بیشتر دوربین های دیجیتال دارای لنز زوم هستند. لنزهای زوم موجود در دوربین ها با دو نام تله (دور) و واید (باز) شناخته می شوند. هنگامی که تنظیمات دوربین خود را روی بازترین زاویه قرار می دهید بسیار شبیه به زمانی خواهد بود که به صورت نرمال با چشمان خود به منظره ای می نگرید، این مسئله اغلب برای زوایای بازتر پیش نمی اید.
زمانی که با چشمان خود می بینیم گویا از لنزهای ۳۵ میلیمتری در دوربین های SLR بهره برده ایم. موقعی که همپوشانی دو تصویر ارائه شده از چشم ها در مغز صورت می گیرد بسیار شبیه زمانی است که از لنز ۲۰ میلیمتری برای دوربین SLR استفاده کرده باشیم. نقصی که ما نمی توانیم با دوربین های دیجیتال کامپکت به خوبی عکاسی کنیم به این ترتیب شرح داده می شود. البته دختران و پسران دوربین DSLR به دست با مجموعه ای از لنزهای متفاوت تلاش بسیاری می کنند تا عکسی خاص از محیط دریافت کنند که نمی توانند.
به هرحال هر عکسی که با زاویه باز گرفته می شود بسیاری از شرایط ایده آل را برای عکاسی محدود می سازد، مخصوصا زمانی که شما بخواهید در ابعاد بزرگ از عکس تان پرینت بگیرید. ترفندهایی را بایستی به کار برید تا کیفیت تصویر ارتقاء یابد. وقتی دوربین را بر روی زاویه واید یا باز تنظیم می کنید به ندرت عکس دریافتی رضایت بخش خواهد بود. یکی از اقداماتی که می توان برای رفع این مشکل انجام داد استفاده از دوربین های مناسبی است که بتوانند به راحتی عمق میدان را به وضوح منعکس ساخته و مشکلی در زمینه بازتر کردن زاویه دید نداشته باشند.
راه دیگر عکاسی از موضوعات بزرگ با انتخاب زاویه باز است. در این حالت عمق میدان کاهش یافته و نور شفاف تر به موضوع که شامل اشیا و مردم است تابیده می شود.
برچسبها:DSLR, SLR, ارتقا, باز, تله, دور, دوربین دیجیتال, زوم, لنز, لنز 20 میلیمتری, لنز 35 میلیمتری, نرمال, همپوشانی, واید, پرینت, چشمان, کیفیت
نوشته شده در 100 در 100, اصطلاحات عکاسی, تکنیک های عکاسی, دنیای لنزها, چگونه
تا به حال دقت کرده اید؟ در تالارهای عکاسی یا سایت های مختلف وقتی اطلاعات اگزیف یک عکس را می بینیم و وسوسه می شویم که ما هم همان موضوع را تجربه کنیم برای تنظیم و کالیبره کردن سرعت شاتر و دیافراگم دو دوربین متفاوت دچار مشکل می شویم. این پست برای رفع چنین مشکلی نوشته شده است.
پیشنهاد اول: دوربین خود را ارتقا دهید.
زمانی که می خواهید دوربین جدیدی ابتیاع ( این واژه اول بار در وبلاگ جغدرافیل عزیز به کار گرفته شد) فرمایید لازم است بدانید که آیا دوربینی که مد نظر شماست قابلیت تغییر سرعت شاتر و دیافراگم را به شما می دهد؟ این قابلیت تا چه حدی است؟ و آیا این دوربین انتظارات شما را برآورده می کند؟
اگر جواب شما با سطح توقع تان همخوانی داشت، درنگ جایز نیست.
پیشنهاد دوم: آموختن این نکته که آیا دوربین شما دارای درجه بندی عدسی است؟
بعضی از دوربین های دیجیتال تنها مدهای خاصی را پوشش می دهند: مد اتوماتیک، مد عکاسی در شب، مد عکاسی در کنار ساحل، مد عکاسی در ورزش و …..
بعضی از دوربین ها هم فاقد مد های تنظیم سرعت شاتر و یا دیافراگم هستند. در چنین حالتی چه کاری می توان انجام داد؟
اگر شما کنترل دقیقی روی عمق میدان و دیافراگم داشته باشید خواهید توانست در دو مد عکاسی از منظره و پرتره عکس هایی به غایت هنرمندانه و حرفه ای بگیرید. حتما می گویید چطور؟ خواهم گفت:
اگر عمق میدان کم باشد ( یا پس زمینه و پیش زمینه هر دو مبهم باشند) دوربین را در مد پرتره قرار دهید و با دیافراگم باز عکاسی کنید.
اگر عمق میدان دید وسیع باشد ( همه چیز در حالت فوکوس باشد) بهتر است دوربین را در مد منظره تنظیم و با دیافراگم کم عکاسی کنید.
اگر فکر می کنید که نیازمند به سرعت بالای شاتر هستید( مثل حالات ورزشی) توصیه می کنم که از مد ورزش استفاده کنید تا بتوانید حرکت سوژه را فریز نمایید.
و اگر به سرعت پایین شاتر نیاز دارید شما به طور طبیعی حق استفاده از مد اتوماتیک را ندارید. در این وضعیت مد عکاسی در شب انتخاب کنید. فلاش را از حالت انتخاب خارج سازید و سعی کنید منابع نوری جایگزین فلاش را در محیط تقویت کنید و به عکاسی بپردازید.
دیدید! پس می توان با حداقل امکانات هم عکس های زیبایی گرفت. لازم نیست همیشه دوربین های گرانقیمت، لنزهای آنچنانی و تجهیزات ویژه داشته باشیم.
برچسبها:اتوماتیک, ارتقا, اگزیف, تنظیم, حرکت, دیافراگم, سرعت شاتر, عمق میدان, عکاسی در شب, مد عکاسی از منظره, مد عکاسی در ساحل, مد ورزش, مدهای عکاسی, پرتره, کالیبره
نوشته شده در 100 در 100, اصطلاحات عکاسی, تکنیک های عکاسی, چگونه
