بارون نگار

اگر بخواهیم از تمام مشکلات عکاسی از مردم در سفر صحبت کنیم فکر کنم باید یک پا وکیل و حقوقدان شویم. چون مطمئنا خواهیم شنید که هر جایی قانون خاصی دارد و رعایت حریم افراد کاری است لازم الاجرا. همه اینها قبول، اما وقتی می خواهی روی فرهنگ یک قوم فوکوس کنی دیگر اینجا صحبت فرد و تجاوز به حریم و این صحبت ها نیست. وقتی به نقطه ای از کشور سفر می کنی و متوجه می شوی در نزدیکی ات یک عروسی قرار است اتفاق بیفتد می توانی خود را در وسوسه عکس نگرفتن محبوس کنی؟ من که نمی تونم، شما را نمی دونم. اما یه چیزی بگم؟ این تجربه خودمه: چند سال پیش برای اولین بار با خانواده رفتیم ابیانه. بگذریم که چه سخت به آنجا رسیدیم. اگر پافشاری های من نبود بابا اصلا قبول نمی کرد. رفتیم و چقدر خوش حال شدیم از این انتخاب. اما یک نکته: مردم ابیانه اصلا روی خوشی نسبت به عکاسی ندارند. از بس که عکاسان را دیده اند که آنها را و پوشش زنانشان را سوژه عکاسی شان کردند. نگذاشتند و ما اصرار نکردیم.

پس لطفا به رای و نظر مردم احترام بگذارید و به قول معروف سریش نشوید.

حال فکر کنیم که همه چیز مهیاست چه نکاتی را باید در این رابطه رعایت کنیم:

پس زمینه عکس تان را درست انتخاب کنید

در این رابطه زیاد صحبت کردم. فقط ذکر این نکته را لازم می دونم که سعی نکنید که سوژه خود را از موضوع جدا کنید. بیایید مثالی بزنیم: شما حتما بازار کاشان رفته اید. من که واقعا هر بار به کاشان می روم یک نکته جدید در این شهر زیبا کشف می کنم. در بازار اگر بخواهید از مردم بی موضوع عکس بگیرید کسانی که عکس هایتان را می بینند فکر می کنند که این مردم را می توان در هرجایی پیدا کرد . چه چیز مردم کاشان را از دیگر شهرها جدا می کند؟ دو نکته: گلابگیری و فرش.

پس هیچ وقت سوژه را از موضوع تان جدا نکنید. و اگر می خواهید عکسی تاثیر گذار بگیرید موضوع را در پس زمینه ای تاریک قرار دهید تا سوژه تان تنها قهرمان داستان شما جلوه کند.

صفحه تان را پر کنید

اگر نمی خواهید از پوشش محلی مردم عکس بگیرید می توانید صفحه دوربین تان را روی صورت سوژه خود پوشش دهید. سختی هایی که یک ترکمن در مواجهه با طبیعت کشیده است کاملا در صورتش و چین و چروک نهفته در سیمایش پیداست. و اگر می خواهید سوژه عکاسی تان همراه پوشش محلی مردم باشد کاری کنید و پوزیشن عکاسی تان را به نحوی بچینید که صفحه تان سرشار از رنگ و نقش و طرح و چین و شکن لباس باشد تا صورت سوژه.

سعی کنید طبیعی عکس بگیرید

سوژه شما وقتی شکار می شود که مشغول کاری است. مردم نباید در جلوی دوربین شما از حرکت باز ایستند. که نفس عکاسی سفر به حرکت است. بگذارید زندگی در بند بند عکستان جاری باشد. زندگی سیال است و پویا. حرکت را از عکس تان حذف نکنید.

دیگر موضوعات را به عکس تان اضافه کنید

تا چندی پیش فکر می کردم باید عکس و عکاسی ساده و روان چون آب باشد، وقتی به عکس های نگاه می کنم می بینم سوژه ها تکرار می شوند. موضوع انگار تکراری شده. بهتر دیدم این بار موضوع اضافه کنم. موضوع چیست؟ مثلا در اتوبوس به سبد خرید مردم نگاه می کنم و از خریدشان متوجه می شوم که چگونه شخصیتی دارند. از نگاهشان به ویترین مغازه ها، نگاه منتظرشان به چراغ قرمز، نوع عشق شان به فرزند و همسر. در یک کلام به ارتباطات توجه می کنم. ارتباط را به عکس هایم اضافه کردم.

عکاس فردی متفاوت از دیگر مردم است

چرا شما از دیگر مردم متفاوت به نظر می رسید؟ برای اینکه شما با دوربین تان به جمع مردم می پیوندید. چرا باید اینگونه باشید؟ وقتی خود را متفاوت ببینید مردم از شما دوری خواهند کرد. شما را توریست فرض می کنند که آمده چند عکسی از خشت و دیوار و آجر و سنگ بگیرد و برود. ما را با او چه کار؟ در صورتی که شما خواهان مشارکت مردم با خودتان هستید. بهتر است این بت وجودتان را بشکنید. کمی با مردم بنشینید. با آنها در صورت لزوم هم غذا شوید. از وضع شان بپرسید و در نهایت عکسی به یادگار بگیرید. اول مردم را بشناسید. نه آنکه هدفتان فقط عکاسی باشد و لاغیر!!!

سرعت خود را تنظیم کنید

عکاسی سفری با عکاسی عروسی و فامیلی فرق دارد. با همه انواع عکاسی فرق دارد. پس در پی چیدمان عناصر نباشید. به عکس های سفر حج عکاسان بزرگ نگاهی انداخته اید؟ با فشاری که از سوی سیستم بسته عربستان در رابطه با عکاسی بر آنها وارد شده می بینید چه عکس های نابی گرفته اند. حرکت از تمام وجنات عکس شان می بارد. فکر می کنید مردم را مورد اذیت قرار داده اند که اینگونه بایستید که من می خواهم؟ نه. در کنار طبیعی عکس گرفتن چنان سرعت خود را بالا می برند که هیچ صحنه ای را از دست ندهند. سعی کنید سرعت عکاسی خود را بالا ببرید و وسواس تان را پایین.

انتخاب کنید

همه از یک عکاس می خواهند که واژه ” آماده ای، ۱-۲-۳″ را بگوید. در عکاسی سفری این قانون و قاعده تمام شد. همیشه باید آماده بود. برای این کار باید منتظر نشست. سوژه خود می آید. زمین و زمان دست به دست هم خواهند داد تا شما سوژه تان را در قاب تصویرتان شکار کنید. پس قبل از آنکه عکاسی را شروع کنید فضا را بسنجید، نکاتی را که در بالا گفتم رعایت کنید، گوشه ای بنشینید و به گذر رهگذران نگاه کنید تا آنچه باب میلتان است بیابید. شاید سوژه بعدی تان کودکی باشد که چادر مادر را می کشد تا مادر آبی به لب تشنه اش برساند. شاید سوژه بعدی تان کبوتری باشد که نظاره گر رفت و آمد مردم بر طاقچه یک پنجره است.

لنزتان را انتخاب کنید

بر این باورم که برای عکاسی سفری و داشتن پرتره های قوی از مردم باید از لنزهای خوب و مناسب با این کار استفاده کرد. گزینه ای که من معرفی می کنم لنزهای ۵۰ تا ۱۳۵ میلیمتری است. این لنزها زاویه ای باز در اختیارتان قرار می دهند که می توانید مانور خوبی را از فضا در عکس تان بگنجانید.

برچسب‌ها:آجر, آماده, ابیانه, احترام, بازار, تجاوز, تکراری, حریم, حقوقدان, خانواده, خشت, دیوار, روان, زاویه باز, زندگی, ساده, سرعت, سریش, سفر, سفر حج, سنگ, سوژه, سیال, شخصیت, طبیعی, عربستان, عشق, عکاس, عکاسی عروسی, فرش, فوکوس, لازم الاجرا, لباس, لنز, متفاوت, مشکلات, موضوع, وسواس, وکیل, ویترین, پس زمینه, پوشش, پویا, چراغ قرمز, چیدمان, کاشان, کبوتر, گلابگیری
نوشته شده در 100 در 100, اصطلاحات عکاسی, تکنیک های عکاسی, چگونه