حال، شما برای دوربین تان اسمی قرار داده اید؟ آن را چه می نامید؟

مطالب مرتبط

• مطلب مرتبطی وجود ندارد

۱- شما نمی توانید جای هرکسی باشید. ( می دانید این جمله کجا کاربرد دارد؟ در فروم های عکاسی که شاهدیم می نویسند ” اگر من جای بودم فلان تنظیم را برای دوربین ام انتخاب می کردم”).

۲- دیافراگم، سرعت شاتر، ISO را ابتدا بیاموزید. دوربین تان را روی حالت دستی تنظیم کنید. و با فرمت RAW از عکاسی لذت ببرید.

۳- هیچگاه لنز نخرید.

۴- از اینکه عکس بدی گرفتید، هراس نداشته باشید.

۵- تمرین، تمرین، تمرین. هنر، یک برداشت شخصی است. و البته همراه با سرگرمی آزمودن. ( می دانید این جمله یعنی چه؟ یعنی از آزمودن تجارب دیگران واهمه نداشته باشید. و هنر شخصی خودتان را دنبال کنید).

۶- فکر نکنید شما به دوربین و تجهیزات گرانقیمت نیاز دارید. شما به رویا و الهام نیاز بیشتری دارید.

۷- دوربین تان را در حالات مختلف تنظیم کنید و با آرامش تمام از هنر زیبای عکاسی لذت ببرید. نور هم دوست شما و هم دشمن شماست. درست ایستادن را در همه زمان ها بیاموزید.

۸-  از فیلم های آموزشی که در رابطه با دیافراگم، سرعت شاتر و ISO است استفاده کنید. عکس های دیگر عکاسان را ببینید و از خودتان بپرسید چطور می توانید متفاوت عمل کنید؟

۹-یک لنز ۵۰ میلیمتری f/1.8 زندگی شما را متحول خواهد کرد.

۱۰- دوربین تان را هرجا و تقریبا هر زمان همراه داشته باشید.

۱۱- انگور تا شراب نشود، خوب به نظر می رسد. این به این معنی نیست که شما همیشه خوب عکس می گیرید، عکس شما همه چیز را خود خواهد گفت.

۱۲- هر روز با گرفتن یک عکس، خودتان را به مبارزه بطلبید. از دوربین تان خیلی چیزها می توانید بیاموزید.

۱۳- آنها غایت و آرزو نیستند، فقط ابزاری هستند در دستان تو تا بهترین ساختمان را با آنها بسازی. آنها فقط ابزارند. فکرت را تغییر بده.

۱۴- همه چیز را نمی توانی با فتوشاپ درست کنی. توجه و تمرین ات را روی پس زمینه عالی بگذار.

۱۵- همه عکس هایت را به مردم نشان نده. ۳۰۰ تا عکس بگیر و فقط یکی را نشان بده.

۱۶- اینکه تو عاشق عکاسی هستی از تو  یک آدم ” حرفه ای” نمی سازد.  کمی شور و حرارت+ کمی پشتکار از تو آن چیزی را می سازد که خواهان آنی.

۱۷- معلم عکاسی من همیشه می گفت: حرکت را ببین و به سمتش حرکت کن. وقتی حرکتی را ببینی مردم هم خواهند توانست اتفاق درون عکس ات را ببینند.

۱۸- نور را جستجو کن و از سایه متاسف مشو.

۱۹- چهار هفته از دوربین ات جدا شو و وقتی از خانه بیرون می آیی آن را با خودت نبر. با چشمانت عکس های شگفت انگیزی از اطراف ات خواهی دید که تا به حال به آن فکر هم نمی کردی.

۲۰- الهام از عکس های دیگر عکاسان کپی کارهای آنها نیست. عکس های شما، نمایانگر چیزی است که در مغزتان می گذرد.

۲۱- هر روز با دیافراگم، سرعت شاتر و ISO متفاوتی عکس بگیرید. نتایج کارتان را ببینید و از هر روز خود و نگاه دیگری که به اطراف تان داشته اید، نکته ها بیاموزید. آنگه باز هم هر روز عکس بگیرید و نتایج کارتان را ببینید و آن ها را چاپ کنید. از نقاشان گذشته نکته ها بیاموزید. آن زمان ها که دوربین نبود. تصور نکنید عکاسی فقط انداختن عکس است. عکاسی هنر بودن در لحظه است. و شدن در آینده.

مطالب مرتبط

• عکاسی از آسمان شب
• یک نکته کوچک عکاسی: عکاسی از برف در شب
• چگونگی عکاسی از آتش
• عکاسی از ستارگان
• 13 نکته برای پیشرفت در عکاسی پرتره محیطی

مطالب مرتبط

• مطلب مرتبطی وجود ندارد

برای آنکه سررشته کلام از دست ات نرود تکه کاغذی را می گذاری امانت میان کتاب، که آگاه باش! من تا این صفحه، تا این پاراگراف، تا این خط با تو همراه بودم.

بعدها همان تکه کاغذ می شود امین روزها و شب های زندگی ات. این می شود که عزیز می داریش و می نامی اش” چوب الف”.

فقط همین؟

داستان چوب الف زندگی ات چه می شود؟ چوب الف ای داری که بگذاریش میان رابطه ات و بگویی تا این بخش این انسان را، این وجود را خواندم؟ و مگر نه اینکه همه انسان ها کتابی هستند برای خواندن!

خودت چه؟ تا به حال شده سبکی چوب الف را بر پشت ات حس کنی؟ شده کسی تو را برای مدتی کنار بگذارد؟ شده نخوانندت؟ شده خاک بخوری در این کتابخانه عظیم انسانی؟

داستان چوب الف داستان غریبی است….

مطالب مرتبط

• مطلب مرتبطی وجود ندارد

اما فردا روز دیگری خواهد بود…….

مطالب مرتبط

• tilt- shift photography

حال سوالم این است که: هنرمندان نقاش در قرن هفدهم و هجدهم کاملا با موضوع نور، رنگ، ترکیب بندی و …. آشنا بوده اند. در عرصه فیلم و داستان به خوبی می توان از این آثار استفاده کرد آیا در عکاسی نیز می شود از این آثار الهام گرفت و همان تصاویر را با المان های امروزی بازتولید یا به عبارتی بازخلق نمود؟

نظر شما چیست؟

مطالب مرتبط

• عکاسی و گوگل پلاس
• آیا شما با شور و هیجان عکس می گیرید؟
• عکاسی از باران
• 6 خطای مشترک در عکاسی
• عکاسی فیلم

اما همه اینها باعث شد تا من از هدفم دور و دورتر شوم و به قول معروف حسرت عینکی شدن تا اکنون و این لحظه که در خدمت شما هستم بر دلم بماند. بگذریم! اینها را نگفتم که بگویید عجب آرزوهایی . اینها مقدمه ای بود برای ذکر این پست: عکاسی باعث شد که در ذهنم سوالی نقش ببندد که چه تفاوتی بین چشم ما و دوربین عکاسی است؟

دوربین و چشمان: شباهت ها

برای درک بهتر پاسخ به این سوال، اجازه دهید ابتدا به شباهت ها و تفاوت های عملکرد دوربین و چشمان انسان بپردازیم.

فوکوس تصویر: چشمان انسان و دوربین هر دو تصویر را بر سطح حساس به صورت وارونه می اندازند. اگر در دوربین تصویر بر روی سنسور یا فیلم قرار می گیرد در چشم ها این سطح حساس شبکیه است.

تنظیم نور: هم چشمان انسان و هم دوربین کمیت نور ورودی را تنظیم می کنند. در دوربین این وظیفه با کنترل روزنه صورت می گیرد و در چشمان انسان به وسیله عنبیه.

دوربین و چشمان: تفاوت ها

اندازه گیری نامحدود درونی در برابر نور: به سخن ساده، چشمان انسان یک ابزار درونی است. این به آن معنی است که چشمان با هماهنگی که با مغز ایجاد می کنند به درکی از تصویر دست می یابند: چشمان شما زمانی که مشغول فوکوس می گردد    پرتوهای نوری را به وسیله تکانه الکتریکی به مغز شما ارسال می کنند. از اینجا به بعد مغز شما شروع به فعالیت می کند: با تنظیم سازی دوباره و مکرر تعادل رنگ ها باعث می شود که نور را در موضوع درک کرده و تصویر را درک کنید. به دیگر سخن چشمان ما، سفید و قرمز و مشکی را که می بینند، می شناسند.

اما دوربین، یک ابزار تمام عیار و نامحدود اندازه گیری است. دوربین در حال اندازه گیری نور ورودی به سنسورهاست، چرا که سنسورها گنگ هستند و سیگنال های نوری به صورت حرارت و گرما دریافت می کنند و به شکل رنگ نمایش می دهند، به عنوان مثال

فوکوس عدسی: در دوربین ، لنزها برای فوکوس باز یا بسته می شوند. در چشمان شما جهت فوکوس تغییرات واقعی است. ماهیچه های چشم بنا بر شکل واقعی شیء عدسی چشم را تغییر می دهند.

حساسیت به نور: فیلم دوربین به شکلی یکنواخت به نور حساس است. شبکیه چشم اینگونه نیست. بنابراین، چشمان انسان در شرایط نوری تاریک خیلی بهتر از دوربین عمل می کند.

در بسیاری از وضعیت های نوری دوربین های دیجیتال به راحتی عمل نمی کنند: تصاویر یا به شدت مات می شوند یا دچار اغتشاش و نویز می شوند. به عنوان مثال در شرایط نوری فلوئورسان تصویری که زیر چشمی میکروسکوپ دیده می شود نزدیک به چیزی است که شما با چشمان تان می بینید. در صورتی که می دانیم نور ورودی به دوربین و چشمان هر دو حداقل است.

چشمان شما همانند یک دوربین

اجازه دهید به طور خلاصه اجزای چشمان شما را معرفی کنم:

۱- قرنیه شما مانند لنزهای دوربین رفتار می کند. قرنیه پشت عنبیه واقع شده است. عنبیه ای که وظیفه اش فوکوس کردن است. قرنیه پرتوهای نوری را دریافت کرده و به مردمک برمی گرداند.

۲- عنبیه و مردمک همانند روزنه یا دیافراگم دوربین هستند. ماهیچه های عنبیه قادرند با همپوشانی فوق العاده ای که دارند عدسی چشم را حمایت کنند، آنها میزان نور ورودی را به چشمان کنترل کرده و در پهنه وسیعی از شرایط نوری مختلف از بی نهایت تاریک تا بی نهایت روشن فعال هستند.

۳- در نهایت، شبکیه چشم به عنوان یک لایه حساس در پشت چشمان ما قرار دارد.  عملکرد شبکیه بسیار شبیه سنسورهای دوربین های دیجیتال است. شبکیه با دارا بودن حجم عظیمی از پایانه های عصبی نوری می تواند پل ارتباطی چشم با مغز انسان باشد. شبکیه یک ارسال کننده و یک دریافت کننده قوی تکانه های نوری محسوب می شود. نقش شبکیه در فرایند دیدن بسیار مهم است.

چرا و به چه علت ISO مهم است؟

ISO به میزان حساسیت سنسورهای دوربین به نور اطلاق می شود که با اعداد ۱۰۰، ۲۰۰، ۴۰۰، ۸۰۰ و ……. نمایش داده می شود. اگر بخواهم بیشتر توضیح دهم باید بگویم که در شرایط حداقل حساسیت یا ISO پایین تصویر یا عکسی که دریافت می کنند خوبتر از زمانی است که این مقدار بالا باشد. با افزایش ISO شما باید منتظر عکسی با اغتشاش زیاد باشید. در واقع ISO نشانگر حساسیت فیلم به نور است. بنابراین، اگر شما تصویری با تنظیم ISO بر روی ۴۰۰ بگیرید نیاز به ۱/۴ نوری خواهید داشت نسبت به زمانی که ISO را بر روی ۱۰۰ تنظیم کرده اید.

وضعیت ISO در چشمان انسان

در شرایط واقعی چشمان انسان همانند فیلم عکاسی یا سنسور نیست. چشمان ما نیازی به تنظیم سطوح ISO ندارند. چشمان ما به طور طبیعی تحت هر شرایط نوری قابلیت تنظیم و تناسب را دارا هستند. بعد از ۱۵ ثانیه که در شرایط نوری حداقل قرار گرفتید بدن سطح رداپسین موجود در شبکیه را افزایش می دهد. بعد از نیم ساعت چشمان ما فوق العاده حساس می شوند. در واقع چشمان ما بیش از ۶۰۰ بار بیشتر در طول روز یا شب حساس می گردند.

قابلیتی که در چشمان وجود دارد در دوربین های فوق اتوماتیک سریع نیز دیده نمی شود. ما بدون آنکه دائم در حال تنظیم چشمان خود باشیم قادر هستیم به راحتی ببینیم در صورتی که این مهم در دوربین نیاز به تنظیمات فراوان و لحظه به لحظه است.

در شرایط نوری خاص نکته شگفت انگیز دیگری در چشمان ما رخ می دهد:  چشمان انسان در نور ستارگان و یا نور خورشید بسیار شفاف اشیا را نظاره می کند. این مسئله به این خاطر است که چشمان انسان ۱ میلیارد بار بیشتر از نور ماه، حساس می گردند.

سرعت شاتر: زمان فعالیت

یکی از مباحثی که مقایسه دوربین را با چشم انسان جالب می کند سرعت شاتر است. ما در دوربین به راحتی می توانیم اندازه دیافراگم و ISO را تنظیم کنیم، اما اگر قرار باشد همانند چشمان خود سرعت شاتر را تنظیم کنیم برای گرفتن تصاویر بایستی شاتر به مدت ۶ ماه مداوم روشن باشد.

اینجاست که شما قدرت پروردگار را در خلقت چشمان خود در می یابید، زمانی که با چشمان خود حرکتی را نظاره گر هستید، مثلا صحنه بازی فوتبال. شما با چشمان خود هیچ صحنه ای را ندیده رد نمی کنید. در ضمن لذت بردن از بازی فوتبال توجه کنید که عمق میدان نیز دائم در حال تغییر است اما چشمان شما با هر تغییری تطابق می یابند و شما با وضوح کامل از دیدن بازی لذت کافی و وافی می برید.

یکی دیگر از مسائل شگفت انگیزی که شما در مقام مقایسه با دوربین، در چشمان خود شاهد آن هستید، تاریکی است. ما می توانیم نیم ساعت در جنگلی با نوری بی نهایت کم، به نقطه ای تاریک تاریک خیره شویم در صورتی که دوربین بایستی دارای قابلیت اکسپوز چندگانه یا multiple exposure باشد تا به این قابلیت برسد. مغز ما قادر است تصاویر را با شرایط نوری متفاوت با هم ترکیب کند و تصویری واحد اما با بی نهایت معنی به ما عرضه کند در صورتی که با دوربین عکاسی تنها قادرید یک عکس HDR که اکسپوزچندگانه است داشته باشید.

برگردیم به صحبت خودمان، ISO درچشمان ما چه طور تنظیم می شود؟

چشمان انسان در شرایط نوری زیاد فوق العاده عالی عمل می کند به نحوی که ما می توانیم تصویری بدون نویز یا اغتشاش داشته باشیم. فیلتری که باعث به وجود آمدن چنین مسئله ای می شود دو نقطه کوری است که در مغز ما وجود دارد.  حال بیایید دقیق تر به این مسئله فکر کنیم. اگر یکی از چشمان خود را ببندید و به اطراف نگاه کنید متوجه خواهید شد که نقاط کوری در مغز انسان برای تطابق جدید چه تمهیدی به کار می برند. کمترین میزان ISO در چشمان ۲۵ است. چشمان در تاریکی بیش از ۶۰۰ بار حساس می شوند. بیشترین میزان ISO در چشمان ۱۵۰۰۰ و بیشتر است.

تنها دوربینی که با بالاترین میزان ISO ساخته شده نیکون D3S است که میزان ISO در آن ۱۰۲۰۰۰در نظر گرفته شده است. حال باید دید تکنولوژی ساخت دوربین تا کجا می تواند پیشرفت کند تا بتواند به اندازه ذره ای با تکنولوژی موجود در چشم انسان همانندی نماید.

تنها نکته ای که می ماند آن است که سر تعظیم به درگاه خداوند عظیم الشوکت فرود آورم و شکر گویم خداوندی را که جهانی را در کره ای کوچک تر از یک توپ تنیس جای داده است.

مطالب مرتبط

• 10 نکته برای مدیریت Instagram
• 10 نکته در رابطه با عکاسی استودیویی پرتره
• عکاسی از ستارگان
• 21 نکته از خوانندگان در رابطه با سوال” دوست دارید درباره عکاسی چه نکته ای را به دیگران یادآور شوید؟”
• عکاسی از آسمان شب

]]>