوکوس دستی تنظیم کردید برای برگرداندن اون به حالت اتوفوکوس یا فوکوس خودکار مدت زمانی طول می کشه که ممکنه در فاصله این پرت زمانی سوژه تون را هم از دست بدین. مثلا بهترین گزینه برای عکاسی از مناظر اتوفوکوس هست.  اما وقتی سرعت سوئیچ کردن فوکوس دستی به اتوفوکوس پایین هست چه کاری می تونین بکنین؟
اینجا با سه راه برای کنترل بهتر فوکوس خودکار یا اتوفوکوس آشنا میشین:

۱- فشردن دکمه شاتر برای نیم ثانیه
اگر می خواهید سوژه مورد نظرتون را در وسط کادر قرار بدین بهتره دکمه شاتر را نیم ثانیه نگهدارین. اگر شرایط برای عکاسی مناسب بوده و همه چیز دست به دست هم داده بود که شما بهترین تصویر را داشته باشین دکمه شاتر را تا انتها فشار بدین و عکسی که گرفتین لذت ببرید.

۲- سوئیچ کردن از فوکوس دستی به فوکوس خودکار
اگر از حالت فوکوس دستی سوئیچ کنین به اتوفوکوس خواهید توانست گوشه سمت راست سوژه را هم در فوکوس داشته باشین. لنز دوربین شما فقط می تونه یه فوکوس مستقیم از سوژه داشته باشه. اما با این ترفند با استفاده از سه پایه می تونید فوکوس را در کل کادر خودتون تجربه کنین و یه عکس زیبا از منظره ای زیبا داشته باشین.

۳- استفاده از دکمه اتوفوکوس پشتی
در حالت طبیعی وقتی شما دکمه شاتر را فشار می دین دوربین در حالت اتوفوکوس قرار می گیره. اما وقتی دکمه اتوفوکوس را که در پشت دوربینتون قرار گرفته را فشار می دین علاوه بر اینکه دوربین در حالت اتوفوکوس قرار می گیره کنترل بیشتری هم روی فوکوس نهایی خواهد داشت.
دکمه اتوفوکوس پشتی فوکوس را در مرکز سوژه تنظیم می کنه و وقتی شما فوکوس بهتری می خواهین و دکمه شاتر را تا انتها فشار می دین فوکوس در کل سوژه پخش میشه. در حالت عادی فوکوس نمی تونه به راحتی پس زمینه را هم در خودش جا بده.
حالا اگر شما بدون فشار دادن دکمه فوکوس پشتی به حالت فوکوس دستی سوئیچ کنین زمانی که برای تنظیم دوربین خرج میشه را ذخیره کردین و تونستین پشت و جلوی سوژه را با این حالت در فوکوس نگاه دارین.

دکمه اتوفوکوس پشتی بهترین روش برای عکاسی از پرندگان و حیات وحش هست. یک بار از این دکمه استفاده کنین و سوژه خودتون را روی پرندگان در حال پرواز قرار بدین تا به قدرت این دکمه پی ببرین.

برچسب‌ها:اتوفوکوس, اتوفوکوس پشتی, بهتر, ترفند, ثانیه, حیات وحش, دوربین, دکمه, راه, سوئیچ کردن, سوژه, شاتر, فوکوس, فوکوس خودکار, فوکوس دستی, لحظات, منظره, پرندگان, پس زمینه, کنترل
نوشته شده در 100 در 100, تکنیک های عکاسی, چگونه

این نظر منه حتما شما از من بهتر هستین.
در گذشته های نه چندان دور ، اون زمانی که تازه دوربین دیجیتال اومده بود من یه دوربین بچه گانه داشتم که میشد توش فیلم گذاشت و فیلم هاش را چاپ کرد. وقتی عکس هایی را که خودم گرفته بودم می دیدم کلی بزرگ می شدم.
دوست داشتم عکس هایی را که گرفتم تو یه آلبوم بذارم و اونا را به پدربزرگ و مادربزرگم نشون بدم.

از اون سالها مدت زمان زیادی گذشت. من بزرگ شدم و دیگه اون شور و شوق کودکانه برای عکاسی در من ناپدید شد.

تا اینکه سفرم به کالیفرنیا و دیدن یک دوربین دیجیتال نیکون همون اشتیاق و شور را در من زنده کرد.
بعد از گذشت ۱۰ ماه من هنر عکاسی را در خودم کشف کردم و تا حالا یک لحظه هم ازش غفلت نکردم.
حالا می خواهم ۱۰ راهی را که باعث شدند زندگیم تغییر کنه با شما در میون بگذارم:

۱- نگریستن
من حالا یاد گرفتم که به دنیای اطراف به جای نگاه کردن، بنگرم. به جای اینکه فقط ببینمشون به جزئیاتشون دقت کنم. قرار نیست من تو عکاسی این جزئیات را درشت یا ریز کنم فقط باید خود واقعیشون را به شما نشون بدم. پس دیدید نگریستن با نگاه کردن فرق داره!
قبل از اینکه شروع کنم به عکاسی خوب قدم می زنم و به اطرافم خوب می نگرم. سوژه عکاسی ام منو صدا می زنه و من باید با چشمانم صدایش را بشنوم.

۲- نگاه کردن
من تو پاراگراف قبلی گفتم نگریستن و حالا می گم دیدن. فرقشون چیه؟ الان می گم . فکر کنید شی ء روبروی شماست که لازم نیست خوب ببینیدش. به قول ضرب المثل خودمون یه نظر کافیه. به این حالت می گن نگاه کردن یا دیدن. قرار نیست با این راه زیاد در جزئیات ریز بشین. این دیدن می تونه از زوایای مختلف باشه، در حالتهای متفاوت باشه یا در شرایط نوری گوناگون.

۳- زمان
همه ما از واژه زمان یه چیز را برداشت می کنیم. اون هم حرکته. چقدر طول می کشه؟ جمله ای است که بارها برای زمان به کار بردیم. اما حالا برای من واژه زمان تعریف جدیدی پیدا کرده. زمان برای من با ساعتی که به مچم می بندم اندازه گیری نمیشه. بلکه من زمانی را برای خودم تعریف می کنم که بتونم در طی اون به اطرافم خوب دقیق بشم و از هر صحنه ای برای ثبت اون لحظه استفاده کنم. برای من زمان جاودانه شده و هیچوقت هم تمام نمیشه.

۴- نور
هنر و عکاسی زمانی به وسیله ما انسانها قابل درک هستند که نوری به آنها تابیده شده باشه. وگرنه تو تاریکی هیچ کس متوجه اثر هنری ای که گوشه ای از میدان شهر قرار گرفته نمیشه. از وقتی که نور را شناختم کنارش تاریکی را هم درک کردم. دوربینم را که به دست می گیرم دلم می خواد تضاد و دشمنی و جنگ این دو را در عکس هایم نشون بدم.

۵- فاصله
چطور یه عکاس می تونه فاصله نوری اشیا را که نسبت به هم قرار گرفتند نادیده بگیره؟ مفهوم فاصله هم از اون دست واژه هایی هست که میشه در موردش کلی متن نوشت. از فاصله اشیا بگیرید تا فاصله طبقاتی. این هنر من عکاس هست که از عهده هر دوش به خوبی بربیام و عکسی را به شما هدیه بدم که توی آن مفهوم فاصله به خوبی توضیح داده شده.

۶- آموختن
از قدیمها بهمون گفتن که اگر می خواهید کسی بشین خوب یاد بگیرید. من هم همین نظر را دارم. آموختن بهترین هنره که ما باید به داشتنش افتخار کنیم. ببینیم بزرگان عکاسی چه نکاتی را گفتند و اونها زندگی را چطور دیدند. افرادی مثل انسل آدامز، هانری کارتیه برسون و یا مارگارت بورک وایت. فقط هم فکرمون این نباشه که عکاسی را فرموله یاد بگیریم. سعی کنیم یادبگیریم که چطور خودمون راهی اختراع کنیم. چطور خلاق باشیم و هزاران چطور دیگه.

۷- سفر کردن
بسیار سفر باید تا پخته شود خامی. تو سفر هست که می تونیم با چشمان مان هنر نگریستن را در خودمون پرورش بدیم. با سفر هست که می تونیم تفاوت دیدن و نگریستن را کشف کنیم.

۸- ثانیه ها
تا زمانی که دوربین نداشتم مفهوم ثانیه را درک نمی کردم. اما حالا می دونم که ثانیه واقعیت مهمیه که نمیشه ازش غافل شد. ثانیه به ما نشون می ده فاصله عمل کردن تا عمل نکردن چقدر کوتاهه. ثانیه ها هستن که به ما می گن این راهیی که انتخاب کردیم آیا ما رو به مقصد می رسونه یا نه. ثانیه ها هستن که تغییر را برامون قابل لمس می کنن. ثانیه ها هستن که می گن اگر الان نجنبی نوری که الان هست دیگه به دستت نمی آد. فرصتی را که برات پیش اومده استفاده کن. ازش راحت نگذر.

۹- فوکوس
تو عکاسی یاد گرفتم که برای اینکه عکسم خوب و واضح و شفاف باشه فوکوس کنم روی سوژه. این فوکوس چقدر معنای گسترده ای داره. می تونم فوکوس کنم روی سوژه، روی تنظیمات دوربین و روی باتری دوربین. خیلی چیزها هست که باید توجهم را بهش بدم. توجه؟ بله توجه. توجه کنم روی زندگیم. روی اهدافم. روی کارم. روی عمری که تا اینجا از خدا گرفتم. تا به حال به این فوکوس اینجوری نگاه نکرده بودم. حالا چه اشکالی داره که وقتی دوربینم را روی مشکلم زوم می کنم فوکوس را روی مشکل نگذارم و تو ذهنم بگردم ببینم این مشکل چطور به وجود اومد . فوکوس کنم روی حل مشکلاتم. فوکوس واژه گسترده و عمیقی است. کاش بیشتر بهش فکر کنم.

۱۰- ارزیابی
وقتی دوربین دستمه و دارم عکس می گیرم توجهم میره به یک لبخند، به یک اشک، به یک صورت مهربون، به یک نگاه غمگین، به شیطنت یه بچه، به خردمندی یه پیرمرد. وقتی دوربین دستمه و دارم عکس می گیرم توجهم میره به سمت زندگی و ذهنم درحال ارزیابیه. کیفیت و کمیت زندگی زندگی آدمها حالا دیگه برام مهم شده. کیفیت زندگی خودم هم برام مهم شده. من با زندگیم چه کردم؟

برچسب‌ها:آموختن, ارزیابی, اشتیاق, اشک, انسل آدامز, بزرگان عکاسی, بچه, ثانیه, جاودانه, جزئیات, حرکت, دوربین دیجیتال, دیدن, ذهن, زمان, سفر کردن, سوژه, شرایط نوری, عکاسی, غفلت, غمگین, فاصله, فلسفه, فوکوس, لمس, مارگارت بورک وایت, مشکلات, مهربان, نور, نگاه کردن, نگریستن, هانری کارتیه برسون, هنر, پرورش, پیرمرد, کالیفرنیا, کودک
نوشته شده در فلسفه در عکاسی

همیشه دیدن عکس های عروسی انگار دلپذیرتر از خود عروسیه. همه سعی می کنن عکسهای عروسی شون متفاوت باشه. تو عکسهای عروسی تنها هنر و خلاقیت عکاس به چشم میاد وگرنه موضوع تمام عکس ها یکیه. بهتر است امروز روی این مسئله کار کنیم و ببینیم اگر قرار باشه عکاسی از مراسم عروسی دوستی را بهمون بدن چه کار باید بکنیم تا عکس های متفاوتی داشته باشیم:

برای خانم ها یا بهتر بگیم عروس خانوم ها روز عروسی به یادماندنی ترین روز زندگی است و زیبا بودن در اون روز غایت آرزوی هر عروس خانمی.

۱- دستکاری نکنید.

عروس خانم از صبح روز عروسی درگیر ارایشگاه است و نگران لباس عروسی و دسته گل و آرایش موها و خیلی چیزهای دیگه. پس شما به عنوان یک عکاس به نگرانی هایش اضافه نکنید. به لباس و موهایش دست نزنید. دسته گل عروس را جابجا نکنید. بگذارید عروس خانوم در آرامش کامل آماده بشه و بعد به سراغش بروید.

۲- پوشش دهید.

به اطراف اتاق ، هتل و مکان عروسی دقت کنین. هیچ وقت فضاهای خالی را فراموش نکنین. تمام فضاهای موجود در عکس را بپوشانید. اشیا می توانند زبان حال شما باشن. می تونید از سبدهای گلی که مهمانان با خودشون میارن استفاده کنین. حتی می تونین از وسایل و اشیائی استفاده کنین که برای عروس و داماد یادآور خاطرات خوش نامزدی هستن. از کتاب ها و حلقه نامزدی گرفته تا هدایایی که آن دو به هم بخشیده اند.

۳- تنهایی را هم تجربه کنید.

بعضی اوقات لازم هست که شما از عروس خانم یا آقا داماد تکی عکس بگیرید. فوکوس دوربین را روی حلقه ازدواج، دسته گل عروس، پیراهن و تمام قد آن دو تنظیم کنین. قبل از اینکه اطرافیان عروس خانم و آقا داماد به سمت آنها بیایند از وقفه پیش آمده کمال استفاده را ببرین.

۴- گستاخ باشید.

شما باید خجالت را کنار بگذارین. گاهی لازم هست برای استفاده از فضا کارهایی انجام بدین. ممکن است لازم باشه روی میز بروید و یا روی زمین بخوابید تا بتونین از تمام قد عروس خانم و آقا داماد عکس بگیرید. درسته که در چنین جاهایی داشتن یک لنز زوم بهتون کمک شایانی می کنه اما بهتره شما خودتون برای تجربه بعضی موقعیت های خاص آماده کنین.

۵- لباس ها موقعیت خارق العاده ای برای شما هستند.

شما اگر یک عکاس زن باشید مطمئنا براتون مقوله لباس و پوشیدن لباس مناسب و یک عروسی یکی از دغدغه های مهم عروسی است. اما باید به خاطر داشته باشین که شما به عنوان یک عکاس به مراسم عروسی دعوت می شین و نه به عنوان یکی از مدعوین. پس بهتر هست با لباسی به عروسی بروید که در اون احساس راحتی می کنین. همچنین به یاد داشته باشین که محو لباس مدعوین نشین. اگر از شما خواسته شد که از مهمانان هم عکس بگیرید سعی کنین ترکیب بندی را طوری تنظیم کنین که رنگ های متفاوت لباس ها در کنار هم قرار گیرند. ( قبلا در این مورد نوشته بودم. یادتون میاد؟!!!!)

۶- دیگران را هم به خاطر داشته باشید.

در عروسی ها دوستان آقای داماد و عروس خانوم هم هستند که می تونند حکم ساقدوش را بازی کنن. از اونها غافل نشین.

۷- ارباب منشانه رفتار کنید.

این قسمت خیلی سخته. وقتی ازتون خواسته میشه که از فامیل های نزدیک عروس خانوم و اقا داماد عکس بگیرین و شما مجبور می شین که دو فامیل را در یک عکس بگنجانید به عکسی می رسید که انگار همه عصا قورت دادن. بیایین تغییری در این مدل عکس گرفتن ایجاد کنین. این تغییر یا به نوعی خلاقیت فقط بستگی به خودتون داره. نمیشه براش نسخه واحدی نوشت. خودتو می دونید و دو خانواده با دو سطح فکری متفاوت. هرچیه باید جوری رفتار کنین که امرتون مطاع باشه و کسی نتونه رو حرف و نظر شما نظری بده.

۸- پوشاندن

در عکاسی از مراسم عروسی از فلاش استفاده نکنین. دقت کردین؟ بعضی از دوستان از فلاش استفاده می کنن و صورت مهمانان یا عروس و داماد را در نوعی بهت و حیرت فرو می برن. بهتر است به جای استفاده از فلاش از نورهای پوشاننده استفاده کنین. از دیگر راه ها استفاده از لنز زوم ۵۰ میلی متر ۱٫۴ یا ۸۵ میلی متر ۱٫۴ واید هست که نیازی به فلاش نداره.

۹- حرفه ای باشید.

من وقتی عکس های عروسی را می بینم دائم به این فکر می کنم که بهتر از این هم می شد عمل کرد. عکاسی از مراسم عروسی به نوعی عکاسی اجتماعی محسوب می شه. شما با تیپ های مختلف آدم ها و لباس ها و شخصیت ها طرف هستین. تو عروسی مهمان ضعیف کنار مهمان ثروتمند قرار می گیره. تو مراسم رقص هر کسی با هر کسی که دلش خواست می رقصه. و تنها در این میان نقش شما پر رنگ میشه که از این ملغمه هزار رنگ بهترین عکس را استخراج کنین. پس بهتره هرچی در چنته دارین رو کنین. با این حال این اصل را فراموش نکنین که برای عکاسی حتما اجازه بگیرین و اگر فکر می کنین که لازمه برای داشتن یه عکس خوب از چند تا مهمون در عکس دعوت کنین حتما این کار را انجام بدین.

۱۰- به نظر من

من متنفرم از کسانی که اسم عکاس رو خودشون می ذارن بعد دائم از شما می پرسن چه نظری داری؟ چه مدلی ازت عکس بگیرم؟ عروس خانوم یا اقا داماد اگر در اون لحظه حس و حال خلاقیت و فکر کردن داشتن خودشون عکس می گرفتن. دیگه منتظر شمای عکاس نمی شدن. پس خواهش می کنم از دیگران برای نظر دادن استفاده نکنین و با قاطعیت تمام نظر و عقیده خودتون را ابراز کنین. مطمئن باشین شما به عنوان یک ناظر خارجی بهترین نظر را دارین، نه خواهر و برادر و مادر و پدر عروس خانوم و آقا داماد. ضمن اینکه دیگر مهمانان هم جرات نمی کنن پیشنهاد بدن و بگن تو عروسی قبلی عکاس این مدلی عکس گرفته بود.

این سری عکاسی از مراسم عروسی ادامه داره.

برچسب‌ها:آرامش, آرایشگاه, ترکیب بندی, داماد, دسته گل عروس, رنگ, عروس, فوکوس, لباس عروس, مراسم عروسی, مهمانان, پوشش
نوشته شده در 100 در 100, اصطلاحات عکاسی, اصول پایه عکاسی, چگونه

عکاسی حیات وحش یکی از چالش برانگیز ترین موضوعات در عکاسی طبیعت است. بهترین و قدرتمند ترین عکس های حیات وحش را می توان مربوط به حس نزدیکی و ارتباطی دانست که بین حیوان و بیننده ایجاد می شود. این حس نزدیکی ارتباط تنگاتنگی بین روش ها، برنامه ریزی ها و زمان بندی عکاسی دارد. برای شروع به چهارنکته در زیر اشاره می شود:

نگهداری شرایط عکاسی

پیش بینی کنید که در عکاسی حیات وحش دچار کمبود کارت حافظه نشوید. در صورت امکان گهگاه به نشانه ها توجه کنید. شاید حافظه دوربین کافی نبوده و در لحظه ای ناب در عکاسی حیات وحش به قول معروف دست تان در پوست گردو بماند!

دانستن این نکته که موقعیت دوربین در لحظه عکاسی از حالت چهره و ترکیب بندی حیوانی که به سمت شما در حال حرکت است بی نهایت سخت است. عکاسی مداوم با وجود کاهش میزان باتری و اتمام حافظه منجر به عکس های بی نهایت زیبایی می گردد. من برای اینکه بتوانم یک جفت عکس خوب از یک جفت خرس قطبی بگیرم دو کارت حافظه را به طور کامل در عرض یک ساعت استفاده کردم و فقط توانستم سه عکس قابل قبول دریافت کنم.

چشم ها وجود دارند.

همانند عکاسی از انسان ها، در عکاسی حیات وحش نیز چشم ها پنجره ارتباط و احساس حیوان با بیننده است. وقتی که به طور عملی به عکاسی طبیعت می پردازید( با لنزهای سوپر تله و دیافراگم باز)، عکاس عمق میدان را رها و محدود ساخته و هیچ چیز دیگری هم ارزش با چشم ها که در فوکوس قرار گیرند وجود نخواهد داشت. مغز ما تقریبا طوری تنظیم شده است که خودبه خود به صورت و به خصوص چشم ها کشش خواهد داشت، حال اگر تصویر به دست آمده در عکاسی دارای چشمانی غیر شفاف باشد این فرضیه درست عمل نخواهد کرد. پاداش : با تنظیم فلاش در حدی پایین می توان چشم ها را در محدوده فوکوس قرار داده و با انعکاس نور در آنها چشم ها را به حساب اورد.

درک سوژه

با دانستن اندکی از دنیای زیبای حیات وحش شما خواهید توانست عکس های جذابی را از این مخلوقات به دست آورید. اینکه حیوانات چگونه فرزندی به دنیا می آورند و فرزند خود را چگونه بزرگ می کنند می تواند برایتان مفید باشد. همچنین امنیت عکاس در هنگام عکاسی حیات وحش نکته ای است که باید به آن توجه ویژه صورت گیرد. به هر حال بعضی از حیوانات به کنار دریا می آیند و سر خود را برای آب بازی به بالا و پایین می برند و به نظر من این لحظه بهترین زمانی است که می توان از آنان عکس گرفت. مرغان دریایی نیز سوژه های خوبی برای عکاسی هستند. دانستن این نکته که آنان به چه غذاهایی علاقه نشان می دهند و با کودکان خود چگونه رفتار می کنند می تواند در عکاسی از این پرندگان مفید باشد.

حرکت نما و فضا

یکی از دروسی که می توان از عکاسی انسان یا پرتره در عکاسی حیوانات بهره گرفت ترکیب بندی و امتداد است. در عکاسی عمومی می تواند حرکت یک حیوان از جهتی به جهت دیگر زیبا جلوه نماید. اما در عکاسی حیات وحش سمت نگاه حیوان بسیار جلوه خواهد نمود. زیرا می توان نگاه نافذ حیوان را در عکس متجلی نمود.

برچسب‌ها:ترکیب بندی, حرکت, حیات وحش, دیافراگم, سوپر تله, سوژه, طبیعت, عمق میدان, عکاسی, عکاسی مداوم, فضا, فلاش, فوکوس, لنز, نما, پنجره, چشم, چهره, کارت حافظه
نوشته شده در 100 در 100, اصطلاحات عکاسی, اصول پایه عکاسی, تکنیک های عکاسی, عکاسی حیات وحش, چگونه

در میان عکاسان سه نکته برای بهبود عکاسی پرتره عنوان می شود. اما باید گفت غیر از تنظیم اکسپوژر، تراز سفیدی و فوکوس نکات دیگری نیز برای بهبود عکاسی پرتره لازم است. ۱۳ نکته ای که می توان در عکاسی پرتره در خاطر داشت تا عکسی به یاد ماندنی داشت از این قرارند:

۱) همه چیز را در محدوده فوکوس قرار ندهید ، فقط یک مورد را انتخاب کنید.

وقتی شما حالت فوکوس خودکار را انتخاب می کنید اتفاق وحشتناکی را برای عکاسی پرتره رقم زده اید. چینش دوربین در انتخاب فوکوس مناسب طراحی گردیده است که بستگی تام به لنز و نوع دوربین شما دارد. پس بهتر است تصمیم بگیرید که چه منطقه ای از صورت را در معرض فوکوس دوربین دوست دارید قرار دهید.

۲) سعی کنید همیشه فوکوس را بر روی چشم ها تنظیم کنید.

چشم ها پنجره روح اند و شما با قرار دادن چشم ها در کانون فوکوس به این پنجره راه پیدا می کنید. درست است که چشم ها برای فوکوس چندان مورد پسند نیستند اما این راه را تا انتها بروید تا به نتایج شگفت آوری دست یابید. حال اگر شما با یک زاویه بازتری به چشم ها فوکوس کنید پوست سوژه در عکس نرم و لطیف به نظر خواهد رسید.

۳) استفاده از زاویه بازتر برای کاهش عمق میدان.

لنز بازتر و میزان f/stop به مقدار ۲٫۸ تا ۴ باعث خواهد شد تا عمق میدان کاهش یافته و به صورت خارق العاده ای نور خروجی از روزنه دوربین بر صورت پرتره یک پس زمینه مات را برای سوژه رقم بزند و تصویر حاصله رویایی شود.

۴) همیشه و هیچوقت از لنزهای کمتر از ۵۰ میلی متر استفاده نکنید و از لنزهای ۷۰ میلی متر به بالا بهره گیرید.

آیا تا به حال شنیده اید که آخرین چیزی که باعث وسعت در میدان دید بشود چیست؟ لنزهای بالاتر از ۷۰ میلی متر باعث افزایش عمق میدان می شوند. این مسئله باعث می شود که پرتره حاصله شفاف به نظر برسد. بهترین پرتره ها با لنزهای ۱۲۰ میلی متر تا ۲۰۰ میلی متر بدست می ایند.

۵) از فرمت RAW برای عکاسی استفاده کنید.

Raw یک ترکیب غیر اصلاح شده برای نشان دادن حساسیت سنسورها به نور و اکسپوز به حساب می آید. در اصل در دوربین های دیجیتال حکم نگاتیو در دوربین های آنالوگ را بازی می کند. وقتی شما با فرمت JPEG عکاسی می کنید همه چیز در پشت دوربین حکم پوسته ای را بازی می کنند که تازه باید عمق و حیات به آن دمیده شود و این در حالی است که بسیاری از اطلاعات در حین ویرایش از بین می روند. برعکس فرمت RAW باعث ذخیره اطلاعاتی خواهد شد که شما را در ویرایش عکس با نرم افزارهای ویرایش تصویر یاری خواهند کرد. چه از این بهتر؟ که در عکاسی پرتره آن هم در فضای باز شما منبع عظیمی از اطلاعات را در اختیار داشته باشید.

۶) همیشه از کارت های خاکستری برای تعیین تراز سفیدی استفاده کنید.

در فضای باز و با فرمت RAW برای دستیابی به بهترین تراز سفیدی استفاده از کارت های خاکستری پیشنهاد می گردد. در پست های بعدی بیشتر درباره ماهیت این کارت ها با شما سخن خواهم گفت. تنها ذکر این نکته را در اینجا لازم می دانم که با استفاده از این کارتها شما قادر خواهید بود که تراز سفیدی را به بهترین وجهی تعیین کرده و به عکس های زیبایی در تمام شرایط نوری دست یابید.

۷) در سایه عکاسی کنید( از نور مستقیم خورشید احتراز کنید).

نور مستقیم خورشید آزاردهنده است که باعث می شود سوژه شما با چشمانی نیمه باز به دوربین نگاه کند. با افزایش نور، سایه ها عمیق تر شده و تراز سفیدی به خوبی به دست نخواهد آمد. تنها ایرادی که  درعکاسی در سایه وجود دارد سایه ای شیری رنگ در صورت سوژه است که آن را می توان با تغییر تراز سفیدی به حد نرمال و خنثی رساند.

۸) در روزهای ابری با دقت عکاسی کنید.

ذات و حکمت Softbox یا جعبه های نرم (!) در این است که فضا را مانند ابرهای بزرگ تیره در آسمان می کند. ابرهای بزرگ تیره شما را در داشتن فضایی سرشار از سایه، رنگ و نرمی و لطافت غنی خواهند ساخت.

۹) چگونه می توانید از گرما، نور و سختی بهترین استفاده را ببرید.

اگر شما قادر هستید در فضای باز بعضی شرایط را کنترل کنید حتما از انعکاس دهنده ها سود ببرید تا میمیک صورت سوژه خود را به شکلی که در استودیو عکاسی وجود دارد حفظ نمایید. قرار دادن سوژه در پشت نور خورشید بهترین ایده است زیرا باعث ایجاد حالت ضدنور یا سیلوئت خواهد شد. اگر می بینید که تکه ابری از بالای سر سوژه در حال گذر است از آن نهایت استفاده را ببرید زیرا باعث شفافیت در عکس خواهد شد.

۱۰) از انعکاس دهنده های طبیعی و موجود بهره گیرید.

انعکاس دهنده های طبیعی را در اطراف سوژه خود بیابید. مطمئناً آن ها را پیدا خواهید کرد. در این چنین حالتی از وجودشان کمال استفاده را ببرید.

۱۱) نقش تابناک f16 را بیاموزید.

چرا؟ چون شما آنقدر درگیر موضوعات دیگر در عکاسی می شوید که بعضی از نکات اصلی را فراموش می کنید. نقش تابناک f16 در روز آفتابی بر شما معلوم خواهد شد وقتی که سرعت بسته شدن دیافراگم و ISO را به درستی تعیین کرده باشید. برای مثال، میزان ISO را روی ۱۰۰ قرار دهید، میزان f/stop را روی ۱۶ و سرعت شاتر را ۱/۱۰۰ انتخاب کنید. در روزهای ابری میزان  f/stop فرق کرده و ۸ پیشنهاد می گردد.  اما در هر حال برای تعیین دقیق نورسنجی استفاده از کارت های خاکستری پیشنهاد می شود.

۱۲) از خانه مقداری کاغذ و گیره بردارید.

زمانی که از خانه خارج می شوید بهتر است با خود مقداری کاغذ و گیره همراه ببرید. در مواقعی که نیاز به صفحه ای برای انعکاس نور به سوژه دارید این صفحات بزرگ کاغذ و گیره حکم طلا را برای شما بازی خواهند کرد.

۱۳) خط دید خود را حفظ کنید.

زمانی که عکاسی می کنید ممکن است متوجه نباشد که خط دید خود را صاف و مستقیم انتخاب کرده اید یا نه؟ تراز نگاه داشتن دوربین در چنین وضعیتی سخت و دشوار است و قرار دادن نشانه برای خود بهترین کمک را به شما خواهد کرد. برگ درختان، شاخه ها و حتی تنه درخت می تواند شما را در این زمینه یاری رساند.

برچسب‌ها:50 میلی متر, 70 میلی متر, F/STOP, f16, ISO, RAW, SOFTBOX, انعکاس دهنده طبیعی, اکسپوژر, بهبود, تراز سفیدی, روح, زاویه باز, سایه, سرعت شاتر, سیلوئت, ضدنور, عمق میدان, عکاسی, فضای باز, فوکوس, لنز, میمیک, نور مستقیم, پرتره, پنجره, چشم ها, کارت های خاکستری, کاغذ, گیره
نوشته شده در 100 در 100, اصطلاحات عکاسی, اصول پایه عکاسی, تکنیک های عکاسی, نور در عکاسی, نور در عکاسی و نورسنجی