بارون نگار

همیشه عکاسی با فلاش بی نهایت سخت بوده است. سخت تر زمانی است که دریابیم عکسی که گرفته ایم فاقد هر گونه نورپردازی دقیق بوده است.

وقتی می خواهیم در مورد فرآیند عکاسی پرتره برای مردم صحبت کنیم اولین توصیه مان آن است که به فلاش متصل به دوربین اعتماد نداشته باشید. مخصوصا زمانی که بخواهید در یک فضای بسته و با کمبود نور محیط اقدام به عکاسی کنید. دومین توصیه را خودتان باید حدس بزنید. خرید یک فلاش ثانویه که بتواند نوری را که شما خواهان آن هستید برایتان فراهم کند.بعضی ها تصور می کنند برای آنکه بتوانند عکس های زیبای پرتره بگیرند لازم است که به تجهیزات مدرن استودیویی مجهز باشند. اما توصیه هر عکاس خبره ای را بشنوید محال است که چنین چیزی را پیشنهاد دهند.

چون عکاسی صرفا بازتولید تصویر از منبع نوری است نمی توان شرایط را به نحوی تنظیم کرد که یک نسخه واحد پیچیدن کار درمان را یکسره انجام دهد. نور می تواند سخت شود، نرم شود، پرش داشته باشد، رنگی شود، مستقیم باشد، لکه دار شود، پهن و عریض شود اگر شما دانش و وسایل لازم برای آنچه دوست دارید انجام دهید در اختیار داشته باشید.

اگر شما از چند فلاش در یک موقعیت استفاده کنید خواهید توانست عاسی پرتره را تجربه کنید. در این پست قصد من براین است که تکنیک های مشترکی را که برای عکاسی پرتره لازم است با شما مرور کنم.

تکنیک اول: استودیوی ساده

برای آنکه بتوانید یک حالت استودیویی به پرتره خود بدهید، کافی است سه مرحله زیر را به دقت انجام دهید:

1. لازم است از یک صفحه سفید در پشت سوژه استفاده کنید. بهتر است این صفحه سفید پرده یا پارچه نباشد که دچار تاشدگی شود. صفحه سفید خواهد توانست نور بازتابی از فلاش را دریافت کرده و آن را پخش کند.
2. به سوی سوژه دوربین را تنظیم کنید.
3. دیوار بایستی پشت او یاشد. بهتر است جهتی که سوژه ایستاده را جوری تنظیم کنید که صفحه سفید رنگ پشت سرش را بپوشاند. از این طریق خواهید توانست عکس های پرسنلی بسیاری را در شرکت یا سازمان خود از همکاران و دوستان تان بگیرید.

تکنیک دوم: فضاهای خارجی

بعضی اوقات شما توانایی بهره گیری از چند فلاش را دارید اما نمی توانید از آنها در فضای بسته یا استودیو استفاده کنید. در واقع بهره گیری از فلاش در فضاهای باز حسی واقعی به پرتره می بخشد. اگر فضایی که سوژه در آن قرار گرفته دارای پس زمینه ای تاریک یا کم نور باشد بهترین حالت ممکن برای عکاسی پرتره ایجاد خواهد شد. برای دستیابی به یک پرتره عالی بایستی فلاش ها همان طور که در شکل می بینید رو به سوژه تابانده شوند.

تکنیک سوم: مردم و اشیا

از این شیوه عکاسان خبری یا فتوژورنالیست ها استفاده می برند چون لازم می بینند که برای پیشبرد داستان شان تغییری در اشیا اطراف سوژه خود ندهند. وقتی شما بخواهید که اشیا پیرامون سوژه را در عکس تان بگنجانید فضای دستیابی خود را گسترش داده اید. در این روش بهتر است فلاش اصلی بر چتری که پشت دوربین قرار دارد بتابد تا ما با یک نور نرم شده به عکاسی بپردازیم. فلاش دوم که ما آن را فلاش پیرو می خوانیم نیز باید در پشت اشیا و وسایل قرار گیرد تا سایه ای از اشیائی که رو به سوژه یا در کنارش قرار دارند بر سوژه بیافتد.

تکنیک چهارم: فضای محدود شده به وسیله چند چهره

این تکنیک هم جزو علاقه مندی های فتوژورنالیست ها است.  برای چنین صحنه هایی لازم است دوربین را روی صورت فرد وسط تنظیم کنیم و دو فلاش را در دو سوی افراد و دو طرف دوربین قرار دهیم. بهتر است فلاش ها کمترین میزان انرژی را داشته باشند( ۱/۳۲ یا ۱/۶۴). بهتر است میزان سرعت شاتر را  آرام آرام پایین بیاورید تا حس مات و کدر بودن پس زمینه در ذهن بیننده القا گردد.

تکنیک پنجم: کلوزآپ

بعضی شرکت ها برای عکاسی همراه دوربین های تولیدی head یا سری توصیه می کنند. اگر دارای چهره یا سوژه ای فتوژنیک هستید، از روش کلوزآپ استفاده کنید. در این شیوه دوربین رو به سوژه تنظیم می شود. فلاش اصلی به صورت سوژه می تابد و فلاش پیرو رو به چتری که رو به سوژه قرار گرفته است. به این ترتیب هم صورت سوژه با نور پر شده است و هم نور تابیده شده نرم گشته است. در کلوزآپ استفاده از head فراموش نشود.

ارسال دیدگاه

نام : (لازم)

آدرس ایمیل: (منتشر نخواهد شد) (لازم)

URL:

دیدگاه: