نوشتههای با برچسب ‘زیبایی’
اگر می خواهید به عمق یک فرهنگ پی ببرین گزینه اول کشور پهناورچین است. شما گرمای نور و انرژی را در نقطه نقطه اش خواهید یافت. زمین و آسمان در آغوش یکدیگر مناظر بکر و زیبایی می آفرینند که تنها دیدن و اندیشیدن می تواند این زیبایی و شکوه را دو چندان سازد. این پست ۱۶ تصویر را در منظر نظر شما قرار می دهد تا حظ وافر ببرید از این همه زیبایی.
برچسبها:آسمان, آغوش, بکر, حظ, زمین, زیبایی, شکوه, عمق, عکس, فرهنگ, مناظر, پهناور, چین
نوشته شده در عکاسی شهری، چین, گزارش تصویری, یک برداشت, یک عکس، یک برداشت
خیلی برام جالب بود که تنی چند از دوستان به من تذکر دادند که خیلی دیر به دیر آپدیت می کنم. راستشو بخواهین من هیچ وقت نتونستم یه هندوانه را بلند کنم. اما در آن واحد می تونم چندین هندوانه را جابجا کنم. البته همه را هم سر زمان خودش به منزل می رسونم. اینا را گفتم که نگین بیکار بودم و تنبلی باعث شد اینجا خاک بخوره. نه. من تنبل نیستم.
و اما :
- پس زمینه یک شاه کلیده! سعی کنید ساده بگیرید. این یک واقعیته. اگر پس زمینه را ساده بگیرید اینجوری همه چشم ها به سمت سوژه که در گوشه ای از این زمینه ایستاده و به دوربین نگاه می کنه خیره میشه. در انتخاب پس زمینه خیلی دقت کنین. بهتر نیست سعی کنید از حرکت اشکال هندسی استفاده کنین. پله های موزه ها، ساختمان های قدیمی، یک راه قدیمی روستایی. تجربه کنید. جواب می گیرید.
- سعی کنید هم خودتون آرام باشید هم مدل تون. به خودتون انرژی مثبت بدین. عکسی که تو آرامش بگیرین خیلی بهتر از عکسی است که استرس توش قاطی باشه.
- سعی کنید دست یا موهای سوژه تون باز باشه. درسته که تو ایران رعایت این مسئله سخته. مخصوصا اما در اصل می تونم بگم که سوژه تون را در گرفتن فیگور آزاد بذارین. سعی نکنین اونو مقید کنین که مثلا اینجوری وایسا. شاید دلش می خواد به یه ستون تکیه بده. شاید دلش بخواد پاهاشو دراز کنه یا دستاشو از هم باز کنه.
- سعی کنین یک دستیار داشته باشین. اگر یه دستیار داشته باشین که بهتره از دوستان یا اقوام باشه می تونه بهتون خیلی کمک کنه. تا حالا دقت کردین؟ با کلی دردسر یه موقعیت خوب پیدا می کنین. سوژه هم مهیا هست. و به قول ابر و باد و مه و خورشید و فلک در کارند تا شما عکستونو بگیرین که یه دفعه یکی بی خیال این همه تدارک از جلوی دوربین تون رد میشه. آی آدم حرصش در می آد. اینجاست که نقش یک دستیار به چشم می خوره که نذاره کسی از محدوده دوربین تون رد بشه.
- از لنزهای سریع و با فاصله کانونی زیاد بهره بگیرین. لازم هست در این زمینه توضیح بدم؟ باشه. برای شروع بهتره از لنز سیگما ۱۰۵ میلی متری f/2.8 ماکرو استفاده کنین.
- از حالت چشمانتون برای کنترل مدل تون استفاده کنین. ما عکس های زیادی را هر روز در سایت های معظم عکاسی همچون فلیکرمی بینیم. به چشمانتون اعتماد کنین. سعی نکنین همون حالت هایی را که تو عکس ها می بمدل تون تحمیل کنین. بعضی چیزها هست که سبک شما را می سازه. هر چشمی یه جور زیبایی را می شناسه. پس سعی کنین کشف کنین که چشمان شما چه چیزی را می پسنده.
- لباس مدل. وقتی می خواهید عکاسی پرتره انجام بدین باید از روانشناسی رنگ ها و تاثیری که بر بیننده می گذاره مطلع باشین. سعی کنین براساس پس زمینه و رنگ غالب صحنه پوششی برای مدل انتخاب کنین. از تضاد رنگ هم می تونین استفاده کنین. اما سعی کنین لباس مدل تون وصله ناجوری به پس زمینه نباشه. من تو اولین تجربه ام از خواهرم خواستم که برای صبح به اون زودی یه جین بپوشه و یه تی شرت آبی تا با پس زمینه طلوع خورشید و آبی آسمانی تو کوه همخوانی داشته باشه. اون هم پذیرفت. اما چون صبح زود بیدارش کرده بودم و می دونست که می تونه آزادانه ژست بگیره رو یه تخته سنگ نشست و رو به دوربین با دستی زیر چونه خوابید.
- اطلاعات خودتون را به روز کنید. دیگه این نکته توضیح نمی خواد.
برچسبها:آرام, آرامش, ابر, استرس, انرژی, ایران, باد, تجربه, تی شرت, جین, خورشید, درس, دستان, دستیار, دوربین, روستایی, زیبایی, ساختمان, ساده, سیگما, صبح, عکاسی, فاصله کانونی, فلک, فلیکر, فیگور, قدیمی, لباس, لنز, لنز سریع, ماکرو, مثبت, مه, موزه, موها, هندوانه, پرتره, پس زمینه, چشمان, ژست
نوشته شده در 100 در 100, تکنیک های عکاسی, چگونه
