بارون نگار

چندی پیش پستی نوشتم در مورد ژست های خوبی که خانم ها می توانند در هنگام عکاسی بگیرند تا عکاسی لذت بخشی را تجربه کنیم. حال در این پست نمونه ژست های برای آقایان قرار خواهم داد.

۱- یک نمونه ساده و دوستانه. دستها باید در جلوی سینه قلاب شوند و شانه ها کمی به عقب متمایل گردند.

۲- در این حالت شما یک پرتره تمام قد خواهید داشت.

۳- اگر بپرسید: چه کار دیگری می توان با دستها انجام داد؟ خواهم گفت این ژست جواب سوال تان خواهد بود. این ژست مخصوص افراد ورزشکار یا کسانی است که بادی بیلدینگ کار می کنند. زیرا سینه ای فراخ و در عین حال ظاهری دوستانه را به ذعن تداعی می کند.

۴- یک ژست راحت برای تمامی آقایانی که علاقه ای به سوژه شدن جلوی دوربین تان را ندارند.

۵- یک ژست راحت تر از مورد شماره ۴٫ مورد علاقه هنرمندان سینما.

۶- یک ژست در حالت نشسته. به وضعیت قلاب دست ها و حالت پاها دقت کنید. حرکت و متفاوت بودن را بهتر نشان دهید.

۷- یک حالت ساده و منتظر.

۸- مناسب برای عکاسی رسمی و اداری( مخصوص مدیران).

۹- یک ژست ساده اما رسمی برای محیط های اداری. سعی کنید از ابزار محیط کار همچون لپ تاپ یا کتاب ها بهترین استفاده را ببرید.

۱۰- یک ژست ساده اداری. تکیه روی میز باشد. سعی کنید لبخند مدیر مصنوعی نباشد. این ژست مخصوص ارتباطات اداری است.

۱۱- یک ژست فوق العاده رسمی ولی به شدت متداول. یادتان باشد از زبان بدن در این ژست استفاده درست ببرید. نحوه قرار گرفتن دست و ایجاد حالت تفکرآمیز برای این شیوه مهم است. حتی اینکه دست چپ بالا باشد یا دست راست، نیز برای بیننده تداعی کننده معانی خاصی است.

۱۲- یک ژست انتخاباتی.

۱۳- اگر می خواهید فرد را از محیط کارش جدا کنید و حالت دوستانه تر و خانواده پسندی به او بدهید، از این ژست بهره گیرید. بهتر است از نیمکتهای راحتی برای این نمونه استفاده کنید.

۱۴- یک ژست بسته. فرد از دستانش برای محافظت خویش استفاده کرده. در این ژست نیز باید به تداعی معانی در ذهن بیننده توجه کنید. افرادی که چنین ژستی می گیرند در مباحث روانشناسی افرادی با ویژگی درونگرایی شناخته می شوند. از سوژه تان بپرسید خواهان آن است که چنین برداشتی از تصویرش شود؟ فردی با ارتباطات بسته و محدود؟

۱۵- یک ژست مخصوص افراد خلاق. تصور نکنید همه ژست ها به ژست از نوع استیو جابز ختم می شود. به محیطی که فرد در آن به پرورش ایده هایش می پردازد دقت ویژه داشته باشید.

۱۶- یک ژست راحت اما رئیس مآبانه.

۱۷- یک ژست راحت، ساده و دوست داشتنی. این ژست را در مکان های مختلف و در زوایای متفاوت تجربه کنید.

۱۸- یک ژست راحت دیگر که مختص فضای بیرون است.

۱۹- یک ژست مهربان در جمعی دوستانه و بشاش.

۲۰- یک ژست غیر رسمی. برای اینکه سوژه بعد از عکاسی دچار کمر درد نشود بهتر است به پشتی یا دیوار تکیه بدهد.

۲۱- و ژست آخر. ژستی مخصوص هنرمندان مدل. یا مردانی که دوست دارند یک پرتره فوق العاده از خود ثبت کنند.

عکاسی ماکرو عکاسی با شگفتی های منحصر به فرد است. موضوع عکاسی ماکرو هرچه باشد، راهی است به رازهای ناشناخته، جزئیات بافت و الگوهای ریتمیک طبیعت. در این پست قصد دارم شما را با ۵ تکنیک عکاسی ماکرو آشنا سازم.

۱- عکاسی از مصنوعات

عکاسی ماکرو امتداد اکتشاف طبیعت است. لازم نیست که نگاه تان را به طبیعت بدوزید. درست است که همچنان ناشناخته هایی در دنیای طبیعت وجود دارد اما وقتی امکان وارد شدن به دل هستی برایتان میسر نیست، بهتر است از تمام آنچه در اطراف تان است عکاسی ماکرو بگیرید، روبان ها، اسباب بازی ها، دکمه ها، قطعات پازل و ……

۲- قاب انتزاعی

شما نه با چشمان تان بلکه با نگاه عکاس، می توانید به فرم ها، رنگ و الگوهای بافت دسترسی داشته باشید. جزئیات خوب، باعث می شود تا شما به یک کلیت یکپارچه و زیبا دسترسی داشته باشید. پس بهتر است از فرم ماکرو فقط برای نشان دادن یک جزء از یک کل بهره بگیرید.

۳- امپرسیونیسم را پیاده سازید.

ایجاد تصاویر واضح و واقع گرایانه الگوی هنرمندان امپرسیونیست بوده و هست. در عکاسی، شما با تاکید بر نور و رنگ و حرکت می توانید عنصر خلاقیت را نیز در عکاسی ماکرو از یک گل صرف نمایید. از سویی دیگر، نوردهی طولانی، فوکوس انتخابی و بهره گیری از رنگ می تواند از ماکروی یک قطار یک تصویر مه آلود و رازگونه بسازد.

۴- شفافیت هدف است.

استفاده از نور، هنگام ساخت تصاویر امپرسیونیسم از طریق ایجاد سایه و نور از پشت امکان پذیر است. یعنی جمع کردن تضادها در یک قاب: روشنایی و تاریکی. شبنم صبح می تواند حس شفافیت و نور را برایتان به ارمغان بیاورد و شما در تقابل این زیبایی، سایه ها را با گلبرگ های گلی زیبا بیافرینید.

۵- جذب زیبایی بوسیله قطرات آب

شما اگر بدنبال خلاقیت باشید، مسحور یک قطره آب نیز باشید. قطرات آب، زیورآلات گل ها هستند. هیچگاه آنها را حذف نکنید. یکبار امتحان  شان کنید. زیبا هستند و منتظرند تا شما کشف شان کنید.

به تازگی در هنگام پیاده روی از GPS موبایل یا تبلت استفاده می کنم. همین باعث شده که سطح اطلاعات ام از نقاط جغرافیایی محیطی که در آن واقع شدم بالاتر برود. تصمیم گرفتم که از این خصیصه به عنوان ابزاری برای عکاسی استفاده ببرم. حال این مسئله چقدر می تواند به من کمک کند:

۱- یافتن نقاط خوب برای عکاسی از چشم اندازها

مطمئنا وقتی به گشت و گذار می روید، نکات خاصی در ذهن تان نقش می بندد، مثلا “این تخته سنگ برای عکاسی بافت چقدر زیباست”. یا ” هنگام غروب خورشید اگر مایل به راست بایستی می توانی ستیغ نور را بر کوه نظاره گر باشی و از آن عکس بگیری” و یا نکات کوچکی که در دلتان واگویه می کنید. از این به بعد وقتی GPS موبایل تان را روشن کردید یک way point کنار آن محل اضافه کنید و نکته ای را که در ذهن تان نقش بسته است یادداشت کنید. غیر از اینکه می توانید در آینده به آن محیط مراجعه کنید می توانید با دوستان تان آن نقطه را به اشتراک بگذارید.

۲- پیگیری نقب یا تونل

بسیاری از حیوانات در لانه زیرزمینی (به خصوص در بیابان) زندگی می کنند، و تنها برای یک زمان کوتاه در هر روز (معمولا در اطراف طلوع و غروب خورشید) فعال هستند. بنابراین، یکی از بهترین راه برای گرفتن یک عکس از آنها این است که در نقطه ای کور در نزدیکی شان بنشینید و به موسیقی مورد علاقه تان گوش بسپارید، هنگامی که آنها کار روزانه شان را شروع کردند شما نیز می توانید از عکاسی تان لذت ببرید. یک GPS برای چنین هدفی عالی است.

۳- جغرافیای عکس های شما

GPS در برچسب گذاری یا تگ گذاری عکس هایتان فوق العاده است. خیلی از نرم افزارها هستند که می توانند GPS محیطی که عکس تان را دریافت کرده اید برای شما کشف کنند و برچسب گذاری کنند.

تنها ذکر این نکته را لازم می دانم که GPS یک ابزار برای اطلاع از نقاط جغرافیایی است. نه ابزاری برای عکاسی. همانند آنکه ماشین خود را به GPS مجهز کنید و بخواهید بهترین رانندگی را بکنید. GPS فقط به شما می گوید در نزدیکی شما آبشار یا کوهی قرار گرفته که شما می توانید مناظر بکر و زیبایی را از آن کشف کنید و لذت ببرید.

مامان از استعداد شما تعریف می کند. دوستان تان یکی از آرزوهایشان این است که مانند شما باشند. حتی با افتخار عکس تان را در کافی شاپ بین همکلاسی ها و دیگر دوستان تان پخش می کنید. به امید اینکه یک نفر پیدا شود و مجموعه آلبوم شما را خریداری کند.

اما چرا هیچ پیشنهادی دریافت نمی کنید؟ شما که استعداد فوق العاده ای در هنر دارید؟ نکند به اندازه کافی متبحر نشده اید؟ اگر بگویند که برای دریافت مدرک عکاسی حرفه ای باید هزینه کنید، تا چه مقدار حاضرید برای این مسئله خرج کنید؟

ما در اینجا از استعداد صحبت کردیم. یک منبع لایتناهی که تا عمر دارید با شما خواهد بود. اما همه هنر، استعداد نیست. اگر شما استعداد دارید که با دست راست خود خوشنویسی کنید با دست چپ تان هم همین طور مستعد هستید؟ اگر روزی خدای ناکرده به هر علتی نتوانستید از یکی از دستهایتان در هنگام عکاسی استفاده کنید، دست دیگرتان را به خدمت می گیرید؟ اندام های دیگرتان را چه؟ مثلا انگشتان، چانه، پاها، شانه؟ هنرمند عکاسی را می شناسم که نابیناست اما بهترین عکس ها را می گیرد ( در پست بعدی در موردش خواهم نوشت).

مادر شما به خاطر احساس ارزشمندی که نسبت به شما دارد شما را یکپارچه هنرمند می بیند. دوستان تان تا به حال شده برای خاطر یک عکس زیبایی که گرفتید برای تان کادویی بگیرند؟ یا عکس تان را در فیسبوک تبلیغ کنند؟

خداوند در همه ما استعداد و کمال یابی و پیشرفت را به ودیعه نهاده است. مانده همتی که ما آن را بشناسیم و بسنجیم و از آنچه داریم در حد کمال بهره ببریم.

خیلی از استادان عکاسی در رابطه با قابلیت های یک عکاس حرفه ای شدن موارد فوق العاده ای را عنوان می کنند. مواردی که در عین سادگی، در حیطه عمل بسیار سخت و پیچیده هستند. اما همه متفق القول هستند که با گذراندن دوره های آکادمیک نمی توان عکاسی حرفه ای گشت، بلکه این هدف نیازمند تمرین و ممارست است. بگونه ای که وزن دوربین را در هرجایی روی شانه احساس کرد. در این میان غیر از دوربین های کامپکت که کار عکاسان را راحت نموده، آیفون نیز به خدمت عکاسی آمده است و ما قصد داریم در این پست نکاتی هر چند ساده و کوتاه در رابطه با این شیوه از عکاسی که نوظهور است خدمتتان بیان نماییم.

- به سمت ترکیبات ساده بروید.

از آنجا که قطع عکس های گرفته شده با آیفون نسبت به دوربین های دیجیتال کوچک است، پس سعی تان این باشد که از ترکیب بندی های پیچیده حذر کرده و به سمت ترکیب های ساده پیش بروید. وجود عناصر زیاد منحرف کننده ذهن بیننده است.

- گوشی را همانند دوربین با دو دستتان بگیرید.

ممکن است تصور کنید این هم شد توصیه!!! بله این هم شد توصیه. چون خیلی از شما هنگام عکاسی عادت دارید گوشی تان را با یک دست کنترل کنید و حتی با فشار یک انگشت عکس بگیرید. اما تمرین سختی است اینکه عادت کنید با دو دست خود انگار که دوربین واقعی در دست دارید، عکس بگیرید. امتحان کنید تا نتیجه اش را بعدا ببینید.

- از یک موضوع چندین عکس بگیرید.

همیشه یک عکس نسبت به سایرین جلوه دیگری دارد. به خاطر داشته باشید، وقتی از یک موضوع حداقل سه عکس می گیرید، حق انتخاب بیشتری دارید. سعی نکنید عکس ها را همان موقع بعد از اینکه کار عکاسی تان تمام شد، ویرایش کنید. سر صبر و حوصله به خانه برگردید و تمام عکس ها را با کامپیوتر یا لپ تاپ ورانداز نمایید و بهترین ها را گلچین کنید.

- بلافاصله پس از گرفتن عکس، قضاوت نکنید.

صفحه کوچک آیفون بسیار گمراه کننده است. پس قضاوت را بگذارید برای زمانی که عکس هایتان را به کامپیوتر یا لپ تاپ منتقل کردید. عکس ها را مرتب کنید و بعد همانند داوران، تیغ سانسور را بر پیکر عکس هایتان بکشید.

- با چشمانتان انعکاس را نیز تجربه نمایید.

من عاشق عکس هایی هستم که با قلبلیت Camera+ گرفته می شود. ممکن است شما هم مانند من به دنبال شکار چنین موقعیت هایی باشید. پس زیبایی های شهری را از دست ندهید.

- در لحظه عکاسی دستان خود را به هر چیزی تکیه دهید.

با دوربین های دیجیتال و در موقعیت های خاص، شما از سه پایه به عنوان حائل استفاده می کنید. سه پایه برای جلوگیری از هرگونه تکان دست نیز کاربرد دارد. چون آیفون به هرگونه ارتعاشی حساس است پس توصیه اکید می کنم که در هنگام عکاسی با آیفون به جایی تکیه دهید تا لرزش به حداقل ممکن رسد. بعد از کلی عکاسی که نمی خواهید عکس های مات یا کدر داشته باشید؟

- زوایا را با آیفون کشف کنید.

یکی از مزیت های آیفون نسبت به دوربین های دیجیتال همین است که شما می توانید در هر زاویه ای با آن عکاسی نمایید. این خصیصه هم یکی به جثه و یکی به وزن آن بر می گردد. به این ترتیب در حالت های غیرقابل دسترس هم می توانید از آیفون خود لذت ببرید.

غیر از نکاتی که ذکر آنها در بالا رفت، دو نکته را لازم می دانم گوشزد نمایم. همیشه لنز آیفون تان را تمیز نگه دارید. دوم آنکه هیچگاه در باران از آن استفاده طولانی نکنید.