از دلم نیومد شما را از دیدن این عکس محروم کنم.
ذوق هنرمندانه را در این عکس می بینید؟
دیگر چه برداشتی می شود داشت؟
سکوت می کنم و محو زیبایی و خلاقیت نهفته در عکس می شوم.

عکسی از خلاقیت هنرمند

نوشته شده در یک عکس، یک برداشت

نوشته شده توسط فرشته جعفری ۹ بهمن, ۱۳۸۸     |     نظرات (۲)
پ. ن: چند وقته من اینجا یه پست عالی نذاشتم؟
و اما پست امروز.
اغلب اوقات اتوفوکوس می تونه لحظات واقعی ثبت کنه. در بیشتر صحنه ها می شه فوکوس را در گوشه ای از صحنه تنظیم کرد و یا فوکوس را در پس زمینه قرار داد. اما بعضی اوقات وقتی دوربین را در حالت فوکوس دستی تنظیم کردید برای برگرداندن اون به حالت اتوفوکوس یا فوکوس خودکار مدت زمانی طول می کشه که ممکنه در فاصله این پرت زمانی سوژه تون را هم از دست بدین. مثلا بهترین گزینه برای عکاسی از مناظر اتوفوکوس هست.  اما وقتی سرعت سوئیچ کردن فوکوس دستی به اتوفوکوس پایین هست چه کاری می تونین بکنین؟
اینجا با سه راه برای کنترل بهتر فوکوس خودکار یا اتوفوکوس آشنا میشین:

۱- فشردن دکمه شاتر برای نیم ثانیه
اگر می خواهید سوژه مورد نظرتون را در وسط کادر قرار بدین بهتره دکمه شاتر را نیم ثانیه نگهدارین. اگر شرایط برای عکاسی مناسب بوده و همه چیز دست به دست هم داده بود که شما بهترین تصویر را داشته باشین دکمه شاتر را تا انتها فشار بدین و عکسی که گرفتین لذت ببرید.

۲- سوئیچ کردن از فوکوس دستی به فوکوس خودکار
اگر از حالت فوکوس دستی سوئیچ کنین به اتوفوکوس خواهید توانست گوشه سمت راست سوژه را هم در فوکوس داشته باشین. لنز دوربین شما فقط می تونه یه فوکوس مستقیم از سوژه داشته باشه. اما با این ترفند با استفاده از سه پایه می تونید فوکوس را در کل کادر خودتون تجربه کنین و یه عکس زیبا از منظره ای زیبا داشته باشین.

۳- استفاده از دکمه اتوفوکوس پشتی
در حالت طبیعی وقتی شما دکمه شاتر را فشار می دین دوربین در حالت اتوفوکوس قرار می گیره. اما وقتی دکمه اتوفوکوس را که در پشت دوربینتون قرار گرفته را فشار می دین علاوه بر اینکه دوربین در حالت اتوفوکوس قرار می گیره کنترل بیشتری هم روی فوکوس نهایی خواهد داشت.
دکمه اتوفوکوس پشتی فوکوس را در مرکز سوژه تنظیم می کنه و وقتی شما فوکوس بهتری می خواهین و دکمه شاتر را تا انتها فشار می دین فوکوس در کل سوژه پخش میشه. در حالت عادی فوکوس نمی تونه به راحتی پس زمینه را هم در خودش جا بده.
حالا اگر شما بدون فشار دادن دکمه فوکوس پشتی به حالت فوکوس دستی سوئیچ کنین زمانی که برای تنظیم دوربین خرج میشه را ذخیره کردین و تونستین پشت و جلوی سوژه را با این حالت در فوکوس نگاه دارین.

دکمه اتوفوکوس پشتی بهترین روش برای عکاسی از پرندگان و حیات وحش هست. یک بار از این دکمه استفاده کنین و سوژه خودتون را روی پرندگان در حال پرواز قرار بدین تا به قدرت این دکمه پی ببرین.

برچسب‌ها:, , , , , , , , , , , , , , , , , , ,
نوشته شده در 100 در 100, تکنیک های عکاسی, چگونه

نوشته شده توسط فرشته جعفری ۹ بهمن, ۱۳۸۸     |     نظرات (۰)

* امروز عجیب دلم گرفته بود. یعنی از دیشب اینجوری بودم. عزممو جزم کردم. صبح به همکارم زنگ زدم و گفتم نمیام و برام مرخصی رد کنه. به قول بابا ماشینو آتیش کردم رفتم امامزاده صالح. خوبی طرح ترافیک داشتن همینه که راحتی . اما خوب یه وجدان درد اساسی می گیری که امروز با ماشینت چه کمکی کردی به آلودگی هوا فرش (feresh)؟!

** رفتم امامزاده صالح و قسمت گرفتن چادرها. نگاهی به چادرهای تاشده کردم اما هیچ کدوم جذبم نکرد. خیلی راحت به مسئولش گفتم: چی می شد چند تا چادر عروس هم اینجا می ذاشتین؟ شاید یکی مثل من بخواد چادر عروس سرش کنه. اون راحت تر از من گفت: اتفاقا چند وقت پیش یه خانواده ای اومدن حرم و یه چادر عروس هدیه دادن. وقتی بازش کردیم دیدیم هنوز برش نخورده و دوخته نشده. دادیمش به دفتر تولیت.

منو می گی مونده بودم چه توجیهی برای اینکار وجود داره. گفتم: بیاین اینجور فرض کنیم که عروس خانوم نذر کرده بوده که اگه عروس بشه یه قواره چادر عروس اهدا کنه. خانومه گفت: اگر اینجوری فکر نکنیم؟ گفتم: فکر بدی که میشه کرد اینه که قرار بوده یه عروسی سر بگیره و به هر علتی نشده. چادر عروس را آوردند اینجا و هدیه کردن. اما به نظر من بهتره خوب فکر کنیم.

*** رفتم داخل حرم. هرچند فکرم مشغول چادر عروس بود. زیارتی و حالی و اشکی و خلوتی. تکیه دادم به یه درب چوبی و نشستم روبروی ضریح. تو حال و هوای خودم بودم که یه خانوم زد به پام. فکر کردم کاری باهام داره. گفتم: بله. با دستش به دو دختر ناشنوا که در کمال راحتی در گوشه ای نشسته بودند و با زبان اشاره با هم صحبت می کردند، اشاره کرد. با غیظ گفتم: دلم نمی خواد صحبت مردم را بشنوم. من به طهارت گوش ایمان دارم. اخم کرد: اونا دارن با زبون اشاره با هم حرف می زنن. صدا ندارن که.

دیگه داشتم کفری می شدم. نگاهم را به سمت ضریح کردمو گفتم: صحبت کردن، صحبت کردن است چه با زبان چه با دستان چه با چشمان.

برچسب‌ها:, , , , , , , , , , , , , , , , ,
نوشته شده در شخصی

نوشته شده توسط فرشته جعفری ۲۸ دی, ۱۳۸۸     |     نظرات (۱)

بعد از مدتها همین امروز و همین الان سر زدم به وبلاگ سام جوانروح و دلم با دیدن این عکس به طپش افتاد تا براش یه برداشت که نه هرچی دل تنگم می خواد بنویسم.
چقدر از اینکه خدا بهم هنر دیدن، نگریستن، و نگاه گردن و تمام افعالی که با چشم ارتباط داره را بهم عطا کرده به خودم افتخار می کنم. چقدر این عکس به ظاهر ساده داستان داره برای گفتن و شنیدن.
دلم می خواد راحت بشینم و به این عکس نگاه کنم و باهاش حرف بزنم. فقط دو دایره است ها. اما چه قدر نکته داره.
واقعا خوب نگاه کنید. این همون چرخ زندگی هر کدوم از ما نیست که تو این حجم خشک دنیا تونسته نقش خودشو تو زندگیمون حک کنه. واقعا این چرخ زندگی نیست که اگر ذره ای از ما فاصله بگیره می تونیم ردشو که بر تارک وجودمودن برجا گذاشته ببینیم.
این چرخ زندگیه تک تک ماست که چه خوب یا بد بر ما تاثیر داشته، داره و خواهد داشت.

نوشته شده در عمومی

نوشته شده توسط فرشته جعفری ۲۳ دی, ۱۳۸۸     |     نظرات (۰)
این پست کوتاه تقدیم می شود به جناب ناتورنت عزیز.
اگر روزی تصمیم گرفتین که دوربین بخرین و نمی دونستین که تو هجمه این برندهای معروف و مدلهای نجومی چه چیزی را انتخاب کنین حتما یه سر به این سایت بزنین و دوربین ها و مدلهاشونو با هم مقایسه کنین تا بتونین بهترین انتخاب را داشته باشین.

نوشته شده در عمومی

نوشته شده توسط فرشته جعفری ۲۱ دی, ۱۳۸۸     |     نظرات (۰)