بارون نگار

تا به حال شده بخواهید از صفحه تلویزیون عکس بگیرید. در نگاه اول کار خیلی سختیه. وقتی عکس را می گیرین اصلا نمی شه بهش نگاه کرد. تو تصویر انگار صفحه تلویزیون دچار پرش شده. حتما همه شما این موضوع را تجربه کردین. می دونین کجا بیشتر سخته؟ اینکه با نرم افزارهای فتوشاپ یا دیگر نرم افزارهای اصلاح عکس هم امکان تغییرش نیست. حالا باید چکار کرد؟ از خیر عکاسی از صفحه تلویزیون باید گذشت؟ نه. اصلا. هر سوالی یه جوابی داره و جواب سوال شما در تنظیم سرعت شاتر هست.

اتفاقی که در صفحه تلویزیون می افته این هست که پیکسل های روشن کننده در یک زمان واحد همه روشن می شوند. استفاده از سرعت شاتر ۱/۳۰ یا کمتر می تونه به طور کامل با این ویژگی مقابله کنه. حالا اگر دوربین شما امکان این را نداشته باشه که سرعت شاتر را تا این حد پایین ببرین چه کاری باید انجام بدین؟ کافیه دوربینتون را در حالت اتوماتیک قرار بدین. مثلا شما نمی تونین حالت دوربینتون را در حالت ورزش قرار بدین چون سرعت های بالا را ثبت می کنه.

البته این روزها اونقدر تکنولوژی ساخت تلویزیونها دچار پیشرفت شده که نقیصه پرش الکترون ها را که در تلویزیون های قدیمی وجود داشت از بین بردن. برای تمرین بیشتر یه پیشنهاد براتون دارم. دوربینتون را به طبیعت ببرین و سرعت شاتر را روی مقدار ذکر شده قرار بدین تا کوچکترین حرکات را براتون ثبت کنه. اینطوری پس زمینه ای مات خواهید داشت با سوژه ای که حرکت آرامی داره و شما آن را با عکسی که گرفتین جاودانه کردین. فقط یادتون باشه که برای دریافت نتیجه بهتر حتما از سه پایه استفاده کنین. حتما متوجه شدید. من روش فریز کردن را بهتون یاد دادم. اینجوری هر وقت فرزندتون جلوی تلویزیون نشسته بود و میخکوب صفحه تلویزیون شده بود بهترین فرصته تا ازش عکس بگیرین. اینجوری دیگه نگران حرکات و شیطنت های او نخواهید بود.

برچسب‌ها:اتوماتیک, تلویزیون, تکنولوژی, جاودانه, حرکت, دوربین, روشن, سرعت شاتر, سه پایه, سوژه, شیطنت, صفحه, عکاسی, فریز کردن, لرزش, نور, ورزش, پرش, پیکسل
نوشته شده در 100 در 100, تکنیک های عکاسی, چگونه

تا به حال دقت کرده اید؟ در تالارهای عکاسی یا سایت های مختلف وقتی اطلاعات اگزیف یک عکس را می بینیم و وسوسه می شویم که ما هم همان موضوع را تجربه کنیم برای تنظیم و کالیبره کردن سرعت شاتر و دیافراگم دو دوربین متفاوت دچار مشکل می شویم. این پست برای رفع چنین مشکلی نوشته شده است.

پیشنهاد اول: دوربین خود را ارتقا دهید.

زمانی که می خواهید دوربین جدیدی ابتیاع ( این واژه اول بار در وبلاگ جغدرافیل عزیز به کار گرفته شد) فرمایید لازم است بدانید که آیا دوربینی که مد نظر شماست قابلیت تغییر سرعت شاتر و دیافراگم را به شما می دهد؟ این قابلیت تا چه حدی است؟ و آیا این دوربین انتظارات شما را برآورده می کند؟

اگر جواب شما با سطح توقع تان همخوانی داشت، درنگ جایز نیست.

پیشنهاد دوم: آموختن این نکته که آیا دوربین شما دارای درجه بندی عدسی است؟

بعضی از دوربین های دیجیتال تنها مدهای خاصی را پوشش می دهند: مد اتوماتیک، مد عکاسی در شب، مد عکاسی در کنار ساحل، مد عکاسی در ورزش و …..

بعضی از دوربین ها هم فاقد مد های تنظیم سرعت شاتر و یا دیافراگم هستند. در چنین حالتی چه کاری می توان انجام داد؟

اگر شما کنترل دقیقی روی عمق میدان و دیافراگم داشته باشید خواهید توانست در دو مد عکاسی از منظره و پرتره عکس هایی به غایت هنرمندانه و حرفه ای بگیرید. حتما می گویید چطور؟ خواهم گفت:

اگر عمق میدان کم باشد ( یا پس زمینه و پیش زمینه هر دو  مبهم باشند) دوربین را در مد پرتره قرار دهید و با دیافراگم باز عکاسی کنید.

اگر عمق میدان دید وسیع باشد ( همه چیز در حالت فوکوس باشد) بهتر است دوربین را در مد منظره تنظیم و با دیافراگم کم عکاسی کنید.

اگر فکر می کنید که نیازمند به سرعت بالای شاتر هستید( مثل حالات ورزشی) توصیه می کنم که از مد ورزش استفاده کنید تا بتوانید حرکت سوژه را فریز نمایید.

و اگر به سرعت پایین شاتر نیاز دارید شما به طور طبیعی حق استفاده از مد اتوماتیک را ندارید. در این وضعیت مد عکاسی در شب انتخاب کنید. فلاش را از حالت انتخاب خارج سازید و سعی کنید منابع نوری جایگزین فلاش را در محیط تقویت کنید و به عکاسی بپردازید.

دیدید! پس می توان با حداقل امکانات هم عکس های زیبایی گرفت. لازم نیست همیشه دوربین های گرانقیمت، لنزهای آنچنانی و تجهیزات ویژه داشته باشیم.

برچسب‌ها:اتوماتیک, ارتقا, اگزیف, تنظیم, حرکت, دیافراگم, سرعت شاتر, عمق میدان, عکاسی در شب, مد عکاسی از منظره, مد عکاسی در ساحل, مد ورزش, مدهای عکاسی, پرتره, کالیبره
نوشته شده در 100 در 100, اصطلاحات عکاسی, تکنیک های عکاسی, چگونه