بارون نگار

تنها راه جاودانگی و بهره مندی از تجربه آن است که بدانی با عمرت چطور رفتار کرده ای- بنجامین دیسرایلی

بنا بر این گفته، تصمیم گرفتم امروز را به همین موضوع اختصاص بدم و ببینم بزرگان عکاسی چطور تجربه هاشان را جاودانه کردن:

۱- شما نمی تونید عکس بگیرید، بلکه باید عکس را بسازید- انسل آدامز

آگاهی و دانش کامل از چگونگی ساخت یک عکس می تونه در گرفتن عکس نقش اساسی بازی کنه. بهتره بدونید چه چیزهایی باعث می شن تا عکس شما بهتر و زیباتر جلوه کنه.

۲- اولین قدم برای شما این است که از میان ۱۰ هزار عکس بدترین را انتخاب کنید. هنری کارتیه برسون

شما می داونید تا حالا چطور عکس های برتر را انتخاب کردند؟ وقتی هزاران عکس از یک سوژه را مقابل روی شما قرار بدن چطور یکی را انتخاب می کنید؟ یکی از راه ها این است که به چشمانتون اطمینان داشته باشین. چشمان شما زیباترین ها را می پسندد. چشمان شما انتخاب خودشونو کردن. اون عکس را کنار بذارین. اصلا فکر کنین اون عکس نباید در مسابقه شرکت کنه. حالا دنبال یه عکس بهتر باشین. تو ذهنتون دائم دنبال مقایسه نباشین. فکر کنین اگر شما تو شرایطی که عکاس بوده چطور می تونستید عکس بگیرین.

۳- چیزی که زیباست همیشه زیباست و این زیبایی می تواند عکاس را از دیگر مناظر غافل کند. مت هاردی

تا حالا براتون پیش اومده که با یک منظره یا سوژه زیبا برخورد کنین و دیگه ذهنتون مناظر دیگه و سوژه های دیگه را نبینه. حالا برای اینکه از این وضعیت خارج بشین بهترین کار اینه که بدون ارزش گذاشتن به موضوعات به اونها نگاه کنین. بهشون امتیاز زیبا بودن ندین . درون مناظر عادی یا زشت هم کلی موضوعات بکر وجود داره. بهتره دوباره نگاه کنین، حتما کشف می کنین.

۴- هیچ اتفاق خاصی در خانه نمی افتد. من در همه وقت با دوربین ام به اطراف می روم. می دانید چه موضوعاتی در یک دقیقه پیدا می کنم که می توان از آنها بهترین عکس ها را گرفت. الیوت ارویت

دنیا مثل یک چادر می مونه. وقتی شما می خواهید در موردش صحبت کنین باید تمام چادر را ببینید.

۵- کدام عکس ها مورد علاقه من هستند؟ اول باید ببینم برای فردا چه عکسی می گیرم. ایموگن کانینگهام

اگر احساس رضایت کامل نمی کنین ببینید چه کاری انجام دادین. هیچوقت عکاسی را متوقف نکنین حتی اگر روزی عکاس بزرگی شدین.

۶- به خودتان سخت نگیرید. شما به جای داشتن دوربین گرانقیمت یا تجهیزات جانبی بهتر است که دیدی قوی و عمیق داشته باشید. ویلیام آلبرت آلارت

ما همیشه نتیجه را می بینیم اما از روند کار هیچ اطلاعی نداریم. نمی دونیم هر کدوم از عکاس ها چه خون دلی خوردن که عکسشون اینطور زیبا شده. فکر می کنیم اگر دوربین فوق مدرن داشته باشیم می تونیم عکس های زیبایی بگیریم. اما چرا نیست؟ چرا عکسهامون خوب نمیشه؟ چون دیدمون را قوی نکردیم. به اضافه اینکه ما فکر می کنیم تمام عکاسان موفق تاریخ یک شبه بهترین عکس مهم زندگیشون را گرفتن و به شهرت رسیدن. نمی دونیم که اونها تلاش کردن. شکست خوردن. تلاش کردن تا بالاخره موفق شدن.

۷- اگر روزی به سوژه ای در چشمی دوربینم برخورد کنم که مرا به فکر وادارد در عکاسی از آن سوژه شک نمی کنم. گری وینوگراند

چند نفر از شما تا به حال به سوژه ای برخورد کردین که باعث شده به فکر بیافتین و تا چند روز فکرتون را مشغول کنه؟ اصلا سوژه ای چنین قابلیتی براتون داشته؟ بعضی سوژه ها متفاوت هستن. باعث می شن که به فکر فرو بریم. در عکاسی از این سوژه ها تردید نداشته باشین.

۸- من فکر می کنم عکس خوب مثل یک جوک خوب می ماند. شما نباید آن را مانند یک داستان تعریف کنید.بی نام

شما حتما از داستانی که پشت یک عکس افتاده بعضی چیزهایی شنیدین. این مسئله گاهی اوقات خوب هست. اما نه همیشه. عکس خوب عکسی است که خودش خودش را روایت کنه.

۹- دوازده امضا عکاس در یک سال می تواند بهترین کراپ باشد. انسل آدامز

شما چه فکر می کنین؟ ایا انسل آدامز آن زمان به فکر کپی رایت بود؟ یا می دانست بعضی ها بهترین عکس ها را جمع می کنند و تنها کافی است با یک کراپ ساده عکس را به تملک خودشون در بیارن!

۱۰- از نظر یک عکاس بهترین عکسی که گرفته عکسی است که برای گرفتنش بیشترین رنج را تحمل کرده است. تیموتی آلن

تیموتی یک ویرایشگر عکس است. کاری که او می کند جزو طبقه بندی های عکاسی است. کاری بسیار سخت که شیرینی نهایی در چشمان شما را برای او به ارمغان می آره.

برچسب‌ها:Ansel Adams, Benjamin Disraeli, Elliott Erwitt, Garry Winogrand, Henri Cartier-Bresson, Imogen Cunningham, Matt Hardy, Timothy Allen, William Albert Allard, آگاهی, بدترین, بهترین, تجربه, تجهیزات, جاودانگی, زیبا, شرایط, صبر, علاقه, عکس, غافل, مقایسه, پشتکار, گرانقیمت
نوشته شده در بزرگان عکاسی, نقد در عکاسی, یک برداشت, یک عکس، یک برداشت

با وجود اینکه حشرات شهرت خوبی نسبت به آفات ندارند اما می توان یکی از علائق هر عکاسی را عکاسی از حشرات، عنکبوتها و کفشدوزک ها دانست. حشرات و دنیای ظریف اطراف آنها به شما رنگ، بافت و معماری فیزیکی دنیای عکاسی ماکرو را تقدیم می کنند. آنها منحصر به فرد ترین مخلوقات خداوند هستند. شما نمی توانید از حشرات “مدل” بسازید. یا اینکه شما نمی توانید تجربیات عکاسی دیگران در مورد حشرات را بر روی سایر حشرات پیاده کنید.

معنای “اندازه زندگی” چیست؟

چگونه می توان از یک حشره به یک اندازه واقعی دست یافت. ” اندازه زندگی” به این معناست که شما در عکاسی ماکرو بتوانید یک مقیاس ۱:۱ را به درستی از حشرات به دست آورید. شما به راحتی نمی توانید به حشرات نزدیک شوید و همین سختی باعث می شود که شما از خاصیت ” زوم” برای نزدیک شدن دوربین به حشره استفاده کنید. در عین حال باید نگران فوکوس شدن سوژه در دوربین هم باشید. برای همین هم داشتن یک کلوز-آپ زیبا از حشرات یک گنج گرانبها خوانده می شود.

کنترل تجهیزات

اگر شما دارای یک دوربین SLR باشید دنیای زیبای فتوماکروگرافی به رویتان گشوده می شود. اما نباید فقط به این دوربین بسنده کنید. تجهیزات خاص دنیای ماکرو را نیز بایستی همراه داشته باشید. لنزهای ماکرو و TUBE های الحاقی می تواند در این راه کمک حال شما باشند. تنها نکته ای که باید ذکر شود بیان فرمول زیر است:

طول TUBE تقسیم بر فاصله کانونی = میزان درشت نمایی افزایش یافته

به عنوان مثال اگر شما از یک TUBE الحاقی ۲۵ میلیمتری یک لنز ۵۰ میلیمتری ماکرو استفاده کنید به جای داشتن مقیاس ۱:۱ دارای مقیاس ۲:۱ خواهید بود و این بدان معناست که تصویر حاصل از حشره بزرگتر از حد قابل قبول خواهد بود.

درک محدودیت های ماکرو

” شما همیشه نمی توانید آنچه را که می خواهید انجام دهید.” با افزایش یکی از الحاقات دوربین برای عکاسی ماکرو عمق میدان نیز کاهش خواهد یافت. عمق میدان تا چه حدی قابل قبول است تا تصویر حاصله شفاف به نظر برسد. بین تجهیزات دوربین و عمق میدان رابطه معکوس برقرار است. نکته ای که در اینجا مطرح می شود کنترل موثر و صحیح دوربین با تمام تجهیزاتی است که روی آن نصب شده است. کمترین حرکت دوربین منجر به خراب شدن تصویر می شود.

مضاعف نمودن نور

دو راه عالی در فوکوس برای عکاسی ماکرو وجود دارد. یکی از این راه ها استفاده از فلاش های الکترونیکی بیرونی است. با آنکه استفاده از فلاش در عکاسی ماکرو توصیه نمی شود اما برای افزودن به عمق میدان و با افزایش سرعت شاتر می توان به بهترین جلوه رنگ و نور در تصویر رسید. دومین راه استفاده از مقادیر بالای مگاپیکسل است. مقادیر ۳به بالا همچون ۵ یا ۶ مگاپیکسل می تواند اندازه تصویر را بالا برده و شما با “کراپ” خواهید توانست زوائد عکس را بیرون اورده و عکسی منحصر به فرد داشته باشید.

لنزها و محدوده فعالیت

یکی از راه های آسان عکاسی ماکرو استفاده از لنزهای ماکرو است. محدوده لنزهای ماکرو ۵۰ میلیمتر تا ۲۰۰ میلیمتر است. اگر می خواهید به حداقل فاصله کانونی دست یابید بهتر است لنز را بسته تر تجربه کنید. در زیر محدوده فعالیت چند لنز ذکر می شود:

این بدان معناست که شما با استفاده از لنز ماکروی ۵۰ میلیمتری بایستی ۱٫۵ اینچ از محدوده زندگی حشره فاصله داشته باشید.

هنر عکاسی

قبل از اینکه برای عکاسی آماده شوید باید خود را آماده کنید. قبل از هر چیز بیاندیشید که می خواهید عکستان را با چه چیز بپوشانید. در عکاسی از حشرات باید توجه کنید که حشرات چموش هستند و اگر بدانند که در نزدیکی آنها اتفاقاتی در حال رخ دادن است در لاک دفاعی خود فرو می روند. این لاک دفاعی در پروانه ها بستن بالها. در حشرات بی حرکت ماندن و در زنبورها نیش زدن است. با دیدن یک حشره دست و پای خود را گم نکنید. آرامش خود را حفظ کنید. اطراف حشره را چنان با برگ گیاهان بپوشانید که او تصور کند که کانون توجه نیست تا به روند زندگی خود ادامه دهد و شما با کمال اسودگی از حشره عکس بگیرید.

صبر کنید و زمان را نگاه دارید.

از عکاسان بزرگ دنیای طبیعت به خصوص حیات وحش و حشرات صبر و پشتکار را بیاموزید. به این ترتیب خواهید توانست از زمانی که در آن قرار دارید کمال استفاده را ببرید.

آنها هر جا هستند.

تصور نکنید حشرات محدوده جغرافیایی خاصی دارند. انها در تمام کره زمین پخش شده اند. انها را در همه جه می توانید بیابید.

خرامان می آیند

تا به حال شده برای رفع خستگی و تجدید روحیه به مناطق خوش و اب و هوا بروید. فکر می کنید در لحظاتی که شما روی انبوهه ای از علف دراز کشیده اید دنیای اطراف تان در ارامش شما سهیم است. نه. شما اشتباه می کنید. حشرات مانند شما دنبال زندگی خود هستند. انها توجه ندارند که شما در گوشه ای از محدوده آنها لمیده اید. انها ارام و خرامان به شما نزدیک می شوند. یادتان باشد که شما وارد محدوده زندگی آنها شده اید. پس باید به قلمرو آنها احترام بگذارید.

قسمت ترفند قضیه

شما وارد محیطی شده اید و یک حشره زیبا برای عکاسی ماکرو یافته اید، آخرین نکته ای که قبل از زدن دکمه شاتر باید به ان توجه کنید چیست؟ آخرین بخش عکاسی ماکرو، اجرا است. شما بایستی فاصله سوژه تا دوربین را به خوبی تخمین بزنید تا مبادا در فوکوس دچار مشکل شوید. برای افزایش عمق میدان بهتر است میزان f/stop را ۲۲ بگیرید. اما بهترین میزان f/stop برای عکاسی ماکرو از حشرات بین ۱۶ تا ۳۲ است.

کنترل بازشدن شاتر نیز یکی از اصول مهم در عکاسی ماکرو است. اگر هنوز به تبحر لازم در این زمینه نرسیده اید دوربین را در حالت خودکار قرار داده و دکمه “ماکرو” را بفشارید. سعی کنید در حالت های مختلف دوربین عکاسی کنید تا به عمق میدان رضایت بخش خود دست یابید.

بخش سخت قضیه

سعی کنید از حالت فوکوس خودکار در عکاسی ماکرو از حشرات استفاده کنید. اگر در فوکوس خودکار یا Auto Focus تبحر لازم را به دست آورید کار کردن با فوکوس دستی یا Manual Focus برایتان دشوار نخواهد بود.

برچسب‌ها:SLR, tube, اندازه زندگی, بافت, تجهیزات, ترفند, حشرات, خرامان, درشت نمایی, رابطه, رنگ, شاتر, صبر, عمق میدان, فاصله کانونی, فتوماکروگرافی, فلاش, فوکوس, فوکوس خودکار, فوکوس دستی, لاک دفاعی, لنزهای ماکرو, محدوده فعالیت, محدودیت, مخلوقات, مضاعف, مقیاس, مگاپیکسل, چموش, کراپ, گنج گرانبها
نوشته شده در اصطلاحات عکاسی, اصول پایه عکاسی, تجهیزات عکاسی, تکنیک های عکاسی, فتوشاپ و عکاسی, یک عکس، یک برداشت

۱- هیچگاه دنبال خریدن تجهیزات گرانقیمت عکاسی نباشید.

اگر به عکاسی علاقه مند باشید می توانید با تجهیزات اندک و دوربین ارزان هم عکس های زیبایی تهیه کنید. این تصور که عکاسان بزرگ تجهیزات فوق العاده ای دارند، اشتباه است.

۲- از سه پایه استفاده کنید.

قرار دادن سه پایه در لیست وسایل و تجهیزات گرانقیمت اشتباه است. شما برای جلوگیری از لرزش دستانتان و برای داشتن یک فوکوس عالی و بی نقص نیاز به یک سه پایه معمولی دارید.

۳- دوربین تان را همیشه و در همه وقت همراه داشته باشید.

اگر عادت کنید که با تجهیزات ساده و راحتی عکاسی کنید آنگاه لحظه های ناب عکاسی را از دست نخواهید داد. سعی کنید برای هر عکسی که می گیرید نکته ای بنویسید. با مراجعه به این نکته ها درخواهید یافت که در گرفتن هر عکس یک نکته جدید آموخته اید.

۴- سعی کنید لیستی از چیزهایی که دوست دارید عکس بگیرید تهیه کنید.

بعضی اوقات پیش می آید که دوربین تان را همراه نداشته باشید، در چنین لحظاتی دفترچه یادداشت خود را باز کنید و همه آنچه را که در اطرافتان وجود دارد و شما دوست داشتید از انها عکس تهیه کنید، بنویسید. شاید روزی برگشتید و خواستید از علایق خود عکسی داشته باشید.

۵- همه هستی می تواند سوژه عکاسی شما باشد.

این ذهنیت را از خود دور کنید که دیگر سوژه ای برای عکاسی ندارید. اگر روزی چنین نظری در ذهن خود راه دادید فورا به خود نهیب بزنید که هنوز خوب دیدن را فرانگرفته اید. همه آنچه در چشم انداز شما قرار می گیرد ارزش یکسانی برای عکاسی دارند.

۶- در کلاس ها یا انجمن های عکاسی عضو شوید.

بهترین بخش عکاسی دیدن از منظر دیگران است. با عضویت در کلاسها یا انجمن های عکاسی دیدن از دید دیگران و نقد کردن را به درستی خواهید اموخت.

۷- سایت ها  و وبلاگ های عکاسی را دریابید.

سایت های مفید فراوانی وجود دارند که شما می توانید با عضویت در آنها نکات بسیاری از دنیای عکاسی بیاموزید.

۸- نحوه تنظیمات دوربین تان را بیاموزید.

به تصور آنکه تمام نکات مهم مربوط به دوربین تان را می دانید، دفترچه راهنمای آن را دور نیندازید. هر زمان که به تنظیمات جدید دوربین نیاز داشتید می توانید با مراجعه به دفترچه راهنما مشکل خود را مرتفع سازید.

۹- نکات اصلی را فراموش نکنید.

در بعضی شرایط سخت یادآوری یک نکته اساسی کار دشواری است. برای این منظور قبل از مواجهه با چنین شرایطی خود را اماده سازید.

۱۰- مرتبا عکاسی کنید.

تمرین را هیچگاه از یاد نبرید. بر فرض شما تمام نکات مربوط به عکاسی را هم بدانید تا زمانی که این نکات را در عمل تجربه نکنید فایده ای برایتان نخواهند داشت.

۱۱- از روی بی میلی عکاسی نکنید.

اگر خسته اید، اگر حسی برای عکاسی ندارید، اصلا عکاسی نکنید. با مشاهده عکسی که با بی میلی گرفته اید، افسردگی و سرخوردگی هم به سراغتان خواهد امد.

برچسب‌ها:تجهیزات, تمرین, رغبت, سایت های عکاسی, سه پایه, سوژه, عکاسی
نوشته شده در 100 در 100, تکنیک های عکاسی