بارون نگار

یکی از نکاتی که برای مهیا شدن در یک سفر عکاسی یا عکاسی سفری مهمه حمل وسایل شخصی و تجهیزات عکاسی است. با در نظر گرفتن اینکه هدف تان از این سفر چیست باید به خیلی نکات توجه کنید:

- امکان رزرو کردن هتل در مقصد سفر براتون وجود داره؟

- کمپینگ چطور؟

- اگر بخواهید چند روز یا چند شب در یک محل برای عکاسی بیتوته کنین چه وسایلی باید با خودتون بردارین؟

- کسی مطلع هست که شما می خواهید کجا بروید؟ سفرتون گروهی یا یه تجربه شخصی؟ موبایلتون تو اون مناطق آنتن میده؟

وقتی تونستین به سوالات بالا جواب بدین حتما برین سراغ کوله یا کیفی که در عین سبک بودن ذاتی بتونه تجهیزاتی را که لازم دارین در خودش پوشش بده و حمل و نقلش هم براتون آسون باشه. اگر موافقین بریم سراغ وسایل و تجیزات لازم برای عکاسی سفری:

شارژر- اولین چیزی که باید در کوله تون قرار بدین شارژره. دیگه توضیح اضافی لازم نداره.

آداپتور- شما که نمی دونین جایی که می خواهین برای عکاسی سفری تشریف ببرین دارای چه نوسانات برقی هست پس بهتره یه آداپتور همراه داشته باشین.

ابزار پاکسازی- در طول سفر این امکان وجود داره که سنسورهای دوربین تون کثیف بشن پس بهتره تمام ابزار پاکسازی اعم از پاکسازی لنز و سنسور و فیلتر را با خودتون بردارین.

فیلتر- تمام فیلترهای UV و پولاریزه خود را بردارید. فیلترها ابزاری مناسب برای شکستن نور آفتاب و خنثی کردن عوامل نوری هستند که ممکنه در مسیر عکاسی شما براتون سختی هایی ایجاد کنن.

فلاش- فلاش های خارجی و دستی این امکان را برای شما فراهم می کنن تا در موقعیت های کم نور درون غارها، غروب، شب و یا هر حالت خاصی که براتون وجود داشته باشه نور کم را جبران کنن. پس اصلا در برداشتن فلاش شک نکنید.

کارت های حافظه- هرچی کارت حافظه دارین بردارین. بعضی اوقات از اینکه در حال عکاسی از آبشار دوربین تون بهتون هشدار میده ” حافظه دوربین پر است” کلافه میشین. اما یه تجربه: سعی کنین وقتی هر روز از عکاسی به هتل محل اقامت خود برگشتین حتما از طریق اینترنت، عکس ها را به ای – میل خود بفرستید تا بتونین حافظه دوربین تون را پاکسازی کنین. اینجوری نگران حذف اتفاقی عکس ها از حافظه خود در حین پاکسازی هم نخواهید بود.

سه پایه- سه پایه یکی از ملزومات واجب و حیاتی در سفر شماست. برای همین در آخر گفتم تا بیشتر تو ذهنتون بمونه. سه پایه های را برای سفر بردارین که بلندی اش به هر اندازه ای که شما می خواهید قابل تنظیم باشه. گاهی باید برای عکاسی روی زمین دراز بکشین. اگر شرایط زمین جوری که شما بتونین راحت عمل کنین نباشه بهترین وسیله ای که می تونه کمکتون کنه سه پایه است.

می دونم که قرار دادن این همه چیز کنار دوربین تون در کیف یا کوله پشتی و حمل اون سخته. اما شما عکاس شدین که این سختی ها را تحمل کنین.

می تونین تجربه های شیرین این سختی ها را با دوستانتون اینجا به اشتراک بذارین. من خواهان شنیدن تجربیات سفری شما هستم…….

برچسب‌ها:E-MAIL, UV, ابزار پاکسازی, اشتراک, بیتوته, تجربیات, تجهیزات, ذهن, رزرو, سه پایه, طبیعت, عکاسی, عکاسی سفری, فلاش, فیلتر, لنز, موبایل, هتل, پولاریزه, کارت حافظه
نوشته شده در 100 در 100, تجهیزات عکاسی, چگونه

پ.ن: با شروع جام جهانی تصمیم گرفتم دوربین وبلاگم را روی این موضوع فوکوس کنم.

- بهتره زمان عکاسی فوتبالی خودتون را در روز قرار بدین.

-از لنزهای تله فوتو حتما استفاده کنین چون بهترین لنزهای سریع هستن و بهترین شرایط نوری را براتون ایجاد می کنن.

- ISO را حتما در ناحیه متوسط قرار بدین. میزان ۴۰۰ بهترین حالت برای عکاسی ورزشی و به خصوص عکاسی فوتبالی هست. اگر در شرایط نور روز نتونستین این مقدار را در نظر بگیرین بهتره میزان شاتر دوربین را بالا ببرید.

-از روش پانینگ استفاده نکنید. اگر می خواهید حرکتی را ثبت کنید چرا فریزش نمی کنید؟ اگر سرعت شاتر را بالا ببرید در واقع حرکت را فریز کردین.

-حتما از حالت دستی اسفاده کنین.

- سعی کنید تجهیزات خود را ارتقا بدید. لنزهای ورزشی ۷۰-۲۰۰ میلی متری f/2.8 و ۸۰۰mm f/5.6 یا ۶۰۰ میلی متری لنزهای مناسبی هستند.

- و در آخر هم حتما از سه پایه استفاده کنید.

برچسب‌ها:ISO, تجهیزات, تله فوتو, حالت, دستی, سه پایه, شاتر, عکاسی فوتبال, فریز, فوکوس, لنزهای سریع, نور روز, پانینگ, چگونه
نوشته شده در 100 در 100, چگونه

وقتی تو وب جستجو می کنین روش های مختلفی را برای عکاسی غذایی پیدا می کنین. اما میشه همه این روش ها را به نوعی شکست و بنابرتجربیات شخصی این نوع عکاسی را انجام داد. پس اگر این پست نتونست انتظارات شما را برآورده کنه دنبال روش شخصی خودتون باشین و آموزش این وبلاگ را گوشه ذهنتون داشته باشین.

روش شما در عکاسی غذایی
من معتقدم که عکاسی هنر لوکسی نیست که بخواهیم براش تجهیزات و ادوات گرانقیمت فرض کنیم یا برای اینکه عکسمون یه شاهکار بشه نباید یک استودیوی آنچنانی برای خودمون ترتیب بدیم. همین که بتونیم ایده هامونو به منصه ظهور برسونیم و خودمون از عکسی که گرفتیم احساس رضایت کنیم و بتونیم عکسمون را به چهار تا دوست و آشنا نشون بدیم خودش بی نهایت این هنر را برای ما شیرین و گوارا می کنه.
عکاسی غذایی هم به همین ترتیب. بارها خوندم که برای عکاسی غذایی چنین و چنان کنید اما هیچکدوم را اجرا نکردم. یعنی نتونستم به خودم بقبولانم که یه ماده غذایی را از تازگی در بیارم که مثلا باید فلان نور را بهش بتابونم.
حالا روش هایی که در زیر به آنها اشاره می کنم نکات سختی نیست اما این انتخاب شماست که آنها را برای خودتون ساده تر کنین:
- چند کاغذ محکم برای پس زمینه تصویر انتخاب کنید. شکل قرار گرفتن کاغذها بسته به کاری است که می خواهید برای شفافیت و ترکیب بندی عکس خود انجام بدهید. فقط مطمئن بشین که به میزان لازم کاغذ در اختیار دارید تا پس زمینه کارتان را به نحوی که می خواهید بچینید.
- بعضی وسایل برای زیبایی عکستان لازم هستند. مثل ظروف نقره ای، استکان ها و لیوان های با نقوش خاص. اگر تونستین از مامان اجازه بگیرین که بدون صدمه به چنین ظروفی فقط عکاسی می کنید بهتر هست که ماده غذایی را برای پذیرایی از دوربین در این ظروف بریزید! برای اینکه فضایی رویایی داشته باشین از قدرت شمع ها غافل نشین. معجزه می کنن.
- اگر بتونین ضیافت عکاسی خودتون را با چند نوع غذا تکمیل کنین که شاهکاره. وگرنه به همان یک غذا باید کفایت کنین. در اینجا فقط سلیقه عکاسی شما می تونه چاره ساز باشه که همان یک ظرف غذا را طوری تزئین کنین که وقتی کسی عکس آن را می بینه ناخودآگاه آب دهانش راه بیافته.
- ظرف غذا را با میوه ها و سبزیجات خاص تزئین کنید. لازم به ذکر نیست که برای نوشیدنی ها می تونین از برش های میوه ها استفاده کنین. در این راه هرچه شکیل تر بهتر.
-فضای کاریتان را شلوغ کنید. نه به ترتیبی که سفره یا میز غذا درهم و برهم جلوه بده. اما فضا را خالی نگذارید و برای هرگوشه از قاب تصویر فکر کنید.

زوم. درجه زومی که استفاده می کنین یا لنز زومی که از آن بهره می گیرین باید جوری تنظیم شود که کل صحنه غذاخوری را پوشش دهد.
-قدرت حرکت و چرخش در سه وجه. به این ترتیب که بعضی از غذاها درست در راستای دید شما هستند. بعضی از قسمتها هم بالاتر از دید ناظر و بعضی در پایین آن. باید قدرت چرخش چشم را در صحنه مرور کنین. جوری نباشه که چشمان فقط به یک نقطه خیره شوند و شما مجبور باشین برای عناصر دیگر عکس توضیح بدین و مثلا بگین: این را هم ببینین!
-از قانون نقش سوم استفاده کنین. در واقع قاون نقش سوم به ما کمک می کنه که به راحتی ترکیب بندی مورد علاقه مان را ایجاد کنیم.
- غذا سرد نشه. سعی کنین سریع کار کنین. غذا که سرد بشه واقعا از دهان می افته. شما که نمی خواهین در عکس تان، ذره های چربی دیده بشه. پس بجنبید.باید تمام تجهیزات عکاسی را در دسترس داشته باشین و ضمنا جوری میز غذا را بچینید که قدرت حرکت و مانور در گوشه گوشه میز براتون فراهم باشه. تا همه از خوردن عکس شما لذت ببرن! انگار که همین الان این بشقاب براشون پر از غذاهای خوشمزه شده و عطر و گرمای اون را هم میشه از پشت عکس حس کرد.

weight: bold;”>ترکیب بندی عکاسی غذایی
من تمایل دارم که در یک صحنه عکاسی غذایی دوربین را روی وسط کار تنظیم کنم و یک چرخش ۴۵ درجه داشته باشم. انگار تمام میز برای من چیده شده. جوری که با یک

برچسب‌ها:ادوات, استودیو, ایده, تجربیات شخصی, تجهیزات, ترکیب بندی, خوشمزه, روش, زوم, سبزیجات, سلیقه, شمع ها, ضیافت, ظروف, عکاسی غذایی, قاب, قانون نقش سوم, قدرت حرکت, لذت, ماده غذایی, معجزه, میوه, نقره, نقوش, وب, چرخش, کاغذ, گرانقیمت
نوشته شده در 100 در 100, تکنیک های عکاسی, چگونه

برچسب‌ها:90 درجه, افق, انتخاب, انگشتان, ایستایی, تجهیزات, تغییرات جوی, تک پایه, حرکات ویدئویی, حرکت, دوربین, رنج, سه پایه, شاتر, شیرین, عمق میدان, عکاسی, عکاسی در شب, عکاسی کودکان, عکس های یکپارچه, غایت, لنز, محافظت, محسنات, مسابقه فوتبال, موتورسیکلت, میله, نور کم, نوردهی طولانی, وضوح, پرواز پرندگان, پوشش, کنترل از راه دور, گستره
نوشته شده در 100 در 100, اصطلاحات عکاسی, تجهیزات عکاسی

تنها راه جاودانگی و بهره مندی از تجربه آن است که بدانی با عمرت چطور رفتار کرده ای- بنجامین دیسرایلی

بنا بر این گفته، تصمیم گرفتم امروز را به همین موضوع اختصاص بدم و ببینم بزرگان عکاسی چطور تجربه هاشان را جاودانه کردن:

۱- شما نمی تونید عکس بگیرید، بلکه باید عکس را بسازید- انسل آدامز

آگاهی و دانش کامل از چگونگی ساخت یک عکس می تونه در گرفتن عکس نقش اساسی بازی کنه. بهتره بدونید چه چیزهایی باعث می شن تا عکس شما بهتر و زیباتر جلوه کنه.

۲- اولین قدم برای شما این است که از میان ۱۰ هزار عکس بدترین را انتخاب کنید. هنری کارتیه برسون

شما می داونید تا حالا چطور عکس های برتر را انتخاب کردند؟ وقتی هزاران عکس از یک سوژه را مقابل روی شما قرار بدن چطور یکی را انتخاب می کنید؟ یکی از راه ها این است که به چشمانتون اطمینان داشته باشین. چشمان شما زیباترین ها را می پسندد. چشمان شما انتخاب خودشونو کردن. اون عکس را کنار بذارین. اصلا فکر کنین اون عکس نباید در مسابقه شرکت کنه. حالا دنبال یه عکس بهتر باشین. تو ذهنتون دائم دنبال مقایسه نباشین. فکر کنین اگر شما تو شرایطی که عکاس بوده چطور می تونستید عکس بگیرین.

۳- چیزی که زیباست همیشه زیباست و این زیبایی می تواند عکاس را از دیگر مناظر غافل کند. مت هاردی

تا حالا براتون پیش اومده که با یک منظره یا سوژه زیبا برخورد کنین و دیگه ذهنتون مناظر دیگه و سوژه های دیگه را نبینه. حالا برای اینکه از این وضعیت خارج بشین بهترین کار اینه که بدون ارزش گذاشتن به موضوعات به اونها نگاه کنین. بهشون امتیاز زیبا بودن ندین . درون مناظر عادی یا زشت هم کلی موضوعات بکر وجود داره. بهتره دوباره نگاه کنین، حتما کشف می کنین.

۴- هیچ اتفاق خاصی در خانه نمی افتد. من در همه وقت با دوربین ام به اطراف می روم. می دانید چه موضوعاتی در یک دقیقه پیدا می کنم که می توان از آنها بهترین عکس ها را گرفت. الیوت ارویت

دنیا مثل یک چادر می مونه. وقتی شما می خواهید در موردش صحبت کنین باید تمام چادر را ببینید.

۵- کدام عکس ها مورد علاقه من هستند؟ اول باید ببینم برای فردا چه عکسی می گیرم. ایموگن کانینگهام

اگر احساس رضایت کامل نمی کنین ببینید چه کاری انجام دادین. هیچوقت عکاسی را متوقف نکنین حتی اگر روزی عکاس بزرگی شدین.

۶- به خودتان سخت نگیرید. شما به جای داشتن دوربین گرانقیمت یا تجهیزات جانبی بهتر است که دیدی قوی و عمیق داشته باشید. ویلیام آلبرت آلارت

ما همیشه نتیجه را می بینیم اما از روند کار هیچ اطلاعی نداریم. نمی دونیم هر کدوم از عکاس ها چه خون دلی خوردن که عکسشون اینطور زیبا شده. فکر می کنیم اگر دوربین فوق مدرن داشته باشیم می تونیم عکس های زیبایی بگیریم. اما چرا نیست؟ چرا عکسهامون خوب نمیشه؟ چون دیدمون را قوی نکردیم. به اضافه اینکه ما فکر می کنیم تمام عکاسان موفق تاریخ یک شبه بهترین عکس مهم زندگیشون را گرفتن و به شهرت رسیدن. نمی دونیم که اونها تلاش کردن. شکست خوردن. تلاش کردن تا بالاخره موفق شدن.

۷- اگر روزی به سوژه ای در چشمی دوربینم برخورد کنم که مرا به فکر وادارد در عکاسی از آن سوژه شک نمی کنم. گری وینوگراند

چند نفر از شما تا به حال به سوژه ای برخورد کردین که باعث شده به فکر بیافتین و تا چند روز فکرتون را مشغول کنه؟ اصلا سوژه ای چنین قابلیتی براتون داشته؟ بعضی سوژه ها متفاوت هستن. باعث می شن که به فکر فرو بریم. در عکاسی از این سوژه ها تردید نداشته باشین.

۸- من فکر می کنم عکس خوب مثل یک جوک خوب می ماند. شما نباید آن را مانند یک داستان تعریف کنید.بی نام

شما حتما از داستانی که پشت یک عکس افتاده بعضی چیزهایی شنیدین. این مسئله گاهی اوقات خوب هست. اما نه همیشه. عکس خوب عکسی است که خودش خودش را روایت کنه.

۹- دوازده امضا عکاس در یک سال می تواند بهترین کراپ باشد. انسل آدامز

شما چه فکر می کنین؟ ایا انسل آدامز آن زمان به فکر کپی رایت بود؟ یا می دانست بعضی ها بهترین عکس ها را جمع می کنند و تنها کافی است با یک کراپ ساده عکس را به تملک خودشون در بیارن!

۱۰- از نظر یک عکاس بهترین عکسی که گرفته عکسی است که برای گرفتنش بیشترین رنج را تحمل کرده است. تیموتی آلن

تیموتی یک ویرایشگر عکس است. کاری که او می کند جزو طبقه بندی های عکاسی است. کاری بسیار سخت که شیرینی نهایی در چشمان شما را برای او به ارمغان می آره.

برچسب‌ها:Ansel Adams, Benjamin Disraeli, Elliott Erwitt, Garry Winogrand, Henri Cartier-Bresson, Imogen Cunningham, Matt Hardy, Timothy Allen, William Albert Allard, آگاهی, بدترین, بهترین, تجربه, تجهیزات, جاودانگی, زیبا, شرایط, صبر, علاقه, عکس, غافل, مقایسه, پشتکار, گرانقیمت
نوشته شده در بزرگان عکاسی, نقد در عکاسی, یک برداشت, یک عکس، یک برداشت