بایگانی برای دسته "نور در عکاسی"
خیلی از کسانی که در استودیوهای عکاسی کار می کنن عکاسی استودیویی را نزدیک به عکاسی در موقعیت می دونن. اما از جوانبی که در زیر هم به آن اشاره میشه عکاسی استودیویی خیلی راحت تر از عکاسی در موقعیت هست. شاید یکی از دلایلش مدیریت راحت تر نور باشه. شما در استودیو منابع مختلف نور را در اختیار دارین در صورتی که در موقعیت فقط نور خورشید تنها منبع نوری شماست. تازه شما در استودیو تنها هستین. و این کمک زیادی بهتون می کنه تا بخواهید در جمع مردمی باشین که هر کدومشون خدای ایده پردازی هستن
اجازه بدین بریم سر همون ده نکته خودمون:
۱- فکر کنید عکس شما یک سالن بولینگ است:
این یعنی چی؟ دقت کردین ( من که خودم نرفتم اما بالاخره دیدم) تو سالن بولینگ، مهره ها چیده می شن. شما روبروشون می ایستین و توپ بولینگ را مستقیم به سمت مهره ها پرتاب می کنید و بر اثر افتادن مهره ها امتیاز می گیرین. خوب. همین جریان تو عکاسی هم هست. کاری نکنین که مدلتون روبروی شما مستقیم بشینه و شما روبروش قرار بگیرین و چیلیک، تمام. یه کم به مدلتون آزادی بدین تا زاویه ای به چپ یا به راست داشته باشه و یه حالت خودمونی تر نسبت به دوربین بگیره، بعد چیلیک.
۲- به ساعت نگاه کنید.
نه برای نگه داشتن زمان، نه. نه برای اینکه به مدل تون گوشزد کنین که چقدر زمان را از دست دادین. که آرامش دادن به مدل بهترین عکس را در کارنامه هنری شما ثبت می کنه. فقط برای اینکه از مدل خودتون سوال کنین که دوست داره حالت قرار گرفتن اش در جهت حرکت عقربه های ساعت باشه یا خلاف حرکت عقربه های ساعت.
۳- کی راست باشه؟
جهت حرکت عقربه های ساعت بودن یا نبودن چه کمکی می تونه به شما بکنه؟ کمی متمایل شدن به راست یا چپ مدل چقدر تاثیر گذار هست مگه که بخواهیم در این رابطه چیزی بنویسیم یا بخونیم؟ جواب شما خیلی هست. خیلی مهمه. چطور؟ الان می گم. شما باید بدونین که کی راست باشه؟ مغز انسان اینطور ساختاربندی شده که تفکرات مربوط به هوش را در ناحیه راست انجام میده و مسائل احساسی را به سمت چپ واگذار می کنه. پس کسی که سمت راست یا متمایل به سمت راست می ایسته و از شما می خواد که ازش در این حالت عکس بگیرید، در اصل می خواد با زبون بی زبونی بگه که می خواد منطقی و باهوش و ذکاوت جلوه کنه!
۴- آماده شلیک
ابر و باد و مه و خورشید و فلک آماده شدند تا شما بتونین عکس پرتره استودیویی خودتون را بگیرید. عکس را گرفتین اما نه. اون چیزی نبود که دلتون می خواست. چرا؟ چرا چنین شد؟ یادتون باشه که برای هر “چرایی ” یه “برای اینکه” هست. برای اینکه شما لنزتون را درست انتخاب نکردین. لنزی که بتونه یه عکس شفاف و زیبا و دلربا از مدلتون به شما بده. استاندارد لنزهای پرتره محدوده ۲۰۰ mm و ۸۰۰ mm هستن. البته باید حساب دوربین خودتون را هم بکنین که با چنین لنزهایی جواب می دن یا نه؟ به عنوان مثال لنزهای کانن ۸۵mm f/1.2 و ۱۳۵mm f/2 به لنزهای ۵۰mm f/1.2 و f/1.4 ترجیح داده میشن. و در رابطه با لنزهای نیکون میشه به لنز ۸۵mm f/1.4 اشاره کرد.
۵- در منتها درجه سمت راست بایستید.
قد شما باید فاصله بین شما و مدل تون را پوشش بده. بیشتر عکاسان پرتره ترجیح می دن که سطح دوربین همسطح با چشمان مدل باشه، اما شما نیاز دارین که در این راه یه خسارتی هم بدین. حتما می پرسین خسارت برای چی؟ وقتی شما سطح دوربین تون را هم تراز با سطح چشمان مدل خودتون می گیرین واکنش دفاعی مدل را که حدس نزدید. او به صورتی غیر عادی سرش را پایین تر و متمایل به چانه اش می گیره هر چقدر هم که شما سر مدل را جابجا کنین فایده ای نداره. چون حرکت سر در کسری از ثانیه رخ میده. پس خسارت اصلی را شما خواهید داشت. اما اگر سر مدل را در منتها الیه سمت راست کادربندی کنین هم دوربین با سطح چشمان مدل تراز خواهد بود و هم سر مدل به سمت چانه گرایش نخواهد داشت.
۶- ۱/۱۲۵ یک کلام!
تنظیمات دوربین های استودیو خیلی ساده است. جوری که انگار از قبل برنامه ریزی کردن و فقط کافیه مدل سر جاش بشینه و عکاسان محترم عکس شان را بگیرن. ( به خدا! مثل قدیم ها که می رفتیم برای مدرسه عکس می گرفتیم. طرف اصلا یه ذره نوآوری تو عکاسی اش نداشت. چقدر دلم می خواست خودم برم پشت دوربین و خودم را از اون پشت ببینم تا عکسم بهتر باشه. نشد که نشد). دوربین را در حالت تنظیمات دستی قرار دهید. ISO را روی ۱۰۰ تنظیم کنین و سرعت شاتر را روی ۱/۱۲۵٫ اما اگر منبع نوری ثانویه داشتید فرقی بین ۱/۱۰۰ و ۱/۱۲۵ و ۱/۱۶۰ و یا ۱/۲۰۰ ثانیه نیست. پس بهتره رو همون ۱/۱۲۵ سرعت شاتر را تنظیم کنین.
۷- از نورسنج استفاده کنید.
نورسنج دوربین ها خیلی عالیه اما در شرایط نوری چندگانه، کمک موثری نمی تونه به شما بکنه. برای همین اولین عکسی که بر پایه نورسنج دوربین می گیرین دارای موهایی روشن و پس زمینه ای با نور ملایم خواهد بود. اینکه شما بتونین از هیستوگرام عکس شرایط نوری را بخوانید مطمئنا به صحت نورسنجی که به صورت اکسترنال استفاده می کنین نخواهد بود. پس سعی کنید حتما یک نورسنج داشته باشید.

۸- فوکوس را روی چشم ها قرار بدهید.
چشمها داستان گویای مدل شما هستن. پس سعی کنید فوکوس را روی چشم ها قرار دهید تا عمق میدانی به وسعت یک جهان داشته باشید( اینجاست که قدرت خدا را می توانید به وضوح دریابید که جهانی را در چشمان هر انسانی می توان کوچک کرد).

۹- تراز سفیدی را روی “سفارشی” قرار دهید.
خوب. ما تراز سفیدی را در حالات متفاوتی می تونیم تنظیم کنیم اما در استودیویی که مجهز به انواع فلاش، چترهای نوری، سافت باکس ها و رقص نورهای خاص پس زمینه هست چطور باید تراز سفیدی را تنظیم کرد؟ راهش قرار دادن تراز سفیدی روی ” سفارشی” یا Custom هست.

۱۰- سعی کنید تنها یک منبع نوری داشته باشید.
اگر شما یه منبع نوری داشته باشید اون موقع حس هنری تون بروز و ظهور می کنه. چنان در زوایای تابش نور به مدل دقت می کنین که بهترین سایه ها را در عکس تان متبلور سازید. اما اگر دور خودتون را با انواع و اقسام تجهیزات نوری پر کنین یه عکس بالماسکه ای بیشتر نخواهید داشت.
عکاسان استودیویی در رابطه با عکاسی پرتره خیلی نکته ها دارند که شنیدنش یا خوندنش خالی از لطف نیست. از این دوستان معذرت می خوام که پا تو کفششان کردم. اما اگر دوست داشتین می تونین مثل جناب ” امیر یاری” که در کامنت دو پست قبلی تجربه خودشون را در اختیار خوانندگان وبلاگ قرار دادند اینجا را به قدوم خودتون مزین کنین.
برچسبها:1/125, آزادی, ابر, استودیو, امتیاز, باد, بولینگ, بی زبانی, تراز سفیدی, تفکرات, توپ, جهت حرکت عقربه های ساعت, خلاف جهت حرکت عقربه های ساعت, خورشید, راست, رقص نور, زاویه, زبان, زمان, ساعت, سالن, سر, سفارشی, شلیک, عقربه, عکاسی, عکاسی استودیویی, فلاش, فلک, فوکوس, لنز, مدل, مسائل احساسی, مغز, منبع نوری, منتها, منطقی, مه, مهره, موقعیت, نورسنج, نیکون, هیستوگرام, پرایش, پرتره, چانه, چتر, چشم ها, چیلیک, کانن
نوشته شده در 100 در 100, اصطلاحات عکاسی, اصول پایه عکاسی, تجهیزات عکاسی, دنیای لنزها, معرفی, نور در عکاسی, نور در عکاسی و نورسنجی, چگونه
این روزها موبایل به ابزار بسیار کارآمدی تبدیل شده، و همین مسئله کارکردن با این وسیله را برای اغلب مردم آسون کرده. امروز می خوام به اپلیکیشن هایی که به وسیله شرکت Apple برای گوشی های iphone نوشته شده و برای عکاسان طبیعت مفید هست بپردازم.
این اپلیکیشن در آیفون قرار گرفته تا عکاسان بتوانند عکس های منظره بگیرن. غروب و طلوع خورشید، عکاسی از ماه و دیگر مناظر طبیعی که نیاز به صبر و حوصله و دقت و همچنین نورپردازی طولانی داره با این اپلیکیشن ساده میشه. شما با زمانی که به وسیله این اپلیکیشین به گوشی تان می دهید قادر خواهید بود که با استفاده از ماهواره های گوگل مپ به زمان دقیق بهترین عکاسی از خورشید دست یابید و عکس زیبایی بدون هر نوع ایراد عکاسی داشته باشید.
۲- Magic Hour
این اپلیکیشن هم مثل مورد اول می مونه . شما اطلاعات دقیقی از ساعات طلوع و غروب خورشید و ماه به دست خواهید آورد و بهتر می تونین عکاسی از مناظر طبیعی را انجام بدین. حالا فرق “ساعت جادویی” با مورد اول در چیه؟ الان می گم. ” ساعت جادویی” به شما کمک می کنه تا زمانتون را مدیریت کنین. چون اطلاعات کاملی از ساعت تابش، زاویه تابش و دیگر اطلاعات در اختیارتون قرار می ده. این مهم نیست که شما بین دو عکسی که که می گیرین اطلاعات خودتون را کامل کنین! راحت بگم هر دو اپلیکیشنی که معرفی کردم یکی از یکی بهتره.
دوستان نقشه بردار و نقشه کش و به قول من نقاش! می دونن که این اپلیکیشن چه کاری انجام میده. این اپلیکیشن دقیقا زاویه شما و منظره ای را که می خواهید ازش عکس بگیرین نسبت به افق می سنجه و شما را به طور کامل راهنمایی می کنه تا عکسی صاف و بدون هیچ المان اضافی داشته باشین. همچنین این عکس برای تنظیم زمان دقیق عکاسی از خورشید و ماه هم می تونه کمک حالتون باشه.
۴- The Weather
این اپلیکیشن راست کار عکاسان طبیعت هست. چطور؟ برای اینکه با ارتباطی که با ماهواره های گوگل مپ ایجاد می کنه می تونه کاملا در مورد دمای هوا، میزان باد، جهت وزش باد، میزان نور، درجه تابش خورشید ، رطوبت و خیلی موارد دیگه به شما کمک کنه. میشه گفت این اپلیکیشن یه جور کارت خاکستریه تا شما درجه حرارت نور را به خوبی تشخیص بدین و کمتر دچار نوردهی بالا و سوختگی تصویر بشوید.
این اپلیکیشن همونطور که از نامش هم پیداست یه جور پیشنهاد دهنده است برای شما تا عکس خوب و مقبولی بگیرین. یعنی چی؟ یعنی اینکه به شما این امکان را می ده تا فاصله کانونی و عمق میدان و زاویه فوکوس و حساسیت سنسور را به خوبی تخمین بزنین و عکس تان را با دغدغه کمتری بگیرین.
حالا توصیه که به شما دارم اینه که اگر اپلیکیشن مفیدی در این رابطه پیدا کردین منو هم در جریان بذارین. اینجوری دوستان عکاس خودتون را هم یاری کردین.
دوستی به نام قاسم از خوزستان ذیل یکی از پست های پیشین کامنتی گذاشتن که عینا اینجا ذکر می کنم:
احتراما” با سلام در حقیقت من یک دوربین عکاسی نیکون D5000 گرفته ام و یک عدد فلاش چتر ۲۰۰ ژول برای کارهای خاص خودم گرفته ام و به بیشتر عکاسان سر زدم که خواستم دوربین را با این فلاش سازگار کنم ولی هرکدام به شکلی می گوید یک می گوید به حالت m , ویکی دیگر a , p , و دیگری s پیشنهاد کردند حالا خواهشمند است که شما حرفه ای هستید دوربین را با کدام حالت بگذار م و فوکس و دیافراگم و خود فلاش چتر را با چه تنظیمی کنم و یک عکس اتیلیه خوب بگیرم از شما متشکرم از استان خوزستان امید است که جواب را برایمان ایمل کنی.
و حالا :
اگر لطف کنید و دیگر مشخصات فلاش چتری را که خریدید برایم بفرستید خواهم توانست به شما راهنمایی مختصری بدم تا بهترین تنظیمات را با دوربین تان داشته باشید.اگر دیگر دوستانی که به این وبلاگ سر می زنند جواب در خور و مناسبی برای ایشان دارند ممنون می شوم بگذارند از سیب تجربه شان ما هم گاز بزنیم.
برچسبها:apple, iphone, اپلیکیشن, تجربه, تخمین, خوزستان, درجه, دقیق, دمای, رطوبت, زاویه, سنسور, سیب, طبیعت, طلوع خورشید, عمق میدان, عکاسی, غروب خورشید, فاصله کانونی, ماه, ماهواره, میزان, نقاش, نقشه برداری, نقشه کشی, نور, نوردهی, نیکون, کارت, کارت خاکستری, گوگل مپ
نوشته شده در 100 در 100, اصطلاحات عکاسی, اینترنت- شخصی, تکنیک های عکاسی, معرفی, نور در عکاسی, چگونه
ببخشین که عنوان این پست اینقدر طولانیه. منو که یاد کنکور سراسری می اندازه. همیشه فکر می کردم که کسی هست که تمام خونه های جلوی نام خانوادگی را پر کنه؟
Backlighting یا نور از پشت در عکاسی درست مثل صدا می مونه. اینکه نور از پشت به سوژه تابیده بشه. این کار را هم میشه به چند روش انجام داد: اینکه نور از بالای سر به سوژه بتابه یا اینکه نور از پشت شیشه یا عینک یا هر شی شفاف به اجسام جلویی تابیده بشه و ….. ( به تعداد همه افراد بشر راه هست برای رسیدن به Backlighting
)
البته این را هم بگم که نور از پشت کاملا با سیلوئت فرق داره. نور از پشت در زمانی به کار میره که شرایط نوری بی نهایت ضعیف باشه …..
پرتره
یکی از راه هایی که در عکاسی پرتره جواب میده استفاده ازتکنیک نور از پشت هست. در این حالت سوژه و پس زمینه کاملا از هم جدا خواهند بود انگار یه مرز مجازی بینشون پیش اومده باشه. در این حالت بهتر هست که نور از پشت موهای سوژه تابیده بشه تا مرز کمی مشخص باشه. حالا به عکس زیر توجه کنین.
درسته که عکاس از روش نور از پشت استفاده کرده اما می تونست این کار را با تلفیق نور فلاش به اوج برسونه. یعنی اونقدر هم در مضیقه نور نباشه. تو عکس زیر این موضوع کاملا ملموسه. نور از پشت موهای نی نی تابیده و با یک نور نرم فلاش از جلو تلطیف شده و عکس را شفاف و در هاله ای از لطافت فرو برده. ( چقدر این نی نی خوردنیه!!!!)
شفاف
Backlighting یا نور از پشت این قابلیت را داره که از سوژه در طبیعت یک تصویر شفاف ارائه بده. در نتیجه شما دیگه در این حالت نباید نگران اکسپوز عکس تان باشین. حالا اگر از فلاش برای پر کردن نور محیط و جبران کمبودش استفاده کنین سوژه راهی برای بروز و ظهور نداره. فکر می کنم با توضیح کوتاهی که دادم متوجه شدین که عیب عکس پایین در چیست.
سیلوئت
یکی از مسائلی که در سیلوئت وجود داره و باعث میشه که عکاسان به رغبت از این شیوه استفاده نکنن اینه که در سیلوئت سوژه کاملا در بخش تاریک تصویر وجود داره. نمی خوام اغراق کنم اما دقیقا منو یاد مبارزه همیشگی خیر و شر. آدم بدها و آدم خوب ها می اندازه. اما برای رفع این مشکل میشه به فکر آدم خاکستری های قصه هم افتاد. یعنی جوری از نور استفاده کرد که سیلوئت به سمت خاکستری پیش بره. یعنی همان استفاده از روش نور از پشت. در عکس پایین درسته که کشتی سیلوئت هست اما در تقابل با نور غروب، و استفاده از رنگ های گرم این ساعت ترکیب خوبی به وجود آورده. نه؟

حالا ممکنه سوالی به ذهنتون برسه و اون این که چطور در روش نور از پشت فوکوس کنیم؟ این را باید بهتون بگم که شما باید تشخیص بدین که به نور پر کننده فلاش نیاز دارین یا نه. وقتی نور فلاش را به سوژه تاباندید و عمق و ترکیب بندی و اکسپوز و فوکوس عکس دستتان اومد فلاش را غیرفعال کنین و عکس را در حالت نور از پشت بگیرین. شما برای تمرین می تونین از این شیوه در عکاسی خارج از منزل یا در عکاسی از مجالس عروسی استفاده کنین. فقط در این حالت حتما حواستون به زاویه تابش نور یا اگر در محیط خارج از منزل هستید زاویه تابش خورشید باشه. در این صورت سایه ها قوی ت میشن و شما برای جبرانش اگر صلاح دیدین از فلاش استفاده می کنین.
فقط امیدوارم از اشتباهاتی که دیگر دوستان عکاس در این زمینه داشتن شما نداشته باشین. برای هزارمین بار رفع این اشتباهات فقط با یک چیز امکان داره: تمرین، تمرین، تمرین.
برچسبها:backlighting, اکسپوز, تابش, تلطیف, تمرین, تکنیک, خاکستری, خورشید, خیر و شر, رنگ های گرم, زاویه, سیاه, سیلوئت, شفاف, ضعیف, عکاسی, فلاش, فلاش پر کننده, فوکوس, مجازی, نور, نور از پشت, پرتره
نوشته شده در 100 در 100, اصطلاحات عکاسی, تکنیک های عکاسی, خطاها در عکاسی, نور در عکاسی, نور در عکاسی و نورسنجی, چگونه

فصل بهار و به خصوص اردیبهشت ماه رویای هر عکاسی است که زیباترین لحظات را از طبیعت در کارنامه هنری اش خلق کند. یکی از آثار زیبا و بدیع در این زمینه آبشارها هستند. در این پست قصد دارم ۷ راه را برای عکاسی از آبشارها با شما به اشتراک بگذارم.
- استفاده از سرعت کم شاتر
اگر از سرعت پایین شاتر استفاده کنین پهنه آبی شما همانند ابریشم نرم و زیبا خواهد بود. سعی کنید سرعت کم شاتر را با کمترین ISO و عدد دیافراگم بالا تلفیق کنین تا به حرکت آب شکوهی جاودانه ببخشین. البته مد نظر داشته باشین که عدد دیافراگم را بیشتر از عدد لنز خود تعیین نکنید.
- استفاده از فیلترهای پولاریزه
فیلترهای پولاریزه به دو علت خیلی مهم به شما کمک فراوانی خواهند کرد: حذف انعکاس نور از قطرات آب و سنگ های صیقلی و دوم اینکه در سرعت پایین شاتر کمک مضاعف هستند.
- استفاده از سه پایه
اگر شما سرعت شاتر را کم کنید باید باید باید از سه پایه استفاده کنید وگرنه حرکتی هرچند کوچک هم به ضرر شما خواهد بود.
- دو اکسپوژر داشته باشید: یکی از آب و دیگری از هر چیز دیگر در اطراف
یکی از مشکلاتی که عکاسی از آبشار را به عنوان یک دغدغه مطرح می کنه اکسپوز بالا از آب هست. مشکل وقتی بیشتر میشه که مناظر اطراف آب در معرض اکسپوز پایین خواهند بود. برای رفع این معضل شما یک بار اکسپوز را روی آب و بار دیگر روی اطراف قرار بدین و در فتوشاپ از طریق لایه ها دو عکس را با هم تلفیق کنین.
- عکاس باید زمان دقیق پرآبی را بداند
خودتون بهتر می دونین که باید اطلاع دقیقی از دبی آب داشته باشین وگرنه کسی از آبشار کم رمق انتظار معجزه نداره. بهترین زمان برای عکاسی از آبشارها درست اوایل بهار است و پایان آب شدن برف ها.
- چشمتان به باد باشد
چون شما از سرعت پایین شاتر استفاده می کنین بایستی حواستان به باد و جهت حرکت آن باشه. قرار نیست که جلوی وزش باد را بگیرین اما لازم هست که به حرکت برگ درختان توجه کنین و از نوع حرکتشون متوجه بشین که باد تند هست یا کند. در این صورت طبق روش چهار که براتون ذکر کردم دیگه مشکلی در سرعت پاینن شاتر نخواهید داشت.
- عکاسی از آبشار در هنگام غروب، طلوع یا هرزمان دیگر
یکی از نکات مهم در عکاسی از آبشارها تنظیم تراز سفیدی یا white balance هست. پس برای اینکار در هر لحظه از زمان با تنظیم دقیق تراز سفیدی از عکاسی لذت ببرید. فقط دقت داشته باشین که تراز سفیدی را در سایه ترین بخش جنگل تنظیم کنین حدودا میانه ترین حالت را در نظر بگیرین تا دچار اکسپوز نشین!
برچسبها:ISO, آب, آبشار, اردیبهشت, انعکاس, اکسپوز, اکسپوژر, باد, بهار, تراز سفیدی, سرعت شاتر, سه پایه, طلوع, عدد دیافراگم, عکاسی, غروب, فیلتر, نور, پولاریزه
نوشته شده در 100 در 100, تکنیک های عکاسی, نور در عکاسی, چگونه
وقتی می خواهی این عنوان را ترجمه کنی همه چیز جلوی چشمت می آد: عکاسی دود، عکاسی بخار. شما چی دوست دارین؟



و اما تنظیمات این سبک عکاسی.
- یک حافظه فلش قوی
- یک دوربین DSLR با قابلیت ماکرو خوب.
- یک منبع که بتونه دود و بخار خوبی براتون ایجاد کنه. پیشنهاد من چوب های معطر عود هست. خودتون فکر کنین در بین وسایلتون کدوم بهترین منبع به حساب می آد. سریع داغ میشه و بخاربهتری ایجاد می کنه.
- سه پایه برای دستیابی به بهترین فوکوس. چون در حالتی هستین که ترکیب بندی و تنظیم فوکوس بی نهایت سخت میشه و سه پایه می تونه بهتون کمک کنه.
- یک میز مجهز به نور که بخار از پشت اون مورد فوکوس قرار می گیره.
- یک لباس مشکی به عنوان سپر. به اضافه دو کارت مشکی هم که به صورت متقاطع قرار گرفتن هم برای اینکار استفاده کنین.

عکاسی دود یا بخار: پروسه عکاسی
کار را با پوشاندن دیوار با لباس مشکی شروع کنین. جایی را انتخاب کنین که از هیچ قسمتی نور دریافت نکنه. به نظرم پایین سطوح مثل دیوار باشه بهتره.
حالا محل قرار گرفتن میز مجهز به نور را انتخاب کنین، طوری که بالای چوب های عود باشه. بهترین وضعیت موقعیت ساعت ۳ و ۹ هست. زوایای دیگه را هم امتحان کنین. بی ضرره.
حالا باید جایی را انتخاب کنین برای رقص نور که اول: مخالف جهت نیمی از سطح قرار گرفتن چوب های عود باشه و ثانیا وقتی از فلاش استفاده می کنین بتونین این رقص نور را کم یا زیاد کنین.
حالا شما باید محل قرار گرفتن دو کارت مشکی را انتخاب کنین که نزدیک محل رقص نور باشه و سپری باشه بر این موضوع که نور در محیط پخش نشه.
حالا نور را که می تونین رنگی انتخاب کنین به چوب های عود بتابانید و عکس بگیرید. اگر براتون مقدوره تمام این کارها را که در بالا گفتم در محفظه ای انجام بدین و از طریق یک روزنه که برای دوربین کنار گذاشتین عکاسی را شروع کنید.
دوربین را روی حالت دستی قرار بدین و با تنظیمات f/8 و سرعت شاتر ۱/۲۰۰ عکاسی کنید.
فرمت عکسها بایستی RAW باشه.
تمام تلاشتون این باشه که شکل های متنوعی از دود را در عکسهایتان داشته باشین.
در آخر نوبت می رسه به مراحل post-processing.
عکاسی دود یا بخار: Post- processing
تصویر را در محیط ادوب RAW باز کنین. کنتراست و میزان نور را به دلخواه کمی افزایش دهید.
تصویر را در محیط فتوشاپ باز کنین و یک لایه از آن ایجاد کنین. براش های نقاشی را انتخاب کنین. رنگ پیش زمینه را مشکی انتخاب کنین و در جاهایی که دوست دارین بکشید.
حالا بایستی تونالیته و شفافیت دود رنگی را هم تغییر بدین.
دود آماده است.
می تونین تصویری را که می خواهید دود از آن بلند میشه را با این دود تلفیق کنین. در لایه جدید عکس شیء را فراخوانی کنین و دو لایه را با فرمان INVERSE در هم ادغام کنین.
خوب، امیدوارم از این پست هم خوشتون بیاد و خودتون تجربه اش کنین.



برچسبها:DSLR, F/STOP, Post processing, RAW, الگو, ترکیب بندی, حافظه, دوربین, رقص نور, سرعت شاتر, سه پایه, عکاسی, عکاسی دود یا بخار, غول, غول چراغ جادو, فتوشاپ, فوکوس, لباس مشکی, معطر, موقعیت ساعت 3 و 9, چوب های عود, کارت مشکی
نوشته شده در 100 در 100, اصطلاحات عکاسی, تکنیک های عکاسی, فتوشاپ و عکاسی, نور در عکاسی, چگونه









