نوشتههای با برچسب ‘عکاسی’
امروز روز جهانی وبلاگ است و من هم تصمیم گرفتم پستی در این رابطه داشته باشم.
با شروع وبلاگ نویسی و از طریق یکی از مطالب اینترنت ، با وبلاگ حسین درخشان آشنا شدم و من هم یک وبلاگ در بلاگ اسپات برای خودم ساختم. آن روزها مشکلم چپ چین بودن نوشته ها بود. چند وقتی نوشتم اما به دلم ننشست. پرشین بلاگ ظهور کرد و من عضوش شدم. یادم هست داستان یکی از دوستان دندانپزشکم را که رانده شده از عراق بودند می نوشتم. اتفاقا آن روزها مصادف شده بود با جنگ عراق و آمریکا و سفیر ایران در مسکو ( شب های مسکو ) برایم کامنت گذاشته بود که آیا ردپایی از این جنگ هم در نوشته هاتان هست؟ و من مانده بودم چه جوابی بدهم. آن وبلاگ به خاطر یک اشتباه سهوی از دایره وجود بی وجود شد و مرا در حسرت داستان ناتمام ام گذاشت.
بلاگفایی شدم. اما اصلا به دلم نمی نشست تا چند سال پیش که محله وردپرس را برای سکونت انتخاب کردم و اکنون دو سالی هست به لطف یکی از دوستان ،خانه دار شده ام.
و اما:
دوستانم می گویند: تویی که در نشست هایمان دغدغه جامعه و جامعه شناسی داری چرا در وبلاگت از عکاسی می نویسی؟ و من استدلال می کنم که انسانها تمایل دارند دنبال نقش باشند تا هدف و نقش من در دنیای مجازی انگار همین تعریف شده است: عکاسی.
حتما فکر می کنید که در بوکمارک های من نیم دو جین سایت عکاسی هست؟ پربیراه هم فکر نکرده اید، هست. حتی در گودرم. اما چند وبلاگی را از سر عشق می خوانم. خواندن را خیلی دوست دارم. ( اگر روزی دختری را دیدید که غیر از کتابی که در کیفش دارد کتاب دیگری هم در دست، مشغول خواندن است، بدانید آن دختر من هستم). وبلاگ هایی که می خوانم و لیست آن هر روز در گودر و یا اسنرفر آپدیت می شود هیچگونه نمی تواند شخصیت مرا لو دهد. از وبلاگ های عکاسی گرفته تا روانشناسی و پزشکی و شعر و عشق و سیاست و ورزش و ………………
- حمل بر تحویل گرفتن نباشد، اما وبلاگ خواهرزاده هایم – امیر پارسا و صدرا- را با عشق و علاقه می خوانم.
- اوایل از وبلاگ زهرا اچ بی خوشم می آمد اما چندی است دیگر نوشته هایش غنای گذشته را ندارد، اما می خوانمش.
- از پست های فرانک مجیدی بیشتر خوشم می آید تا برادرش( یک پزشک عزیز، اصلا ناراحت نشوید. من عاشق خوشمزه های شما هستم!)
- این روزها هم وبلاگی پیدا کرده ام به نام ” نقطه سر خط” که از طرز نگارش اش خوشم می آید.
- الان می گویید اینجا که شد فمینیستی، لطفا کمی صبر کنید. بی نهایت عاشق بخش های ” خانه شمیران” ، ” نغمه های ماشین تحریر” ، ” تاقچه کوچک سرامیک ها” فانوس هستم.
- جناب بامدادی، همیشه بعد از خواندن وبلاگ تان- که تازگی ها هم ف.ی.ل.ت.ر شده و من با کلی دردسر پیدایش می کنم و آخرین نوشته هایتان را می خوانم- به فکر فرو می روم که ” تار و پودی از سیاست و فرهنگ و هنر” کی قرار است فرش شود؟
- در روزگاری که بلاگ اسپاتی بودم حتما پست های جناب منیری را دنبال می کردم. اما الان چون بلاگ اسپاتی نیستم پست های شان را با علاقه دنبال می کنم.
- در حوزه آی تی نویس ها که خدا به رشد شان برکت دهاد، وبلاگ های آی تی لاین، میلاد احرامپوش و گویا آی تی را کمی تا قسمتی بیشتر از بقیه دنبال می کنم.
- خیلی دوست داشتم در سایت عکاسی بنویسم. اما نمی دانم چرا از سایت های ایرانی مخصوص عکاسی لذت نمی برم. همه شده اند به به گویان همدیگر و چرا اینجوری عمل نکردی؟ یا اگر اینو تنظیم می کردی عکست بهتر می شد. یکی نیست بگوید بابا دلم می خواست اصلا دوربین را کج بگیرم. دلم می خواست داستانم را اینجور برایتان تعریف کنم.
- چون یکی از عشاق سینه چاک کتاب هستم، نیم دوجین سایت کتاب هم دارم، از خوابگرد و نشست های ادبی اش تا خانه کتاب آشا و برای خاطر کتاب ها و ………………..
- و در انتها هم جایزه فرشته طلایی ام را تقدیم می کنم به سایت های photo.net و dpchallenge و popphoto و national geographic.
برچسبها:dpchallenge, national geographic, photo.net, popphoto, آی تی لاین, بامدادی, برای خاطر کتاب ها, خاطرات با امیرپارسا, خانه کتاب آشا, خوابگرد, دومین فرزند، صدرا, روز جهانی وبلاگ, زهرا اچ بی, عکاسی, فانوس, منیری, میلاد احرامپوش, نقطه سر خط, گویا آی تی, یک پزشک
نوشته شده در شخصی
خیلی از کسانی که در استودیوهای عکاسی کار می کنن عکاسی استودیویی را نزدیک به عکاسی در موقعیت می دونن. اما از جوانبی که در زیر هم به آن اشاره میشه عکاسی استودیویی خیلی راحت تر از عکاسی در موقعیت هست. شاید یکی از دلایلش مدیریت راحت تر نور باشه. شما در استودیو منابع مختلف نور را در اختیار دارین در صورتی که در موقعیت فقط نور خورشید تنها منبع نوری شماست. تازه شما در استودیو تنها هستین. و این کمک زیادی بهتون می کنه تا بخواهید در جمع مردمی باشین که هر کدومشون خدای ایده پردازی هستن 
اجازه بدین بریم سر همون ده نکته خودمون:
۱- فکر کنید عکس شما یک سالن بولینگ است:
این یعنی چی؟ دقت کردین ( من که خودم نرفتم اما بالاخره دیدم) تو سالن بولینگ، مهره ها چیده می شن. شما روبروشون می ایستین و توپ بولینگ را مستقیم به سمت مهره ها پرتاب می کنید و بر اثر افتادن مهره ها امتیاز می گیرین. خوب. همین جریان تو عکاسی هم هست. کاری نکنین که مدلتون روبروی شما مستقیم بشینه و شما روبروش قرار بگیرین و چیلیک، تمام. یه کم به مدلتون آزادی بدین تا زاویه ای به چپ یا به راست داشته باشه و یه حالت خودمونی تر نسبت به دوربین بگیره، بعد چیلیک. 
۲- به ساعت نگاه کنید.
نه برای نگه داشتن زمان، نه. نه برای اینکه به مدل تون گوشزد کنین که چقدر زمان را از دست دادین. که آرامش دادن به مدل بهترین عکس را در کارنامه هنری شما ثبت می کنه. فقط برای اینکه از مدل خودتون سوال کنین که دوست داره حالت قرار گرفتن اش در جهت حرکت عقربه های ساعت باشه یا خلاف حرکت عقربه های ساعت.
۳- کی راست باشه؟
جهت حرکت عقربه های ساعت بودن یا نبودن چه کمکی می تونه به شما بکنه؟ کمی متمایل شدن به راست یا چپ مدل چقدر تاثیر گذار هست مگه که بخواهیم در این رابطه چیزی بنویسیم یا بخونیم؟ جواب شما خیلی هست. خیلی مهمه. چطور؟ الان می گم. شما باید بدونین که کی راست باشه؟ مغز انسان اینطور ساختاربندی شده که تفکرات مربوط به هوش را در ناحیه راست انجام میده و مسائل احساسی را به سمت چپ واگذار می کنه. پس کسی که سمت راست یا متمایل به سمت راست می ایسته و از شما می خواد که ازش در این حالت عکس بگیرید، در اصل می خواد با زبون بی زبونی بگه که می خواد منطقی و باهوش و ذکاوت جلوه کنه!
۴- آماده شلیک
ابر و باد و مه و خورشید و فلک آماده شدند تا شما بتونین عکس پرتره استودیویی خودتون را بگیرید. عکس را گرفتین اما نه. اون چیزی نبود که دلتون می خواست. چرا؟ چرا چنین شد؟ یادتون باشه که برای هر “چرایی ” یه “برای اینکه” هست. برای اینکه شما لنزتون را درست انتخاب نکردین. لنزی که بتونه یه عکس شفاف و زیبا و دلربا از مدلتون به شما بده. استاندارد لنزهای پرتره محدوده ۲۰۰ mm و ۸۰۰ mm هستن. البته باید حساب دوربین خودتون را هم بکنین که با چنین لنزهایی جواب می دن یا نه؟ به عنوان مثال لنزهای کانن ۸۵mm f/1.2 و ۱۳۵mm f/2 به لنزهای ۵۰mm f/1.2 و f/1.4 ترجیح داده میشن. و در رابطه با لنزهای نیکون میشه به لنز ۸۵mm f/1.4 اشاره کرد.
۵- در منتها درجه سمت راست بایستید.
قد شما باید فاصله بین شما و مدل تون را پوشش بده. بیشتر عکاسان پرتره ترجیح می دن که سطح دوربین همسطح با چشمان مدل باشه، اما شما نیاز دارین که در این راه یه خسارتی هم بدین. حتما می پرسین خسارت برای چی؟ وقتی شما سطح دوربین تون را هم تراز با سطح چشمان مدل خودتون می گیرین واکنش دفاعی مدل را که حدس نزدید. او به صورتی غیر عادی سرش را پایین تر و متمایل به چانه اش می گیره هر چقدر هم که شما سر مدل را جابجا کنین فایده ای نداره. چون حرکت سر در کسری از ثانیه رخ میده. پس خسارت اصلی را شما خواهید داشت. اما اگر سر مدل را در منتها الیه سمت راست کادربندی کنین هم دوربین با سطح چشمان مدل تراز خواهد بود و هم سر مدل به سمت چانه گرایش نخواهد داشت.
۶- ۱/۱۲۵ یک کلام!
تنظیمات دوربین های استودیو خیلی ساده است. جوری که انگار از قبل برنامه ریزی کردن و فقط کافیه مدل سر جاش بشینه و عکاسان محترم عکس شان را بگیرن. ( به خدا! مثل قدیم ها که می رفتیم برای مدرسه عکس می گرفتیم. طرف اصلا یه ذره نوآوری تو عکاسی اش نداشت. چقدر دلم می خواست خودم برم پشت دوربین و خودم را از اون پشت ببینم تا عکسم بهتر باشه. نشد که نشد). دوربین را در حالت تنظیمات دستی قرار دهید. ISO را روی ۱۰۰ تنظیم کنین و سرعت شاتر را روی ۱/۱۲۵٫ اما اگر منبع نوری ثانویه داشتید فرقی بین ۱/۱۰۰ و ۱/۱۲۵ و ۱/۱۶۰ و یا ۱/۲۰۰ ثانیه نیست. پس بهتره رو همون ۱/۱۲۵ سرعت شاتر را تنظیم کنین.
۷- از نورسنج استفاده کنید.
نورسنج دوربین ها خیلی عالیه اما در شرایط نوری چندگانه، کمک موثری نمی تونه به شما بکنه. برای همین اولین عکسی که بر پایه نورسنج دوربین می گیرین دارای موهایی روشن و پس زمینه ای با نور ملایم خواهد بود. اینکه شما بتونین از هیستوگرام عکس شرایط نوری را بخوانید مطمئنا به صحت نورسنجی که به صورت اکسترنال استفاده می کنین نخواهد بود. پس سعی کنید حتما یک نورسنج داشته باشید.
۸- فوکوس را روی چشم ها قرار بدهید.
چشمها داستان گویای مدل شما هستن. پس سعی کنید فوکوس را روی چشم ها قرار دهید تا عمق میدانی به وسعت یک جهان داشته باشید( اینجاست که قدرت خدا را می توانید به وضوح دریابید که جهانی را در چشمان هر انسانی می توان کوچک کرد).
۹- تراز سفیدی را روی “سفارشی” قرار دهید.
خوب. ما تراز سفیدی را در حالات متفاوتی می تونیم تنظیم کنیم اما در استودیویی که مجهز به انواع فلاش، چترهای نوری، سافت باکس ها و رقص نورهای خاص پس زمینه هست چطور باید تراز سفیدی را تنظیم کرد؟ راهش قرار دادن تراز سفیدی روی ” سفارشی” یا Custom هست.
۱۰- سعی کنید تنها یک منبع نوری داشته باشید.
اگر شما یه منبع نوری داشته باشید اون موقع حس هنری تون بروز و ظهور می کنه. چنان در زوایای تابش نور به مدل دقت می کنین که بهترین سایه ها را در عکس تان متبلور سازید. اما اگر دور خودتون را با انواع و اقسام تجهیزات نوری پر کنین یه عکس بالماسکه ای بیشتر نخواهید داشت.
عکاسان استودیویی در رابطه با عکاسی پرتره خیلی نکته ها دارند که شنیدنش یا خوندنش خالی از لطف نیست. از این دوستان معذرت می خوام که پا تو کفششان کردم. اما اگر دوست داشتین می تونین مثل جناب ” امیر یاری” که در کامنت دو پست قبلی تجربه خودشون را در اختیار خوانندگان وبلاگ قرار دادند اینجا را به قدوم خودتون مزین کنین.
برچسبها:1/125, آزادی, ابر, استودیو, امتیاز, باد, بولینگ, بی زبانی, تراز سفیدی, تفکرات, توپ, جهت حرکت عقربه های ساعت, خلاف جهت حرکت عقربه های ساعت, خورشید, راست, رقص نور, زاویه, زبان, زمان, ساعت, سالن, سر, سفارشی, شلیک, عقربه, عکاسی, عکاسی استودیویی, فلاش, فلک, فوکوس, لنز, مدل, مسائل احساسی, مغز, منبع نوری, منتها, منطقی, مه, مهره, موقعیت, نورسنج, نیکون, هیستوگرام, پرایش, پرتره, چانه, چتر, چشم ها, چیلیک, کانن
نوشته شده در 100 در 100, اصطلاحات عکاسی, اصول پایه عکاسی, تجهیزات عکاسی, دنیای لنزها, معرفی, نور در عکاسی, نور در عکاسی و نورسنجی, چگونه
همه می دانیم که اینترنت باعث شده که مرزهای دانایی به نوعی در حال رشد و تغییر مداوم باشه و همین مسئله باعث میشه تغییر در نوع نگرش هم برامون شیرین باشه و هم شدنی. در دنیایی که برای یه نکته ساده می تونی روی کمک گوگل حساب کنی چرا تو دنیای عظیم عکاسی از این دنیای بیکران اطلاعات استفاده نکنیم؟ یکی از این منابع مجلات اینترنتی عکاسی هستن. مجله ها با امکانات تمرینی که برامون فراهم می کنن باعث میشن تا ما در محیط شرایط را درک کنیم یا الگو برداری کنیم. درکل منبع خوبی برای ایده گرفتن هستن.
و اما معرفی این مجله:
POPULAR PHOTOGRAPHY: هر آنچه که بخواهید از عکاسی و دنیاهای مربوط به آن بدونید تو این مجله گنجانده شده. به قول معروف از شیر مرغ تا جون آدمیزاد! ( اگه من تونستم این ضرب المثل را درست بگم؟ ) از اصول اساسی عکاسی، دنیای لنزها و دوربین ها و دیگر تجهیزات، تا تجربیات عکاسان در عرصه های مختلف و ………….
B&W : همونطور که از اسمش پیداست فقط در رابطه با عکاسی سیاه و سفید فعالیت می کنه. اما یه وقت فکر نکنین چه کار ساده ای! تو یه مقاله ای می خوندم در عکاسی سیاه و سفید باید اونقدر هنرمند باشی که بیننده بدون دست کشیدن و لمس کردن از عکست متوجه تفاوت پارچه و چوب از هم بشه. یعنی عکست جای حس لامسه را بگیره. حتما با این مجله همراه بشین که خیلی چیزا ازش یاد می گیرین.
OUTDOOR PHOTOGRAPHER: حتما شما که عکاسی می کنین بنا بر علاقه تون جذب چند تور عکاسی شدین یا دوستانه گروهی را تشکیل دادین و برای عکاسی به نقاط مختلف می روید. خوب! ایده این مجله هم دقیقا همینه. اینکه تو تورهای عکاسی یا عکاسی از طبیعت و کوهنوردی و چیزهای دیگه عکاسان تجربیات عکاسی خودشون را با هم به اشتراک می ذارن. شما هم با خوندن این مجله می تونین از تجربیات مفید و سازنده عکاسان دیگر آشنا بشین و اونا را به کار ببندین.
AMERICAN PHOTO: عکس های زیبایی که تو این مجله اینترنتی وجود داره دل همه را آب می کنه. اینکه تو هم بتونی به همین زیبایی و شفافی عکس بگیری نکته ای هست که می تونه ترغیبت کنه مطالب این مجله را دنبال کنی.( یه نکته : راحت نمیشه لینک این مجله را پیدا کرد. این لینک لیست بخش های مختلف مجله است.)
SHUTTERBUG: هدف از راه اندازی این مجله ترغیب عکاسان جوان و نوپا به عکاسی است. اینکه چه نکاتی را باید رعایت کنن تا بتونن استفاده بهتری از دوربین خودشون داشته باشن یا در بعضی از موقعیت ها و صحنه ها چطور باید فوکوس را ببندن و هزاران نکته ریز و درشت عکاسی را می تونین تو این مجله پیدا کنین.
خوبی مجله ها به اینه که آروم میان و تو گوشت بهت می گن: اینکار را بکنی بهتره!
برچسبها:american photo, B&W, outdoor photography, POPULAR PHOTOGRAPHY, shutterbug, عکاسی, مجلات
نوشته شده در 100 در 100, اینترنت- شخصی, معرفی, چگونه, یک برداشت
این روزها موبایل به ابزار بسیار کارآمدی تبدیل شده، و همین مسئله کارکردن با این وسیله را برای اغلب مردم آسون کرده. امروز می خوام به اپلیکیشن هایی که به وسیله شرکت Apple برای گوشی های iphone نوشته شده و برای عکاسان طبیعت مفید هست بپردازم.
این اپلیکیشن در آیفون قرار گرفته تا عکاسان بتوانند عکس های منظره بگیرن. غروب و طلوع خورشید، عکاسی از ماه و دیگر مناظر طبیعی که نیاز به صبر و حوصله و دقت و همچنین نورپردازی طولانی داره با این اپلیکیشن ساده میشه. شما با زمانی که به وسیله این اپلیکیشین به گوشی تان می دهید قادر خواهید بود که با استفاده از ماهواره های گوگل مپ به زمان دقیق بهترین عکاسی از خورشید دست یابید و عکس زیبایی بدون هر نوع ایراد عکاسی داشته باشید.
۲- Magic Hour
این اپلیکیشن هم مثل مورد اول می مونه . شما اطلاعات دقیقی از ساعات طلوع و غروب خورشید و ماه به دست خواهید آورد و بهتر می تونین عکاسی از مناظر طبیعی را انجام بدین. حالا فرق “ساعت جادویی” با مورد اول در چیه؟ الان می گم. ” ساعت جادویی” به شما کمک می کنه تا زمانتون را مدیریت کنین. چون اطلاعات کاملی از ساعت تابش، زاویه تابش و دیگر اطلاعات در اختیارتون قرار می ده. این مهم نیست که شما بین دو عکسی که که می گیرین اطلاعات خودتون را کامل کنین! راحت بگم هر دو اپلیکیشنی که معرفی کردم یکی از یکی بهتره.
دوستان نقشه بردار و نقشه کش و به قول من نقاش! می دونن که این اپلیکیشن چه کاری انجام میده. این اپلیکیشن دقیقا زاویه شما و منظره ای را که می خواهید ازش عکس بگیرین نسبت به افق می سنجه و شما را به طور کامل راهنمایی می کنه تا عکسی صاف و بدون هیچ المان اضافی داشته باشین. همچنین این عکس برای تنظیم زمان دقیق عکاسی از خورشید و ماه هم می تونه کمک حالتون باشه.
۴- The Weather
این اپلیکیشن راست کار عکاسان طبیعت هست. چطور؟ برای اینکه با ارتباطی که با ماهواره های گوگل مپ ایجاد می کنه می تونه کاملا در مورد دمای هوا، میزان باد، جهت وزش باد، میزان نور، درجه تابش خورشید ، رطوبت و خیلی موارد دیگه به شما کمک کنه. میشه گفت این اپلیکیشن یه جور کارت خاکستریه تا شما درجه حرارت نور را به خوبی تشخیص بدین و کمتر دچار نوردهی بالا و سوختگی تصویر بشوید.
این اپلیکیشن همونطور که از نامش هم پیداست یه جور پیشنهاد دهنده است برای شما تا عکس خوب و مقبولی بگیرین. یعنی چی؟ یعنی اینکه به شما این امکان را می ده تا فاصله کانونی و عمق میدان و زاویه فوکوس و حساسیت سنسور را به خوبی تخمین بزنین و عکس تان را با دغدغه کمتری بگیرین.
حالا توصیه که به شما دارم اینه که اگر اپلیکیشن مفیدی در این رابطه پیدا کردین منو هم در جریان بذارین. اینجوری دوستان عکاس خودتون را هم یاری کردین.
دوستی به نام قاسم از خوزستان ذیل یکی از پست های پیشین کامنتی گذاشتن که عینا اینجا ذکر می کنم:
احتراما” با سلام در حقیقت من یک دوربین عکاسی نیکون D5000 گرفته ام و یک عدد فلاش چتر ۲۰۰ ژول برای کارهای خاص خودم گرفته ام و به بیشتر عکاسان سر زدم که خواستم دوربین را با این فلاش سازگار کنم ولی هرکدام به شکلی می گوید یک می گوید به حالت m , ویکی دیگر a , p , و دیگری s پیشنهاد کردند حالا خواهشمند است که شما حرفه ای هستید دوربین را با کدام حالت بگذار م و فوکس و دیافراگم و خود فلاش چتر را با چه تنظیمی کنم و یک عکس اتیلیه خوب بگیرم از شما متشکرم از استان خوزستان امید است که جواب را برایمان ایمل کنی.
و حالا :
اگر لطف کنید و دیگر مشخصات فلاش چتری را که خریدید برایم بفرستید خواهم توانست به شما راهنمایی مختصری بدم تا بهترین تنظیمات را با دوربین تان داشته باشید.اگر دیگر دوستانی که به این وبلاگ سر می زنند جواب در خور و مناسبی برای ایشان دارند ممنون می شوم بگذارند از سیب تجربه شان ما هم گاز بزنیم.
برچسبها:apple, iphone, اپلیکیشن, تجربه, تخمین, خوزستان, درجه, دقیق, دمای, رطوبت, زاویه, سنسور, سیب, طبیعت, طلوع خورشید, عمق میدان, عکاسی, غروب خورشید, فاصله کانونی, ماه, ماهواره, میزان, نقاش, نقشه برداری, نقشه کشی, نور, نوردهی, نیکون, کارت, کارت خاکستری, گوگل مپ
نوشته شده در 100 در 100, اصطلاحات عکاسی, اینترنت- شخصی, تکنیک های عکاسی, معرفی, نور در عکاسی, چگونه
یکی از نکاتی که برای مهیا شدن در یک سفر عکاسی یا عکاسی سفری مهمه حمل وسایل شخصی و تجهیزات عکاسی است. با در نظر گرفتن اینکه هدف تان از این سفر چیست باید به خیلی نکات توجه کنید:
- امکان رزرو کردن هتل در مقصد سفر براتون وجود داره؟
- کمپینگ چطور؟
- اگر بخواهید چند روز یا چند شب در یک محل برای عکاسی بیتوته کنین چه وسایلی باید با خودتون بردارین؟
- کسی مطلع هست که شما می خواهید کجا بروید؟ سفرتون گروهی یا یه تجربه شخصی؟ موبایلتون تو اون مناطق آنتن میده؟
وقتی تونستین به سوالات بالا جواب بدین حتما برین سراغ کوله یا کیفی که در عین سبک بودن ذاتی بتونه تجهیزاتی را که لازم دارین در خودش پوشش بده و حمل و نقلش هم براتون آسون باشه. اگر موافقین بریم سراغ وسایل و تجیزات لازم برای عکاسی سفری:
شارژر- اولین چیزی که باید در کوله تون قرار بدین شارژره. دیگه توضیح اضافی لازم نداره.
آداپتور- شما که نمی دونین جایی که می خواهین برای عکاسی سفری تشریف ببرین دارای چه نوسانات برقی هست پس بهتره یه آداپتور همراه داشته باشین.
ابزار پاکسازی- در طول سفر این امکان وجود داره که سنسورهای دوربین تون کثیف بشن پس بهتره تمام ابزار پاکسازی اعم از پاکسازی لنز و سنسور و فیلتر را با خودتون بردارین.
فیلتر- تمام فیلترهای UV و پولاریزه خود را بردارید. فیلترها ابزاری مناسب برای شکستن نور آفتاب و خنثی کردن عوامل نوری هستند که ممکنه در مسیر عکاسی شما براتون سختی هایی ایجاد کنن.
فلاش- فلاش های خارجی و دستی این امکان را برای شما فراهم می کنن تا در موقعیت های کم نور درون غارها، غروب، شب و یا هر حالت خاصی که براتون وجود داشته باشه نور کم را جبران کنن. پس اصلا در برداشتن فلاش شک نکنید.
کارت های حافظه- هرچی کارت حافظه دارین بردارین. بعضی اوقات از اینکه در حال عکاسی از آبشار دوربین تون بهتون هشدار میده ” حافظه دوربین پر است” کلافه میشین. اما یه تجربه: سعی کنین وقتی هر روز از عکاسی به هتل محل اقامت خود برگشتین حتما از طریق اینترنت، عکس ها را به ای – میل خود بفرستید تا بتونین حافظه دوربین تون را پاکسازی کنین. اینجوری نگران حذف اتفاقی عکس ها از حافظه خود در حین پاکسازی هم نخواهید بود.
سه پایه- سه پایه یکی از ملزومات واجب و حیاتی در سفر شماست. برای همین در آخر گفتم تا بیشتر تو ذهنتون بمونه. سه پایه های را برای سفر بردارین که بلندی اش به هر اندازه ای که شما می خواهید قابل تنظیم باشه. گاهی باید برای عکاسی روی زمین دراز بکشین. اگر شرایط زمین جوری که شما بتونین راحت عمل کنین نباشه بهترین وسیله ای که می تونه کمکتون کنه سه پایه است.
می دونم که قرار دادن این همه چیز کنار دوربین تون در کیف یا کوله پشتی و حمل اون سخته. اما شما عکاس شدین که این سختی ها را تحمل کنین.
می تونین تجربه های شیرین این سختی ها را با دوستانتون اینجا به اشتراک بذارین. من خواهان شنیدن تجربیات سفری شما هستم…….
برچسبها:E-MAIL, UV, ابزار پاکسازی, اشتراک, بیتوته, تجربیات, تجهیزات, ذهن, رزرو, سه پایه, طبیعت, عکاسی, عکاسی سفری, فلاش, فیلتر, لنز, موبایل, هتل, پولاریزه, کارت حافظه
نوشته شده در 100 در 100, تجهیزات عکاسی, چگونه
