بارون نگار

تا به حال شده بخواهید از صفحه تلویزیون عکس بگیرید. در نگاه اول کار خیلی سختیه. وقتی عکس را می گیرین اصلا نمی شه بهش نگاه کرد. تو تصویر انگار صفحه تلویزیون دچار پرش شده. حتما همه شما این موضوع را تجربه کردین. می دونین کجا بیشتر سخته؟ اینکه با نرم افزارهای فتوشاپ یا دیگر نرم افزارهای اصلاح عکس هم امکان تغییرش نیست. حالا باید چکار کرد؟ از خیر عکاسی از صفحه تلویزیون باید گذشت؟ نه. اصلا. هر سوالی یه جوابی داره و جواب سوال شما در تنظیم سرعت شاتر هست.

اتفاقی که در صفحه تلویزیون می افته این هست که پیکسل های روشن کننده در یک زمان واحد همه روشن می شوند. استفاده از سرعت شاتر ۱/۳۰ یا کمتر می تونه به طور کامل با این ویژگی مقابله کنه. حالا اگر دوربین شما امکان این را نداشته باشه که سرعت شاتر را تا این حد پایین ببرین چه کاری باید انجام بدین؟ کافیه دوربینتون را در حالت اتوماتیک قرار بدین. مثلا شما نمی تونین حالت دوربینتون را در حالت ورزش قرار بدین چون سرعت های بالا را ثبت می کنه.

البته این روزها اونقدر تکنولوژی ساخت تلویزیونها دچار پیشرفت شده که نقیصه پرش الکترون ها را که در تلویزیون های قدیمی وجود داشت از بین بردن. برای تمرین بیشتر یه پیشنهاد براتون دارم. دوربینتون را به طبیعت ببرین و سرعت شاتر را روی مقدار ذکر شده قرار بدین تا کوچکترین حرکات را براتون ثبت کنه. اینطوری پس زمینه ای مات خواهید داشت با سوژه ای که حرکت آرامی داره و شما آن را با عکسی که گرفتین جاودانه کردین. فقط یادتون باشه که برای دریافت نتیجه بهتر حتما از سه پایه استفاده کنین. حتما متوجه شدید. من روش فریز کردن را بهتون یاد دادم. اینجوری هر وقت فرزندتون جلوی تلویزیون نشسته بود و میخکوب صفحه تلویزیون شده بود بهترین فرصته تا ازش عکس بگیرین. اینجوری دیگه نگران حرکات و شیطنت های او نخواهید بود.

برچسب‌ها:اتوماتیک, تلویزیون, تکنولوژی, جاودانه, حرکت, دوربین, روشن, سرعت شاتر, سه پایه, سوژه, شیطنت, صفحه, عکاسی, فریز کردن, لرزش, نور, ورزش, پرش, پیکسل
نوشته شده در 100 در 100, تکنیک های عکاسی, چگونه

این نظر منه حتما شما از من بهتر هستین.
در گذشته های نه چندان دور ، اون زمانی که تازه دوربین دیجیتال اومده بود من یه دوربین بچه گانه داشتم که میشد توش فیلم گذاشت و فیلم هاش را چاپ کرد. وقتی عکس هایی را که خودم گرفته بودم می دیدم کلی بزرگ می شدم.
دوست داشتم عکس هایی را که گرفتم تو یه آلبوم بذارم و اونا را به پدربزرگ و مادربزرگم نشون بدم.

از اون سالها مدت زمان زیادی گذشت. من بزرگ شدم و دیگه اون شور و شوق کودکانه برای عکاسی در من ناپدید شد.

تا اینکه سفرم به کالیفرنیا و دیدن یک دوربین دیجیتال نیکون همون اشتیاق و شور را در من زنده کرد.
بعد از گذشت ۱۰ ماه من هنر عکاسی را در خودم کشف کردم و تا حالا یک لحظه هم ازش غفلت نکردم.
حالا می خواهم ۱۰ راهی را که باعث شدند زندگیم تغییر کنه با شما در میون بگذارم:

۱- نگریستن
من حالا یاد گرفتم که به دنیای اطراف به جای نگاه کردن، بنگرم. به جای اینکه فقط ببینمشون به جزئیاتشون دقت کنم. قرار نیست من تو عکاسی این جزئیات را درشت یا ریز کنم فقط باید خود واقعیشون را به شما نشون بدم. پس دیدید نگریستن با نگاه کردن فرق داره!
قبل از اینکه شروع کنم به عکاسی خوب قدم می زنم و به اطرافم خوب می نگرم. سوژه عکاسی ام منو صدا می زنه و من باید با چشمانم صدایش را بشنوم.

۲- نگاه کردن
من تو پاراگراف قبلی گفتم نگریستن و حالا می گم دیدن. فرقشون چیه؟ الان می گم . فکر کنید شی ء روبروی شماست که لازم نیست خوب ببینیدش. به قول ضرب المثل خودمون یه نظر کافیه. به این حالت می گن نگاه کردن یا دیدن. قرار نیست با این راه زیاد در جزئیات ریز بشین. این دیدن می تونه از زوایای مختلف باشه، در حالتهای متفاوت باشه یا در شرایط نوری گوناگون.

۳- زمان
همه ما از واژه زمان یه چیز را برداشت می کنیم. اون هم حرکته. چقدر طول می کشه؟ جمله ای است که بارها برای زمان به کار بردیم. اما حالا برای من واژه زمان تعریف جدیدی پیدا کرده. زمان برای من با ساعتی که به مچم می بندم اندازه گیری نمیشه. بلکه من زمانی را برای خودم تعریف می کنم که بتونم در طی اون به اطرافم خوب دقیق بشم و از هر صحنه ای برای ثبت اون لحظه استفاده کنم. برای من زمان جاودانه شده و هیچوقت هم تمام نمیشه.

۴- نور
هنر و عکاسی زمانی به وسیله ما انسانها قابل درک هستند که نوری به آنها تابیده شده باشه. وگرنه تو تاریکی هیچ کس متوجه اثر هنری ای که گوشه ای از میدان شهر قرار گرفته نمیشه. از وقتی که نور را شناختم کنارش تاریکی را هم درک کردم. دوربینم را که به دست می گیرم دلم می خواد تضاد و دشمنی و جنگ این دو را در عکس هایم نشون بدم.

۵- فاصله
چطور یه عکاس می تونه فاصله نوری اشیا را که نسبت به هم قرار گرفتند نادیده بگیره؟ مفهوم فاصله هم از اون دست واژه هایی هست که میشه در موردش کلی متن نوشت. از فاصله اشیا بگیرید تا فاصله طبقاتی. این هنر من عکاس هست که از عهده هر دوش به خوبی بربیام و عکسی را به شما هدیه بدم که توی آن مفهوم فاصله به خوبی توضیح داده شده.

۶- آموختن
از قدیمها بهمون گفتن که اگر می خواهید کسی بشین خوب یاد بگیرید. من هم همین نظر را دارم. آموختن بهترین هنره که ما باید به داشتنش افتخار کنیم. ببینیم بزرگان عکاسی چه نکاتی را گفتند و اونها زندگی را چطور دیدند. افرادی مثل انسل آدامز، هانری کارتیه برسون و یا مارگارت بورک وایت. فقط هم فکرمون این نباشه که عکاسی را فرموله یاد بگیریم. سعی کنیم یادبگیریم که چطور خودمون راهی اختراع کنیم. چطور خلاق باشیم و هزاران چطور دیگه.

۷- سفر کردن
بسیار سفر باید تا پخته شود خامی. تو سفر هست که می تونیم با چشمان مان هنر نگریستن را در خودمون پرورش بدیم. با سفر هست که می تونیم تفاوت دیدن و نگریستن را کشف کنیم.

۸- ثانیه ها
تا زمانی که دوربین نداشتم مفهوم ثانیه را درک نمی کردم. اما حالا می دونم که ثانیه واقعیت مهمیه که نمیشه ازش غافل شد. ثانیه به ما نشون می ده فاصله عمل کردن تا عمل نکردن چقدر کوتاهه. ثانیه ها هستن که به ما می گن این راهیی که انتخاب کردیم آیا ما رو به مقصد می رسونه یا نه. ثانیه ها هستن که تغییر را برامون قابل لمس می کنن. ثانیه ها هستن که می گن اگر الان نجنبی نوری که الان هست دیگه به دستت نمی آد. فرصتی را که برات پیش اومده استفاده کن. ازش راحت نگذر.

۹- فوکوس
تو عکاسی یاد گرفتم که برای اینکه عکسم خوب و واضح و شفاف باشه فوکوس کنم روی سوژه. این فوکوس چقدر معنای گسترده ای داره. می تونم فوکوس کنم روی سوژه، روی تنظیمات دوربین و روی باتری دوربین. خیلی چیزها هست که باید توجهم را بهش بدم. توجه؟ بله توجه. توجه کنم روی زندگیم. روی اهدافم. روی کارم. روی عمری که تا اینجا از خدا گرفتم. تا به حال به این فوکوس اینجوری نگاه نکرده بودم. حالا چه اشکالی داره که وقتی دوربینم را روی مشکلم زوم می کنم فوکوس را روی مشکل نگذارم و تو ذهنم بگردم ببینم این مشکل چطور به وجود اومد . فوکوس کنم روی حل مشکلاتم. فوکوس واژه گسترده و عمیقی است. کاش بیشتر بهش فکر کنم.

۱۰- ارزیابی
وقتی دوربین دستمه و دارم عکس می گیرم توجهم میره به یک لبخند، به یک اشک، به یک صورت مهربون، به یک نگاه غمگین، به شیطنت یه بچه، به خردمندی یه پیرمرد. وقتی دوربین دستمه و دارم عکس می گیرم توجهم میره به سمت زندگی و ذهنم درحال ارزیابیه. کیفیت و کمیت زندگی زندگی آدمها حالا دیگه برام مهم شده. کیفیت زندگی خودم هم برام مهم شده. من با زندگیم چه کردم؟

برچسب‌ها:آموختن, ارزیابی, اشتیاق, اشک, انسل آدامز, بزرگان عکاسی, بچه, ثانیه, جاودانه, جزئیات, حرکت, دوربین دیجیتال, دیدن, ذهن, زمان, سفر کردن, سوژه, شرایط نوری, عکاسی, غفلت, غمگین, فاصله, فلسفه, فوکوس, لمس, مارگارت بورک وایت, مشکلات, مهربان, نور, نگاه کردن, نگریستن, هانری کارتیه برسون, هنر, پرورش, پیرمرد, کالیفرنیا, کودک
نوشته شده در فلسفه در عکاسی

عکاسی حیات وحش یکی از چالش برانگیز ترین موضوعات در عکاسی طبیعت است. بهترین و قدرتمند ترین عکس های حیات وحش را می توان مربوط به حس نزدیکی و ارتباطی دانست که بین حیوان و بیننده ایجاد می شود. این حس نزدیکی ارتباط تنگاتنگی بین روش ها، برنامه ریزی ها و زمان بندی عکاسی دارد. برای شروع به چهارنکته در زیر اشاره می شود:

نگهداری شرایط عکاسی

پیش بینی کنید که در عکاسی حیات وحش دچار کمبود کارت حافظه نشوید. در صورت امکان گهگاه به نشانه ها توجه کنید. شاید حافظه دوربین کافی نبوده و در لحظه ای ناب در عکاسی حیات وحش به قول معروف دست تان در پوست گردو بماند!

دانستن این نکته که موقعیت دوربین در لحظه عکاسی از حالت چهره و ترکیب بندی حیوانی که به سمت شما در حال حرکت است بی نهایت سخت است. عکاسی مداوم با وجود کاهش میزان باتری و اتمام حافظه منجر به عکس های بی نهایت زیبایی می گردد. من برای اینکه بتوانم یک جفت عکس خوب از یک جفت خرس قطبی بگیرم دو کارت حافظه را به طور کامل در عرض یک ساعت استفاده کردم و فقط توانستم سه عکس قابل قبول دریافت کنم.

چشم ها وجود دارند.

همانند عکاسی از انسان ها، در عکاسی حیات وحش نیز چشم ها پنجره ارتباط و احساس حیوان با بیننده است. وقتی که به طور عملی به عکاسی طبیعت می پردازید( با لنزهای سوپر تله و دیافراگم باز)، عکاس عمق میدان را رها و محدود ساخته و هیچ چیز دیگری هم ارزش با چشم ها که در فوکوس قرار گیرند وجود نخواهد داشت. مغز ما تقریبا طوری تنظیم شده است که خودبه خود به صورت و به خصوص چشم ها کشش خواهد داشت، حال اگر تصویر به دست آمده در عکاسی دارای چشمانی غیر شفاف باشد این فرضیه درست عمل نخواهد کرد. پاداش : با تنظیم فلاش در حدی پایین می توان چشم ها را در محدوده فوکوس قرار داده و با انعکاس نور در آنها چشم ها را به حساب اورد.

درک سوژه

با دانستن اندکی از دنیای زیبای حیات وحش شما خواهید توانست عکس های جذابی را از این مخلوقات به دست آورید. اینکه حیوانات چگونه فرزندی به دنیا می آورند و فرزند خود را چگونه بزرگ می کنند می تواند برایتان مفید باشد. همچنین امنیت عکاس در هنگام عکاسی حیات وحش نکته ای است که باید به آن توجه ویژه صورت گیرد. به هر حال بعضی از حیوانات به کنار دریا می آیند و سر خود را برای آب بازی به بالا و پایین می برند و به نظر من این لحظه بهترین زمانی است که می توان از آنان عکس گرفت. مرغان دریایی نیز سوژه های خوبی برای عکاسی هستند. دانستن این نکته که آنان به چه غذاهایی علاقه نشان می دهند و با کودکان خود چگونه رفتار می کنند می تواند در عکاسی از این پرندگان مفید باشد.

حرکت نما و فضا

یکی از دروسی که می توان از عکاسی انسان یا پرتره در عکاسی حیوانات بهره گرفت ترکیب بندی و امتداد است. در عکاسی عمومی می تواند حرکت یک حیوان از جهتی به جهت دیگر زیبا جلوه نماید. اما در عکاسی حیات وحش سمت نگاه حیوان بسیار جلوه خواهد نمود. زیرا می توان نگاه نافذ حیوان را در عکس متجلی نمود.

برچسب‌ها:ترکیب بندی, حرکت, حیات وحش, دیافراگم, سوپر تله, سوژه, طبیعت, عمق میدان, عکاسی, عکاسی مداوم, فضا, فلاش, فوکوس, لنز, نما, پنجره, چشم, چهره, کارت حافظه
نوشته شده در 100 در 100, اصطلاحات عکاسی, اصول پایه عکاسی, تکنیک های عکاسی, عکاسی حیات وحش, چگونه

آبشارها یکی از موضوعات زیبا و دوست داشتنی برای عکاسی هستند. ابتدا به این علت که آبشارها مکانی زیبا هستند. ثانیا دارای نورپردازی مرموز و شگفت آوری هستند و سوم به این علت که دارای حرکت می باشند. حال ببینیم چطور می توانیم به بهترین نحو از زیبایی خیره کننده خداوند کمال استفاده را ببریم:

کار با حرکت

زمانی که شما بخواهید حرکت را در عکس تان به صورت واقعی نمایش دهید دو راه در پیش دارید. یا باید حرکت را با افزایش سرعت شاتر فریز کنید و یا برای آنکه بتوانید حرکت را به درستی ثبت کنید لازم بدانید که سرعت شاتر طولانی را تجربه کنید، در این حالت موضوع حرکت که در اینجا آب است مات خواهد شد.

بیشتر عکاسان روش دوم را انتخاب می کنند. در اینجا دو ابزار باید کنارتان باشد: ا- سه پایه و ۲- فیلتر پولاریزه

چگونگی عکاسی از آبشارها

کنترل عکس را به دست گیرید- قبل از اینکه شروع به آزمایش کنید، دوربین خود را در حالت اتوماتیک قرار دهید و مطمئن شوید که فلاش دوربین خاموش است. در این حالت شما باید توجه و دقت خود را فقط و فقط معطوف به اکسپوژر نمایید. دوربین شما در غالب اوقات خواهد توانست اکسپوژر آب را به حالت فریز شده به شما تحویل دهد. در این صورت عکس حاصله دارای تغییرات جزئی با واقعیت خواهد داشت.

حالت تقدم شاتر- حالت تقدم شاتر را بر دوربین خود اعمال نمایید. با این وضعیت شما خواهید توانست با سرعت ۱ تا ۲ ثانیه حرکت آب را به صورتی مات و زیبا داشته باشید.

سه پایه- در لحظاتی که بخواهید از حالت تقدم شاتر استفاده کنید بایستی حتما از سه پایه بهره گیرید.

دیگر روش هایی که می تواند در به دست آوردن اکسپوژر صحیح داشتن مفید باشند.

ترکیب چند روش زیر می تواند به شما در داشتن یک نورپردازی عالی و زیبا از آبشار کمک نماید:

زمان بندی- بعضی از ساعات و لحظات را برای عکاسی از ابشار تعیین کنید که بهترین نتیجه گیری را برایتان داشته باشد. غروب و طلوع افتاب دو لحظه ای است که نور آفتاب کم اما شفاف است و حرکت آب در زیر انعکاس انوار طلایی خورشید زیباتر جلوه می کنند. روزهای ابری هم باعث به وجود آمدن نوری سرد اما شفاف خواهند بود.

فیلترها- استفاده از فیلترهایی که باعث کاسته شدن از نور ورودی به دوربین شوند توصیه می گردد. بیشترین فیلتری که در این زمینه توصیه می شود فیلتر پولاریزه می باشد، نه به این دلیل که نور ورودی به دوربین را می کاهند بلکه به این علت که جلوی انعکاس های نوری حاصل از قطرات اب را می گیرد. یکی دیگر از فیلترهایی که مورد استفاده است فیلترهای با چگالی خنثی هستند.

حالت تقدم دیافراگم- اگر شما در زمانی از روز به عکاسی از آبشار می پردازید که شرایط نوری پایینی حکم فرماست و یا از فیلترهای پولاریزه استفاده می کنید بایستی دوربین خود را در حالت تقدم دیافراگم و مقادیر پایین آن  قرار دهید. در بیشتر دوربین ها f/22  یا f/36 توصیه می شود.  در چنین حالتی دوربین به طور اتوماتیک قادر خواهد سرعت های طولانی شاتر را برگزیده و به ثبت عکس بپردازد. فقط به خاطر داشته باشید که زمان باز و بسته شدن شاتر بیش تر از ۲ ثانیه نباشد وگرنه کنترل دوربین سخت بوده و عکس نهایی دارای حرکت آب به شدت ماتی خواهد بود.هر چقدر میزان باز ماندن دیافراگم کمتر باشد عمق میدان و در نتیجه فوکوس بر روی آبشار بهتر خواهد بود.

ISO پایین- انتخاب ISO پایین به این معناست که شما به سنسورهای دوربین دستور داده اید تا در شرایط نوری حداقل وطولانی شدن سرعت شاتر عمل کنند. این به آن معناست که شما نمی خواهید در تصویر نهایی اثری از نویز داشته باشید.

دیگر نکات عکاسی از آبشار

عکاسی سری- بهترین حالت این است که شما از Bracketing در عکاسی از آبشار استفاده کنید. به این ترتیب چندین عکس در حالت های مختلف نوردهی خواهید داشت که انتخاب را برای شما راحت تر می سازد.

ترکیب بندی- هنگام عکاسی از آبشار در نظر داشته باشید چه زاویه ای ابشار را بهتر نشان می دهید. اینکه ابشار را در زاویه باز دو دره قرار دهید یا کاربرد روش های دیگر.

آراستن- بعضی اوقات دوستداران محیط زیست بر عکاسان خرده می گیرند که برای گرفتن عکس باعث تخریب محیط زیست می شوند. نکته ای که این دوستان عنوان می دارند کاملا صحیح است اما می توان از عناصر موجود در محیط برای آراستن فضای کار استفاده کرد. جابجا کردن یک قطعه سنگی که در گوشه ای از بستر رودخانه در طول سالیان متمادی خفته است می تواند پایه فرود آب بر زمین باشد. می توانی حرکت آب را و نحوه سقوطش را بر قطعه سنگ ثبت کنید و کاری به محیط زیست آبی منطقه هم نداشته باشید.

عدم دستیابی به حرکت آب- بعضی اوقات با وجود سعی و تلاش فراوان در عکاسی از آبشار نمی توان حرکت ابریشمین آب را به ثبت رساند. در چنین لحظاتی صبر و ممارست تنها کلید رفع مشکل است. بیایید همان سنگ ته دره باشیم که آب با فشار فراوان بر سرش می کوبد. بیایید آب را از رفتارش بشناسیم.

برچسب‌ها:ISO, NOISE, آب, آبشار, تقدم دیافراگم, تقدم شاتر, حرکت, دیافراگم, زمان بندی, سرعت شاتر, سه پایه, فیلتر, فیلتر خنثی, مات, محیط زیست, پولاریزه
نوشته شده در 100 در 100, تکنیک های عکاسی, چگونه

تا به حال دقت کرده اید؟ در تالارهای عکاسی یا سایت های مختلف وقتی اطلاعات اگزیف یک عکس را می بینیم و وسوسه می شویم که ما هم همان موضوع را تجربه کنیم برای تنظیم و کالیبره کردن سرعت شاتر و دیافراگم دو دوربین متفاوت دچار مشکل می شویم. این پست برای رفع چنین مشکلی نوشته شده است.

پیشنهاد اول: دوربین خود را ارتقا دهید.

زمانی که می خواهید دوربین جدیدی ابتیاع ( این واژه اول بار در وبلاگ جغدرافیل عزیز به کار گرفته شد) فرمایید لازم است بدانید که آیا دوربینی که مد نظر شماست قابلیت تغییر سرعت شاتر و دیافراگم را به شما می دهد؟ این قابلیت تا چه حدی است؟ و آیا این دوربین انتظارات شما را برآورده می کند؟

اگر جواب شما با سطح توقع تان همخوانی داشت، درنگ جایز نیست.

پیشنهاد دوم: آموختن این نکته که آیا دوربین شما دارای درجه بندی عدسی است؟

بعضی از دوربین های دیجیتال تنها مدهای خاصی را پوشش می دهند: مد اتوماتیک، مد عکاسی در شب، مد عکاسی در کنار ساحل، مد عکاسی در ورزش و …..

بعضی از دوربین ها هم فاقد مد های تنظیم سرعت شاتر و یا دیافراگم هستند. در چنین حالتی چه کاری می توان انجام داد؟

اگر شما کنترل دقیقی روی عمق میدان و دیافراگم داشته باشید خواهید توانست در دو مد عکاسی از منظره و پرتره عکس هایی به غایت هنرمندانه و حرفه ای بگیرید. حتما می گویید چطور؟ خواهم گفت:

اگر عمق میدان کم باشد ( یا پس زمینه و پیش زمینه هر دو  مبهم باشند) دوربین را در مد پرتره قرار دهید و با دیافراگم باز عکاسی کنید.

اگر عمق میدان دید وسیع باشد ( همه چیز در حالت فوکوس باشد) بهتر است دوربین را در مد منظره تنظیم و با دیافراگم کم عکاسی کنید.

اگر فکر می کنید که نیازمند به سرعت بالای شاتر هستید( مثل حالات ورزشی) توصیه می کنم که از مد ورزش استفاده کنید تا بتوانید حرکت سوژه را فریز نمایید.

و اگر به سرعت پایین شاتر نیاز دارید شما به طور طبیعی حق استفاده از مد اتوماتیک را ندارید. در این وضعیت مد عکاسی در شب انتخاب کنید. فلاش را از حالت انتخاب خارج سازید و سعی کنید منابع نوری جایگزین فلاش را در محیط تقویت کنید و به عکاسی بپردازید.

دیدید! پس می توان با حداقل امکانات هم عکس های زیبایی گرفت. لازم نیست همیشه دوربین های گرانقیمت، لنزهای آنچنانی و تجهیزات ویژه داشته باشیم.

برچسب‌ها:اتوماتیک, ارتقا, اگزیف, تنظیم, حرکت, دیافراگم, سرعت شاتر, عمق میدان, عکاسی در شب, مد عکاسی از منظره, مد عکاسی در ساحل, مد ورزش, مدهای عکاسی, پرتره, کالیبره
نوشته شده در 100 در 100, اصطلاحات عکاسی, تکنیک های عکاسی, چگونه