بارون نگار

پ.ن: این پست را تقدیم می کنم به جناب یک فتحی عزیز.

بهترین لنزها برای عکاسانی خلق شده اند که می خواهند عکس های پرشور و حرارتی از مردم بگیرند.

همگونی و تجانس به کنار، شما با خوندن این پست فکر می کنم راحت تر بتونین تصمیم بگیرین که برای دوربین دیجیتال SLR خودتون چه لنزی مناسب هست. می تونم به جرات بگم که با این لنزها خواهید تونست عکس های پرتره با کیفیت ۳ بعدی بگیرین( دیگه آخر تبلیغه!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!)

برای شروع هم بهتره یه نگاه اجمالی به لنزهای پرتره و خصوصیاتشون بیندازیم.

لنزهای محافظه کار

برای اینکه پرتره های جذابی داشته باشین و بتونین از صورت یک انسان چهره ای شاد یا دمغ بسازین لازم هست که نکاتی را در مورد لنزهای پرتره بدونین.

- لنزهای واید( باز) (۱۰-۱۸ میلی متری) صورت سوژه را مثل تنگ ماهی می کنه. ببخشید ها دقیقا مثل تنگ ماهی. بینی بی نهایت بزرگ و گوش ها بی نهایت کوچک و ظریف.

- لنزهای تله فوتو ( + ۲۰۰ میلی متری) فضا را فشرده می کنند و اون حالت ” مسطح” و سه بعدی را نخواهید داشت.

برای اینکه کار با لنزهای پرتره برایتان بی نهایت جذاب بشه شما باید لنزهای میانه را انتخاب کنین. لنزهایی با فاصله کانونی در محدوده ۵۰ تا ۱۰۰ میلیمتری خوبند.

فقط فراموش نکنید: سنسور دوربین های دیجیتال SLR نزدیک به فیلم های ۳۵ میلیمتری استاندارد است و همین نکته است که شما بعد از اینکه عکس را گرفتید مجبور به کراپ می شین. برای همین به لنزهای ۵۰ میلیمتری و نزدیک به لنزهای ۷۵ میلی متری فیلمی SLR با فاصله کانونی چندگانه یا با فاکتور کراپ می گویند.

در ضمن یادآوری این نکته را هم لازم می دونم که بایستی برای دوربین های SLR 1.5 x لنزی بیابید که قدرت تطبیق با فاصله کانونی پرتره را داشته باشه. حالا چطور چنین لنزی پیدا کنیم؟ بهترین لنزهی پرتره برای دوربین های دیجیتال SLR بایستی دارای فاصله کانونی بین ۳۳ تا ۶۶ میلی متری داشته باشند.

حداکثر دریچه دیافراگم

در حالت دیگر صورت های پرتره بی نهایت شفاف هستن در صورتی که پس زمینه چنین نیست. برای داشتن پس زمینه ای شفاف اول باید رو پس زمینه فوکوس کنین و عد نگاه تون را به صورت معطوف کنین.

یک راه هم برای داشتن پس زمینه مات استفاده از لنزهای با ماکزیمم روزنه دیافراگم هست. این لنزها عمق میدان را کاهش می دهند و باعث می شن که عناصر مزاحم پس زمینه به چشم نیامده و چشم ها روی صورت پرتره که اکنون نرم هم شده خیره بشن.

لنزهای ماکزیمم روزنه دیافراگم دومین نوع از لنزهای مناسب پرتره هستند.

بهترین لنزهای پرتره

حالا که با هماز خصوصیات و ویژگی های لنزهای پرتره آگاه شدیم ببینیم چه لنزهایی برای این کار ساخته شدن:

از تمام لنزهایی که به این منظور ساخته شدن بهترین لنزها مختص دوربین های کانن هست لنزهای نیکون، پنتاکس و یا الیمپوس به گرد پاهاش هم نمی رسن.اما من به ترتیب آنها را معرفی می کنم.

CANON:Tamron 28-75mm f/2.8 XR Di LD

NIKON:50mm f/1D

SONY:Sony 50mm f/1.4

PENTAX: pentax SMCP-FA 50 mm f/1.4

OLYMPUS: Olympus Zuiko 14-54mm f/2.8-3.5 E-ED

برچسب‌ها:35 میلیمتری, CANON, NIKON, OLYMPUS, PENTAX, SLR, SONY, بهترین, تجانس, تنگ ماهی, دریچه دیافراگم, دوربین, دیجیتال, سنسور, سه بعدی, شفاف, عمق میدان, عکس, لنز, لنزهای تله فوتو, لنزهای واید, مات, محافظه کار, مسطح, همگونی, پرتره, پس زمینه, کیفیت
نوشته شده در تجهیزات عکاسی, دنیای لنزها, معرفی, چگونه

تا به حال شده برای خودتون یک مزه شخصی در نظر بگیرید. حتما فکر می کنید دارم شوخی می کنم. نه در این هاگیر واگیر اصلا حوصله شوخی ندارم! به نظر من مزه شخصی در عکاسی کارهایی است که فرد در مواجهه با بعضی سوژه ها به کار می گیره. حالا می خواهم مزه شخصی عکاسی از مجسمه ها را اینجا براتون عنوان کنم.

به کار گرفتن یک حس چرخش از اشیا

این سوال مهمی است که یک عکاس قبل از اینکه بخواد عکسی از یک مجسمه بگیره باید از خودش بپرسه: من با این مجسمه چه چیزی را می خواهم به مخاطبم بگم؟

وقتی به این سوال تونستید جواب بدید عکاسی از مجسمه ها هم مثل هر عکاسی دیگری براتون آسون میشه. سعی کنید وقتی به عکاسی از مجسمه ها می پردازید تمام صفحه را با یک بخش از مجسمه بپوشانید نه اینکه کل مجسمه را مثل یک موجود بی جان فرض کنید و به هر زوری که هست اونو تو قاب فریم تون قرار بدین.

نوردهی

خودتون بهتر از من می دونید که مجسمه ها حالتی سه بعدی دارند و این بهترین فرصته که شما می تونید از این خاصیت برای داشتن عکسی خارق العاده بهره ببرید. باید نور را در زوایا شکار کنید و متوجه سایه ها باشید. نور نقش مهمی را در عمق میدان در عکاسی از مجسمه ها بازی می کنه. نور از جلو بهترین نوری است که می تونید برای عکاسی از مجسمه تو گوشه ذهنتون داشته باشید چون باعث می شه سایه ها عمق داشته باشن و جزئیات به دقت مشخص بشه. بهترین زمان عکاسی از مجسمه ها زمان طلوع و غروب افتاب هست. باید یادتون باشه که قدرت خورشید در اسمان کم باشه.

اما اگر نتونستید که شرایط نوری خوبی برای خودتون رقم بزنید ناراحت نباشید. اطراف مجسمه قدم بزنید و خوب به اون نگاه کنید تا بهترین حالت را برای عکاسی پیدا کنید. جایی که سایه ها زیاد نیست و کنتراست متعادلی بین روشنایی و تاریکی وجود داره.

پس زمینه

وقتی می خواهید ترکیب بندی را در عکستون رعایت کنید به یاد داشته باشید که پس زمینه نقش مهمی را در خلق یک اثر هنری بازی می کنه. پس فراموشش نکنید. کاری نکنید که مجسمه در عکستون غول پیکر به نظر برسه. جوری که تجانس و تعاملی با محیط اطراف نداشته باشه. حتما به پس زمینه فکر کنید. هیچوقت سعی نکنید یک پس زمینه درهم و آشفته را انتخاب کنید. چون این طور به نظر می رسه که مجسمه در جنگلی قرار گرفته و این مجسمه است که مسئول آرامشه. در صورتی که می تونید تعاملی که بین و مجسمه و محیطش وجود داره را در تصویرتون نشون بدید.

نکته اخر هم اینکه پس زمینه تون را جوری انتخاب کنید که باعث عمق بخشیدن به فضا و مجسمه بشه. آسمان آبی بهترین گزینه است. البته نظر شما مهم تر از این نکات هست.

پس نوشت: این طوری نوشتن را تازه دارم تجربه می کنم. خودم باهاش راحت نیستم. اما اگر شما بپسندید ادامه می دم. بهم بگویید که دوست دارید راحت و بدون تکلف در مورد عکاسی بنویسم یا نه؟ خوشحال می شم بدونم.

برچسب‌ها:تاریکی, تجانس, تعامل, خورشید, روشنایی, طلوع, عمق میدان, غروب, فریم, قاب, مجسمه, محیط, مزه شخصی, نوردهی, پس زمینه
نوشته شده در 100 در 100, تکنیک های عکاسی, عکاسی شهری، چین, چگونه