بارون نگار

خیلی از کسانی که در استودیوهای عکاسی کار می کنن عکاسی استودیویی را نزدیک به عکاسی در موقعیت می دونن. اما از جوانبی که در زیر هم به آن اشاره میشه عکاسی استودیویی خیلی راحت تر از عکاسی در موقعیت هست. شاید یکی از دلایلش مدیریت راحت تر نور باشه.  شما در استودیو منابع مختلف نور را در اختیار دارین در صورتی که در موقعیت فقط نور خورشید تنها منبع نوری شماست. تازه شما در استودیو تنها هستین. و این کمک زیادی بهتون می کنه تا بخواهید در جمع مردمی باشین که هر کدومشون خدای ایده پردازی هستن

اجازه بدین بریم سر همون ده نکته خودمون:

۱- فکر کنید عکس شما یک سالن بولینگ است:

این یعنی چی؟ دقت کردین ( من که خودم نرفتم اما بالاخره دیدم) تو سالن بولینگ، مهره ها چیده می شن. شما روبروشون می ایستین و توپ بولینگ را مستقیم به سمت مهره ها پرتاب می کنید و بر اثر افتادن مهره ها امتیاز می گیرین. خوب. همین جریان تو عکاسی هم هست. کاری نکنین که مدلتون روبروی شما مستقیم بشینه و شما روبروش قرار بگیرین و چیلیک، تمام. یه کم به مدلتون آزادی بدین تا زاویه ای به چپ یا به راست داشته باشه و یه حالت خودمونی تر نسبت به دوربین بگیره، بعد چیلیک.

۲- به ساعت نگاه کنید.

نه برای نگه داشتن زمان، نه. نه برای اینکه به مدل تون گوشزد کنین که چقدر زمان را از دست دادین. که آرامش دادن به مدل بهترین عکس را در کارنامه هنری شما ثبت می کنه. فقط برای اینکه از مدل خودتون سوال کنین که دوست داره  حالت قرار گرفتن اش در جهت حرکت عقربه های ساعت باشه یا خلاف حرکت عقربه های ساعت.

۳- کی راست باشه؟

جهت حرکت عقربه های ساعت بودن یا نبودن چه کمکی می تونه به شما بکنه؟ کمی متمایل شدن به راست یا چپ مدل چقدر تاثیر گذار هست مگه که بخواهیم در این رابطه چیزی بنویسیم یا بخونیم؟ جواب شما خیلی هست. خیلی مهمه. چطور؟ الان می گم. شما باید بدونین که کی راست باشه؟ مغز انسان اینطور ساختاربندی شده که تفکرات مربوط به هوش  را در ناحیه راست انجام میده و مسائل احساسی را به سمت چپ واگذار می کنه. پس کسی که سمت راست یا متمایل به سمت راست می ایسته و از شما می خواد که ازش در این حالت عکس بگیرید، در اصل می خواد با زبون بی زبونی بگه که می خواد منطقی و باهوش و ذکاوت جلوه کنه!

۴- آماده شلیک

ابر و باد و مه و خورشید و فلک آماده شدند تا شما بتونین عکس پرتره استودیویی خودتون را بگیرید. عکس را گرفتین اما نه. اون چیزی نبود که دلتون می خواست. چرا؟ چرا چنین شد؟ یادتون باشه که برای هر “چرایی ” یه “برای اینکه”  هست. برای اینکه شما لنزتون را درست انتخاب نکردین. لنزی که بتونه یه عکس شفاف و زیبا و دلربا از مدلتون به شما بده. استاندارد لنزهای پرتره محدوده ۲۰۰ mm و ۸۰۰ mm هستن. البته باید حساب دوربین خودتون را هم بکنین که با چنین لنزهایی جواب می دن یا نه؟ به عنوان مثال لنزهای کانن ۸۵mm f/1.2 و ۱۳۵mm f/2 به لنزهای ۵۰mm f/1.2 و f/1.4 ترجیح داده میشن. و در رابطه با لنزهای نیکون میشه به لنز ۸۵mm f/1.4 اشاره کرد.

۵- در منتها درجه سمت راست بایستید.

قد شما باید فاصله بین شما و مدل تون را پوشش بده. بیشتر عکاسان پرتره ترجیح می دن که سطح دوربین همسطح با چشمان مدل باشه، اما شما نیاز دارین که در این راه یه خسارتی هم بدین. حتما می پرسین خسارت برای چی؟ وقتی شما سطح دوربین تون را هم تراز با سطح چشمان مدل خودتون می گیرین واکنش دفاعی مدل را که حدس نزدید. او به صورتی غیر عادی سرش را پایین تر و متمایل به چانه اش می گیره هر چقدر هم که شما سر مدل را جابجا کنین فایده ای نداره. چون حرکت سر در کسری از ثانیه رخ میده. پس خسارت اصلی را شما خواهید داشت. اما اگر سر مدل را در منتها الیه سمت راست کادربندی کنین هم دوربین با سطح چشمان مدل تراز خواهد بود و هم سر مدل به سمت چانه گرایش نخواهد داشت.

۶- ۱/۱۲۵  یک کلام!

تنظیمات دوربین های استودیو خیلی ساده است. جوری که انگار از قبل برنامه ریزی کردن و فقط کافیه مدل سر جاش بشینه و عکاسان محترم عکس شان را بگیرن. ( به خدا! مثل قدیم ها که می رفتیم برای مدرسه عکس می گرفتیم. طرف اصلا یه ذره نوآوری تو عکاسی اش نداشت. چقدر دلم می خواست خودم برم پشت دوربین و خودم را از اون پشت ببینم تا عکسم بهتر باشه. نشد که نشد). دوربین را در حالت تنظیمات دستی قرار دهید. ISO را روی ۱۰۰ تنظیم کنین و سرعت شاتر را روی ۱/۱۲۵٫ اما اگر منبع نوری ثانویه داشتید فرقی بین ۱/۱۰۰ و ۱/۱۲۵ و ۱/۱۶۰ و یا ۱/۲۰۰ ثانیه نیست. پس بهتره رو همون ۱/۱۲۵ سرعت شاتر را تنظیم کنین.

۷- از نورسنج استفاده کنید.

نورسنج دوربین ها خیلی عالیه اما در شرایط نوری چندگانه، کمک موثری نمی تونه به شما بکنه. برای همین اولین عکسی که بر پایه نورسنج دوربین می گیرین دارای موهایی روشن و پس زمینه ای با نور ملایم خواهد بود. اینکه شما بتونین از هیستوگرام عکس شرایط نوری را بخوانید مطمئنا به صحت نورسنجی که به صورت اکسترنال استفاده می کنین نخواهد بود. پس سعی کنید حتما یک نورسنج داشته باشید.

۸- فوکوس را روی چشم ها قرار بدهید.

چشمها داستان گویای مدل شما هستن. پس سعی کنید فوکوس را روی چشم ها قرار دهید تا عمق میدانی به وسعت یک جهان داشته باشید( اینجاست که قدرت خدا را می توانید به وضوح دریابید که جهانی را در چشمان هر انسانی می توان کوچک کرد).

۹- تراز سفیدی را روی “سفارشی” قرار دهید.

خوب. ما تراز سفیدی را در حالات متفاوتی می تونیم تنظیم کنیم اما در استودیویی که مجهز به انواع فلاش، چترهای نوری، سافت باکس ها و رقص نورهای خاص پس زمینه هست چطور باید تراز سفیدی را تنظیم کرد؟ راهش قرار دادن تراز سفیدی روی ” سفارشی” یا Custom هست.

۱۰- سعی کنید تنها یک منبع نوری داشته باشید.

اگر شما یه منبع نوری داشته باشید اون موقع حس هنری تون بروز و ظهور می کنه. چنان در زوایای تابش نور به مدل دقت می کنین که بهترین سایه ها را در عکس تان متبلور سازید. اما اگر دور خودتون را با انواع و اقسام تجهیزات نوری پر کنین یه عکس بالماسکه ای بیشتر نخواهید داشت.

عکاسان استودیویی در رابطه با عکاسی پرتره خیلی نکته ها دارند که شنیدنش یا خوندنش خالی از لطف نیست. از این دوستان معذرت می خوام که پا تو کفششان کردم. اما اگر دوست داشتین می تونین مثل جناب ” امیر یاری” که در کامنت دو پست قبلی تجربه خودشون را در اختیار خوانندگان وبلاگ قرار دادند اینجا را به قدوم خودتون مزین کنین.

برچسب‌ها:1/125, آزادی, ابر, استودیو, امتیاز, باد, بولینگ, بی زبانی, تراز سفیدی, تفکرات, توپ, جهت حرکت عقربه های ساعت, خلاف جهت حرکت عقربه های ساعت, خورشید, راست, رقص نور, زاویه, زبان, زمان, ساعت, سالن, سر, سفارشی, شلیک, عقربه, عکاسی, عکاسی استودیویی, فلاش, فلک, فوکوس, لنز, مدل, مسائل احساسی, مغز, منبع نوری, منتها, منطقی, مه, مهره, موقعیت, نورسنج, نیکون, هیستوگرام, پرایش, پرتره, چانه, چتر, چشم ها, چیلیک, کانن
نوشته شده در 100 در 100, اصطلاحات عکاسی, اصول پایه عکاسی, تجهیزات عکاسی, دنیای لنزها, معرفی, نور در عکاسی, نور در عکاسی و نورسنجی, چگونه

این روزها موبایل به ابزار بسیار کارآمدی تبدیل شده، و همین مسئله کارکردن با این وسیله را برای اغلب مردم آسون کرده. امروز می خوام به اپلیکیشن هایی که به وسیله شرکت Apple  برای گوشی های iphone نوشته شده و برای عکاسان طبیعت مفید هست بپردازم.

۱- Photographer’s Ephemeris

این اپلیکیشن در آیفون قرار گرفته تا عکاسان بتوانند عکس های منظره بگیرن. غروب و طلوع خورشید، عکاسی از ماه و دیگر مناظر طبیعی که نیاز به صبر و حوصله و دقت و همچنین نورپردازی طولانی داره با این اپلیکیشن ساده میشه. شما با زمانی که به وسیله این اپلیکیشین به گوشی تان می دهید قادر خواهید بود که با استفاده از ماهواره های گوگل مپ به زمان دقیق بهترین عکاسی از خورشید دست یابید و عکس زیبایی بدون هر نوع ایراد عکاسی داشته باشید.

۲- Magic Hour

این اپلیکیشن هم مثل مورد اول می مونه . شما اطلاعات دقیقی از ساعات طلوع و غروب خورشید و ماه به دست خواهید آورد و بهتر می تونین عکاسی از مناظر طبیعی را انجام بدین. حالا فرق “ساعت جادویی” با مورد اول در چیه؟ الان می گم. ” ساعت جادویی” به شما کمک می کنه تا زمانتون را مدیریت کنین. چون اطلاعات کاملی از ساعت تابش، زاویه تابش و دیگر اطلاعات در اختیارتون قرار می ده. این مهم نیست که شما بین دو عکسی که که می گیرین اطلاعات خودتون را کامل کنین! راحت بگم هر دو اپلیکیشنی که معرفی کردم یکی از یکی بهتره.

۳- Theodolite Free

دوستان نقشه بردار و نقشه کش و به قول من نقاش! می دونن که این اپلیکیشن چه کاری انجام میده. این اپلیکیشن دقیقا زاویه شما و منظره ای را که می خواهید ازش عکس بگیرین نسبت به افق می سنجه و شما را به طور کامل راهنمایی می کنه تا عکسی صاف و بدون هیچ المان اضافی داشته باشین. همچنین این عکس برای تنظیم زمان دقیق عکاسی از خورشید و ماه هم می تونه کمک حالتون باشه.

۴- The Weather

این اپلیکیشن راست کار عکاسان طبیعت هست. چطور؟ برای اینکه با ارتباطی که با ماهواره های گوگل مپ ایجاد می کنه می تونه کاملا در مورد دمای هوا، میزان باد، جهت وزش باد، میزان نور، درجه تابش خورشید ، رطوبت و خیلی موارد دیگه به شما کمک کنه. میشه گفت این اپلیکیشن یه جور کارت خاکستریه تا شما درجه حرارت نور را به خوبی تشخیص بدین و کمتر دچار نوردهی بالا و سوختگی تصویر بشوید.

۵-PhotoBuddy

این اپلیکیشن همونطور که از نامش هم پیداست یه جور پیشنهاد دهنده است برای شما تا عکس خوب و مقبولی بگیرین. یعنی چی؟ یعنی اینکه به شما این امکان را می ده تا فاصله کانونی و عمق میدان و زاویه فوکوس و حساسیت سنسور را به خوبی تخمین بزنین و عکس تان را با دغدغه کمتری بگیرین.

حالا توصیه که به شما دارم اینه که اگر اپلیکیشن مفیدی در این رابطه پیدا کردین منو هم در جریان بذارین. اینجوری دوستان عکاس خودتون را هم یاری کردین.

دوستی به نام قاسم از خوزستان ذیل یکی از پست های پیشین کامنتی گذاشتن که عینا اینجا ذکر می کنم:

احتراما” با سلام در حقیقت من یک دوربین عکاسی نیکون D5000 گرفته ام و یک عدد فلاش چتر ۲۰۰ ژول برای کارهای خاص خودم گرفته ام و به بیشتر عکاسان سر زدم که خواستم دوربین را با این فلاش سازگار کنم ولی هرکدام به شکلی می گوید یک می گوید به حالت m , ویکی دیگر a , p , و دیگری s پیشنهاد کردند حالا خواهشمند است که شما حرفه ای هستید دوربین را با کدام حالت بگذار م و فوکس و دیافراگم و خود فلاش چتر را با چه تنظیمی کنم و یک عکس اتیلیه خوب بگیرم از شما متشکرم از استان خوزستان امید است که جواب را برایمان ایمل کنی.

و حالا :

اگر لطف کنید و دیگر مشخصات فلاش چتری را که خریدید برایم بفرستید خواهم توانست به شما راهنمایی مختصری بدم تا بهترین تنظیمات را با دوربین تان داشته باشید.اگر دیگر دوستانی که به این وبلاگ سر می زنند جواب در خور و مناسبی برای ایشان دارند ممنون می شوم بگذارند از سیب تجربه شان ما هم گاز بزنیم.

برچسب‌ها:apple, iphone, اپلیکیشن, تجربه, تخمین, خوزستان, درجه, دقیق, دمای, رطوبت, زاویه, سنسور, سیب, طبیعت, طلوع خورشید, عمق میدان, عکاسی, غروب خورشید, فاصله کانونی, ماه, ماهواره, میزان, نقاش, نقشه برداری, نقشه کشی, نور, نوردهی, نیکون, کارت, کارت خاکستری, گوگل مپ
نوشته شده در 100 در 100, اصطلاحات عکاسی, اینترنت- شخصی, تکنیک های عکاسی, معرفی, نور در عکاسی, چگونه

پ.ن: نه اینکه این چند وقت به خاطر عمل جراحی به رادیولوژی و عکس های x-ray نیاز پیدا کردم بهتر دیدم این پست و اگر شد پست بعدی را به این زمینه اختصاص بدم.

جناب آقای Huge Turvey هنرمندی انگلیسی هستند که تصمیم گرفتن خلاقیتشون را در عکاسی رادیولوژی از گیاهان و گلها صرف کنند. در این کار بهترین گلها را ارکیده و لیلیوم می دونند. ایشون معتقدند ” جور دیگر باید دید.” چه دلیلی داره گلها را در طبیعت ببینیم میشه اونا را در قالب عکس رادیولوژی زینت بخش اطاق پذیرایی مون کنیم.

برچسب‌ها:photography, x-ray, ارکیده, انگلیسی, جراحی, خلاقیت, رادیولوژی, زینت بخش, لیلیوم, هنرمند, گل
نوشته شده در اصطلاحات عکاسی, چگونه, یک برداشت

اگر بخواهیم از تمام مشکلات عکاسی از مردم در سفر صحبت کنیم فکر کنم باید یک پا وکیل و حقوقدان شویم. چون مطمئنا خواهیم شنید که هر جایی قانون خاصی دارد و رعایت حریم افراد کاری است لازم الاجرا. همه اینها قبول، اما وقتی می خواهی روی فرهنگ یک قوم فوکوس کنی دیگر اینجا صحبت فرد و تجاوز به حریم و این صحبت ها نیست. وقتی به نقطه ای از کشور سفر می کنی و متوجه می شوی در نزدیکی ات یک عروسی قرار است اتفاق بیفتد می توانی خود را در وسوسه عکس نگرفتن محبوس کنی؟ من که نمی تونم، شما را نمی دونم. اما یه چیزی بگم؟ این تجربه خودمه: چند سال پیش برای اولین بار با خانواده رفتیم ابیانه. بگذریم که چه سخت به آنجا رسیدیم. اگر پافشاری های من نبود بابا اصلا قبول نمی کرد. رفتیم و چقدر خوش حال شدیم از این انتخاب. اما یک نکته: مردم ابیانه اصلا روی خوشی نسبت به عکاسی ندارند. از بس که عکاسان را دیده اند که آنها را و پوشش زنانشان را سوژه عکاسی شان کردند. نگذاشتند و ما اصرار نکردیم.

پس لطفا به رای و نظر مردم احترام بگذارید و به قول معروف سریش نشوید.

حال فکر کنیم که همه چیز مهیاست چه نکاتی را باید در این رابطه رعایت کنیم:

پس زمینه عکس تان را درست انتخاب کنید

در این رابطه زیاد صحبت کردم. فقط ذکر این نکته را لازم می دونم که سعی نکنید که سوژه خود را از موضوع جدا کنید. بیایید مثالی بزنیم: شما حتما بازار کاشان رفته اید. من که واقعا هر بار به کاشان می روم یک نکته جدید در این شهر زیبا کشف می کنم. در بازار اگر بخواهید از مردم بی موضوع عکس بگیرید کسانی که عکس هایتان را می بینند فکر می کنند که این مردم را می توان در هرجایی پیدا کرد . چه چیز مردم کاشان را از دیگر شهرها جدا می کند؟ دو نکته: گلابگیری و فرش.

پس هیچ وقت سوژه را از موضوع تان جدا نکنید. و اگر می خواهید عکسی تاثیر گذار بگیرید موضوع را در پس زمینه ای تاریک قرار دهید تا سوژه تان تنها قهرمان داستان شما جلوه کند.

صفحه تان را پر کنید

اگر نمی خواهید از پوشش محلی مردم عکس بگیرید می توانید صفحه دوربین تان را روی صورت سوژه خود پوشش دهید. سختی هایی که یک ترکمن در مواجهه با طبیعت کشیده است کاملا در صورتش و چین و چروک نهفته در سیمایش پیداست. و اگر می خواهید سوژه عکاسی تان همراه پوشش محلی مردم باشد کاری کنید و پوزیشن عکاسی تان را به نحوی بچینید که صفحه تان سرشار از رنگ و نقش و طرح و چین و شکن لباس باشد تا صورت سوژه.

سعی کنید طبیعی عکس بگیرید

سوژه شما وقتی شکار می شود که مشغول کاری است. مردم نباید در جلوی دوربین شما از حرکت باز ایستند. که نفس عکاسی سفر به حرکت است. بگذارید زندگی در بند بند عکستان جاری باشد. زندگی سیال است و پویا. حرکت را از عکس تان حذف نکنید.

دیگر موضوعات را به عکس تان اضافه کنید

تا چندی پیش فکر می کردم باید عکس و عکاسی ساده و روان چون آب باشد، وقتی به عکس های نگاه می کنم می بینم سوژه ها تکرار می شوند. موضوع انگار تکراری شده. بهتر دیدم این بار موضوع اضافه کنم. موضوع چیست؟ مثلا در اتوبوس به سبد خرید مردم نگاه می کنم و از خریدشان متوجه می شوم که چگونه شخصیتی دارند. از نگاهشان به ویترین مغازه ها، نگاه منتظرشان به چراغ قرمز، نوع عشق شان به فرزند و همسر. در یک کلام به ارتباطات توجه می کنم. ارتباط را به عکس هایم اضافه کردم.

عکاس فردی متفاوت از دیگر مردم است

چرا شما از دیگر مردم متفاوت به نظر می رسید؟ برای اینکه شما با دوربین تان به جمع مردم می پیوندید. چرا باید اینگونه باشید؟ وقتی خود را متفاوت ببینید مردم از شما دوری خواهند کرد. شما را توریست فرض می کنند که آمده چند عکسی از خشت و دیوار و آجر و سنگ بگیرد و برود. ما را با او چه کار؟ در صورتی که شما خواهان مشارکت مردم با خودتان هستید. بهتر است این بت وجودتان را بشکنید. کمی با مردم بنشینید. با آنها در صورت لزوم هم غذا شوید. از وضع شان بپرسید و در نهایت عکسی به یادگار بگیرید. اول مردم را بشناسید. نه آنکه هدفتان فقط عکاسی باشد و لاغیر!!!

سرعت خود را تنظیم کنید

عکاسی سفری با عکاسی عروسی و فامیلی فرق دارد. با همه انواع عکاسی فرق دارد. پس در پی چیدمان عناصر نباشید. به عکس های سفر حج عکاسان بزرگ نگاهی انداخته اید؟ با فشاری که از سوی سیستم بسته عربستان در رابطه با عکاسی بر آنها وارد شده می بینید چه عکس های نابی گرفته اند. حرکت از تمام وجنات عکس شان می بارد. فکر می کنید مردم را مورد اذیت قرار داده اند که اینگونه بایستید که من می خواهم؟ نه. در کنار طبیعی عکس گرفتن چنان سرعت خود را بالا می برند که هیچ صحنه ای را از دست ندهند. سعی کنید سرعت عکاسی خود را بالا ببرید و وسواس تان را پایین.

انتخاب کنید

همه از یک عکاس می خواهند که واژه ” آماده ای، ۱-۲-۳″ را بگوید. در عکاسی سفری این قانون و قاعده تمام شد. همیشه باید آماده بود. برای این کار باید منتظر نشست. سوژه خود می آید. زمین و زمان دست به دست هم خواهند داد تا شما سوژه تان را در قاب تصویرتان شکار کنید. پس قبل از آنکه عکاسی را شروع کنید فضا را بسنجید، نکاتی را که در بالا گفتم رعایت کنید، گوشه ای بنشینید و به گذر رهگذران نگاه کنید تا آنچه باب میلتان است بیابید. شاید سوژه بعدی تان کودکی باشد که چادر مادر را می کشد تا مادر آبی به لب تشنه اش برساند. شاید سوژه بعدی تان کبوتری باشد که نظاره گر رفت و آمد مردم بر طاقچه یک پنجره است.

لنزتان را انتخاب کنید

بر این باورم که برای عکاسی سفری و داشتن پرتره های قوی از مردم باید از لنزهای خوب و مناسب با این کار استفاده کرد. گزینه ای که من معرفی می کنم لنزهای ۵۰ تا ۱۳۵ میلیمتری است. این لنزها زاویه ای باز در اختیارتان قرار می دهند که می توانید مانور خوبی را از فضا در عکس تان بگنجانید.

برچسب‌ها:آجر, آماده, ابیانه, احترام, بازار, تجاوز, تکراری, حریم, حقوقدان, خانواده, خشت, دیوار, روان, زاویه باز, زندگی, ساده, سرعت, سریش, سفر, سفر حج, سنگ, سوژه, سیال, شخصیت, طبیعی, عربستان, عشق, عکاس, عکاسی عروسی, فرش, فوکوس, لازم الاجرا, لباس, لنز, متفاوت, مشکلات, موضوع, وسواس, وکیل, ویترین, پس زمینه, پوشش, پویا, چراغ قرمز, چیدمان, کاشان, کبوتر, گلابگیری
نوشته شده در 100 در 100, اصطلاحات عکاسی, تکنیک های عکاسی, چگونه

این پست را تقدیم می کنم به خواهرزاده ام امیرپارسا و تمام کودکانی که دوست دارند کفش های بزرگترها را به پا کنند.

کارکردن با دوربین های دیجیتال خیلی راحته. برای گرفتن عکس باید حواست باشه که یه سری از قواعد و اصول را رعایت کنی تا عکسی که می گیری دلنشین همه باشه. اما وقتی برای فرزندتون به عنوان تشویق دوربین دیجیتال می خرید چطور می خواهید این اصول را به او یادآوری کنین و ازش توقع رفتار مثل یه آدم بزرگ را داشته باشین؟ دقت کنین؟ سخته. خیلی سخته. چطور می خواهید بهش بگین اگه می خواد تو نور خورشید از دوستاش یا از ماشین اسباب بازی اش عکس بگیره باید تراز سفیدی را رعایت کنه؟ یا خیلی چیزهای دیگه. در نهایت وقتی او را در دنیای پر از اطلاعاتی که خودمون به خوردش دادیم رها می کنیم از عکاسی زده میشه و دیگه حتی دوست هم نداره جلوی دوربینمون ژست بگیره.

در این پست قصد دارم به شما بزرگترهای کوچک !!! یادآوری کنم که عکاسی را برای کودکانتان جذاب کنین. چگونه؟ ادامه این پست را بخونین.

عکاسی جذاب است- ایده هایی برای کودکان

• “روز من”ساخت یک مجله

صبح که از خواب بیدار می شین دوربینتونو بردارین و از هرچه براتون جذاب هست در طول روز عکس بگیرین. فرق نمی کنه که این چیز جذاب چی باشه: سگ همسایه که به شما و کاراتون خیره شده، آشپزخانه مامان با کلی ظرف نشسته، تکالیف مدرسه که تیکه تیکه باید انجامش بدین، ماشین بابا که خیلی دوستش دارین، خواهر یا برادر کوچیکترتون، گل های گلدون، پارک، دوچرخه سواری و ……. خیلی چیزا پیدا میشه که شما می تونین ازش عکس بگیرین. این دوربین یه روز با شماست. پس ازش استفاده کنین. آخر شب با کمک بابا یا مامان عکس ها را در کامپیوتر بریزین و براشون یه متن بنویسین. حالا هر وقت که خواستین یه روزتون را مرور کنین می دونین چه روز با شکوهی داشتین

• عکس های مرموز بگیرین

نگین عکس مگه مرموز میشه؟ بله. چرا که نه. اگر یه ذره دوربینتون را جلو ببرین و مثلا از یه صفحه عکس بگیرین کسی که اونو می بینه فکرش به کار می افته که این چیه؟ بعد حدس می زنه و شما به حدس های اون دقت می کنین. شاید هم حدس های خنده داری باشه. مثلا یک نقطه مشکی ممکنه یه مورچه باشه. اگه یه نقطه مشکی با یه نقطه آبی باشه معلوم میشه مورچه داستان ما شلوار لی پوشیده :wing:

اینجوری شما یاد می گیرین که به ریزترین ریزهای اطرافتون دقت کنین. عکس هایی که آدم را به فکر وامیدارن.

• با عکس های خود تی شرت داشته باشید

الان می گین مگه میشه؟ بله چرا که نه. برنامه ای در پرینتر طرح ریزی شده به  نام Print Artist که این امکان را می ده که عکسی که شما گرفتین روی لباس یا تی شرت مثل کاغذ چاپ بشه.

• ساخت پازل با عکس

از یه منظره عکس بگیرین و اونو روی یه مقوا چاپ کنین. حالا خودتون می تونین با برش هایی که با قیچی به مقوا می دین می تونین از عکس تون پازل درست کنین.

• از اسباب بازی هاتون داستان درست کنین

فکر می کنین شما نمی تونین خالق toy story4 یا داستان اسباب بازی ۴ باشین؟ چرا که نه. شما می تونین با اسباب بازی هاتون که در کل اتاق پخش هستن یه داستان بسازین. از هر حرکت اسباب بازی ها عکس بگیرین و با قرار دادن عکس ها کنار هم یه فیلم بسازین.

فایده اش چیه؟ خیلی فایده داره. یکیش اینه که شما به کوچکترین حرکات دقت می کنین. بعد که بزرگ شدین می تونین راحت از یه پروانه یا سنجاقک عکس بگیرین.

• تکنیک های عکاسی را یاد بگیرین

اگر بزرگترها بهتون گفتن: اگه دوربینتو اینجوری می کردی عکست بهتر می شد ناراحت نشین. اونا می خوان شما پیشرفت کنین. هر هفته یه نکته عکاسی یاد بگیرین و در طول هفته تمرین کنین.

• دوربینتون را به سفر ببرین

به بچه ها اگه فرصت بدین و اجازه بدین می تونن دوربین را کنترل کنن و اصلا دوست ندارن که اونا را دست و پا چلفتی قلمداد کنین. پس دوربین را به دستشون بدین تا روز تعطیل به باغ وحش، پارک، مزرعه، دشت یا بازار ببرن و تا دلشون می خواد از جذابیت های اطرافشون عکس بگیرن. در طول این سفرهای کوچیک به اونا یاد بدین که چطور فاصله ها را تشخیص بدن، نور زیاد را از کم جدا کنن و چه کار کنن تا عکس خوبی داشته باشن. تشویقشون کنین. جلوی دوربینشون بنشینین و ژشت بگیرین تا اونا از خانواده عکس بگیرن. به ایده هاشون عمل کنین و ببینین به تضاد یا ترکیب رنگ ها دقت می کنن؟

• اشیا پیچیده را جمع کنین

سعی کنین اشیا را که پیچیده ان جمع کنین. یه وقتی به دردتون می خورن. شاید الان این فنر چیز به درد نخوری باشه اما وقتی این فنر را دست یکی از اسباب بازی هاتون بدین می تونه نقش یه آکاردئون را بازی کنه. مقواهای رنگی مخصوص بسته بندی غذا مورد جالبی هستن برای ساختن  سر در یه شهر بزرگ.

در پست بعدی در مورد وسایل و دوربین های مخصوص کودکان براتون صحبت می کنم…….

برچسب‌ها:toy story, اسباب بازی, اشیا, اصول, امیرپارسا, بزرگترها, تشویق, تکنیک, تی شرت, جذاب, حواس, داستان, دوربین, دوچرخه سواری, دیجیتال, راحت, روز من, سفر, سگ, فرزند, قواعد, مجله, مرموز, مورچه, نکته, همسایه, پارک, پازل, پیچیده, ژست, کفش, کودکان, گلدان
نوشته شده در 100 در 100, اصطلاحات عکاسی, معرفی, چگونه, یک برداشت