نوشتههای با برچسب ‘تی شرت’
این پست را تقدیم می کنم به خواهرزاده ام امیرپارسا و تمام کودکانی که دوست دارند کفش های بزرگترها را به پا کنند.
کارکردن با دوربین های دیجیتال خیلی راحته. برای گرفتن عکس باید حواست باشه که یه سری از قواعد و اصول را رعایت کنی تا عکسی که می گیری دلنشین همه باشه. اما وقتی برای فرزندتون به عنوان تشویق دوربین دیجیتال می خرید چطور می خواهید این اصول را به او یادآوری کنین و ازش توقع رفتار مثل یه آدم بزرگ را داشته باشین؟ دقت کنین؟ سخته. خیلی سخته. چطور می خواهید بهش بگین اگه می خواد تو نور خورشید از دوستاش یا از ماشین اسباب بازی اش عکس بگیره باید تراز سفیدی را رعایت کنه؟ یا خیلی چیزهای دیگه. در نهایت وقتی او را در دنیای پر از اطلاعاتی که خودمون به خوردش دادیم رها می کنیم از عکاسی زده میشه و دیگه حتی دوست هم نداره جلوی دوربینمون ژست بگیره.
در این پست قصد دارم به شما بزرگترهای کوچک !!! یادآوری کنم که عکاسی را برای کودکانتان جذاب کنین. چگونه؟ ادامه این پست را بخونین.
عکاسی جذاب است- ایده هایی برای کودکان
- “روز من”ساخت یک مجله
صبح که از خواب بیدار می شین دوربینتونو بردارین و از هرچه براتون جذاب هست در طول روز عکس بگیرین. فرق نمی کنه که این چیز جذاب چی باشه: سگ همسایه که به شما و کاراتون خیره شده، آشپزخانه مامان با کلی ظرف نشسته، تکالیف مدرسه که تیکه تیکه باید انجامش بدین، ماشین بابا که خیلی دوستش دارین، خواهر یا برادر کوچیکترتون، گل های گلدون، پارک، دوچرخه سواری و ……. خیلی چیزا پیدا میشه که شما می تونین ازش عکس بگیرین. این دوربین یه روز با شماست. پس ازش استفاده کنین. آخر شب با کمک بابا یا مامان عکس ها را در کامپیوتر بریزین و براشون یه متن بنویسین. حالا هر وقت که خواستین یه روزتون را مرور کنین می دونین چه روز با شکوهی داشتین 
- عکس های مرموز بگیرین
نگین عکس مگه مرموز میشه؟ بله. چرا که نه. اگر یه ذره دوربینتون را جلو ببرین و مثلا از یه صفحه عکس بگیرین کسی که اونو می بینه فکرش به کار می افته که این چیه؟ بعد حدس می زنه و شما به حدس های اون دقت می کنین. شاید هم حدس های خنده داری باشه. مثلا یک نقطه مشکی ممکنه یه مورچه باشه. اگه یه نقطه مشکی با یه نقطه آبی باشه معلوم میشه مورچه داستان ما شلوار لی پوشیده :wing:
اینجوری شما یاد می گیرین که به ریزترین ریزهای اطرافتون دقت کنین. عکس هایی که آدم را به فکر وامیدارن.
- با عکس های خود تی شرت داشته باشید
الان می گین مگه میشه؟ بله چرا که نه. برنامه ای در پرینتر طرح ریزی شده به نام Print Artist که این امکان را می ده که عکسی که شما گرفتین روی لباس یا تی شرت مثل کاغذ چاپ بشه.
- ساخت پازل با عکس
از یه منظره عکس بگیرین و اونو روی یه مقوا چاپ کنین. حالا خودتون می تونین با برش هایی که با قیچی به مقوا می دین می تونین از عکس تون پازل درست کنین.
- از اسباب بازی هاتون داستان درست کنین
فکر می کنین شما نمی تونین خالق toy story4 یا داستان اسباب بازی ۴ باشین؟ چرا که نه. شما می تونین با اسباب بازی هاتون که در کل اتاق پخش هستن یه داستان بسازین. از هر حرکت اسباب بازی ها عکس بگیرین و با قرار دادن عکس ها کنار هم یه فیلم بسازین.
فایده اش چیه؟ خیلی فایده داره. یکیش اینه که شما به کوچکترین حرکات دقت می کنین. بعد که بزرگ شدین می تونین راحت از یه پروانه یا سنجاقک عکس بگیرین.
- تکنیک های عکاسی را یاد بگیرین
اگر بزرگترها بهتون گفتن: اگه دوربینتو اینجوری می کردی عکست بهتر می شد ناراحت نشین. اونا می خوان شما پیشرفت کنین. هر هفته یه نکته عکاسی یاد بگیرین و در طول هفته تمرین کنین.
- دوربینتون را به سفر ببرین
به بچه ها اگه فرصت بدین و اجازه بدین می تونن دوربین را کنترل کنن و اصلا دوست ندارن که اونا را دست و پا چلفتی قلمداد کنین. پس دوربین را به دستشون بدین تا روز تعطیل به باغ وحش، پارک، مزرعه، دشت یا بازار ببرن و تا دلشون می خواد از جذابیت های اطرافشون عکس بگیرن. در طول این سفرهای کوچیک به اونا یاد بدین که چطور فاصله ها را تشخیص بدن، نور زیاد را از کم جدا کنن و چه کار کنن تا عکس خوبی داشته باشن. تشویقشون کنین. جلوی دوربینشون بنشینین و ژشت بگیرین تا اونا از خانواده عکس بگیرن. به ایده هاشون عمل کنین و ببینین به تضاد یا ترکیب رنگ ها دقت می کنن؟
- اشیا پیچیده را جمع کنین
سعی کنین اشیا را که پیچیده ان جمع کنین. یه وقتی به دردتون می خورن. شاید الان این فنر چیز به درد نخوری باشه اما وقتی این فنر را دست یکی از اسباب بازی هاتون بدین می تونه نقش یه آکاردئون را بازی کنه. مقواهای رنگی مخصوص بسته بندی غذا مورد جالبی هستن برای ساختن سر در یه شهر بزرگ.
در پست بعدی در مورد وسایل و دوربین های مخصوص کودکان براتون صحبت می کنم…….
برچسبها:toy story, اسباب بازی, اشیا, اصول, امیرپارسا, بزرگترها, تشویق, تکنیک, تی شرت, جذاب, حواس, داستان, دوربین, دوچرخه سواری, دیجیتال, راحت, روز من, سفر, سگ, فرزند, قواعد, مجله, مرموز, مورچه, نکته, همسایه, پارک, پازل, پیچیده, ژست, کفش, کودکان, گلدان
نوشته شده در 100 در 100, اصطلاحات عکاسی, معرفی, چگونه, یک برداشت
خیلی برام جالب بود که تنی چند از دوستان به من تذکر دادند که خیلی دیر به دیر آپدیت می کنم. راستشو بخواهین من هیچ وقت نتونستم یه هندوانه را بلند کنم. اما در آن واحد می تونم چندین هندوانه را جابجا کنم. البته همه را هم سر زمان خودش به منزل می رسونم. اینا را گفتم که نگین بیکار بودم و تنبلی باعث شد اینجا خاک بخوره. نه. من تنبل نیستم.
و اما :
- پس زمینه یک شاه کلیده! سعی کنید ساده بگیرید. این یک واقعیته. اگر پس زمینه را ساده بگیرید اینجوری همه چشم ها به سمت سوژه که در گوشه ای از این زمینه ایستاده و به دوربین نگاه می کنه خیره میشه. در انتخاب پس زمینه خیلی دقت کنین. بهتر نیست سعی کنید از حرکت اشکال هندسی استفاده کنین. پله های موزه ها، ساختمان های قدیمی، یک راه قدیمی روستایی. تجربه کنید. جواب می گیرید.
- سعی کنید هم خودتون آرام باشید هم مدل تون. به خودتون انرژی مثبت بدین. عکسی که تو آرامش بگیرین خیلی بهتر از عکسی است که استرس توش قاطی باشه.
- سعی کنید دست یا موهای سوژه تون باز باشه. درسته که تو ایران رعایت این مسئله سخته. مخصوصا اما در اصل می تونم بگم که سوژه تون را در گرفتن فیگور آزاد بذارین. سعی نکنین اونو مقید کنین که مثلا اینجوری وایسا. شاید دلش می خواد به یه ستون تکیه بده. شاید دلش بخواد پاهاشو دراز کنه یا دستاشو از هم باز کنه.
- سعی کنین یک دستیار داشته باشین. اگر یه دستیار داشته باشین که بهتره از دوستان یا اقوام باشه می تونه بهتون خیلی کمک کنه. تا حالا دقت کردین؟ با کلی دردسر یه موقعیت خوب پیدا می کنین. سوژه هم مهیا هست. و به قول ابر و باد و مه و خورشید و فلک در کارند تا شما عکستونو بگیرین که یه دفعه یکی بی خیال این همه تدارک از جلوی دوربین تون رد میشه. آی آدم حرصش در می آد. اینجاست که نقش یک دستیار به چشم می خوره که نذاره کسی از محدوده دوربین تون رد بشه.
- از لنزهای سریع و با فاصله کانونی زیاد بهره بگیرین. لازم هست در این زمینه توضیح بدم؟ باشه. برای شروع بهتره از لنز سیگما ۱۰۵ میلی متری f/2.8 ماکرو استفاده کنین.
- از حالت چشمانتون برای کنترل مدل تون استفاده کنین. ما عکس های زیادی را هر روز در سایت های معظم عکاسی همچون فلیکرمی بینیم. به چشمانتون اعتماد کنین. سعی نکنین همون حالت هایی را که تو عکس ها می بمدل تون تحمیل کنین. بعضی چیزها هست که سبک شما را می سازه. هر چشمی یه جور زیبایی را می شناسه. پس سعی کنین کشف کنین که چشمان شما چه چیزی را می پسنده.
- لباس مدل. وقتی می خواهید عکاسی پرتره انجام بدین باید از روانشناسی رنگ ها و تاثیری که بر بیننده می گذاره مطلع باشین. سعی کنین براساس پس زمینه و رنگ غالب صحنه پوششی برای مدل انتخاب کنین. از تضاد رنگ هم می تونین استفاده کنین. اما سعی کنین لباس مدل تون وصله ناجوری به پس زمینه نباشه. من تو اولین تجربه ام از خواهرم خواستم که برای صبح به اون زودی یه جین بپوشه و یه تی شرت آبی تا با پس زمینه طلوع خورشید و آبی آسمانی تو کوه همخوانی داشته باشه. اون هم پذیرفت. اما چون صبح زود بیدارش کرده بودم و می دونست که می تونه آزادانه ژست بگیره رو یه تخته سنگ نشست و رو به دوربین با دستی زیر چونه خوابید.
- اطلاعات خودتون را به روز کنید. دیگه این نکته توضیح نمی خواد.
برچسبها:آرام, آرامش, ابر, استرس, انرژی, ایران, باد, تجربه, تی شرت, جین, خورشید, درس, دستان, دستیار, دوربین, روستایی, زیبایی, ساختمان, ساده, سیگما, صبح, عکاسی, فاصله کانونی, فلک, فلیکر, فیگور, قدیمی, لباس, لنز, لنز سریع, ماکرو, مثبت, مه, موزه, موها, هندوانه, پرتره, پس زمینه, چشمان, ژست
نوشته شده در 100 در 100, تکنیک های عکاسی, چگونه
