بارون نگار

در پست قبلی دوستی به نام مسعود سوالی مطرح کردند که باعث شدند بخشی را در وبلاگ راه اندازی کنم به نام  "چگونه؟ "

مسعود عزیز من قبل از عکاسی، برای اینکه از هنر به خصوص هنر نقاشی لذت می بردم زیر نظر اساتید معظم هنر نگارگری و به خصوص مینیاتور و تذهیب، توانستم این دو هنر زیبا را به عالی ترین وجهی بیاموزم. برایم هنر مینیاتور یادآور یک مسئله است: نور. در این هنر ما نور را از زاویه خاصی نمی بینیم. این به آن معناست که هنرمند ایرانی در همه جهات نور را می بیند. برای همین کمترین سایه ها را در کارهایش لحاظ می کند. چند سال پیش که باید از تابلوهایم عکس تهیه می کردم مشکل خاصی برایم پیش نیامد. اما چون شما فرمودید که وظیفه عکاسی از تابلوهای رنگ و روغن به عهده تان گذاشته شده، باید متذکر شوم که در اثاری که با رنگ و روغن ترسیم شده اند مشکل فقط انعکاس نور از سطح اثر است. به این ترتیب در عکس ها نوعی فراز و فرود دیده خواهد شد. جایی به شدت نور وجود دارد اما در مقابل در جاهایی سایه خواهیم داشت. به زبانی دیگر اثر یک سطح تخت نخواهد بود.برای فائق آمدن برچنین مشکلی چند راهکار به ذهنم می رسد:

-از فلاش استفاده نکنید و تابلوی نقاشی را در بین دو منبع نور از دو طرف قرار دهید. مثل شکل روبرو.

- سعی کنید از نور روز برای عکاسی استفاده کنید.

- برای آنکه در هیچ جایی از تابلو نور خیره کننده ای نداشته باشید از light box استفاده کنید.

-