بارون نگار

خیلی از کسانی که در استودیوهای عکاسی کار می کنن عکاسی استودیویی را نزدیک به عکاسی در موقعیت می دونن. اما از جوانبی که در زیر هم به آن اشاره میشه عکاسی استودیویی خیلی راحت تر از عکاسی در موقعیت هست. شاید یکی از دلایلش مدیریت راحت تر نور باشه.  شما در استودیو منابع مختلف نور را در اختیار دارین در صورتی که در موقعیت فقط نور خورشید تنها منبع نوری شماست. تازه شما در استودیو تنها هستین. و این کمک زیادی بهتون می کنه تا بخواهید در جمع مردمی باشین که هر کدومشون خدای ایده پردازی هستن

اجازه بدین بریم سر همون ده نکته خودمون:

۱- فکر کنید عکس شما یک سالن بولینگ است:

این یعنی چی؟ دقت کردین ( من که خودم نرفتم اما بالاخره دیدم) تو سالن بولینگ، مهره ها چیده می شن. شما روبروشون می ایستین و توپ بولینگ را مستقیم به سمت مهره ها پرتاب می کنید و بر اثر افتادن مهره ها امتیاز می گیرین. خوب. همین جریان تو عکاسی هم هست. کاری نکنین که مدلتون روبروی شما مستقیم بشینه و شما روبروش قرار بگیرین و چیلیک، تمام. یه کم به مدلتون آزادی بدین تا زاویه ای به چپ یا به راست داشته باشه و یه حالت خودمونی تر نسبت به دوربین بگیره، بعد چیلیک.

۲- به ساعت نگاه کنید.

نه برای نگه داشتن زمان، نه. نه برای اینکه به مدل تون گوشزد کنین که چقدر زمان را از دست دادین. که آرامش دادن به مدل بهترین عکس را در کارنامه هنری شما ثبت می کنه. فقط برای اینکه از مدل خودتون سوال کنین که دوست داره  حالت قرار گرفتن اش در جهت حرکت عقربه های ساعت باشه یا خلاف حرکت عقربه های ساعت.

۳- کی راست باشه؟

جهت حرکت عقربه های ساعت بودن یا نبودن چه کمکی می تونه به شما بکنه؟ کمی متمایل شدن به راست یا چپ مدل چقدر تاثیر گذار هست مگه که بخواهیم در این رابطه چیزی بنویسیم یا بخونیم؟ جواب شما خیلی هست. خیلی مهمه. چطور؟ الان می گم. شما باید بدونین که کی راست باشه؟ مغز انسان اینطور ساختاربندی شده که تفکرات مربوط به هوش  را در ناحیه راست انجام میده و مسائل احساسی را به سمت چپ واگذار می کنه. پس کسی که سمت راست یا متمایل به سمت راست می ایسته و از شما می خواد که ازش در این حالت عکس بگیرید، در اصل می خواد با زبون بی زبونی بگه که می خواد منطقی و باهوش و ذکاوت جلوه کنه!

۴- آماده شلیک

ابر و باد و مه و خورشید و فلک آماده شدند تا شما بتونین عکس پرتره استودیویی خودتون را بگیرید. عکس را گرفتین اما نه. اون چیزی نبود که دلتون می خواست. چرا؟ چرا چنین شد؟ یادتون باشه که برای هر “چرایی ” یه “برای اینکه”  هست. برای اینکه شما لنزتون را درست انتخاب نکردین. لنزی که بتونه یه عکس شفاف و زیبا و دلربا از مدلتون به شما بده. استاندارد لنزهای پرتره محدوده ۲۰۰ mm و ۸۰۰ mm هستن. البته باید حساب دوربین خودتون را هم بکنین که با چنین لنزهایی جواب می دن یا نه؟ به عنوان مثال لنزهای کانن ۸۵mm f/1.2 و ۱۳۵mm f/2 به لنزهای ۵۰mm f/1.2 و f/1.4 ترجیح داده میشن. و در رابطه با لنزهای نیکون میشه به لنز ۸۵mm f/1.4 اشاره کرد.

۵- در منتها درجه سمت راست بایستید.

قد شما باید فاصله بین شما و مدل تون را پوشش بده. بیشتر عکاسان پرتره ترجیح می دن که سطح دوربین همسطح با چشمان مدل باشه، اما شما نیاز دارین که در این راه یه خسارتی هم بدین. حتما می پرسین خسارت برای چی؟ وقتی شما سطح دوربین تون را هم تراز با سطح چشمان مدل خودتون می گیرین واکنش دفاعی مدل را که حدس نزدید. او به صورتی غیر عادی سرش را پایین تر و متمایل به چانه اش می گیره هر چقدر هم که شما سر مدل را جابجا کنین فایده ای نداره. چون حرکت سر در کسری از ثانیه رخ میده. پس خسارت اصلی را شما خواهید داشت. اما اگر سر مدل را در منتها الیه سمت راست کادربندی کنین هم دوربین با سطح چشمان مدل تراز خواهد بود و هم سر مدل به سمت چانه گرایش نخواهد داشت.

۶- ۱/۱۲۵  یک کلام!

تنظیمات دوربین های استودیو خیلی ساده است. جوری که انگار از قبل برنامه ریزی کردن و فقط کافیه مدل سر جاش بشینه و عکاسان محترم عکس شان را بگیرن. ( به خدا! مثل قدیم ها که می رفتیم برای مدرسه عکس می گرفتیم. طرف اصلا یه ذره نوآوری تو عکاسی اش نداشت. چقدر دلم می خواست خودم برم پشت دوربین و خودم را از اون پشت ببینم تا عکسم بهتر باشه. نشد که نشد). دوربین را در حالت تنظیمات دستی قرار دهید. ISO را روی ۱۰۰ تنظیم کنین و سرعت شاتر را روی ۱/۱۲۵٫ اما اگر منبع نوری ثانویه داشتید فرقی بین ۱/۱۰۰ و ۱/۱۲۵ و ۱/۱۶۰ و یا ۱/۲۰۰ ثانیه نیست. پس بهتره رو همون ۱/۱۲۵ سرعت شاتر را تنظیم کنین.

۷- از نورسنج استفاده کنید.

نورسنج دوربین ها خیلی عالیه اما در شرایط نوری چندگانه، کمک موثری نمی تونه به شما بکنه. برای همین اولین عکسی که بر پایه نورسنج دوربین می گیرین دارای موهایی روشن و پس زمینه ای با نور ملایم خواهد بود. اینکه شما بتونین از هیستوگرام عکس شرایط نوری را بخوانید مطمئنا به صحت نورسنجی که به صورت اکسترنال استفاده می کنین نخواهد بود. پس سعی کنید حتما یک نورسنج داشته باشید.

۸- فوکوس را روی چشم ها قرار بدهید.

چشمها داستان گویای مدل شما هستن. پس سعی کنید فوکوس را روی چشم ها قرار دهید تا عمق میدانی به وسعت یک جهان داشته باشید( اینجاست که قدرت خدا را می توانید به وضوح دریابید که جهانی را در چشمان هر انسانی می توان کوچک کرد).

۹- تراز سفیدی را روی “سفارشی” قرار دهید.

خوب. ما تراز سفیدی را در حالات متفاوتی می تونیم تنظیم کنیم اما در استودیویی که مجهز به انواع فلاش، چترهای نوری، سافت باکس ها و رقص نورهای خاص پس زمینه هست چطور باید تراز سفیدی را تنظیم کرد؟ راهش قرار دادن تراز سفیدی روی ” سفارشی” یا Custom هست.

۱۰- سعی کنید تنها یک منبع نوری داشته باشید.

اگر شما یه منبع نوری داشته باشید اون موقع حس هنری تون بروز و ظهور می کنه. چنان در زوایای تابش نور به مدل دقت می کنین که بهترین سایه ها را در عکس تان متبلور سازید. اما اگر دور خودتون را با انواع و اقسام تجهیزات نوری پر کنین یه عکس بالماسکه ای بیشتر نخواهید داشت.

عکاسان استودیویی در رابطه با عکاسی پرتره خیلی نکته ها دارند که شنیدنش یا خوندنش خالی از لطف نیست. از این دوستان معذرت می خوام که پا تو کفششان کردم. اما اگر دوست داشتین می تونین مثل جناب ” امیر یاری” که در کامنت دو پست قبلی تجربه خودشون را در اختیار خوانندگان وبلاگ قرار دادند اینجا را به قدوم خودتون مزین کنین.

برچسب‌ها:1/125, آزادی, ابر, استودیو, امتیاز, باد, بولینگ, بی زبانی, تراز سفیدی, تفکرات, توپ, جهت حرکت عقربه های ساعت, خلاف جهت حرکت عقربه های ساعت, خورشید, راست, رقص نور, زاویه, زبان, زمان, ساعت, سالن, سر, سفارشی, شلیک, عقربه, عکاسی, عکاسی استودیویی, فلاش, فلک, فوکوس, لنز, مدل, مسائل احساسی, مغز, منبع نوری, منتها, منطقی, مه, مهره, موقعیت, نورسنج, نیکون, هیستوگرام, پرایش, پرتره, چانه, چتر, چشم ها, چیلیک, کانن
نوشته شده در 100 در 100, اصطلاحات عکاسی, اصول پایه عکاسی, تجهیزات عکاسی, دنیای لنزها, معرفی, نور در عکاسی, نور در عکاسی و نورسنجی, چگونه

پ. ن: شما هم مثل من معتقدید که چه عنوان طولانی ای انتخاب کردم؟ چه کنم؟ جو جواب کنکوره دیگه. کنکور ندادم، چون کنکوری نیستم. اما یادتون میاد قبل از اینکه جواب گرفتن از اینترنت مد بشه جواب کنکور تو روزنامه می اومد. هرچند که من و خواهرانم اصلا یه بار هم نرفتیم سراغ روزنامه خریدن. چون یکی از دوستان پدرم که تو سازمان سنجش بود سه چهار روز مونده به اعلام جواب ها از ما اطلاعاتمون را می گرفت و جواب قبولیمونو می داد.

و اما….

شما با استفاده از تله کانورتور یا مبدل تله می تونین فوکوس را بسته انتخاب کنین. این مسئله نکته مهمی هست چون یه فاصله کوچیک بین لنز و extension tube ایجاد می کنه.بهترین کانورتور کانن ۳۰۰mm f/4L و extension tube 25 mm هست. حالا چه نتایجی از این طریق به دست میاد؟

- بدون تله کانورتور و بدون extension tube : حداقل فاصله فوکوس ۵۸ اینچ

- تنها با (extension tube): حداقل فاصله فوکوس ۴۶ اینچ

- اول اضافه کردن تله کانورتور و بعد extension tube: حداقل فاصله فوکوس ۵۲ اینچ

- اول extension tube و بعد تله کانورتور: حداقل فاصله فوکوس ۴۶ اینچ

به این ترتیب شما خواهید توانست پوشش کاملی را در عکس تان داشته باشید، ضمن اینکه عکس تون شفاف خواهید بود و این مسئله به شما کمک می کنه تا پس زمینه عکس تان را با دقت بیشتری به رخ بیننده بکشید!!

نوشته شده در 100 در 100, تجهیزات عکاسی, دنیای لنزها, چگونه

یکی از نکاتی که برای مهیا شدن در یک سفر عکاسی یا عکاسی سفری مهمه حمل وسایل شخصی و تجهیزات عکاسی است. با در نظر گرفتن اینکه هدف تان از این سفر چیست باید به خیلی نکات توجه کنید:

- امکان رزرو کردن هتل در مقصد سفر براتون وجود داره؟

- کمپینگ چطور؟

- اگر بخواهید چند روز یا چند شب در یک محل برای عکاسی بیتوته کنین چه وسایلی باید با خودتون بردارین؟

- کسی مطلع هست که شما می خواهید کجا بروید؟ سفرتون گروهی یا یه تجربه شخصی؟ موبایلتون تو اون مناطق آنتن میده؟

وقتی تونستین به سوالات بالا جواب بدین حتما برین سراغ کوله یا کیفی که در عین سبک بودن ذاتی بتونه تجهیزاتی را که لازم دارین در خودش پوشش بده و حمل و نقلش هم براتون آسون باشه. اگر موافقین بریم سراغ وسایل و تجیزات لازم برای عکاسی سفری:

شارژر- اولین چیزی که باید در کوله تون قرار بدین شارژره. دیگه توضیح اضافی لازم نداره.

آداپتور- شما که نمی دونین جایی که می خواهین برای عکاسی سفری تشریف ببرین دارای چه نوسانات برقی هست پس بهتره یه آداپتور همراه داشته باشین.

ابزار پاکسازی- در طول سفر این امکان وجود داره که سنسورهای دوربین تون کثیف بشن پس بهتره تمام ابزار پاکسازی اعم از پاکسازی لنز و سنسور و فیلتر را با خودتون بردارین.

فیلتر- تمام فیلترهای UV و پولاریزه خود را بردارید. فیلترها ابزاری مناسب برای شکستن نور آفتاب و خنثی کردن عوامل نوری هستند که ممکنه در مسیر عکاسی شما براتون سختی هایی ایجاد کنن.

فلاش- فلاش های خارجی و دستی این امکان را برای شما فراهم می کنن تا در موقعیت های کم نور درون غارها، غروب، شب و یا هر حالت خاصی که براتون وجود داشته باشه نور کم را جبران کنن. پس اصلا در برداشتن فلاش شک نکنید.

کارت های حافظه- هرچی کارت حافظه دارین بردارین. بعضی اوقات از اینکه در حال عکاسی از آبشار دوربین تون بهتون هشدار میده ” حافظه دوربین پر است” کلافه میشین. اما یه تجربه: سعی کنین وقتی هر روز از عکاسی به هتل محل اقامت خود برگشتین حتما از طریق اینترنت، عکس ها را به ای – میل خود بفرستید تا بتونین حافظه دوربین تون را پاکسازی کنین. اینجوری نگران حذف اتفاقی عکس ها از حافظه خود در حین پاکسازی هم نخواهید بود.

سه پایه- سه پایه یکی از ملزومات واجب و حیاتی در سفر شماست. برای همین در آخر گفتم تا بیشتر تو ذهنتون بمونه. سه پایه های را برای سفر بردارین که بلندی اش به هر اندازه ای که شما می خواهید قابل تنظیم باشه. گاهی باید برای عکاسی روی زمین دراز بکشین. اگر شرایط زمین جوری که شما بتونین راحت عمل کنین نباشه بهترین وسیله ای که می تونه کمکتون کنه سه پایه است.

می دونم که قرار دادن این همه چیز کنار دوربین تون در کیف یا کوله پشتی و حمل اون سخته. اما شما عکاس شدین که این سختی ها را تحمل کنین.

می تونین تجربه های شیرین این سختی ها را با دوستانتون اینجا به اشتراک بذارین. من خواهان شنیدن تجربیات سفری شما هستم…….

برچسب‌ها:E-MAIL, UV, ابزار پاکسازی, اشتراک, بیتوته, تجربیات, تجهیزات, ذهن, رزرو, سه پایه, طبیعت, عکاسی, عکاسی سفری, فلاش, فیلتر, لنز, موبایل, هتل, پولاریزه, کارت حافظه
نوشته شده در 100 در 100, تجهیزات عکاسی, چگونه

پ.ن: این پست را تقدیم می کنم به جناب یک فتحی عزیز.

بهترین لنزها برای عکاسانی خلق شده اند که می خواهند عکس های پرشور و حرارتی از مردم بگیرند.

همگونی و تجانس به کنار، شما با خوندن این پست فکر می کنم راحت تر بتونین تصمیم بگیرین که برای دوربین دیجیتال SLR خودتون چه لنزی مناسب هست. می تونم به جرات بگم که با این لنزها خواهید تونست عکس های پرتره با کیفیت ۳ بعدی بگیرین( دیگه آخر تبلیغه!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!)

برای شروع هم بهتره یه نگاه اجمالی به لنزهای پرتره و خصوصیاتشون بیندازیم.

لنزهای محافظه کار

برای اینکه پرتره های جذابی داشته باشین و بتونین از صورت یک انسان چهره ای شاد یا دمغ بسازین لازم هست که نکاتی را در مورد لنزهای پرتره بدونین.

- لنزهای واید( باز) (۱۰-۱۸ میلی متری) صورت سوژه را مثل تنگ ماهی می کنه. ببخشید ها دقیقا مثل تنگ ماهی. بینی بی نهایت بزرگ و گوش ها بی نهایت کوچک و ظریف.

- لنزهای تله فوتو ( + ۲۰۰ میلی متری) فضا را فشرده می کنند و اون حالت ” مسطح” و سه بعدی را نخواهید داشت.

برای اینکه کار با لنزهای پرتره برایتان بی نهایت جذاب بشه شما باید لنزهای میانه را انتخاب کنین. لنزهایی با فاصله کانونی در محدوده ۵۰ تا ۱۰۰ میلیمتری خوبند.

فقط فراموش نکنید: سنسور دوربین های دیجیتال SLR نزدیک به فیلم های ۳۵ میلیمتری استاندارد است و همین نکته است که شما بعد از اینکه عکس را گرفتید مجبور به کراپ می شین. برای همین به لنزهای ۵۰ میلیمتری و نزدیک به لنزهای ۷۵ میلی متری فیلمی SLR با فاصله کانونی چندگانه یا با فاکتور کراپ می گویند.

در ضمن یادآوری این نکته را هم لازم می دونم که بایستی برای دوربین های SLR 1.5 x لنزی بیابید که قدرت تطبیق با فاصله کانونی پرتره را داشته باشه. حالا چطور چنین لنزی پیدا کنیم؟ بهترین لنزهی پرتره برای دوربین های دیجیتال SLR بایستی دارای فاصله کانونی بین ۳۳ تا ۶۶ میلی متری داشته باشند.

حداکثر دریچه دیافراگم

در حالت دیگر صورت های پرتره بی نهایت شفاف هستن در صورتی که پس زمینه چنین نیست. برای داشتن پس زمینه ای شفاف اول باید رو پس زمینه فوکوس کنین و عد نگاه تون را به صورت معطوف کنین.

یک راه هم برای داشتن پس زمینه مات استفاده از لنزهای با ماکزیمم روزنه دیافراگم هست. این لنزها عمق میدان را کاهش می دهند و باعث می شن که عناصر مزاحم پس زمینه به چشم نیامده و چشم ها روی صورت پرتره که اکنون نرم هم شده خیره بشن.

لنزهای ماکزیمم روزنه دیافراگم دومین نوع از لنزهای مناسب پرتره هستند.

بهترین لنزهای پرتره

حالا که با هماز خصوصیات و ویژگی های لنزهای پرتره آگاه شدیم ببینیم چه لنزهایی برای این کار ساخته شدن:

از تمام لنزهایی که به این منظور ساخته شدن بهترین لنزها مختص دوربین های کانن هست لنزهای نیکون، پنتاکس و یا الیمپوس به گرد پاهاش هم نمی رسن.اما من به ترتیب آنها را معرفی می کنم.

CANON:Tamron 28-75mm f/2.8 XR Di LD

NIKON:50mm f/1D

SONY:Sony 50mm f/1.4

PENTAX: pentax SMCP-FA 50 mm f/1.4

OLYMPUS: Olympus Zuiko 14-54mm f/2.8-3.5 E-ED

برچسب‌ها:35 میلیمتری, CANON, NIKON, OLYMPUS, PENTAX, SLR, SONY, بهترین, تجانس, تنگ ماهی, دریچه دیافراگم, دوربین, دیجیتال, سنسور, سه بعدی, شفاف, عمق میدان, عکس, لنز, لنزهای تله فوتو, لنزهای واید, مات, محافظه کار, مسطح, همگونی, پرتره, پس زمینه, کیفیت
نوشته شده در تجهیزات عکاسی, دنیای لنزها, معرفی, چگونه

برچسب‌ها:90 درجه, افق, انتخاب, انگشتان, ایستایی, تجهیزات, تغییرات جوی, تک پایه, حرکات ویدئویی, حرکت, دوربین, رنج, سه پایه, شاتر, شیرین, عمق میدان, عکاسی, عکاسی در شب, عکاسی کودکان, عکس های یکپارچه, غایت, لنز, محافظت, محسنات, مسابقه فوتبال, موتورسیکلت, میله, نور کم, نوردهی طولانی, وضوح, پرواز پرندگان, پوشش, کنترل از راه دور, گستره
نوشته شده در 100 در 100, اصطلاحات عکاسی, تجهیزات عکاسی