بارون نگار » نقد در عکاسی

۱۰ سخن از بزرگان عکاسی که شما باید بدانید

فرشته جعفری — Mon, 03 Aug 2009 13:26:02 +0000

تنها راه جاودانگی و بهره مندی از تجربه آن است که بدانی با عمرت چطور رفتار کرده ای- بنجامین دیسرایلی

بنا بر این گفته، تصمیم گرفتم امروز را به همین موضوع اختصاص بدم و ببینم بزرگان عکاسی چطور تجربه هاشان را جاودانه کردن:

۱- شما نمی تونید عکس بگیرید، بلکه باید عکس را بسازید- انسل آدامز

آگاهی و دانش کامل از چگونگی ساخت یک عکس می تونه در گرفتن عکس نقش اساسی بازی کنه. بهتره بدونید چه چیزهایی باعث می شن تا عکس شما بهتر و زیباتر جلوه کنه.

۲- اولین قدم برای شما این است که از میان ۱۰ هزار عکس بدترین را انتخاب کنید. هنری کارتیه برسون

شما می داونید تا حالا چطور عکس های برتر را انتخاب کردند؟ وقتی هزاران عکس از یک سوژه را مقابل روی شما قرار بدن چطور یکی را انتخاب می کنید؟ یکی از راه ها این است که به چشمانتون اطمینان داشته باشین. چشمان شما زیباترین ها را می پسندد. چشمان شما انتخاب خودشونو کردن. اون عکس را کنار بذارین. اصلا فکر کنین اون عکس نباید در مسابقه شرکت کنه. حالا دنبال یه عکس بهتر باشین. تو ذهنتون دائم دنبال مقایسه نباشین. فکر کنین اگر شما تو شرایطی که عکاس بوده چطور می تونستید عکس بگیرین.

۳- چیزی که زیباست همیشه زیباست و این زیبایی می تواند عکاس را از دیگر مناظر غافل کند. مت هاردی

تا حالا براتون پیش اومده که با یک منظره یا سوژه زیبا برخورد کنین و دیگه ذهنتون مناظر دیگه و سوژه های دیگه را نبینه. حالا برای اینکه از این وضعیت خارج بشین بهترین کار اینه که بدون ارزش گذاشتن به موضوعات به اونها نگاه کنین. بهشون امتیاز زیبا بودن ندین . درون مناظر عادی یا زشت هم کلی موضوعات بکر وجود داره. بهتره دوباره نگاه کنین، حتما کشف می کنین.

۴- هیچ اتفاق خاصی در خانه نمی افتد. من در همه وقت با دوربین ام به اطراف می روم. می دانید چه موضوعاتی در یک دقیقه پیدا می کنم که می توان از آنها بهترین عکس ها را گرفت. الیوت ارویت

دنیا مثل یک چادر می مونه. وقتی شما می خواهید در موردش صحبت کنین باید تمام چادر را ببینید.

۵- کدام عکس ها مورد علاقه من هستند؟ اول باید ببینم برای فردا چه عکسی می گیرم. ایموگن کانینگهام

اگر احساس رضایت کامل نمی کنین ببینید چه کاری انجام دادین. هیچوقت عکاسی را متوقف نکنین حتی اگر روزی عکاس بزرگی شدین.

۶- به خودتان سخت نگیرید. شما به جای داشتن دوربین گرانقیمت یا تجهیزات جانبی بهتر است که دیدی قوی و عمیق داشته باشید. ویلیام آلبرت آلارت

ما همیشه نتیجه را می بینیم اما از روند کار هیچ اطلاعی نداریم. نمی دونیم هر کدوم از عکاس ها چه خون دلی خوردن که عکسشون اینطور زیبا شده. فکر می کنیم اگر دوربین فوق مدرن داشته باشیم می تونیم عکس های زیبایی بگیریم. اما چرا نیست؟ چرا عکسهامون خوب نمیشه؟ چون دیدمون را قوی نکردیم. به اضافه اینکه ما فکر می کنیم تمام عکاسان موفق تاریخ یک شبه بهترین عکس مهم زندگیشون را گرفتن و به شهرت رسیدن. نمی دونیم که اونها تلاش کردن. شکست خوردن. تلاش کردن تا بالاخره موفق شدن.

۷- اگر روزی به سوژه ای در چشمی دوربینم برخورد کنم که مرا به فکر وادارد در عکاسی از آن سوژه شک نمی کنم. گری وینوگراند

چند نفر از شما تا به حال به سوژه ای برخورد کردین که باعث شده به فکر بیافتین و تا چند روز فکرتون را مشغول کنه؟ اصلا سوژه ای چنین قابلیتی براتون داشته؟ بعضی سوژه ها متفاوت هستن. باعث می شن که به فکر فرو بریم. در عکاسی از این سوژه ها تردید نداشته باشین.

۸- من فکر می کنم عکس خوب مثل یک جوک خوب می ماند. شما نباید آن را مانند یک داستان تعریف کنید.بی نام

شما حتما از داستانی که پشت یک عکس افتاده بعضی چیزهایی شنیدین. این مسئله گاهی اوقات خوب هست. اما نه همیشه. عکس خوب عکسی است که خودش خودش را روایت کنه.

۹- دوازده امضا عکاس در یک سال می تواند بهترین کراپ باشد. انسل آدامز

شما چه فکر می کنین؟ ایا انسل آدامز آن زمان به فکر کپی رایت بود؟ یا می دانست بعضی ها بهترین عکس ها را جمع می کنند و تنها کافی است با یک کراپ ساده عکس را به تملک خودشون در بیارن!

۱۰- از نظر یک عکاس بهترین عکسی که گرفته عکسی است که برای گرفتنش بیشترین رنج را تحمل کرده است. تیموتی آلن

تیموتی یک ویرایشگر عکس است. کاری که او می کند جزو طبقه بندی های عکاسی است. کاری بسیار سخت که شیرینی نهایی در چشمان شما را برای او به ارمغان می آره.

مطالب مرتبط

۱۰۰ نکته ای که من باید در عکاسی بیاموزم-۱

فرشته جعفری — Tue, 04 Nov 2008 16:24:09 +0000

۱- همیشه به خاطر داشته باشید که قرار نیست شما در طی یک شبانه روز در عکاسی ستاره شوید.

۲- تا کجا می خواهید از عکاسی لذت ببرید؟

۳- همیشه برای عکاسی آماده باشید. یادتان باشد که ممکن است در یک لحظه حساس باتری دوربین تمام شود و شما یک غروب زیبای خورشید را از دست بدهید!

۴- لباس گرم همراه داشته باشید. شاید به آن نیاز پیدا کردید.

۵- سعی کنید در لحظات شاد زندگی عکاسی کنید.

۶- برای خود در عکاسی هدف در نظر بگیرید.

۷- برای عکس هایی که می گیرید، نکته بنویسید. این نکته ها به شما در یادگیری کمک خواهند کرد.

۸- هیچگاه بدون سه پایه به عکاسی نروید.

۹- همیشه حداقل ها را همراه داشته باشید.

۱۰- سعی کنید در عکاسی یک همراه، یار، دوست داشته باشید.

۱۱- مکانی را که در آنجا برای اولین بار دست به دوربین شدید به خاطر داشته باشید.

۱۲- آرامش خود را حفظ کنید.

۱۳- دریابید انگیزه تان از عکسی که می گیرید چیست؟ در اصل با عکس خود چه چیز را می خواهید بیان کنید؟

۱۴- منظره کشنده است. آنقدر در چشم انداز شما برای عکاسی سوژه خواهید یافت که از عکاسی خسته شوید.

۱۵- به خودتان نهیب بزنید که عکاسی یک هدیه است.

۱۶- جامعه بخشی از عکاسی است.

۱۷- دوربین تان را تمیز نگاه دارید.

۱۸- هیچگاه خودتان را با دیگران مقایسه نکنید، چه خوب و چه بد.

۱۹- سبک خود در عکاسی را پیدا کنید.

۲۰- سعی کنید در شرایط حداکثر یا حداقل عکاسی کنید و سرعت عکاسی خود را بسنجید.

۲۱- نقدهای موثر از عکاسی تان دریافت کرده و نزد خود نگاه دارید.

۲۲- نکات جذاب را در عکاسی بیاموزید.

۲۳- از الهامات دیگر عکاسان و نحوه کارشان بهره برید.

۲۴- نقد محترمانه را سر لوحه کار خود قرار دهید.

۲۵- از همسرتان بازخورد دریافت دارید.

۲۶- سبک دیگر عکاسان را کپی نکنید.

۲۷- جسور باشید.

۲۸- همیشه زمان طلایی را حفظ کنید.

۲۹- ۱۰ میلی متر تکان دهنده است! به این معنا که سعی کنید آنقدر در عکاسی آرامش داشته باشید که دستان شما دچار لرزش نشوند.

۳۰- عکس های مربوط به خودتان را حفظ کنید.

۳۱- کتب عکاسی را مطالعه کنید.

۳۲- عکاسی از مناظر طبیعی گاهی فراتر از قدرت شما در عکاسی هستند. دوربین را کنار گذاشته و فقط با چشمانتان از این دیدن این مناظر لذت ببرید.

۳۳- عکاسی از هر وضعیتی را تمرین کنید.

۳۴- کوشش خود را بر روی خطوط و زوایا معطوف سازید.

۳۵- سعی کنید با فرمت RAW عکاسی کنید.

۳۶- همیشه سنسور دوربین خود را تمیز نگاه دارید. اینگونه کمتر به ویرایش های بعدی برای عکستان نیاز خواهید داشت.

۳۷- همیشه زیباترین ها را برای عکاسی انتخاب کنید.

۳۸- اگر می خواهید عکاس خوبی باشید زمان را قدر نهید.

۳۹- بهترین تجهیزات را برای خود دست و پا کنید.

۴۰- سعی کنید بعضی اوقات عکاسی نکنید.

۴۱- اگر هنوز نمی دانید از عکاسی چه انتظاری دارید، دوربین به دست نگیرید.

۴۲- کوشش کنید در شرایط نوری مختلف و وضعیت های جوی متفاوت عکاسی کنید.

۴۳- با چشمان تان کنتراست را تعقیب کنید.

۴۴- ابرها زیبایی مناظر را افزایش می دهند.

۴۵- یک فتوبلاگ برای خود بسازید.

۴۶- از واژه “متشکرم” زیاد برای عکاسی استفاده کنید.

۴۷- واژه ” بهترین عکس” کامنت مفیدی برای شما نیست.

۴۸- ” شگفت انگیز!” واژه ای نیست که شما بتوانید از آن چیزی بیاموزید.

۴۹- شما دوربین تان نیستید.

۵۰- سعی کنید از سوالات پینگ پنگی در کامنت های خود برای دیگر عکاسان استفاده کنید.

۵۰ نکته باقیمانده در پست بعدی انشاء ا…

مطالب مرتبط

عکاسی ممنوع!

فرشته جعفری — Tue, 19 Aug 2008 13:32:00 +0000

ابتدا به این دو موضوع توجه کنید:

سال گذشته برای یک سفر یک روزه تفریحی به همراه چند تن از دوستان گیاهشناس ام به دیدار از باغ گیاهشناسی ایران دعوت شدم. برای چنین ضیافتی تمام وسایل و تجهیزات عکاسی را همراه برداشتم و با یک کوله پشتی لبریز از سه پایه و دوربین و لنز و فیلتر و کارت حافظه راهی باغ گیاهشناسی شدیم. تا رسیدیم، دوستانم پا پیش گذاشتند که مرا هم به داخل ببرند. مورد قبول واقع شدم اما تا وارد شدم کوله پشتی و تمام وسایلم توقیف شد. پرسیدم "چرا؟" گفتند نور فلاش برای گیاهان مضر است. گفتم " من در این نور خورشید نیازی به فلاش ندارم." گفتند امکان ندارد اجازه دهیم. آخر یکی از دوستان با دوربین موبایلش برایم عکس گرفت.

چندی پیش تصمیم گرفتم یک مدت در مورد عکاسی مستند اجتماعی کار کنم. بهترین مکان را برای عملی ساختن چنین موضوعی میدان ولیعصر قرار دادم. موضوعش هم برایم معلوم بود "حجاب" . راه به راه از دختران و زنان با هر نوع حجابی عکس می گرفتم. پشت یکی از ویترین ها یک مانکن بود که روسری سرش طرح خاصی داشت. گوشه ای ایستادم تا خودم را برای عکاسی آماده کنم. مسئول فروشگاه بیرون آمد و مانع عکاسی شد. پرسیدم " چرا" گفت برای اینکه طرح های ما تک است و این کار شما نوعی الگوبرداری از طرح های ما است. لطفا عکسها را پاک کنید. بالای سرم ایستاد تا من تمام عکس هایی را که از ویترینش گرفته بودم پاک کنم.

یکی از مشکلات عکاسی و عکاسان در ایران نداشتن قوانین روشن و مدون در حدود کار عکاس و محدودیت های عکسبرداری است. نبود قوانین روشن موجب می شود که عموما افرادی بدون داشتن مسئولیت و مجوز لازم به خود این اجازه را بدهند که عکاس را مورد پرسش قرار دهند و در مواقعی مانع کار عکاس شوند، البته اگر لطف کنند و فیلم یا کارت حافظه دوربین را ضبط نکنند!

نکاتی از حقوق عکاس

خلاصه ای از حقوق قانونی عکاسان و راهکارهایی که در زمان برخورد و جلوگیری از ادامه فعالیت عکاسی، به عکاس کمک خواهد کرد.

چند وقت پیش به سرم زد که یک دوره عکاسی مستند اجتماعی در خیابان ولی عصر برای خودم

مقررات عمومی

مقررات عمومی در ایالات متحده آمریکا عنوان می کند که هر شخص در معابر و مکان های عمومی که قانون منعی برای عکاسی از آن محل قائل نشده است از هر چه که می خواهد می تواند عکاسی کند. در صورت نبود حکم ممنوعیت خاص مانند تابلوی عکاسی ممنوع، قانون مدون و یا ایین نامه، عکاس قانونا مجاز به عکسبرداری در این گونه مکان ها می باشد. مثالی از مکان هایی که بنا به عرف به آنها مکان عمومی اطلاق می شود خیابان ها، پیاده روها و پارک های عمومی هستند.

موارد استثنا در این قانون

برخی موارد استثنا در مورد این مقررات عمومی وجود دارد. اولین مورد قابل ذکر حیطه اختیار فرماندهان و مسئولان مراکز نظامی است که ایشان اجازه دارند عکسبرداری از مناطقی خاص را در زمان احساس لزوم و حفظ امنیت ملی، ممنوع کنند.

به طور کلی افراد در معابر عمومی دارای حیطه بسیار محدودی از حقوق حریم خصوصی هستند. اساسا، هر شخصی می تواند بدون کسب اجازه، در مکان های عمومی از مردم عکاسی کند، به جز زمانی که افراد در مکان های خاص که انتظار حفظ حریم شخصی خود را دارند حضور داشته باشند. مثل: اتاق پرو لباس، سرویس های بهداشتی، مراکز پزشکی و البته در داخل منزل خودشان.

موضوعات مجاز برای عکاسی بدون نیاز به مجوز

علیرغم تصور غلط بر غیر مجاز بودن، می توان از موارد زیر تقریبا همیشه در مکان ها و معابر عمومی عکس برداری نمود:

- تصادفات و صحنه های وقوع اتش سوزی

- کودکان

- افراد مشهور و نامدار

- پل ها و دیگر سازه های زیرساختی

- ساختمان های تجاری و مسکونی (کلیسای کریم خان هم عکاسی را منوط به داشتن اجازه نامه رسمی دانستند.)

- تاسیسات صنعتی و عمومی

- تاسیسات حمل و نقل و مسافربری ( برای مثال فرودگاه ها) ( در مترو به من اجازه عکاسی داده نشد!)

- ساختمان های صندوق ذخیره سرمایه و سهام

- صحنه های جرم و فعالیت های غیرقانونی

- ماموران پلیس و نیروهای انتظامی

احتمال تجاوز چه کسانی به حقوق عکاسان وجود دارد؟

اغلب برخوردها و ممانعت ها توسط نگهبانان و کارمندان سازمان هایی است که از عکس برداری واهمه دارند. معمول ترین عذر هم ذکر مسائل امنیتی است. اما با وجود این، اینگونه افراد معمولا استدلال منطقی برای برخورد خود ندارند. مسئله امنیت به ندرت عذری قانونی و مشروع برای منع عکسبرداری است. عکسبرداری یک عمل تروریستی نبوده و یک واحد تجاری نیز نمی تواند اظهار کند که عکسبرداری از یک موضوع در مکان عمومی و در معرض دید عموم تجاوز به اسرار تجاری آنها است.

راهکارهای موجود در چنین لحظاتی

اگر مایل به اقدام قانونی نیستید می توانید کارهای زیر را انجام دهید:

۱- با یک روزنامه تماس بگیرید و از انها سوال کنید که آیا مایل به درج این ماجرا هستند؟ سیاست بسیاری از نشریات و جراید اقتضا می کنند که لغو آزادی های مدنی ارز
ش تحت پوشش قرار گرفتن جدی را دارند.

۲- توسط نامه یا تلفن با مسئول بالاتر شخصی که از کار شما ممانعت کرده تماس بگیرید.

۳- اتفاق را در یک اجتماع عمومی مثل اینترنت مطرح کنید.

مطالب مرتبط:

- میز شماره ۱۸

منابع و اطلاعات بیشتر

-Photography and The Law: Know Your Rights

-A short guide to photographers rights in the UK

مطالب مرتبط

مطلب مرتبطی وجود ندارد

سوژه (subject)

فرشته جعفری — Fri, 09 Nov 2007 12:53:00 +0000

سوژه لغتی در جمله است که در مورد آن چیزی گفته می شود. در یک عکس چه میزان سوژه باید وجود داشته باشد؟ یک عکس باید برای اجتناب از سردرگمی تنها یک سوژه داشته باشد که این سوژه می تواند یک برگ، جمعیتی از مردم یا رعد و برق باشد. اگر به هنگام دیدن یک عکس این سوال در ذهن ایجاد شود که ” این عکس چه چیزی است؟” آن گاه باید بدانید که عکس شما فاقد سوژه است.

فعل در جمله یعمی چیزی که عمل را نشان می دهد به همین صورت، یک عکس جذاب هم باید اعمالی را به تصویر بکشد که این اعمال می تواند واقعی همچون عکس های ورزشی باشد و یا وقایع طبیعی همچون عکاسی از غروب زیبای آفتاب باشد. همچنین، حتی در یک عکس کاملا انتزاعی، تصویر باید یک عمل بصری داشته باشد تا این که نگاه بیننده را به خود جلب کند.

وین بالوک- عکاس- بر اهمیت به تصویر کشیدن بعد زمان در عکس تاکید دارد که واقعا درست است. جذاب ترین عکس ها مربوط به وقایع هستند نه اشیا صرف. موضوع زمان در عکس های تماشایی نادیده گرفته نمی شوئ. بهترین عکس ها عکس هایی هستند که در آنها تغییرات زودگذر واضح بوده و لحظه عکس گرفتن به اندازه کمپوزیسیون اهمیت دارد. اگر یک عکس به طور ساده یک موضوع را به ثبت برساند، ممکن است بیننده تصمیم بگیرد که خودش برود و موضوع یا سوژه را ببیند. وقتی یک رویداد به تصویر کشیده می شود بیننده ممکن است آرزو کند که کاش آنجا بود اما بیننده می داند که این عکس در یک لحظه غیر قابل بازگشت گرفته شده است.

آخرین جز این بحث object است که در دستور زبان به آن مفعول می گویند. مفعول در جمله اسمی است که بر روی آن فعلی انجام می شود. ترجمه object به اصطلاحات تصویری از سوژه و فعل دشوارتر است و دقت بیشتری را می طلبد و مثال های برعکس می تواند در اینجا موثرتر واقع شود. وقتی عکسی چیزی برای جلب نگاه شما نداشته باشد یعنی object ندارد. در یک کمپوزیسیون خوب نگاه شما در ابتدا باید به object جلب شود و سپس به جزئیات دیگر بپردازد. این عکس ممکن است مورد تحسین شما قرار بگیرد، اما جایی برای استراحت شما باقی نمی گذارد. اگر هیچ جایی در عکس برجسته نبود و اگر تمامی بخش های عکس تاکید یکسانی داشتند پس این عکس قادر نخواهد بود توجه شما را به خود تداوم ببخشد.

هدف از این بحث این بود که شما را به تفکر در خصوص ارتباط و انتقال پیام در عکس ها تشویق کند. برای بهره بردن از این نوع تحلیل ها، شما باید یاد بگیرید تا عکس ها را با مقیاس خود نقد کنید. آن هنگام وقتی می خواهید عکاسی کنید اصولی که برای شما مهم بودند ملکه ذهن شما خواهند شد. در آن صورت وقتی اطلاعات بیشتری در خصوص علایق خود در کمپوزیسیون کسب کردید عکاسی برای شما راحت تر می شود.

مطالب مرتبط

مطلب مرتبطی وجود ندارد

کاش اهمیت در نگاه تو باشد نه در آن چیز که به آن نگاه می کنی.

فرشته جعفری — Tue, 04 Sep 2007 15:12:00 +0000

قبل از شروع هر کاری تعیین هدف سودمند خواهد بود، اگر بدانید که به کجا می خواهید برسید و یا باید برسید سریعتر به مقصود خواهید رسید. حتی قادر خواهید بود پیشرفت کار خود را با دقت بیشتری بسنجید.
بهترین راه برای شروع رسیدن به اهداف عکاسی تان، نقد و بررسی کار دیگر عکاسان است. در صورتی که شما به دیگران اجازه دهید تا کارتان را نقد و بررسی کنند، باعث می شوید که در تولید عکس هایتان سریع تر پیشرفت کنید. هنگامی که عکسی مورد نقد قرار می گیرد تمام زوایای آن- خوب یا بد یا بی تفاوت- ارزیابی می شوند. به خاطر داشته باشید که نقد همان انتقاد کردن نیست که فقط شامل نقاط ضعف شود. در یک نقد درست، نظرات مثبت و منفی با یکدیگر در تعادلند. داشتن این مهارت ( نقد کردن و انتقاد پذیری) برای هر عکاس لازم است تا بتواند پیشرفت کند.
جلسات نقد و بررسی
جلسه نقد و بررسی یکی از بهترین ابزار برای توسعه مهارت یک عکاس می باشد. به زبان ساده، یک جلسه نقد، شامل گروهی از مردم است که با دقت به چند عکس منتخب مانند عکس هایی که شما به صورت تمرینی گرفته اید، نظر می اندازند و در مورد آنها قضاوت می کنند و آنها مورد تجزیه و تحلیل قرار می دهند. قصد یک گروه نقد و بررسی بیشتر درجه بندی تصاویر است و هدف اولیه آنها تجزیه و تحلیل گروهی می باشد.
شما هنگام نقد و بررسی هر عکس از خودتان سه سوال اساسی زیر را بپرسید: چه چیزهای خوب در عکس هست؟ چه چیزهایی خوب در عکس نیست؟ آن عکس چه طور می تواند بهتر بشود؟ هدف اصلی تمرین چشمتان می باشد تا یاد بگیرید به عنوان یک عکاس در هنگام مشاهده عکس های دیگران و در هنگام گرفتن عکس های خودتان به دقت آنها را ببینید.
احتمالا نقد و بررسی کار یکدیگر را از نقد و بررسی کار خودتان آسان تر خواهید یافت. شما با عکس های دیگران احساس نزدیکی نمی کنید از این رو ضعف ها و قدرت های آنها را عینا مشخص خواهید کرد. این از مزایای نقد و بررسی گروهی است. مزیت دیگر این است که شما از نظرات همدیگر خیلی چیزها یاد خواهید گرفت.

مطالب مرتبط

مطلب مرتبطی وجود ندارد