بارون نگار

تا به حال شده برای خودتون یک مزه شخصی در نظر بگیرید. حتما فکر می کنید دارم شوخی می کنم. نه در این هاگیر واگیر اصلا حوصله شوخی ندارم! به نظر من مزه شخصی در عکاسی کارهایی است که فرد در مواجهه با بعضی سوژه ها به کار می گیره. حالا می خواهم مزه شخصی عکاسی از مجسمه ها را اینجا براتون عنوان کنم.

به کار گرفتن یک حس چرخش از اشیا

این سوال مهمی است که یک عکاس قبل از اینکه بخواد عکسی از یک مجسمه بگیره باید از خودش بپرسه: من با این مجسمه چه چیزی را می خواهم به مخاطبم بگم؟

وقتی به این سوال تونستید جواب بدید عکاسی از مجسمه ها هم مثل هر عکاسی دیگری براتون آسون میشه. سعی کنید وقتی به عکاسی از مجسمه ها می پردازید تمام صفحه را با یک بخش از مجسمه بپوشانید نه اینکه کل مجسمه را مثل یک موجود بی جان فرض کنید و به هر زوری که هست اونو تو قاب فریم تون قرار بدین.

نوردهی

خودتون بهتر از من می دونید که مجسمه ها حالتی سه بعدی دارند و این بهترین فرصته که شما می تونید از این خاصیت برای داشتن عکسی خارق العاده بهره ببرید. باید نور را در زوایا شکار کنید و متوجه سایه ها باشید. نور نقش مهمی را در عمق میدان در عکاسی از مجسمه ها بازی می کنه. نور از جلو بهترین نوری است که می تونید برای عکاسی از مجسمه تو گوشه ذهنتون داشته باشید چون باعث می شه سایه ها عمق داشته باشن و جزئیات به دقت مشخص بشه. بهترین زمان عکاسی از مجسمه ها زمان طلوع و غروب افتاب هست. باید یادتون باشه که قدرت خورشید در اسمان کم باشه.

اما اگر نتونستید که شرایط نوری خوبی برای خودتون رقم بزنید ناراحت نباشید. اطراف مجسمه قدم بزنید و خوب به اون نگاه کنید تا بهترین حالت را برای عکاسی پیدا کنید. جایی که سایه ها زیاد نیست و کنتراست متعادلی بین روشنایی و تاریکی وجود داره.

پس زمینه

وقتی می خواهید ترکیب بندی را در عکستون رعایت کنید به یاد داشته باشید که پس زمینه نقش مهمی را در خلق یک اثر هنری بازی می کنه. پس فراموشش نکنید. کاری نکنید که مجسمه در عکستون غول پیکر به نظر برسه. جوری که تجانس و تعاملی با محیط اطراف نداشته باشه. حتما به پس زمینه فکر کنید. هیچوقت سعی نکنید یک پس زمینه درهم و آشفته را انتخاب کنید. چون این طور به نظر می رسه که مجسمه در جنگلی قرار گرفته و این مجسمه است که مسئول آرامشه. در صورتی که می تونید تعاملی که بین و مجسمه و محیطش وجود داره را در تصویرتون نشون بدید.

نکته اخر هم اینکه پس زمینه تون را جوری انتخاب کنید که باعث عمق بخشیدن به فضا و مجسمه بشه. آسمان آبی بهترین گزینه است. البته نظر شما مهم تر از این نکات هست.

پس نوشت: این طوری نوشتن را تازه دارم تجربه می کنم. خودم باهاش راحت نیستم. اما اگر شما بپسندید ادامه می دم. بهم بگویید که دوست دارید راحت و بدون تکلف در مورد عکاسی بنویسم یا نه؟ خوشحال می شم بدونم.

برچسب‌ها:تاریکی, تجانس, تعامل, خورشید, روشنایی, طلوع, عمق میدان, غروب, فریم, قاب, مجسمه, محیط, مزه شخصی, نوردهی, پس زمینه
نوشته شده در 100 در 100, تکنیک های عکاسی, عکاسی شهری، چین, چگونه

عکاسی در شب بسیار جالب است. اگر تصمیم گرفته اید که از مناظر شهری در شب عکاسی کنید باید دو نکته را در خاطر بسپارید:

• شما نیاز به یک چشم انداز زیبا دارید.
• یکی از ملزومات مورد نیاز عکاسی را در شب همراه داشته باشید: سه پایه

نیاز به چشم انداز زیبا را شما خودتان باید تشخیص دهید و نمی توان برای آن نکته خاصی ارائه نمود. اما سه پایه برای این یکی از ملزومات است که شما دراین تکنیک عکاسی نیاز به لحظات طولانی نوردهی دارید و تحت چنین شرایطی نمی توانید به عدم لرزش دستان خود اعتماد کنید. بهترین سرعت شاتر ۱۵ ثانیه است. اگر نمی توانید چنین سرعتی را برای دوربین تعریف کنید دوربین را در حالت “شب” قرار دهید.

حال که تمام پیش نیازها را دارید به اطراف خود خوب نگاه کنید. رد ماشین ها در یک ترافیک شبانه بهترین چیزی است که به آن دست یافته اید( ترافیک همیشه اوقات بد نیست!).  وقتی دگمه شاتر را می زنید صبر کنید….. صبر کنید…… و تنها صبر….

تا لحظه ای که دوباره صفحه دوربین شما روشن شود.

چگونه بهترین عکس گرفته شود؟

به نظر من بهترین صحنه ها در عکاسی شبانه : لامپهای نئونی – نور ممتد ماشین ها در بزرگراه ها و بازی نور از ابنیه و ساختمان های تاریخی است.

آخرین نکته ای که باید در این زمینه به آن اشاره کنم آن است که تمرین را فراموش نکنید.

برچسب‌ها:ابنیه, بزرگراه, تاریخ, تمرین, تکنیک, سرعت شاتر, سه پایه, شب, صبر, عکاسی, ماشین ها, مناظر شهری, چشم انداز
نوشته شده در 100 در 100, تجهیزات عکاسی, تکنیک های عکاسی, عکاسی شهری، چین, نور در عکاسی, چگونه

این پست، آخرین نوشته من در مورد کشور چین خواهد بود. تا چند ساعت دیگر افتتاحیه بازیهای المپیک پکن در چین خواهد بود و مطمئنا دنیای وبلاگستان فارسی هم دچار یک التهاب جدید خواهد شد. یقین دارم از امشب تا پایان بازی ها اخبار و عکس ها و ویدئو های فراوانی در مورد این رخداد ورزشی در تمام اینترنت پخش خواهد شد.

حال تصمیم گرفته ام برای آخرین پستم به شما عکاسی را معرفی کنم که منحصر به فرد ترین عکس را در مورد کشور چین انداخته است. فکر می کنید این عکس چه چیزی می تواند باشد؟ آیا عکس دیوار چین است؟ عکس مائو رهبر فره مند چین است؟ عکس شهر ممنوعه است؟ نه. هیچ کدام اینها نیست.

فریتز هافمن در نشنال جئوگرافیک یکی از عکاسان به نام و صاحب سبک است. او در عکس هایش به انسانها، غم ها و شادی های آنها توجه نشان می دهد. در تک تک عکس هایش یک عامل انسانی حتما وجود دارد. در عکس زیر هم چنین است. شما هم عامل انسانی را در ان می بینید و هم پناه یک حیوان را به این انسان، هم عکس منظره دارید و هم افق بیکرانی را که تکنولوژی ( ریل راه اهن) به بشریت تقدیم می دارد. از این عکس می توان برداشت های متفاوت دیگری هم داشت. این آخرین هدیه من خواهد بود از کشور چین به شما.

امیدوارم ورزشکاران کشورم در این تورنمنت ورزشی با دستانی پر از مدال های طلا و نقره به کشورشان بازگردند.

نوشته شده در عکاسی شهری، چین

قانون تک فرزندی در چین باعث شده است فقط ۹۰ میلیون کودک در چین وجود داشته باشد. تخمین زده می شود تا سال ۲۰۲۰ تعداد مردان مجرد جوان به ۳۰ میلیون نفر برسد. این در حالی است که ۴۵% از زنان چینی تمایلی به ازدواج و باردار شدن ندارند.

این است فرهنگ چینی :سه نسل از خانواده زیر یک سقف زندگی می کنند.

نوشته شده در عکاسی شهری، چین

     Xinjiang. A column of dunes could provide geologic data for sand- sampling scientists, whose trucks scratch acroos the wind- scoured Kumtag Desert.

نوشته شده در عکاسی شهری، چین