بارون نگار

همیشه دیدن عکس های عروسی انگار دلپذیرتر از خود عروسیه. همه سعی می کنن عکسهای عروسی شون متفاوت باشه. تو عکسهای عروسی تنها هنر و خلاقیت عکاس به چشم میاد وگرنه موضوع تمام عکس ها یکیه. بهتر است امروز روی این مسئله کار کنیم و ببینیم اگر قرار باشه عکاسی از مراسم عروسی دوستی را بهمون بدن چه کار باید بکنیم تا عکس های متفاوتی داشته باشیم:

برای خانم ها یا بهتر بگیم عروس خانوم ها روز عروسی به یادماندنی ترین روز زندگی است و زیبا بودن در اون روز غایت آرزوی هر عروس خانمی.

۱- دستکاری نکنید.

عروس خانم از صبح روز عروسی درگیر ارایشگاه است و نگران لباس عروسی و دسته گل و آرایش موها و خیلی چیزهای دیگه. پس شما به عنوان یک عکاس به نگرانی هایش اضافه نکنید. به لباس و موهایش دست نزنید. دسته گل عروس را جابجا نکنید. بگذارید عروس خانوم در آرامش کامل آماده بشه و بعد به سراغش بروید.

۲- پوشش دهید.

به اطراف اتاق ، هتل و مکان عروسی دقت کنین. هیچ وقت فضاهای خالی را فراموش نکنین. تمام فضاهای موجود در عکس را بپوشانید. اشیا می توانند زبان حال شما باشن. می تونید از سبدهای گلی که مهمانان با خودشون میارن استفاده کنین. حتی می تونین از وسایل و اشیائی استفاده کنین که برای عروس و داماد یادآور خاطرات خوش نامزدی هستن. از کتاب ها و حلقه نامزدی گرفته تا هدایایی که آن دو به هم بخشیده اند.

۳- تنهایی را هم تجربه کنید.

بعضی اوقات لازم هست که شما از عروس خانم یا آقا داماد تکی عکس بگیرید. فوکوس دوربین را روی حلقه ازدواج، دسته گل عروس، پیراهن و تمام قد آن دو تنظیم کنین. قبل از اینکه اطرافیان عروس خانم و آقا داماد به سمت آنها بیایند از وقفه پیش آمده کمال استفاده را ببرین.

۴- گستاخ باشید.

شما باید خجالت را کنار بگذارین. گاهی لازم هست برای استفاده از فضا کارهایی انجام بدین. ممکن است لازم باشه روی میز بروید و یا روی زمین بخوابید تا بتونین از تمام قد عروس خانم و آقا داماد عکس بگیرید. درسته که در چنین جاهایی داشتن یک لنز زوم بهتون کمک شایانی می کنه اما بهتره شما خودتون برای تجربه بعضی موقعیت های خاص آماده کنین.

۵- لباس ها موقعیت خارق العاده ای برای شما هستند.

شما اگر یک عکاس زن باشید مطمئنا براتون مقوله لباس و پوشیدن لباس مناسب و یک عروسی یکی از دغدغه های مهم عروسی است. اما باید به خاطر داشته باشین که شما به عنوان یک عکاس به مراسم عروسی دعوت می شین و نه به عنوان یکی از مدعوین. پس بهتر هست با لباسی به عروسی بروید که در اون احساس راحتی می کنین. همچنین به یاد داشته باشین که محو لباس مدعوین نشین. اگر از شما خواسته شد که از مهمانان هم عکس بگیرید سعی کنین ترکیب بندی را طوری تنظیم کنین که رنگ های متفاوت لباس ها در کنار هم قرار گیرند. ( قبلا در این مورد نوشته بودم. یادتون میاد؟!!!!)

۶- دیگران را هم به خاطر داشته باشید.

در عروسی ها دوستان آقای داماد و عروس خانوم هم هستند که می تونند حکم ساقدوش را بازی کنن. از اونها غافل نشین.

۷- ارباب منشانه رفتار کنید.

این قسمت خیلی سخته. وقتی ازتون خواسته میشه که از فامیل های نزدیک عروس خانوم و اقا داماد عکس بگیرین و شما مجبور می شین که دو فامیل را در یک عکس بگنجانید به عکسی می رسید که انگار همه عصا قورت دادن. بیایین تغییری در این مدل عکس گرفتن ایجاد کنین. این تغییر یا به نوعی خلاقیت فقط بستگی به خودتون داره. نمیشه براش نسخه واحدی نوشت. خودتو می دونید و دو خانواده با دو سطح فکری متفاوت. هرچیه باید جوری رفتار کنین که امرتون مطاع باشه و کسی نتونه رو حرف و نظر شما نظری بده.

۸- پوشاندن

در عکاسی از مراسم عروسی از فلاش استفاده نکنین. دقت کردین؟ بعضی از دوستان از فلاش استفاده می کنن و صورت مهمانان یا عروس و داماد را در نوعی بهت و حیرت فرو می برن. بهتر است به جای استفاده از فلاش از نورهای پوشاننده استفاده کنین. از دیگر راه ها استفاده از لنز زوم ۵۰ میلی متر ۱٫۴ یا ۸۵ میلی متر ۱٫۴ واید هست که نیازی به فلاش نداره.

۹- حرفه ای باشید.

من وقتی عکس های عروسی را می بینم دائم به این فکر می کنم که بهتر از این هم می شد عمل کرد. عکاسی از مراسم عروسی به نوعی عکاسی اجتماعی محسوب می شه. شما با تیپ های مختلف آدم ها و لباس ها و شخصیت ها طرف هستین. تو عروسی مهمان ضعیف کنار مهمان ثروتمند قرار می گیره. تو مراسم رقص هر کسی با هر کسی که دلش خواست می رقصه. و تنها در این میان نقش شما پر رنگ میشه که از این ملغمه هزار رنگ بهترین عکس را استخراج کنین. پس بهتره هرچی در چنته دارین رو کنین. با این حال این اصل را فراموش نکنین که برای عکاسی حتما اجازه بگیرین و اگر فکر می کنین که لازمه برای داشتن یه عکس خوب از چند تا مهمون در عکس دعوت کنین حتما این کار را انجام بدین.

۱۰- به نظر من

من متنفرم از کسانی که اسم عکاس رو خودشون می ذارن بعد دائم از شما می پرسن چه نظری داری؟ چه مدلی ازت عکس بگیرم؟ عروس خانوم یا اقا داماد اگر در اون لحظه حس و حال خلاقیت و فکر کردن داشتن خودشون عکس می گرفتن. دیگه منتظر شمای عکاس نمی شدن. پس خواهش می کنم از دیگران برای نظر دادن استفاده نکنین و با قاطعیت تمام نظر و عقیده خودتون را ابراز کنین. مطمئن باشین شما به عنوان یک ناظر خارجی بهترین نظر را دارین، نه خواهر و برادر و مادر و پدر عروس خانوم و آقا داماد. ضمن اینکه دیگر مهمانان هم جرات نمی کنن پیشنهاد بدن و بگن تو عروسی قبلی عکاس این مدلی عکس گرفته بود.

این سری عکاسی از مراسم عروسی ادامه داره.

برچسب‌ها:آرامش, آرایشگاه, ترکیب بندی, داماد, دسته گل عروس, رنگ, عروس, فوکوس, لباس عروس, مراسم عروسی, مهمانان, پوشش
نوشته شده در 100 در 100, اصطلاحات عکاسی, اصول پایه عکاسی, چگونه

عکاسی حیات وحش یکی از چالش برانگیز ترین موضوعات در عکاسی طبیعت است. بهترین و قدرتمند ترین عکس های حیات وحش را می توان مربوط به حس نزدیکی و ارتباطی دانست که بین حیوان و بیننده ایجاد می شود. این حس نزدیکی ارتباط تنگاتنگی بین روش ها، برنامه ریزی ها و زمان بندی عکاسی دارد. برای شروع به چهارنکته در زیر اشاره می شود:

نگهداری شرایط عکاسی

پیش بینی کنید که در عکاسی حیات وحش دچار کمبود کارت حافظه نشوید. در صورت امکان گهگاه به نشانه ها توجه کنید. شاید حافظه دوربین کافی نبوده و در لحظه ای ناب در عکاسی حیات وحش به قول معروف دست تان در پوست گردو بماند!

دانستن این نکته که موقعیت دوربین در لحظه عکاسی از حالت چهره و ترکیب بندی حیوانی که به سمت شما در حال حرکت است بی نهایت سخت است. عکاسی مداوم با وجود کاهش میزان باتری و اتمام حافظه منجر به عکس های بی نهایت زیبایی می گردد. من برای اینکه بتوانم یک جفت عکس خوب از یک جفت خرس قطبی بگیرم دو کارت حافظه را به طور کامل در عرض یک ساعت استفاده کردم و فقط توانستم سه عکس قابل قبول دریافت کنم.

چشم ها وجود دارند.

همانند عکاسی از انسان ها، در عکاسی حیات وحش نیز چشم ها پنجره ارتباط و احساس حیوان با بیننده است. وقتی که به طور عملی به عکاسی طبیعت می پردازید( با لنزهای سوپر تله و دیافراگم باز)، عکاس عمق میدان را رها و محدود ساخته و هیچ چیز دیگری هم ارزش با چشم ها که در فوکوس قرار گیرند وجود نخواهد داشت. مغز ما تقریبا طوری تنظیم شده است که خودبه خود به صورت و به خصوص چشم ها کشش خواهد داشت، حال اگر تصویر به دست آمده در عکاسی دارای چشمانی غیر شفاف باشد این فرضیه درست عمل نخواهد کرد. پاداش : با تنظیم فلاش در حدی پایین می توان چشم ها را در محدوده فوکوس قرار داده و با انعکاس نور در آنها چشم ها را به حساب اورد.

درک سوژه

با دانستن اندکی از دنیای زیبای حیات وحش شما خواهید توانست عکس های جذابی را از این مخلوقات به دست آورید. اینکه حیوانات چگونه فرزندی به دنیا می آورند و فرزند خود را چگونه بزرگ می کنند می تواند برایتان مفید باشد. همچنین امنیت عکاس در هنگام عکاسی حیات وحش نکته ای است که باید به آن توجه ویژه صورت گیرد. به هر حال بعضی از حیوانات به کنار دریا می آیند و سر خود را برای آب بازی به بالا و پایین می برند و به نظر من این لحظه بهترین زمانی است که می توان از آنان عکس گرفت. مرغان دریایی نیز سوژه های خوبی برای عکاسی هستند. دانستن این نکته که آنان به چه غذاهایی علاقه نشان می دهند و با کودکان خود چگونه رفتار می کنند می تواند در عکاسی از این پرندگان مفید باشد.

حرکت نما و فضا

یکی از دروسی که می توان از عکاسی انسان یا پرتره در عکاسی حیوانات بهره گرفت ترکیب بندی و امتداد است. در عکاسی عمومی می تواند حرکت یک حیوان از جهتی به جهت دیگر زیبا جلوه نماید. اما در عکاسی حیات وحش سمت نگاه حیوان بسیار جلوه خواهد نمود. زیرا می توان نگاه نافذ حیوان را در عکس متجلی نمود.

برچسب‌ها:ترکیب بندی, حرکت, حیات وحش, دیافراگم, سوپر تله, سوژه, طبیعت, عمق میدان, عکاسی, عکاسی مداوم, فضا, فلاش, فوکوس, لنز, نما, پنجره, چشم, چهره, کارت حافظه
نوشته شده در 100 در 100, اصطلاحات عکاسی, اصول پایه عکاسی, تکنیک های عکاسی, عکاسی حیات وحش, چگونه

وقتی کودکی به دنیا می آید دوستان دور کودک و مادر را می گیرند و بعد از تقدیم هدایا عکسی به یادگار در کنار هم می گیرند. من بارها چنین لحظات شیرینی را تجربه کرده ام. خیلی از دوستان عکاس پرتره هایی را که در محیط های استودیویی گرفته می شوند را بهترین و جذاب ترین نوع پرتره ها می دانند اما من بر عکس آنها می اندیشم.

پرتره های محیطی بهترین و جذابترین پرتره ها هستند. آیا می دانید پرتره های محیطی چیست؟ اگر بخواهیم تعریفی از پرتره های محیطی ارائه کنیم باید بگوییم پرتره های محیطی عکس هایی هستند که از مردم در محل زندگی، کار، خیابان و در حال انجام فعالیت های روزانه گرفته می شود.

چرا باید پرتره های محیطی را ترجیح دهیم؟

- مردم مفهوم عکاسی را که شما خواهان آن هستید به شما می بخشند.

- شما نکات جالبی را در عکاسی از مردم دریافت خواهید کرد.

- آنها در آرامش سوژه به شما کمک می کنند.

- آنها اولین بینندگان عکس های شما هستند که از سبک زندگی و شخصیت شان گرفته اید.

پرتره های محیطی را می توان بین پرتره های استودیویی و پرتره های انتخابی تقسیم بندی کرد.

چگونه پرتره های محیطی داشته باشیم؟

زمانی را برای شناخت سوژه تان صرف کنید.

قبل از آنکه موقعیتی را برای عکاسی محیطی برگزینید وقتی را برای شناخت بهتر محیط صرف کنید. با صرف زمان خواهید توانست با آداب و شیوه زندگی مردم منطقه، محله یا ناحیه مزبور آشنا شوید. به اضافه آنکه وقتی آنها ببینند که شما چگونه به مطالعه رفتار آنان در موقعیت های خاص مشغول هستید بدون آنکه ژست خاصی جلوی شما بگیرند به شما اعتماد کرده و روبروی دوربین شما با فراغ بال قرار خواهند گرفت.

انتخاب مکان

بعضی اوقات مکانی که شما به راحتی انتخاب می کنید موقعیت مناسب و آرامش بخشی را برایتان رقم می زند که بتوانید بهترین عکس ها را در آن مکان بگیرید. حال ببینیم مشخصات مکان خوب چیست؟

به صحبت های مردم گوش کنید- مردمی که اطراف شما مشغول فعالیت روزانه خود هستند در مورد شما به عنوان یک عکاس چه می گویند. آیا دید مثبتی نسبت به شما دارند؟

چه موضوعات جذابی در اطرافتان قابلیت اضافه شدن دارند- خوب به مکانی که انتخاب کرده اید دقت کنید. به عنوان مثال شما بازار را برای عکاسی انتخاب می کنید کدام صنف از بازاریان می تواند با فعالیت که به مشتریان ارائه می کند برای شما جذاب خواهد بود. آیا می توانید آنها را در کنار هم در یک عکس قرار دهید؟

چه موضوعی بر صحنه غالب نیست؟ گاهی در موقعیتی که انتخاب می کنید نکته ای غالب است مثل رنگ ها، وسایل و اشیا. ببینید آیا آنها را در قاب دوربین تان لحاظ کرده اید؟ یا انها را به دست فراموشی سپرده اید. نکات غالب می توانند به عنوان پس زمینه یا حتی پیش زمینه در ارتقاء سطح مفهومی عکستان نقش بسیار مفیدی ایفا کنند.

حائل

زمانی که شما به عکاسی محیطی می پردازید ممکن است نیاز باشد که از بعضی حائل ها استفاده کنید. دقت کنید وسایل اضافی که شما حمل

می کنید و از آن استفاده می کنید باعث کندی فعالیت مردم نشود و یا ازدحامی در اطراف شما ایجاد نکند.

ژست گرفتن

یچگاه از سوژه خود نخواهید که حرکت عادی خود را قطع کنید و گوشه ای بایستد، بنشیند یا به شما و دوربین تان خیره شوید تا شما به عکاسی بپدازید. اگر چنین کاری کنید در واقع شما مشغول عکاسی انتخابی هستید. شما نه از مردم که از شیوه زندگی شان عکاسی می کنید. شیوه زندگی توقف ناپذیر است. سعی کنید از نگاه مردم عکس بگیرید. حالت تعجب، عصبانیت، شادی و عزا را می توان راحت از چهره ها دریافت کرد. دیگر لازم نیست که فریاد بزنید: “لطفا رو به دوربین.”

تنظیمات دوربین

نمی توان در پرتره محیطی نسخه واحدی پیچید که کاری است بس اشتباه. اما می توان با این موضوع قاعده مند رفتار کرد. به این ترتیب که می توان میزان باز و بسته شدن دیافراگم را کم گرفت تا پس زمینه و پیش زمینه هر دو در فوکوس باشند. می توان از فوکوس های باز استفاده کرد و یا با عمق میدان بیشتر به شیوه زندگی افراد عمق و غنا بخشید. همه چیز دست خودتان است. می توانید محیطی گسترده را در قاب دوربین خود جای دهید و سپس با کراپ عناصر زائد را حذف کنید.

برچسب‌ها:تنظیمات دوربین, حائل, زمان, شیوه زندگی, غالب, فعالیت روزانه, مفهوم عکاسی, مکان, نکات زندگی, پرتره استودیویی, پرتره انتخابی, پرتره محیطی, ژست, کودک
نوشته شده در 100 در 100, اصطلاحات عکاسی, اصول پایه عکاسی, تکنیک های عکاسی

در میان عکاسان سه نکته برای بهبود عکاسی پرتره عنوان می شود. اما باید گفت غیر از تنظیم اکسپوژر، تراز سفیدی و فوکوس نکات دیگری نیز برای بهبود عکاسی پرتره لازم است. ۱۳ نکته ای که می توان در عکاسی پرتره در خاطر داشت تا عکسی به یاد ماندنی داشت از این قرارند:

۱) همه چیز را در محدوده فوکوس قرار ندهید ، فقط یک مورد را انتخاب کنید.

وقتی شما حالت فوکوس خودکار را انتخاب می کنید اتفاق وحشتناکی را برای عکاسی پرتره رقم زده اید. چینش دوربین در انتخاب فوکوس مناسب طراحی گردیده است که بستگی تام به لنز و نوع دوربین شما دارد. پس بهتر است تصمیم بگیرید که چه منطقه ای از صورت را در معرض فوکوس دوربین دوست دارید قرار دهید.

۲) سعی کنید همیشه فوکوس را بر روی چشم ها تنظیم کنید.

چشم ها پنجره روح اند و شما با قرار دادن چشم ها در کانون فوکوس به این پنجره راه پیدا می کنید. درست است که چشم ها برای فوکوس چندان مورد پسند نیستند اما این راه را تا انتها بروید تا به نتایج شگفت آوری دست یابید. حال اگر شما با یک زاویه بازتری به چشم ها فوکوس کنید پوست سوژه در عکس نرم و لطیف به نظر خواهد رسید.

۳) استفاده از زاویه بازتر برای کاهش عمق میدان.

لنز بازتر و میزان f/stop به مقدار ۲٫۸ تا ۴ باعث خواهد شد تا عمق میدان کاهش یافته و به صورت خارق العاده ای نور خروجی از روزنه دوربین بر صورت پرتره یک پس زمینه مات را برای سوژه رقم بزند و تصویر حاصله رویایی شود.

۴) همیشه و هیچوقت از لنزهای کمتر از ۵۰ میلی متر استفاده نکنید و از لنزهای ۷۰ میلی متر به بالا بهره گیرید.

آیا تا به حال شنیده اید که آخرین چیزی که باعث وسعت در میدان دید بشود چیست؟ لنزهای بالاتر از ۷۰ میلی متر باعث افزایش عمق میدان می شوند. این مسئله باعث می شود که پرتره حاصله شفاف به نظر برسد. بهترین پرتره ها با لنزهای ۱۲۰ میلی متر تا ۲۰۰ میلی متر بدست می ایند.

۵) از فرمت RAW برای عکاسی استفاده کنید.

Raw یک ترکیب غیر اصلاح شده برای نشان دادن حساسیت سنسورها به نور و اکسپوز به حساب می آید. در اصل در دوربین های دیجیتال حکم نگاتیو در دوربین های آنالوگ را بازی می کند. وقتی شما با فرمت JPEG عکاسی می کنید همه چیز در پشت دوربین حکم پوسته ای را بازی می کنند که تازه باید عمق و حیات به آن دمیده شود و این در حالی است که بسیاری از اطلاعات در حین ویرایش از بین می روند. برعکس فرمت RAW باعث ذخیره اطلاعاتی خواهد شد که شما را در ویرایش عکس با نرم افزارهای ویرایش تصویر یاری خواهند کرد. چه از این بهتر؟ که در عکاسی پرتره آن هم در فضای باز شما منبع عظیمی از اطلاعات را در اختیار داشته باشید.

۶) همیشه از کارت های خاکستری برای تعیین تراز سفیدی استفاده کنید.

در فضای باز و با فرمت RAW برای دستیابی به بهترین تراز سفیدی استفاده از کارت های خاکستری پیشنهاد می گردد. در پست های بعدی بیشتر درباره ماهیت این کارت ها با شما سخن خواهم گفت. تنها ذکر این نکته را در اینجا لازم می دانم که با استفاده از این کارتها شما قادر خواهید بود که تراز سفیدی را به بهترین وجهی تعیین کرده و به عکس های زیبایی در تمام شرایط نوری دست یابید.

۷) در سایه عکاسی کنید( از نور مستقیم خورشید احتراز کنید).

نور مستقیم خورشید آزاردهنده است که باعث می شود سوژه شما با چشمانی نیمه باز به دوربین نگاه کند. با افزایش نور، سایه ها عمیق تر شده و تراز سفیدی به خوبی به دست نخواهد آمد. تنها ایرادی که  درعکاسی در سایه وجود دارد سایه ای شیری رنگ در صورت سوژه است که آن را می توان با تغییر تراز سفیدی به حد نرمال و خنثی رساند.

۸) در روزهای ابری با دقت عکاسی کنید.

ذات و حکمت Softbox یا جعبه های نرم (!) در این است که فضا را مانند ابرهای بزرگ تیره در آسمان می کند. ابرهای بزرگ تیره شما را در داشتن فضایی سرشار از سایه، رنگ و نرمی و لطافت غنی خواهند ساخت.

۹) چگونه می توانید از گرما، نور و سختی بهترین استفاده را ببرید.

اگر شما قادر هستید در فضای باز بعضی شرایط را کنترل کنید حتما از انعکاس دهنده ها سود ببرید تا میمیک صورت سوژه خود را به شکلی که در استودیو عکاسی وجود دارد حفظ نمایید. قرار دادن سوژه در پشت نور خورشید بهترین ایده است زیرا باعث ایجاد حالت ضدنور یا سیلوئت خواهد شد. اگر می بینید که تکه ابری از بالای سر سوژه در حال گذر است از آن نهایت استفاده را ببرید زیرا باعث شفافیت در عکس خواهد شد.

۱۰) از انعکاس دهنده های طبیعی و موجود بهره گیرید.

انعکاس دهنده های طبیعی را در اطراف سوژه خود بیابید. مطمئناً آن ها را پیدا خواهید کرد. در این چنین حالتی از وجودشان کمال استفاده را ببرید.

۱۱) نقش تابناک f16 را بیاموزید.

چرا؟ چون شما آنقدر درگیر موضوعات دیگر در عکاسی می شوید که بعضی از نکات اصلی را فراموش می کنید. نقش تابناک f16 در روز آفتابی بر شما معلوم خواهد شد وقتی که سرعت بسته شدن دیافراگم و ISO را به درستی تعیین کرده باشید. برای مثال، میزان ISO را روی ۱۰۰ قرار دهید، میزان f/stop را روی ۱۶ و سرعت شاتر را ۱/۱۰۰ انتخاب کنید. در روزهای ابری میزان  f/stop فرق کرده و ۸ پیشنهاد می گردد.  اما در هر حال برای تعیین دقیق نورسنجی استفاده از کارت های خاکستری پیشنهاد می شود.

۱۲) از خانه مقداری کاغذ و گیره بردارید.

زمانی که از خانه خارج می شوید بهتر است با خود مقداری کاغذ و گیره همراه ببرید. در مواقعی که نیاز به صفحه ای برای انعکاس نور به سوژه دارید این صفحات بزرگ کاغذ و گیره حکم طلا را برای شما بازی خواهند کرد.

۱۳) خط دید خود را حفظ کنید.

زمانی که عکاسی می کنید ممکن است متوجه نباشد که خط دید خود را صاف و مستقیم انتخاب کرده اید یا نه؟ تراز نگاه داشتن دوربین در چنین وضعیتی سخت و دشوار است و قرار دادن نشانه برای خود بهترین کمک را به شما خواهد کرد. برگ درختان، شاخه ها و حتی تنه درخت می تواند شما را در این زمینه یاری رساند.

برچسب‌ها:50 میلی متر, 70 میلی متر, F/STOP, f16, ISO, RAW, SOFTBOX, انعکاس دهنده طبیعی, اکسپوژر, بهبود, تراز سفیدی, روح, زاویه باز, سایه, سرعت شاتر, سیلوئت, ضدنور, عمق میدان, عکاسی, فضای باز, فوکوس, لنز, میمیک, نور مستقیم, پرتره, پنجره, چشم ها, کارت های خاکستری, کاغذ, گیره
نوشته شده در 100 در 100, اصطلاحات عکاسی, اصول پایه عکاسی, تکنیک های عکاسی, نور در عکاسی, نور در عکاسی و نورسنجی

با وجود اینکه حشرات شهرت خوبی نسبت به آفات ندارند اما می توان یکی از علائق هر عکاسی را عکاسی از حشرات، عنکبوتها و کفشدوزک ها دانست. حشرات و دنیای ظریف اطراف آنها به شما رنگ، بافت و معماری فیزیکی دنیای عکاسی ماکرو را تقدیم می کنند. آنها منحصر به فرد ترین مخلوقات خداوند هستند. شما نمی توانید از حشرات “مدل” بسازید. یا اینکه شما نمی توانید تجربیات عکاسی دیگران در مورد حشرات را بر روی سایر حشرات پیاده کنید.

معنای “اندازه زندگی” چیست؟

چگونه می توان از یک حشره به یک اندازه واقعی دست یافت. ” اندازه زندگی” به این معناست که شما در عکاسی ماکرو بتوانید یک مقیاس ۱:۱ را به درستی از حشرات به دست آورید. شما به راحتی نمی توانید به حشرات نزدیک شوید و همین سختی باعث می شود که شما از خاصیت ” زوم” برای نزدیک شدن دوربین به حشره استفاده کنید. در عین حال باید نگران فوکوس شدن سوژه در دوربین هم باشید. برای همین هم داشتن یک کلوز-آپ زیبا از حشرات یک گنج گرانبها خوانده می شود.

کنترل تجهیزات

اگر شما دارای یک دوربین SLR باشید دنیای زیبای فتوماکروگرافی به رویتان گشوده می شود. اما نباید فقط به این دوربین بسنده کنید. تجهیزات خاص دنیای ماکرو را نیز بایستی همراه داشته باشید. لنزهای ماکرو و TUBE های الحاقی می تواند در این راه کمک حال شما باشند. تنها نکته ای که باید ذکر شود بیان فرمول زیر است:

طول TUBE تقسیم بر فاصله کانونی = میزان درشت نمایی افزایش یافته

به عنوان مثال اگر شما از یک TUBE الحاقی ۲۵ میلیمتری یک لنز ۵۰ میلیمتری ماکرو استفاده کنید به جای داشتن مقیاس ۱:۱ دارای مقیاس ۲:۱ خواهید بود و این بدان معناست که تصویر حاصل از حشره بزرگتر از حد قابل قبول خواهد بود.

درک محدودیت های ماکرو

” شما همیشه نمی توانید آنچه را که می خواهید انجام دهید.” با افزایش یکی از الحاقات دوربین برای عکاسی ماکرو عمق میدان نیز کاهش خواهد یافت. عمق میدان تا چه حدی قابل قبول است تا تصویر حاصله شفاف به نظر برسد. بین تجهیزات دوربین و عمق میدان رابطه معکوس برقرار است. نکته ای که در اینجا مطرح می شود کنترل موثر و صحیح دوربین با تمام تجهیزاتی است که روی آن نصب شده است. کمترین حرکت دوربین منجر به خراب شدن تصویر می شود.

مضاعف نمودن نور

دو راه عالی در فوکوس برای عکاسی ماکرو وجود دارد. یکی از این راه ها استفاده از فلاش های الکترونیکی بیرونی است. با آنکه استفاده از فلاش در عکاسی ماکرو توصیه نمی شود اما برای افزودن به عمق میدان و با افزایش سرعت شاتر می توان به بهترین جلوه رنگ و نور در تصویر رسید. دومین راه استفاده از مقادیر بالای مگاپیکسل است. مقادیر ۳به بالا همچون ۵ یا ۶ مگاپیکسل می تواند اندازه تصویر را بالا برده و شما با “کراپ” خواهید توانست زوائد عکس را بیرون اورده و عکسی منحصر به فرد داشته باشید.

لنزها و محدوده فعالیت

یکی از راه های آسان عکاسی ماکرو استفاده از لنزهای ماکرو است. محدوده لنزهای ماکرو ۵۰ میلیمتر تا ۲۰۰ میلیمتر است. اگر می خواهید به حداقل فاصله کانونی دست یابید بهتر است لنز را بسته تر تجربه کنید. در زیر محدوده فعالیت چند لنز ذکر می شود:

این بدان معناست که شما با استفاده از لنز ماکروی ۵۰ میلیمتری بایستی ۱٫۵ اینچ از محدوده زندگی حشره فاصله داشته باشید.

هنر عکاسی

قبل از اینکه برای عکاسی آماده شوید باید خود را آماده کنید. قبل از هر چیز بیاندیشید که می خواهید عکستان را با چه چیز بپوشانید. در عکاسی از حشرات باید توجه کنید که حشرات چموش هستند و اگر بدانند که در نزدیکی آنها اتفاقاتی در حال رخ دادن است در لاک دفاعی خود فرو می روند. این لاک دفاعی در پروانه ها بستن بالها. در حشرات بی حرکت ماندن و در زنبورها نیش زدن است. با دیدن یک حشره دست و پای خود را گم نکنید. آرامش خود را حفظ کنید. اطراف حشره را چنان با برگ گیاهان بپوشانید که او تصور کند که کانون توجه نیست تا به روند زندگی خود ادامه دهد و شما با کمال اسودگی از حشره عکس بگیرید.

صبر کنید و زمان را نگاه دارید.

از عکاسان بزرگ دنیای طبیعت به خصوص حیات وحش و حشرات صبر و پشتکار را بیاموزید. به این ترتیب خواهید توانست از زمانی که در آن قرار دارید کمال استفاده را ببرید.

آنها هر جا هستند.

تصور نکنید حشرات محدوده جغرافیایی خاصی دارند. انها در تمام کره زمین پخش شده اند. انها را در همه جه می توانید بیابید.

خرامان می آیند

تا به حال شده برای رفع خستگی و تجدید روحیه به مناطق خوش و اب و هوا بروید. فکر می کنید در لحظاتی که شما روی انبوهه ای از علف دراز کشیده اید دنیای اطراف تان در ارامش شما سهیم است. نه. شما اشتباه می کنید. حشرات مانند شما دنبال زندگی خود هستند. انها توجه ندارند که شما در گوشه ای از محدوده آنها لمیده اید. انها ارام و خرامان به شما نزدیک می شوند. یادتان باشد که شما وارد محدوده زندگی آنها شده اید. پس باید به قلمرو آنها احترام بگذارید.

قسمت ترفند قضیه

شما وارد محیطی شده اید و یک حشره زیبا برای عکاسی ماکرو یافته اید، آخرین نکته ای که قبل از زدن دکمه شاتر باید به ان توجه کنید چیست؟ آخرین بخش عکاسی ماکرو، اجرا است. شما بایستی فاصله سوژه تا دوربین را به خوبی تخمین بزنید تا مبادا در فوکوس دچار مشکل شوید. برای افزایش عمق میدان بهتر است میزان f/stop را ۲۲ بگیرید. اما بهترین میزان f/stop برای عکاسی ماکرو از حشرات بین ۱۶ تا ۳۲ است.

کنترل بازشدن شاتر نیز یکی از اصول مهم در عکاسی ماکرو است. اگر هنوز به تبحر لازم در این زمینه نرسیده اید دوربین را در حالت خودکار قرار داده و دکمه “ماکرو” را بفشارید. سعی کنید در حالت های مختلف دوربین عکاسی کنید تا به عمق میدان رضایت بخش خود دست یابید.

بخش سخت قضیه

سعی کنید از حالت فوکوس خودکار در عکاسی ماکرو از حشرات استفاده کنید. اگر در فوکوس خودکار یا Auto Focus تبحر لازم را به دست آورید کار کردن با فوکوس دستی یا Manual Focus برایتان دشوار نخواهد بود.

برچسب‌ها:SLR, tube, اندازه زندگی, بافت, تجهیزات, ترفند, حشرات, خرامان, درشت نمایی, رابطه, رنگ, شاتر, صبر, عمق میدان, فاصله کانونی, فتوماکروگرافی, فلاش, فوکوس, فوکوس خودکار, فوکوس دستی, لاک دفاعی, لنزهای ماکرو, محدوده فعالیت, محدودیت, مخلوقات, مضاعف, مقیاس, مگاپیکسل, چموش, کراپ, گنج گرانبها
نوشته شده در اصطلاحات عکاسی, اصول پایه عکاسی, تجهیزات عکاسی, تکنیک های عکاسی, فتوشاپ و عکاسی, یک عکس، یک برداشت