بارون نگار

عکاسی یک سرگرمی مهیج و شاد و برای خیلی از ما یک شغل محسوب می شود. کسی که تنها به آن به دید یک سرگرمی نگاه می کند تصور می کند که باید برای آن هزینه زیادی پرداخت و در کلاس های مخصوص ثبت نام کرد. درست است که اسباب و ابزار این سرگرمی بعضی اوقات گران است اما وقتی اطلاعات کافی نباشد شما فقط شاهد سرازیر شدن محصولات صنایع عکاسی به بازار خواهد بود، این بدان معنی است که شما به یک مصرف کننده تبدیل می شوید بدون آنکه سطح اطلاعات تان ارتقا یافته باشد. در این پست قصد دارم شما را با ۵ عادت بد نوعکاسان آشنا سازم تا با پرهیز از این عادات عکاسی را به دید یک علاقه و عشق نگاه کنید.

عکاسی فرمت RAW به این معنی است که ما نیازی به نوردهی بی نقص و کامل نداریم. فرمت RAW ما را به یک عکاس تنبل و شلخته تبدیل نمی کند، ما خود باید تنظیمات دوربین را به دست گیریم و در شرایط مختلف، نوردهی را تجربه کنیم. به این ترتیب ما عکاسی را با هدف و نیت مان همساز خواهیم کرد. نه آنکه با اتکا به این فرمت عکسی ضعیف بگیریم و محتاج ویرایش های بسیار با نرم افزارهای خاص این رشته باشیم.

نه ، گرفتن عکس نیازمند آن است که چگونه تراز سفیدی را سفارشی کنیم. درست است که باید ما کاملا تمام تنظیمات مربوط به عکاسی را بیاموزیم اما این بدان معنا نیست که با استفاده از فرمت RAW از خیلی از این تدارکات خلاص می شویم و اشتباهی در عکاسی نخواهیم داشت. شما بایستی خیلی از موقعیت ها را خودتان خلق کنید، خیلی از قابلیت ها و توانایی ها را باید خودتان تجربه کنید و فراموش نکنید که دستگاهی که در دستان شماست فقط یک دوربین است نه مغز متفکر!

عکاسی بیش از حد دیجیتال بودن به این معناست که خیلی از قاب ها اساسا رایگان است. نه حلقه فیلمی هدر می شود و نه پول چاپی هزینه می شود. تنها می توانی بی نهایت عکس رایگان بگیری، این درست است؟ نه ابدا درست نیست. این طرز فکر درست نیست. اگر شما فکر می کنید که تا بی نهایت می توانید عکس بگیرید یعنی عکاسی هستید که بدون فکر و با شلختگی قاب بندی می کند و ترکیب بندی عکس هایش را بی توجه انجام می دهد. در صورتی که شما با خلق موقعیت های ویژه با کار و فکر متناسب می توانید عملیات ویرایش عکس تان را محدود کنید و فقط به نگهبان گنجینه ای بدل نشوید که نمی داند چطور از گنج خود استفاده کند. کار را با انگیزه و هدف و علاقه خود به عکاسی شروع کنید. ببینید دوست دارید با این عکس چه چیزی را به بیننده بگویید. سپس مکان و زمان عکاسی، نوردهی و دیگر تنظیمات را انجام دهید. به شما می گویم کمتر از یک ثانیه فکر کردن درباره عکسی که می گیرید باعث خواهد شد عکس تان آن چیزی باشد که دلخواه شماست.

حذف سریع عکس ها از دوربین. توصیه می شود هیچ کدام از عکس هایتان را از دوربین تان حذف نکنید مگر اینکه حافظه دوربین تان فاسد شود یا پر شود و یا احتمال می دهید بعضی از موقعیت های ناب عکاسی را از دست می دهید. کارت حافظه ارزان هستند. حجم های بالایی از آنها می توانند عکس های تان را ماندگار کنند.

مقصر دانستن لوازم و اسبابی که استفاده می کنید. عکاسی یک سرگرمی جالب است. خیلی از نوعکاسان می پندارند بایستی از بعضی هزینه های خود چشم بپوشند تا بتوانند با خرید دوربین های گرانقیمت یا تجهیزات مشابه به عکاسی قدر تبدیل شوند و عکس های خوبی بگیرند. خیلی از عکس های جذاب با “دوربین های بگیر و بنداز” گرفته شده اند. دوربین یک ابزار ساده است. شما باید طرز بهینه استفاده کردن از آن را بیاموزید.

پرهیز کردن از این ۵ عادت است که باعث می شود شما عکاسی را یک سرگرمی برای تمام عمرتان انتخاب کنید و به داشتن اش عشق بورزید. اگر یکی از این موارد در شما وجود دارد از هم اکنون با عکاسی خداحافظی کنید.

برچسب‌ها:RAW, ارتقا, اسباب, اطلاعات, تراز سفیدی, حذف, حلقه فیلم, دانش, رایگان, سرگرمی, شاد, شلخته, عادت, عشق, مصرف کننده, مهیج, نوردهی, نوعکاسان, نگهبان, هزینه, پرهیز, چاپ, کارت حافظه, کلاس, گنج
نوشته شده در 100 در 100, خطاها در عکاسی, معرفی, چگونه

خیلی از کسانی که در استودیوهای عکاسی کار می کنن عکاسی استودیویی را نزدیک به عکاسی در موقعیت می دونن. اما از جوانبی که در زیر هم به آن اشاره میشه عکاسی استودیویی خیلی راحت تر از عکاسی در موقعیت هست. شاید یکی از دلایلش مدیریت راحت تر نور باشه.  شما در استودیو منابع مختلف نور را در اختیار دارین در صورتی که در موقعیت فقط نور خورشید تنها منبع نوری شماست. تازه شما در استودیو تنها هستین. و این کمک زیادی بهتون می کنه تا بخواهید در جمع مردمی باشین که هر کدومشون خدای ایده پردازی هستن

اجازه بدین بریم سر همون ده نکته خودمون:

۱- فکر کنید عکس شما یک سالن بولینگ است:

این یعنی چی؟ دقت کردین ( من که خودم نرفتم اما بالاخره دیدم) تو سالن بولینگ، مهره ها چیده می شن. شما روبروشون می ایستین و توپ بولینگ را مستقیم به سمت مهره ها پرتاب می کنید و بر اثر افتادن مهره ها امتیاز می گیرین. خوب. همین جریان تو عکاسی هم هست. کاری نکنین که مدلتون روبروی شما مستقیم بشینه و شما روبروش قرار بگیرین و چیلیک، تمام. یه کم به مدلتون آزادی بدین تا زاویه ای به چپ یا به راست داشته باشه و یه حالت خودمونی تر نسبت به دوربین بگیره، بعد چیلیک.

۲- به ساعت نگاه کنید.

نه برای نگه داشتن زمان، نه. نه برای اینکه به مدل تون گوشزد کنین که چقدر زمان را از دست دادین. که آرامش دادن به مدل بهترین عکس را در کارنامه هنری شما ثبت می کنه. فقط برای اینکه از مدل خودتون سوال کنین که دوست داره  حالت قرار گرفتن اش در جهت حرکت عقربه های ساعت باشه یا خلاف حرکت عقربه های ساعت.

۳- کی راست باشه؟

جهت حرکت عقربه های ساعت بودن یا نبودن چه کمکی می تونه به شما بکنه؟ کمی متمایل شدن به راست یا چپ مدل چقدر تاثیر گذار هست مگه که بخواهیم در این رابطه چیزی بنویسیم یا بخونیم؟ جواب شما خیلی هست. خیلی مهمه. چطور؟ الان می گم. شما باید بدونین که کی راست باشه؟ مغز انسان اینطور ساختاربندی شده که تفکرات مربوط به هوش  را در ناحیه راست انجام میده و مسائل احساسی را به سمت چپ واگذار می کنه. پس کسی که سمت راست یا متمایل به سمت راست می ایسته و از شما می خواد که ازش در این حالت عکس بگیرید، در اصل می خواد با زبون بی زبونی بگه که می خواد منطقی و باهوش و ذکاوت جلوه کنه!

۴- آماده شلیک

ابر و باد و مه و خورشید و فلک آماده شدند تا شما بتونین عکس پرتره استودیویی خودتون را بگیرید. عکس را گرفتین اما نه. اون چیزی نبود که دلتون می خواست. چرا؟ چرا چنین شد؟ یادتون باشه که برای هر “چرایی ” یه “برای اینکه”  هست. برای اینکه شما لنزتون را درست انتخاب نکردین. لنزی که بتونه یه عکس شفاف و زیبا و دلربا از مدلتون به شما بده. استاندارد لنزهای پرتره محدوده ۲۰۰ mm و ۸۰۰ mm هستن. البته باید حساب دوربین خودتون را هم بکنین که با چنین لنزهایی جواب می دن یا نه؟ به عنوان مثال لنزهای کانن ۸۵mm f/1.2 و ۱۳۵mm f/2 به لنزهای ۵۰mm f/1.2 و f/1.4 ترجیح داده میشن. و در رابطه با لنزهای نیکون میشه به لنز ۸۵mm f/1.4 اشاره کرد.

۵- در منتها درجه سمت راست بایستید.

قد شما باید فاصله بین شما و مدل تون را پوشش بده. بیشتر عکاسان پرتره ترجیح می دن که سطح دوربین همسطح با چشمان مدل باشه، اما شما نیاز دارین که در این راه یه خسارتی هم بدین. حتما می پرسین خسارت برای چی؟ وقتی شما سطح دوربین تون را هم تراز با سطح چشمان مدل خودتون می گیرین واکنش دفاعی مدل را که حدس نزدید. او به صورتی غیر عادی سرش را پایین تر و متمایل به چانه اش می گیره هر چقدر هم که شما سر مدل را جابجا کنین فایده ای نداره. چون حرکت سر در کسری از ثانیه رخ میده. پس خسارت اصلی را شما خواهید داشت. اما اگر سر مدل را در منتها الیه سمت راست کادربندی کنین هم دوربین با سطح چشمان مدل تراز خواهد بود و هم سر مدل به سمت چانه گرایش نخواهد داشت.

۶- ۱/۱۲۵  یک کلام!

تنظیمات دوربین های استودیو خیلی ساده است. جوری که انگار از قبل برنامه ریزی کردن و فقط کافیه مدل سر جاش بشینه و عکاسان محترم عکس شان را بگیرن. ( به خدا! مثل قدیم ها که می رفتیم برای مدرسه عکس می گرفتیم. طرف اصلا یه ذره نوآوری تو عکاسی اش نداشت. چقدر دلم می خواست خودم برم پشت دوربین و خودم را از اون پشت ببینم تا عکسم بهتر باشه. نشد که نشد). دوربین را در حالت تنظیمات دستی قرار دهید. ISO را روی ۱۰۰ تنظیم کنین و سرعت شاتر را روی ۱/۱۲۵٫ اما اگر منبع نوری ثانویه داشتید فرقی بین ۱/۱۰۰ و ۱/۱۲۵ و ۱/۱۶۰ و یا ۱/۲۰۰ ثانیه نیست. پس بهتره رو همون ۱/۱۲۵ سرعت شاتر را تنظیم کنین.

۷- از نورسنج استفاده کنید.

نورسنج دوربین ها خیلی عالیه اما در شرایط نوری چندگانه، کمک موثری نمی تونه به شما بکنه. برای همین اولین عکسی که بر پایه نورسنج دوربین می گیرین دارای موهایی روشن و پس زمینه ای با نور ملایم خواهد بود. اینکه شما بتونین از هیستوگرام عکس شرایط نوری را بخوانید مطمئنا به صحت نورسنجی که به صورت اکسترنال استفاده می کنین نخواهد بود. پس سعی کنید حتما یک نورسنج داشته باشید.

۸- فوکوس را روی چشم ها قرار بدهید.

چشمها داستان گویای مدل شما هستن. پس سعی کنید فوکوس را روی چشم ها قرار دهید تا عمق میدانی به وسعت یک جهان داشته باشید( اینجاست که قدرت خدا را می توانید به وضوح دریابید که جهانی را در چشمان هر انسانی می توان کوچک کرد).

۹- تراز سفیدی را روی “سفارشی” قرار دهید.

خوب. ما تراز سفیدی را در حالات متفاوتی می تونیم تنظیم کنیم اما در استودیویی که مجهز به انواع فلاش، چترهای نوری، سافت باکس ها و رقص نورهای خاص پس زمینه هست چطور باید تراز سفیدی را تنظیم کرد؟ راهش قرار دادن تراز سفیدی روی ” سفارشی” یا Custom هست.

۱۰- سعی کنید تنها یک منبع نوری داشته باشید.

اگر شما یه منبع نوری داشته باشید اون موقع حس هنری تون بروز و ظهور می کنه. چنان در زوایای تابش نور به مدل دقت می کنین که بهترین سایه ها را در عکس تان متبلور سازید. اما اگر دور خودتون را با انواع و اقسام تجهیزات نوری پر کنین یه عکس بالماسکه ای بیشتر نخواهید داشت.

عکاسان استودیویی در رابطه با عکاسی پرتره خیلی نکته ها دارند که شنیدنش یا خوندنش خالی از لطف نیست. از این دوستان معذرت می خوام که پا تو کفششان کردم. اما اگر دوست داشتین می تونین مثل جناب ” امیر یاری” که در کامنت دو پست قبلی تجربه خودشون را در اختیار خوانندگان وبلاگ قرار دادند اینجا را به قدوم خودتون مزین کنین.

برچسب‌ها:1/125, آزادی, ابر, استودیو, امتیاز, باد, بولینگ, بی زبانی, تراز سفیدی, تفکرات, توپ, جهت حرکت عقربه های ساعت, خلاف جهت حرکت عقربه های ساعت, خورشید, راست, رقص نور, زاویه, زبان, زمان, ساعت, سالن, سر, سفارشی, شلیک, عقربه, عکاسی, عکاسی استودیویی, فلاش, فلک, فوکوس, لنز, مدل, مسائل احساسی, مغز, منبع نوری, منتها, منطقی, مه, مهره, موقعیت, نورسنج, نیکون, هیستوگرام, پرایش, پرتره, چانه, چتر, چشم ها, چیلیک, کانن
نوشته شده در 100 در 100, اصطلاحات عکاسی, اصول پایه عکاسی, تجهیزات عکاسی, دنیای لنزها, معرفی, نور در عکاسی, نور در عکاسی و نورسنجی, چگونه

فصل بهار و به خصوص اردیبهشت ماه رویای هر عکاسی است که زیباترین لحظات را از طبیعت در کارنامه هنری اش خلق کند. یکی از آثار زیبا و بدیع در این زمینه آبشارها هستند. در این پست قصد دارم ۷ راه را برای عکاسی از آبشارها با شما به اشتراک بگذارم.

- استفاده از سرعت کم شاتر

اگر از سرعت پایین شاتر استفاده کنین پهنه آبی شما همانند ابریشم نرم و زیبا خواهد بود. سعی کنید سرعت کم شاتر را با کمترین ISO و عدد دیافراگم بالا تلفیق کنین تا به حرکت آب شکوهی جاودانه ببخشین. البته مد نظر داشته باشین که عدد دیافراگم را بیشتر از عدد لنز خود تعیین نکنید.

- استفاده از فیلترهای پولاریزه

فیلترهای پولاریزه به دو علت خیلی مهم به شما کمک فراوانی خواهند کرد: حذف انعکاس نور از قطرات آب و سنگ های صیقلی و دوم اینکه در سرعت پایین شاتر کمک مضاعف هستند.

- استفاده از سه پایه

اگر شما سرعت شاتر را کم کنید باید باید باید از سه پایه استفاده کنید وگرنه حرکتی هرچند کوچک هم به ضرر شما خواهد بود.

- دو اکسپوژر داشته باشید: یکی از آب و دیگری از هر چیز دیگر در اطراف

یکی از مشکلاتی که عکاسی از آبشار را به عنوان یک دغدغه مطرح می کنه اکسپوز بالا از آب هست. مشکل وقتی بیشتر میشه که مناظر اطراف آب در معرض اکسپوز پایین خواهند بود. برای رفع این معضل شما یک بار اکسپوز را روی آب و بار دیگر روی اطراف قرار بدین و در فتوشاپ از طریق لایه ها دو عکس را با هم تلفیق کنین.

- عکاس باید زمان دقیق پرآبی را بداند

خودتون بهتر می دونین که باید اطلاع دقیقی از دبی آب داشته باشین وگرنه کسی از آبشار کم رمق انتظار معجزه نداره. بهترین زمان برای عکاسی از آبشارها درست اوایل بهار است و پایان آب شدن برف ها.

- چشمتان به باد باشد

چون شما از سرعت پایین شاتر استفاده می کنین بایستی حواستان به باد و جهت حرکت آن باشه. قرار نیست که جلوی وزش باد را بگیرین اما لازم هست که به حرکت برگ درختان توجه کنین و از نوع حرکتشون متوجه بشین که باد تند هست یا کند. در این صورت طبق روش چهار که براتون ذکر کردم دیگه مشکلی در سرعت پاینن شاتر نخواهید داشت.

- عکاسی از آبشار در هنگام غروب، طلوع یا هرزمان دیگر

یکی از نکات مهم در عکاسی از آبشارها تنظیم تراز سفیدی یا white balance هست. پس برای اینکار در هر لحظه از زمان با تنظیم دقیق تراز سفیدی از عکاسی لذت ببرید. فقط دقت داشته باشین که تراز سفیدی را در سایه ترین بخش جنگل تنظیم کنین حدودا میانه ترین حالت را در نظر بگیرین تا دچار اکسپوز نشین!

برچسب‌ها:ISO, آب, آبشار, اردیبهشت, انعکاس, اکسپوز, اکسپوژر, باد, بهار, تراز سفیدی, سرعت شاتر, سه پایه, طلوع, عدد دیافراگم, عکاسی, غروب, فیلتر, نور, پولاریزه
نوشته شده در 100 در 100, تکنیک های عکاسی, نور در عکاسی, چگونه

در میان عکاسان سه نکته برای بهبود عکاسی پرتره عنوان می شود. اما باید گفت غیر از تنظیم اکسپوژر، تراز سفیدی و فوکوس نکات دیگری نیز برای بهبود عکاسی پرتره لازم است. ۱۳ نکته ای که می توان در عکاسی پرتره در خاطر داشت تا عکسی به یاد ماندنی داشت از این قرارند:

۱) همه چیز را در محدوده فوکوس قرار ندهید ، فقط یک مورد را انتخاب کنید.

وقتی شما حالت فوکوس خودکار را انتخاب می کنید اتفاق وحشتناکی را برای عکاسی پرتره رقم زده اید. چینش دوربین در انتخاب فوکوس مناسب طراحی گردیده است که بستگی تام به لنز و نوع دوربین شما دارد. پس بهتر است تصمیم بگیرید که چه منطقه ای از صورت را در معرض فوکوس دوربین دوست دارید قرار دهید.

۲) سعی کنید همیشه فوکوس را بر روی چشم ها تنظیم کنید.

چشم ها پنجره روح اند و شما با قرار دادن چشم ها در کانون فوکوس به این پنجره راه پیدا می کنید. درست است که چشم ها برای فوکوس چندان مورد پسند نیستند اما این راه را تا انتها بروید تا به نتایج شگفت آوری دست یابید. حال اگر شما با یک زاویه بازتری به چشم ها فوکوس کنید پوست سوژه در عکس نرم و لطیف به نظر خواهد رسید.

۳) استفاده از زاویه بازتر برای کاهش عمق میدان.

لنز بازتر و میزان f/stop به مقدار ۲٫۸ تا ۴ باعث خواهد شد تا عمق میدان کاهش یافته و به صورت خارق العاده ای نور خروجی از روزنه دوربین بر صورت پرتره یک پس زمینه مات را برای سوژه رقم بزند و تصویر حاصله رویایی شود.

۴) همیشه و هیچوقت از لنزهای کمتر از ۵۰ میلی متر استفاده نکنید و از لنزهای ۷۰ میلی متر به بالا بهره گیرید.

آیا تا به حال شنیده اید که آخرین چیزی که باعث وسعت در میدان دید بشود چیست؟ لنزهای بالاتر از ۷۰ میلی متر باعث افزایش عمق میدان می شوند. این مسئله باعث می شود که پرتره حاصله شفاف به نظر برسد. بهترین پرتره ها با لنزهای ۱۲۰ میلی متر تا ۲۰۰ میلی متر بدست می ایند.

۵) از فرمت RAW برای عکاسی استفاده کنید.

Raw یک ترکیب غیر اصلاح شده برای نشان دادن حساسیت سنسورها به نور و اکسپوز به حساب می آید. در اصل در دوربین های دیجیتال حکم نگاتیو در دوربین های آنالوگ را بازی می کند. وقتی شما با فرمت JPEG عکاسی می کنید همه چیز در پشت دوربین حکم پوسته ای را بازی می کنند که تازه باید عمق و حیات به آن دمیده شود و این در حالی است که بسیاری از اطلاعات در حین ویرایش از بین می روند. برعکس فرمت RAW باعث ذخیره اطلاعاتی خواهد شد که شما را در ویرایش عکس با نرم افزارهای ویرایش تصویر یاری خواهند کرد. چه از این بهتر؟ که در عکاسی پرتره آن هم در فضای باز شما منبع عظیمی از اطلاعات را در اختیار داشته باشید.

۶) همیشه از کارت های خاکستری برای تعیین تراز سفیدی استفاده کنید.

در فضای باز و با فرمت RAW برای دستیابی به بهترین تراز سفیدی استفاده از کارت های خاکستری پیشنهاد می گردد. در پست های بعدی بیشتر درباره ماهیت این کارت ها با شما سخن خواهم گفت. تنها ذکر این نکته را در اینجا لازم می دانم که با استفاده از این کارتها شما قادر خواهید بود که تراز سفیدی را به بهترین وجهی تعیین کرده و به عکس های زیبایی در تمام شرایط نوری دست یابید.

۷) در سایه عکاسی کنید( از نور مستقیم خورشید احتراز کنید).

نور مستقیم خورشید آزاردهنده است که باعث می شود سوژه شما با چشمانی نیمه باز به دوربین نگاه کند. با افزایش نور، سایه ها عمیق تر شده و تراز سفیدی به خوبی به دست نخواهد آمد. تنها ایرادی که  درعکاسی در سایه وجود دارد سایه ای شیری رنگ در صورت سوژه است که آن را می توان با تغییر تراز سفیدی به حد نرمال و خنثی رساند.

۸) در روزهای ابری با دقت عکاسی کنید.

ذات و حکمت Softbox یا جعبه های نرم (!) در این است که فضا را مانند ابرهای بزرگ تیره در آسمان می کند. ابرهای بزرگ تیره شما را در داشتن فضایی سرشار از سایه، رنگ و نرمی و لطافت غنی خواهند ساخت.

۹) چگونه می توانید از گرما، نور و سختی بهترین استفاده را ببرید.

اگر شما قادر هستید در فضای باز بعضی شرایط را کنترل کنید حتما از انعکاس دهنده ها سود ببرید تا میمیک صورت سوژه خود را به شکلی که در استودیو عکاسی وجود دارد حفظ نمایید. قرار دادن سوژه در پشت نور خورشید بهترین ایده است زیرا باعث ایجاد حالت ضدنور یا سیلوئت خواهد شد. اگر می بینید که تکه ابری از بالای سر سوژه در حال گذر است از آن نهایت استفاده را ببرید زیرا باعث شفافیت در عکس خواهد شد.

۱۰) از انعکاس دهنده های طبیعی و موجود بهره گیرید.

انعکاس دهنده های طبیعی را در اطراف سوژه خود بیابید. مطمئناً آن ها را پیدا خواهید کرد. در این چنین حالتی از وجودشان کمال استفاده را ببرید.

۱۱) نقش تابناک f16 را بیاموزید.

چرا؟ چون شما آنقدر درگیر موضوعات دیگر در عکاسی می شوید که بعضی از نکات اصلی را فراموش می کنید. نقش تابناک f16 در روز آفتابی بر شما معلوم خواهد شد وقتی که سرعت بسته شدن دیافراگم و ISO را به درستی تعیین کرده باشید. برای مثال، میزان ISO را روی ۱۰۰ قرار دهید، میزان f/stop را روی ۱۶ و سرعت شاتر را ۱/۱۰۰ انتخاب کنید. در روزهای ابری میزان  f/stop فرق کرده و ۸ پیشنهاد می گردد.  اما در هر حال برای تعیین دقیق نورسنجی استفاده از کارت های خاکستری پیشنهاد می شود.

۱۲) از خانه مقداری کاغذ و گیره بردارید.

زمانی که از خانه خارج می شوید بهتر است با خود مقداری کاغذ و گیره همراه ببرید. در مواقعی که نیاز به صفحه ای برای انعکاس نور به سوژه دارید این صفحات بزرگ کاغذ و گیره حکم طلا را برای شما بازی خواهند کرد.

۱۳) خط دید خود را حفظ کنید.

زمانی که عکاسی می کنید ممکن است متوجه نباشد که خط دید خود را صاف و مستقیم انتخاب کرده اید یا نه؟ تراز نگاه داشتن دوربین در چنین وضعیتی سخت و دشوار است و قرار دادن نشانه برای خود بهترین کمک را به شما خواهد کرد. برگ درختان، شاخه ها و حتی تنه درخت می تواند شما را در این زمینه یاری رساند.

برچسب‌ها:50 میلی متر, 70 میلی متر, F/STOP, f16, ISO, RAW, SOFTBOX, انعکاس دهنده طبیعی, اکسپوژر, بهبود, تراز سفیدی, روح, زاویه باز, سایه, سرعت شاتر, سیلوئت, ضدنور, عمق میدان, عکاسی, فضای باز, فوکوس, لنز, میمیک, نور مستقیم, پرتره, پنجره, چشم ها, کارت های خاکستری, کاغذ, گیره
نوشته شده در 100 در 100, اصطلاحات عکاسی, اصول پایه عکاسی, تکنیک های عکاسی, نور در عکاسی, نور در عکاسی و نورسنجی

ساعت زنگ می زند. چشمانتان را باز می کنید و به اطراف خیره می شوید. ۴:۴۵ صبح است. بعد از چند دقیقه شما تلوتلوخوران ساعت را برداشته و گوشه ای زیر تخت قایم می کنید. کمی غر می زنید و دوباره به تختخواب برمیگردید.

نگاهی دزدکی به پنجره می اندازید. آسمان تاریک است. اما این وضع تا ابد ادامه نخواهد داشت. سریع لباس بپوشید و وسایل و تجهیزات مورد استفاده تان را کنترل کنید. به نقطه ای از محیط بروید که شاهد رویداد زیبای آسمان باشید. مواردی که باید کنترل شوند:

۱- دوربین

۲- لنز ۲۴-۷۰

۳- سه پایه

۴- شاتر

۵- کارت حافظه

راس ساعت ۵ شما درب خانه را بسته اید و منتظر آمدن اولین اتوبوسی هستید که شما را به محیطی دلباز و وسیع خواهد برد. ۲۰ دقیقه فرصت دارید تا تجهیزات و وسایلتان را از کوله پشتی تان بیرون بیاورید و همانطور که صورت تان با اولین اشعه های طلایی خورشید روشن می شود لبخند بزنید که شاهد یک هنرنمایی زیبا خواهید بود. حال چه تنظیماتی را باید رعایت کنید:

سرعت شاتر( TV)  را ۲۰ ثانیه بگیرید.

نور آفتاب در ساعات و دقایق اولیه صبح نرم و پخش است پس شما نیاز دارید تا یک نوردهی طولانی را تجربه کنید تا عکس شما دچار underexpose نگردد.

ISO=100

وقتی شما سرعت باز بودن شاتر را طولانی بگیرید دیگر نیازی ندارید که سنسورهای دوربین را به نور حساس کنید پس با ISO پایین عکاسی کنید.

تراز سفیدی یا WHITE BALANCE = سایه

در نور صبح تنالیته رنگ ها سرد است. شما باید به طور دقیق تراز سفیدی را تعیین کنید تا بتوانید گرمای وجود خورشید را در عکستان بگنجانید.

نوع فایل= RAW

شما می خواهید به خانه برگردید و تصاویر زیبایی را که از لحظات آغازین تجلی خورشید در آسمان ثبت کرده اید با ویرایش و POST PROCESSING عکس ها را ویرایش نمایید. پس بهتر است نوع فایل ها RAW باشد. برای چاپ هم بهترین سایز ۲۰ در ۲۴ است.

وقتی شروع به عکاسی می کنید بهتر است زمان فشردن کلید شاتر را ۳۰ ثانیه بگیرید و بعد از آن سرعت خود را بالا ببرید. رنگ ها آرام آرام تشدید می شوند. می توانید صبر کنید و زمانی که خورشید به میانه دره رسید آنگاه شروع به عکاسی کنید.

وقتی که از عکاسی از طلوع خورشید کاملا سیراب شدید می توانید با آرامش خیال به خانه برگردید و نتیجه کار را روی کامپیوتر خود مشاهده کنید.

حالا می ارزید که ۴۰ دقیقه زودتر از دیگران از خواب بیدار شوید چون شما گنجینه ای در دست دارید که دیگران از داشتن اش غفلت کردند.

برچسب‌ها:ISO, RAW, بیدار, تراز سفیدی, سرعت شاتر, صبح, طلوع خورشید, نور, ویرایش
نوشته شده در 100 در 100, تکنیک های عکاسی, نور در عکاسی, چگونه