بارون نگار

همواره با دیدن تصاویر گلوله ای که از تفنگ خارج می شود یا میوه ای درون آب پرت می شود سوال می کنیم چگونه این عکس ها گرفته می شوند؟ چگونه می توان از آبی که از یک بادکنک ترکیده شده به اطراف پرتاب می شود عکس گرفت؟ به اینگونه عکاسی، عکاسی سرعت اطلاق می شود که نقطه مقابل عکاسی آرام است و ما در این پست به این موضوع خواهیم پرداخت.

شما نیاز دارید به: – فلاش بیرونی و – محرک فلاش

افسانه سرعت شاتر

بسیاری از مردم براین باورند که در عکاسی سرعت، سرعت شاتر از ۱/۱۰۰۰ به بالا است. به هر حال این عقیده اشتباه نیست. طول دوره روشن شدن فلاش در این نوع عکاسی بسیار بسیار مهم است. این دوره بین ۱/۱۰۰۰ ثانیه تا ۱/۳۰۰۰۰ ثانیه متفاوت است. زمانی که نور محیط بسیار کم باشد مقدار تابش فلاش بیش از این خواهد بود زیرا سنسورهای دوربین به کمترین میزان نور خروجی نیز حساس اند.

راه اندازی فلاش

یکی از نکاتی که در عکاسی سرعت بایستی خاطر نشان ساخت این است که فلاش در هر لحظه ای که عکاس بخواهد باید آمادگی تابش لحظه ای نور را داشته باشد. این زمان برای شارژ هر لحظه فلاش بسیار طولانی است . یعنی نمی توان صحنه و موقعیت سوژه را فدای چنین صبری نمود. در چنین لحظاتی باید از محرک های فلاش یا راه انداز های فلاش ک در بازار موجود است بهره برد.

در زیر به دو نمونه از عکس هایی که به سرعت گرفته شده اند اشاره گردیده است. شما می توانید در اینجا و اینجا و اینجا اطلاعات اگزیف بیشتری در این مورد به دست آورید.

نوشته شده در 100 در 100, اصطلاحات عکاسی, تکنیک های عکاسی, فتوشاپ و عکاسی, چگونه, یک عکس، یک برداشت

بیشتر دوربین های دیجیتال دارای لنز زوم هستند. لنزهای زوم موجود در دوربین ها با دو نام تله (دور) و واید (باز) شناخته می شوند. هنگامی که تنظیمات دوربین خود را روی بازترین زاویه قرار می دهید بسیار شبیه به زمانی خواهد بود که به صورت نرمال با چشمان خود به منظره ای می نگرید، این مسئله اغلب برای زوایای بازتر پیش نمی اید.

زمانی که با چشمان خود می بینیم گویا از لنزهای ۳۵ میلیمتری در دوربین های SLR بهره برده ایم. موقعی که همپوشانی دو تصویر ارائه شده از چشم ها در مغز صورت می گیرد بسیار شبیه زمانی است که از لنز ۲۰ میلیمتری برای دوربین SLR استفاده کرده باشیم. نقصی که ما نمی توانیم با دوربین های دیجیتال کامپکت به خوبی عکاسی کنیم به این ترتیب شرح داده می شود. البته دختران و پسران دوربین DSLR به دست با مجموعه ای از لنزهای متفاوت تلاش بسیاری می کنند تا عکسی خاص از محیط دریافت کنند که نمی توانند.

به هرحال هر عکسی که با زاویه باز گرفته می شود بسیاری از شرایط ایده آل را برای عکاسی محدود می سازد، مخصوصا زمانی که شما بخواهید در ابعاد بزرگ از عکس تان پرینت بگیرید. ترفندهایی را بایستی به کار برید تا کیفیت تصویر ارتقاء یابد. وقتی دوربین را بر روی زاویه واید یا باز تنظیم می کنید به ندرت عکس دریافتی رضایت بخش خواهد بود. یکی از اقداماتی که می توان برای رفع این مشکل انجام داد استفاده از دوربین های مناسبی است که بتوانند به راحتی عمق میدان را به وضوح منعکس ساخته و مشکلی در زمینه بازتر کردن زاویه دید نداشته باشند.

راه دیگر عکاسی از موضوعات بزرگ با انتخاب زاویه باز است. در این حالت عمق میدان کاهش یافته و نور شفاف تر به موضوع که شامل اشیا و مردم است تابیده می شود.

برچسب‌ها:DSLR, SLR, ارتقا, باز, تله, دور, دوربین دیجیتال, زوم, لنز, لنز 20 میلیمتری, لنز 35 میلیمتری, نرمال, همپوشانی, واید, پرینت, چشمان, کیفیت
نوشته شده در 100 در 100, اصطلاحات عکاسی, تکنیک های عکاسی, دنیای لنزها, چگونه

وقتی کودکی به دنیا می آید دوستان دور کودک و مادر را می گیرند و بعد از تقدیم هدایا عکسی به یادگار در کنار هم می گیرند. من بارها چنین لحظات شیرینی را تجربه کرده ام. خیلی از دوستان عکاس پرتره هایی را که در محیط های استودیویی گرفته می شوند را بهترین و جذاب ترین نوع پرتره ها می دانند اما من بر عکس آنها می اندیشم.

پرتره های محیطی بهترین و جذابترین پرتره ها هستند. آیا می دانید پرتره های محیطی چیست؟ اگر بخواهیم تعریفی از پرتره های محیطی ارائه کنیم باید بگوییم پرتره های محیطی عکس هایی هستند که از مردم در محل زندگی، کار، خیابان و در حال انجام فعالیت های روزانه گرفته می شود.

چرا باید پرتره های محیطی را ترجیح دهیم؟

- مردم مفهوم عکاسی را که شما خواهان آن هستید به شما می بخشند.

- شما نکات جالبی را در عکاسی از مردم دریافت خواهید کرد.

- آنها در آرامش سوژه به شما کمک می کنند.

- آنها اولین بینندگان عکس های شما هستند که از سبک زندگی و شخصیت شان گرفته اید.

پرتره های محیطی را می توان بین پرتره های استودیویی و پرتره های انتخابی تقسیم بندی کرد.

چگونه پرتره های محیطی داشته باشیم؟

زمانی را برای شناخت سوژه تان صرف کنید.

قبل از آنکه موقعیتی را برای عکاسی محیطی برگزینید وقتی را برای شناخت بهتر محیط صرف کنید. با صرف زمان خواهید توانست با آداب و شیوه زندگی مردم منطقه، محله یا ناحیه مزبور آشنا شوید. به اضافه آنکه وقتی آنها ببینند که شما چگونه به مطالعه رفتار آنان در موقعیت های خاص مشغول هستید بدون آنکه ژست خاصی جلوی شما بگیرند به شما اعتماد کرده و روبروی دوربین شما با فراغ بال قرار خواهند گرفت.

انتخاب مکان

بعضی اوقات مکانی که شما به راحتی انتخاب می کنید موقعیت مناسب و آرامش بخشی را برایتان رقم می زند که بتوانید بهترین عکس ها را در آن مکان بگیرید. حال ببینیم مشخصات مکان خوب چیست؟

به صحبت های مردم گوش کنید- مردمی که اطراف شما مشغول فعالیت روزانه خود هستند در مورد شما به عنوان یک عکاس چه می گویند. آیا دید مثبتی نسبت به شما دارند؟

چه موضوعات جذابی در اطرافتان قابلیت اضافه شدن دارند- خوب به مکانی که انتخاب کرده اید دقت کنید. به عنوان مثال شما بازار را برای عکاسی انتخاب می کنید کدام صنف از بازاریان می تواند با فعالیت که به مشتریان ارائه می کند برای شما جذاب خواهد بود. آیا می توانید آنها را در کنار هم در یک عکس قرار دهید؟

چه موضوعی بر صحنه غالب نیست؟ گاهی در موقعیتی که انتخاب می کنید نکته ای غالب است مثل رنگ ها، وسایل و اشیا. ببینید آیا آنها را در قاب دوربین تان لحاظ کرده اید؟ یا انها را به دست فراموشی سپرده اید. نکات غالب می توانند به عنوان پس زمینه یا حتی پیش زمینه در ارتقاء سطح مفهومی عکستان نقش بسیار مفیدی ایفا کنند.

حائل

زمانی که شما به عکاسی محیطی می پردازید ممکن است نیاز باشد که از بعضی حائل ها استفاده کنید. دقت کنید وسایل اضافی که شما حمل

می کنید و از آن استفاده می کنید باعث کندی فعالیت مردم نشود و یا ازدحامی در اطراف شما ایجاد نکند.

ژست گرفتن

یچگاه از سوژه خود نخواهید که حرکت عادی خود را قطع کنید و گوشه ای بایستد، بنشیند یا به شما و دوربین تان خیره شوید تا شما به عکاسی بپدازید. اگر چنین کاری کنید در واقع شما مشغول عکاسی انتخابی هستید. شما نه از مردم که از شیوه زندگی شان عکاسی می کنید. شیوه زندگی توقف ناپذیر است. سعی کنید از نگاه مردم عکس بگیرید. حالت تعجب، عصبانیت، شادی و عزا را می توان راحت از چهره ها دریافت کرد. دیگر لازم نیست که فریاد بزنید: “لطفا رو به دوربین.”

تنظیمات دوربین

نمی توان در پرتره محیطی نسخه واحدی پیچید که کاری است بس اشتباه. اما می توان با این موضوع قاعده مند رفتار کرد. به این ترتیب که می توان میزان باز و بسته شدن دیافراگم را کم گرفت تا پس زمینه و پیش زمینه هر دو در فوکوس باشند. می توان از فوکوس های باز استفاده کرد و یا با عمق میدان بیشتر به شیوه زندگی افراد عمق و غنا بخشید. همه چیز دست خودتان است. می توانید محیطی گسترده را در قاب دوربین خود جای دهید و سپس با کراپ عناصر زائد را حذف کنید.

برچسب‌ها:تنظیمات دوربین, حائل, زمان, شیوه زندگی, غالب, فعالیت روزانه, مفهوم عکاسی, مکان, نکات زندگی, پرتره استودیویی, پرتره انتخابی, پرتره محیطی, ژست, کودک
نوشته شده در 100 در 100, اصطلاحات عکاسی, اصول پایه عکاسی, تکنیک های عکاسی

بسیاری از عکاسان از پرتره های خانوادگی به کسب مهارت و ارتقاء سطح در عکاسی استفاده می کنند. اگر به تاریخچه هنر عکاسی نظری بیافکنیم متوجه خواهیم شد که اولین عکس ها از حیوانات خانگی، مردم و اعضای خانواده بوده اند. هرچه قدر شیوه های دیگر عکاسی سخت بود گنجاندن انسان ها در قاب دوربین به مراتب راحت تر بوده است. در این پست ابتدا به بایدها در پرتره های خانوادگی پرداخته می شود و سپس به نبایدها.

بایدها

گروه ها را بشکنید.

اگر به عکس های خانوادگی دقت کنید متوجه خواهید شد که اکثریتی که در عکس حضور دارند فقط خواسته اند فضاهای خالی عکس را پر کنند، بدون توجه به اینکه از نظر ترکیب بندی و نوع ایستادن یا نشستن بایستی تناسب را رعایت کرد. سعی کنید در عکاسی خانوادگی افراد هم قد و هم اندازه را در یک سطح قرار دهید تا یک همپوشانی از نظر اندازه شانه ها با یکدیگر داشته باشند. اگر پدربزرگ و مادر بزرگ تان در قید حیات هستند بهتر است آنان را در کانون توجه قرار دهید و دیگر اعضای هم سطح را در اطراف آنها بنشانید.

لباس ها را هماهنگ کنید.

قبل از آنکه به عکاسی از اعضای خانواده بپردازید به طرح لباس آنها دقت کنید. بهتر است افرادی را که لباس تیره به تن دارند در اطراف و کسانی را که لباس رنگی به تن دارند در میان جمع قرار دهید. کسانی که لباس هایشان از طرح های کامپیوتری یا لوگو های خاص طراحی شده نیز در وسط قرار گیرند. به این ترتیب تضاد رنگ از بین رفته و همپوشانی از لحاظ رنگ لباس نیز رخ خواهد داد. به این ترتیب دست شما برای عکاسی سیاه و سفید نیز باز خواهد بود.

دوباره شرایط را چک کنید.

وقتی شما از یک یا دو نفر از اعضای خانواده خود عکس می گیرید می توانید شرایط را جوری طراحی کنید که فقط یک عکس کافی باشد. اما وقتی تعداد زیادی از مردم جلوی دوربین شما هستند ممکن است اتفاقاتی بیفتد که از دسترس شما خارج باشد: کودکی خمیازه بکشد یا فردی چشمانش را ببندد. در چنین شرایطی بهتر است به همه اعلام کنید که دوربین شما دیجیتال است و شما قادرید در عکسی از ثانیه عکس را دوباره تجدید کنید. به این ترتیب از یک صحنه یک یا دو عکس بیشتر خواهید داشت.

در شاد کردن بکوشید تا لبخندهایی واقعی به دست آورید.

بیشتر عکاسان برای دستیابی به خنده های اصیل مردم از جوک استفاده می کنند. پس همیشه چند جوک با مزه در چنته داشته باشید که در چنین لحظاتی به دردتان می خورد. راه دیگر شاد کردن مردم که کمی سخت است پریدن و ورجه وورجه کردن است. مطمئن ام اگر این کار را انجام دهید به موفقیتی در عکاسی خانوادگی می رسید که کمتر کسی رسیده است.

سعی کنید پس زمینه مات داشته باشید.

انتخاب مقادیر بالای بازشدن روزنه باعث خواهد شد که شما عکسی شفاف از اعضای خانواده داشته باشید. وقتی بازشدن دیافراگم را ۲٫۸ در نظر می گیرید درختان و بوته ها به رنگی نرم و لطیف در خواهند آمد و پس زمینه ای زیبا برای خلق یک عکس هنری خانوادگی خواهید داشت.

نبایدها

فراموش نکنید که تنظیمات اولیه دوربین را قبل از عکاسی کنترل کنید.

ISO( هر چقدر کم باشد)، فرمت عکس ( RAW یا JPEG) و نور دهی ها و نورسنجی ها را کنترل کنید. بیشتر اوقات ما فراموش می کنیم که شرایط عکسی که قبلا گرفته ایم با شرایط فعلی عکاسی متفاوت است.

اجازه ندهید سوژه تان سرش را تکان بدهد یا حرکتی داشته باشد.

هر تکان کوچکی که اعضای خانواده شما در حین عکاسی داشته باشند در روند عکاسی شما خللی ایجاد می کند. اولا یاد بگیرید از قابلیت های دوربین خود در شرایط تند استفاده کنید یعنی مهارت خود را در عکاسی بالا ببرید. ثانیا از اعضای خانواده بخواهید که لختی بی حرکت بمانند.

با صدایتان شرایط را نامطمئن نکنید.

هیچوقت از این جملات استفاده نکنید: ” یک لحظه بی حرکت بایستید. ” ” به دوربین نگاه کنید و لبخند بزنید.” شما تدوین گر دوربین مخفی نیستید. بهتر است از الفاظی استفاده کنید که بار معنایی مثبتی دارند همچون: ” شما زیبا هستید.” ” چه کار قشنگی انجام می دهید.”

به نظر می رسد این دو نباید آخر یک معنا داشته باشند دقت کنید: مادرتان را در عکس خوب نشان دهید و پدر و مادرتان را برای انتخاب یک حالت خوب عکاسی اذیت نکنید.

تا به حال برایتان پیش آمده که بخواهید از مادرتان عکاسی کنید. آنها همیشه در خانه هستند. در خانه انگار آنها هستند که پادشاهی می کنند. دوست دارند آشپزخانه شان تمیز و مرتب باشد و همه وسایل در جای خود قرار گیرد. حال اگر او را در محیطی خارج از خانه قرار دهید دیگر دوست ندارد از او عکس بگیرید. او در این حالت راحت نیست. ثانیا وقت عکاسی به نظرات آنها توجه کنید و نخواهید که نظرات خود را به آنها بقبولانید. آنگاه شما عکاسی می کنید و وقتی عکس پدر و مادرتان را می بینید متوجه می شوید شادی واقعی در چهره شان وجود ندارد. نظرات آنها را محترم بشمارید و از عکاسی لذت ببرید.

برچسب‌ها:ISO, JPEG, RAW, اعضای خانواده, ترکیب بندی, تنظیمات, تکان, جوک, دیافراگم, شادی, شرایط, لباس, لبخند, مادربزرگ, مهارت, نامطمئن, نوردهی, نورسنجی, همپوشانی, پدر بزرگ, پرتره خانوادگی, پس زمینه, پوشش, کانون توجه
نوشته شده در 100 در 100, تکنیک های عکاسی, چگونه

در میان عکاسان سه نکته برای بهبود عکاسی پرتره عنوان می شود. اما باید گفت غیر از تنظیم اکسپوژر، تراز سفیدی و فوکوس نکات دیگری نیز برای بهبود عکاسی پرتره لازم است. ۱۳ نکته ای که می توان در عکاسی پرتره در خاطر داشت تا عکسی به یاد ماندنی داشت از این قرارند:

۱) همه چیز را در محدوده فوکوس قرار ندهید ، فقط یک مورد را انتخاب کنید.

وقتی شما حالت فوکوس خودکار را انتخاب می کنید اتفاق وحشتناکی را برای عکاسی پرتره رقم زده اید. چینش دوربین در انتخاب فوکوس مناسب طراحی گردیده است که بستگی تام به لنز و نوع دوربین شما دارد. پس بهتر است تصمیم بگیرید که چه منطقه ای از صورت را در معرض فوکوس دوربین دوست دارید قرار دهید.

۲) سعی کنید همیشه فوکوس را بر روی چشم ها تنظیم کنید.

چشم ها پنجره روح اند و شما با قرار دادن چشم ها در کانون فوکوس به این پنجره راه پیدا می کنید. درست است که چشم ها برای فوکوس چندان مورد پسند نیستند اما این راه را تا انتها بروید تا به نتایج شگفت آوری دست یابید. حال اگر شما با یک زاویه بازتری به چشم ها فوکوس کنید پوست سوژه در عکس نرم و لطیف به نظر خواهد رسید.

۳) استفاده از زاویه بازتر برای کاهش عمق میدان.

لنز بازتر و میزان f/stop به مقدار ۲٫۸ تا ۴ باعث خواهد شد تا عمق میدان کاهش یافته و به صورت خارق العاده ای نور خروجی از روزنه دوربین بر صورت پرتره یک پس زمینه مات را برای سوژه رقم بزند و تصویر حاصله رویایی شود.

۴) همیشه و هیچوقت از لنزهای کمتر از ۵۰ میلی متر استفاده نکنید و از لنزهای ۷۰ میلی متر به بالا بهره گیرید.

آیا تا به حال شنیده اید که آخرین چیزی که باعث وسعت در میدان دید بشود چیست؟ لنزهای بالاتر از ۷۰ میلی متر باعث افزایش عمق میدان می شوند. این مسئله باعث می شود که پرتره حاصله شفاف به نظر برسد. بهترین پرتره ها با لنزهای ۱۲۰ میلی متر تا ۲۰۰ میلی متر بدست می ایند.

۵) از فرمت RAW برای عکاسی استفاده کنید.

Raw یک ترکیب غیر اصلاح شده برای نشان دادن حساسیت سنسورها به نور و اکسپوز به حساب می آید. در اصل در دوربین های دیجیتال حکم نگاتیو در دوربین های آنالوگ را بازی می کند. وقتی شما با فرمت JPEG عکاسی می کنید همه چیز در پشت دوربین حکم پوسته ای را بازی می کنند که تازه باید عمق و حیات به آن دمیده شود و این در حالی است که بسیاری از اطلاعات در حین ویرایش از بین می روند. برعکس فرمت RAW باعث ذخیره اطلاعاتی خواهد شد که شما را در ویرایش عکس با نرم افزارهای ویرایش تصویر یاری خواهند کرد. چه از این بهتر؟ که در عکاسی پرتره آن هم در فضای باز شما منبع عظیمی از اطلاعات را در اختیار داشته باشید.

۶) همیشه از کارت های خاکستری برای تعیین تراز سفیدی استفاده کنید.

در فضای باز و با فرمت RAW برای دستیابی به بهترین تراز سفیدی استفاده از کارت های خاکستری پیشنهاد می گردد. در پست های بعدی بیشتر درباره ماهیت این کارت ها با شما سخن خواهم گفت. تنها ذکر این نکته را در اینجا لازم می دانم که با استفاده از این کارتها شما قادر خواهید بود که تراز سفیدی را به بهترین وجهی تعیین کرده و به عکس های زیبایی در تمام شرایط نوری دست یابید.

۷) در سایه عکاسی کنید( از نور مستقیم خورشید احتراز کنید).

نور مستقیم خورشید آزاردهنده است که باعث می شود سوژه شما با چشمانی نیمه باز به دوربین نگاه کند. با افزایش نور، سایه ها عمیق تر شده و تراز سفیدی به خوبی به دست نخواهد آمد. تنها ایرادی که  درعکاسی در سایه وجود دارد سایه ای شیری رنگ در صورت سوژه است که آن را می توان با تغییر تراز سفیدی به حد نرمال و خنثی رساند.

۸) در روزهای ابری با دقت عکاسی کنید.

ذات و حکمت Softbox یا جعبه های نرم (!) در این است که فضا را مانند ابرهای بزرگ تیره در آسمان می کند. ابرهای بزرگ تیره شما را در داشتن فضایی سرشار از سایه، رنگ و نرمی و لطافت غنی خواهند ساخت.

۹) چگونه می توانید از گرما، نور و سختی بهترین استفاده را ببرید.

اگر شما قادر هستید در فضای باز بعضی شرایط را کنترل کنید حتما از انعکاس دهنده ها سود ببرید تا میمیک صورت سوژه خود را به شکلی که در استودیو عکاسی وجود دارد حفظ نمایید. قرار دادن سوژه در پشت نور خورشید بهترین ایده است زیرا باعث ایجاد حالت ضدنور یا سیلوئت خواهد شد. اگر می بینید که تکه ابری از بالای سر سوژه در حال گذر است از آن نهایت استفاده را ببرید زیرا باعث شفافیت در عکس خواهد شد.

۱۰) از انعکاس دهنده های طبیعی و موجود بهره گیرید.

انعکاس دهنده های طبیعی را در اطراف سوژه خود بیابید. مطمئناً آن ها را پیدا خواهید کرد. در این چنین حالتی از وجودشان کمال استفاده را ببرید.

۱۱) نقش تابناک f16 را بیاموزید.

چرا؟ چون شما آنقدر درگیر موضوعات دیگر در عکاسی می شوید که بعضی از نکات اصلی را فراموش می کنید. نقش تابناک f16 در روز آفتابی بر شما معلوم خواهد شد وقتی که سرعت بسته شدن دیافراگم و ISO را به درستی تعیین کرده باشید. برای مثال، میزان ISO را روی ۱۰۰ قرار دهید، میزان f/stop را روی ۱۶ و سرعت شاتر را ۱/۱۰۰ انتخاب کنید. در روزهای ابری میزان  f/stop فرق کرده و ۸ پیشنهاد می گردد.  اما در هر حال برای تعیین دقیق نورسنجی استفاده از کارت های خاکستری پیشنهاد می شود.

۱۲) از خانه مقداری کاغذ و گیره بردارید.

زمانی که از خانه خارج می شوید بهتر است با خود مقداری کاغذ و گیره همراه ببرید. در مواقعی که نیاز به صفحه ای برای انعکاس نور به سوژه دارید این صفحات بزرگ کاغذ و گیره حکم طلا را برای شما بازی خواهند کرد.

۱۳) خط دید خود را حفظ کنید.

زمانی که عکاسی می کنید ممکن است متوجه نباشد که خط دید خود را صاف و مستقیم انتخاب کرده اید یا نه؟ تراز نگاه داشتن دوربین در چنین وضعیتی سخت و دشوار است و قرار دادن نشانه برای خود بهترین کمک را به شما خواهد کرد. برگ درختان، شاخه ها و حتی تنه درخت می تواند شما را در این زمینه یاری رساند.

برچسب‌ها:50 میلی متر, 70 میلی متر, F/STOP, f16, ISO, RAW, SOFTBOX, انعکاس دهنده طبیعی, اکسپوژر, بهبود, تراز سفیدی, روح, زاویه باز, سایه, سرعت شاتر, سیلوئت, ضدنور, عمق میدان, عکاسی, فضای باز, فوکوس, لنز, میمیک, نور مستقیم, پرتره, پنجره, چشم ها, کارت های خاکستری, کاغذ, گیره
نوشته شده در 100 در 100, اصطلاحات عکاسی, اصول پایه عکاسی, تکنیک های عکاسی, نور در عکاسی, نور در عکاسی و نورسنجی