نوشتههای با برچسب ‘تجربه’
امیرپارسای من سلام.
در این یه هفته دست من تو ظریف کاری بود. تو که کتاب ضرب المثل ها را داری برو ببین این جمله که الان من گفتم یعنی چه؟
اما….
اما فدای سرت .دلم می خواست به قول خودت باهات اینجا راحت صحبت کنم.
دقت کردی؟ ما بزرگترها بلد نیستیم تجربیاتمون را به شما منتقل کنیم که ازمون کوچیکترین. می گیم: خودت بزرگ میشی یاد می گیری.
اما من دلم می خواست مثل دو تا دوست، به قول بابا ( شاهرخ) مثل دو تا مرد با هم صحبت کنیم. خیلی چیزا هست که دوست دارم برات بگم. اما دوست ندارم تو همین نامه اول سرتو درد بیارم. اگر موافقی با نامه پراکنی 
بزن قدش.
یا علی…
برچسبها:امیرپارسا, بزرگترها, تجربه, دوست, مرد, نامه
نوشته شده در امیرپارسا
خیلی برام جالب بود که تنی چند از دوستان به من تذکر دادند که خیلی دیر به دیر آپدیت می کنم. راستشو بخواهین من هیچ وقت نتونستم یه هندوانه را بلند کنم. اما در آن واحد می تونم چندین هندوانه را جابجا کنم. البته همه را هم سر زمان خودش به منزل می رسونم. اینا را گفتم که نگین بیکار بودم و تنبلی باعث شد اینجا خاک بخوره. نه. من تنبل نیستم.
و اما :
- پس زمینه یک شاه کلیده! سعی کنید ساده بگیرید. این یک واقعیته. اگر پس زمینه را ساده بگیرید اینجوری همه چشم ها به سمت سوژه که در گوشه ای از این زمینه ایستاده و به دوربین نگاه می کنه خیره میشه. در انتخاب پس زمینه خیلی دقت کنین. بهتر نیست سعی کنید از حرکت اشکال هندسی استفاده کنین. پله های موزه ها، ساختمان های قدیمی، یک راه قدیمی روستایی. تجربه کنید. جواب می گیرید.
- سعی کنید هم خودتون آرام باشید هم مدل تون. به خودتون انرژی مثبت بدین. عکسی که تو آرامش بگیرین خیلی بهتر از عکسی است که استرس توش قاطی باشه.
- سعی کنید دست یا موهای سوژه تون باز باشه. درسته که تو ایران رعایت این مسئله سخته. مخصوصا اما در اصل می تونم بگم که سوژه تون را در گرفتن فیگور آزاد بذارین. سعی نکنین اونو مقید کنین که مثلا اینجوری وایسا. شاید دلش می خواد به یه ستون تکیه بده. شاید دلش بخواد پاهاشو دراز کنه یا دستاشو از هم باز کنه.
- سعی کنین یک دستیار داشته باشین. اگر یه دستیار داشته باشین که بهتره از دوستان یا اقوام باشه می تونه بهتون خیلی کمک کنه. تا حالا دقت کردین؟ با کلی دردسر یه موقعیت خوب پیدا می کنین. سوژه هم مهیا هست. و به قول ابر و باد و مه و خورشید و فلک در کارند تا شما عکستونو بگیرین که یه دفعه یکی بی خیال این همه تدارک از جلوی دوربین تون رد میشه. آی آدم حرصش در می آد. اینجاست که نقش یک دستیار به چشم می خوره که نذاره کسی از محدوده دوربین تون رد بشه.
- از لنزهای سریع و با فاصله کانونی زیاد بهره بگیرین. لازم هست در این زمینه توضیح بدم؟ باشه. برای شروع بهتره از لنز سیگما ۱۰۵ میلی متری f/2.8 ماکرو استفاده کنین.
- از حالت چشمانتون برای کنترل مدل تون استفاده کنین. ما عکس های زیادی را هر روز در سایت های معظم عکاسی همچون فلیکرمی بینیم. به چشمانتون اعتماد کنین. سعی نکنین همون حالت هایی را که تو عکس ها می بمدل تون تحمیل کنین. بعضی چیزها هست که سبک شما را می سازه. هر چشمی یه جور زیبایی را می شناسه. پس سعی کنین کشف کنین که چشمان شما چه چیزی را می پسنده.
- لباس مدل. وقتی می خواهید عکاسی پرتره انجام بدین باید از روانشناسی رنگ ها و تاثیری که بر بیننده می گذاره مطلع باشین. سعی کنین براساس پس زمینه و رنگ غالب صحنه پوششی برای مدل انتخاب کنین. از تضاد رنگ هم می تونین استفاده کنین. اما سعی کنین لباس مدل تون وصله ناجوری به پس زمینه نباشه. من تو اولین تجربه ام از خواهرم خواستم که برای صبح به اون زودی یه جین بپوشه و یه تی شرت آبی تا با پس زمینه طلوع خورشید و آبی آسمانی تو کوه همخوانی داشته باشه. اون هم پذیرفت. اما چون صبح زود بیدارش کرده بودم و می دونست که می تونه آزادانه ژست بگیره رو یه تخته سنگ نشست و رو به دوربین با دستی زیر چونه خوابید.
- اطلاعات خودتون را به روز کنید. دیگه این نکته توضیح نمی خواد.
برچسبها:آرام, آرامش, ابر, استرس, انرژی, ایران, باد, تجربه, تی شرت, جین, خورشید, درس, دستان, دستیار, دوربین, روستایی, زیبایی, ساختمان, ساده, سیگما, صبح, عکاسی, فاصله کانونی, فلک, فلیکر, فیگور, قدیمی, لباس, لنز, لنز سریع, ماکرو, مثبت, مه, موزه, موها, هندوانه, پرتره, پس زمینه, چشمان, ژست
نوشته شده در 100 در 100, تکنیک های عکاسی, چگونه
تنها راه جاودانگی و بهره مندی از تجربه آن است که بدانی با عمرت چطور رفتار کرده ای- بنجامین دیسرایلی
بنا بر این گفته، تصمیم گرفتم امروز را به همین موضوع اختصاص بدم و ببینم بزرگان عکاسی چطور تجربه هاشان را جاودانه کردن:
۱- شما نمی تونید عکس بگیرید، بلکه باید عکس را بسازید- انسل آدامز
آگاهی و دانش کامل از چگونگی ساخت یک عکس می تونه در گرفتن عکس نقش اساسی بازی کنه. بهتره بدونید چه چیزهایی باعث می شن تا عکس شما بهتر و زیباتر جلوه کنه.
۲- اولین قدم برای شما این است که از میان ۱۰ هزار عکس بدترین را انتخاب کنید. هنری کارتیه برسون
شما می داونید تا حالا چطور عکس های برتر را انتخاب کردند؟ وقتی هزاران عکس از یک سوژه را مقابل روی شما قرار بدن چطور یکی را انتخاب می کنید؟ یکی از راه ها این است که به چشمانتون اطمینان داشته باشین. چشمان شما زیباترین ها را می پسندد. چشمان شما انتخاب خودشونو کردن. اون عکس را کنار بذارین. اصلا فکر کنین اون عکس نباید در مسابقه شرکت کنه. حالا دنبال یه عکس بهتر باشین. تو ذهنتون دائم دنبال مقایسه نباشین. فکر کنین اگر شما تو شرایطی که عکاس بوده چطور می تونستید عکس بگیرین.
۳- چیزی که زیباست همیشه زیباست و این زیبایی می تواند عکاس را از دیگر مناظر غافل کند. مت هاردی
تا حالا براتون پیش اومده که با یک منظره یا سوژه زیبا برخورد کنین و دیگه ذهنتون مناظر دیگه و سوژه های دیگه را نبینه. حالا برای اینکه از این وضعیت خارج بشین بهترین کار اینه که بدون ارزش گذاشتن به موضوعات به اونها نگاه کنین. بهشون امتیاز زیبا بودن ندین . درون مناظر عادی یا زشت هم کلی موضوعات بکر وجود داره. بهتره دوباره نگاه کنین، حتما کشف می کنین.
۴- هیچ اتفاق خاصی در خانه نمی افتد. من در همه وقت با دوربین ام به اطراف می روم. می دانید چه موضوعاتی در یک دقیقه پیدا می کنم که می توان از آنها بهترین عکس ها را گرفت. الیوت ارویت
دنیا مثل یک چادر می مونه. وقتی شما می خواهید در موردش صحبت کنین باید تمام چادر را ببینید.
۵- کدام عکس ها مورد علاقه من هستند؟ اول باید ببینم برای فردا چه عکسی می گیرم. ایموگن کانینگهام
اگر احساس رضایت کامل نمی کنین ببینید چه کاری انجام دادین. هیچوقت عکاسی را متوقف نکنین حتی اگر روزی عکاس بزرگی شدین.
۶- به خودتان سخت نگیرید. شما به جای داشتن دوربین گرانقیمت یا تجهیزات جانبی بهتر است که دیدی قوی و عمیق داشته باشید. ویلیام آلبرت آلارت
ما همیشه نتیجه را می بینیم اما از روند کار هیچ اطلاعی نداریم. نمی دونیم هر کدوم از عکاس ها چه خون دلی خوردن که عکسشون اینطور زیبا شده. فکر می کنیم اگر دوربین فوق مدرن داشته باشیم می تونیم عکس های زیبایی بگیریم. اما چرا نیست؟ چرا عکسهامون خوب نمیشه؟ چون دیدمون را قوی نکردیم. به اضافه اینکه ما فکر می کنیم تمام عکاسان موفق تاریخ یک شبه بهترین عکس مهم زندگیشون را گرفتن و به شهرت رسیدن. نمی دونیم که اونها تلاش کردن. شکست خوردن. تلاش کردن تا بالاخره موفق شدن.
۷- اگر روزی به سوژه ای در چشمی دوربینم برخورد کنم که مرا به فکر وادارد در عکاسی از آن سوژه شک نمی کنم. گری وینوگراند
چند نفر از شما تا به حال به سوژه ای برخورد کردین که باعث شده به فکر بیافتین و تا چند روز فکرتون را مشغول کنه؟ اصلا سوژه ای چنین قابلیتی براتون داشته؟ بعضی سوژه ها متفاوت هستن. باعث می شن که به فکر فرو بریم. در عکاسی از این سوژه ها تردید نداشته باشین.
۸- من فکر می کنم عکس خوب مثل یک جوک خوب می ماند. شما نباید آن را مانند یک داستان تعریف کنید.بی نام
شما حتما از داستانی که پشت یک عکس افتاده بعضی چیزهایی شنیدین. این مسئله گاهی اوقات خوب هست. اما نه همیشه. عکس خوب عکسی است که خودش خودش را روایت کنه.
۹- دوازده امضا عکاس در یک سال می تواند بهترین کراپ باشد. انسل آدامز
شما چه فکر می کنین؟ ایا انسل آدامز آن زمان به فکر کپی رایت بود؟ یا می دانست بعضی ها بهترین عکس ها را جمع می کنند و تنها کافی است با یک کراپ ساده عکس را به تملک خودشون در بیارن!
۱۰- از نظر یک عکاس بهترین عکسی که گرفته عکسی است که برای گرفتنش بیشترین رنج را تحمل کرده است. تیموتی آلن
تیموتی یک ویرایشگر عکس است. کاری که او می کند جزو طبقه بندی های عکاسی است. کاری بسیار سخت که شیرینی نهایی در چشمان شما را برای او به ارمغان می آره.
برچسبها:Ansel Adams, Benjamin Disraeli, Elliott Erwitt, Garry Winogrand, Henri Cartier-Bresson, Imogen Cunningham, Matt Hardy, Timothy Allen, William Albert Allard, آگاهی, بدترین, بهترین, تجربه, تجهیزات, جاودانگی, زیبا, شرایط, صبر, علاقه, عکس, غافل, مقایسه, پشتکار, گرانقیمت
نوشته شده در بزرگان عکاسی, نقد در عکاسی, یک برداشت, یک عکس، یک برداشت
