بارون نگار

اگر دقت کرده باشین در تمام مراحل عکاسی شما به بعضی تجهیزات عکاسی نیاز دارین. یکی از مواردی که شما در عکاسی با اون مواجه هستین ایستایی و پایایی دوربین هست و البته برای این موضوع بین علما همیشه اختلاف هست!!! چرا؟ چون بعضی ها تک پایه را توصیه می کنن و بعضی ها سه پایه را. حالا من تو این پست قصد دارم انتخاب راه مناسب از این دو راهی را به عهده خودتون بگذارم.

تک پایه
تک پایه مثل یک میله می تونه نقش محافظت از دوربین را به عهده بگیره. بیشترین حرکتی که دوربین داره به سمت بالاست برای اینکه بتونه افق را تحت پوشش قرار بده و برای اینکه گستره وسیعی را شامل بشه یک حرکت ۹۰ درجه افقی هم داره.
حالا کمترین حرکتی که ممکنه یک دوربین تحمل کنه حرکت اگشت شما برای فشردن دکمه شاتر هست. ما عناصر دیگر را در اینجا لحاظ نکردیم. مثل تغییرات جوی. و تنها وسیله ای که شما را برای داشتن یک عمق میدان عالی و عکسی شفاف کمک می کنه و دوربین را از حرکات انگشتان شما بر روی شاتر حفظ می کنه تک پایه است.یکی دیگر از محسنات تک پایه را می توان در روی موتورسیکلت جستجو کرد. تصور کنید که بر روی موتورسیکلت در حال حرکت نشستید و یک دفعه هوس عکاسی هم به سرتون می زنه. در چنین حالتی برای حفظ دوربین و عکاسی سریع تنها وسیله ممکن تک پایه است. از دیگر موارد استفاده از تک پایه می توان عکاسی از کودکان، عکاسی از مسابقات فوتبال و پرواز پرندگان نام برد.

سه پایه
سه پایه با داشتن سه تا پایه بهترین وسیله برای حفظ تعادل دوربین هست ( دیدید چشم بسته غیب گفتم). وقتی شما غایت پشتیبانی را در عکاسی نیاز داشته باشید حتما به سراغ سه پایه می روید. برخلاف تک پایه از سه پایه در جمیع جهات میشه استفاده کرد:

• نوردهی طولانی/ عکاسی در شب
• دریافت عکس های یکپارچه از یک موضوع
• در موقعیت های نوری کم
• روشن نگاه داشتن دوربین به کمک کنترل از راه دور
• عکاسی های دقیق و علمی
• با لنزهای دارای انحنا
• زمانی که بیشترین وضوح مورد نظر است
• حرکات ویدئویی

تنها چیزی که هم در مورد سه پایه و هم در مورد تک پایه صادق هست اینه که حمل این وسایل سخته اما لذت عکس های عالی باعث میشه هر عکاسی این رنج شیرین را تحمل کنه.