بارون نگار

مشعل المپیک پکن طراحی خاصی دارد. سبک طراحی آن کاملا یادآور طراحی های سنتی چین است. طول مشعل ۷۲ سانتی متر و از الومینیوم ساخته شده است. گاز مشعل، پروپان است و علاوه بر اینکه طبق راهکارهای حفظ محیط زیست طراحی شده،۱۵ دقیقه روشن می ماند.

از این رو این مشعل، پیام آور زمین سبز و حفظ آن است چون دی اکسید کربن و آب به جای نمی گذارد و هرگونه خطر الودگی هوا و محیط زیست را از بین می برد.

طراحی مشعل به گونه ای است که شعله اش ۲۵ تا ۳۰ سانتی متر بلندی دارد و در باد با سرعت ۶۵ کیلومتر در ساعت خاموش نمی شود. همچنین باران کمتر از ۵۰ میلی متر در ساعت هم نمی تواند شعله اش را خاموش کند. شعله مشعل در روشن ترین زمان روز هم دیده می شود و برای عکاسی کاملا مشخص است. به همین خاطر این مشعل، تکنولوژی بالای برگزاری مسابقات را یادآوری می کند.

روی بدنه مشعل ابرهایی قرمز طراحی شده که به عقیده چینی ها این ابرها خوش یمن اند و شانس می آورند. همچنین برای مراسم حمل مشعل، طراح های چینی تصویری آماده کرده اند که بیشتر سنن و فرهنگ این کشور را نشان دهد.

حمل مشعل

مسیری که مشعل المپیک ۲۰۰۸ پکن طی کرد تا بار دیگر به این شهر بازگشت، طولانی ترین مسیر حمل مشعل در تاریخ المپیک است. 

این مشعل طی ۱۳۸ روز، ۱۳۷ هزار کیلومتر از ۲۱ کشور گذشته و ۱۳۵ بار توقف داشته است. این مشغل به ترتیب از کشورهای یونان، چین، قزاقستان، ترکیه، روسیه، انگلیس، فرانسه، آمریکا، آرژانتین، تانزانیا، عمان، پاکستان، هند، تایلند، مالزی، اندونزی، استرالیا، ژاپن، کره جنوبی، کره شمالی و ویتنام گذشته تا دوباره به پکن برگردد.

بگذریم از اینکه روسای ورزش کشورمان طبق معمول دیر متوجه شدند تا درخواست ایران را برای حمل کشوری با قدمت ایران که یکی از شاهرگ های جاده ابریشم است به دست مقامات المپیک برسانند.

در خلال این مسیر البته مشکلاتی هم به وجود آمد؛ دولتهای غربی اعتراضاتی نسبت به رعایت نکردن حقوق بشر از سوی دولت چین در تبت داشتند که با ترغیب به سد کردن مسیر مشعل و ترتیب دادن تظاهرات آن را نشان دادند. دالایی لاما – رهبر تبت- هم در ابتدا اجازه نمی داد مشعل از کوه اورست بگذرد.

نوشته شده در عکاسی شهری، چین

Xi zhinong founded wild china film, china’s first photo agency specializing in wildlife and the environment.

A Yunnan sub-nosed monkey hugs her baby. This is a captive pair; some 2,000 survive in the wild.

نوشته شده در عکاسی شهری، چین

تصمیم دارم تا پایان بازیهای المپیک چین با زبان تصویر در مورد کشور چین با شما صحبت کنم.

To protest the events of Tiananmen Square in 1989, artist Sheng Qi cut off his finger. He created a series of photographs of his hand, in this one holding a boyhood photo.

نوشته شده در عکاسی شهری، چین

در یک دوربین دیجیتال به لحاظ فنی، فاصله کانونی، فاصله ای است در واحد میلی متر که بین مرکز بینایی لنز و حسگر دوربین قرار دارد و این زمانی اتفاق می افتد که لنز دوربین در بی نهایت، وضوح یابی شده باشد. در هر صورت، آنطور که عموما تصور می شود، فاصله کانونی نمی تواند به طور خودکار زاویه دید را تعیین کند، در واقع زاویه دید، به فاصله کانونی و اندازه حسگر تصویری بستگی دارد که لنز، آن تصویر را وضوح یابی می کند.

برای راحتی در مقایسه زوایای دید، صنعت ساخت دوربین، در حال پذیرفتن عبارت ۳۵mm معادل با فاصله کانونی است. لنزهایی که فاصله کانونی بلند دارند مثل ۲۰۰mm، زاویه دید تنگ تری نسبت به لنزهایی با فاصله کانونی کوتاه مثل ۵۰mm خواهند داشت. اگر می خواهید که عکس هایی با زاویه دید باز داشته باشید، می توانید چندین عکس را تهیه کرده، سپس آنها را به روش دیجیتالی به هم بچسبانید.

آیا می دانید؟

اغلب دوربین هایی که امکان بزرگ نمایی دارند، از یک واحد سرعت x مثل ۲x یا ۴x استفاده می کنند. این واحد مستقیما با فاصله کانونی ارتباط ندارد، به این معنی که حداکثر فاصله کانونی، "x مرتبه" بزرگتر از حداقل فاصله کانونی است. برای مثال، دوربین nikon coolpix 5700 با دارا بودن بزرگنمایی لنز ۴x، یعنی آنکه بزرگترین فاصله کانونی این دوربین "4 مرتبه" بزرگتر از کوچکترین فاصله کانونی خواهد بود.

یک ترفند در عکاسی!

برخی از دوربین های دیجیتال، امکان بزرگ نمایی دیجیتالی دارند. این امکان، فاصله کانونی بلندتری را نسبت به بزرگ نمایی نوری انجام می دهد. بزرگ نمایی نوری، از ابتدا تا انتهای شیشه لنز انجام می شود ولی بزرگ نمایی دیجیتالی، مرکز ترکیب دیجیتال است و عملکرد آن به طور کلی با بزرگ نمایی نوری تفاوت دارد.

نوشته شده در اصطلاحات عکاسی, دنیای لنزها, نور در عکاسی

همیشه از نوشته های زهرا اچ-بی استقبال کرده ام و می کنم. نوعی طنز آگاهانه در میان نوشته هایش هست. حالا چرا سراغش رفتم؟ علتش مشخص است. حاشیه نوشته ای بر یکی از پست هایش. "مد شدن" یا "خز شدن"، مساله این است.

زیمل در مقاله ای تحت عنوان "مد" دلایل تعدد تغییر مد را در عرصه های پوشاک، آشپزی، هنر و موسیقی مورد بررسی قرار داده و دلیل تغییر مد را در عصر مدرن با لفظ "عصر عصبی تر" معنا می کند.

در عصر حاضر، چنان انواع گسترده ای از انتخاب برای مصرف کننده عرضه می شود که به افراد امکان می دهد خود را از دیگران متمایز سازند. به دیگر سخن، مردم به مدهای جدید و متفاوت، آهنگی پرشتاب تر جذب می شوند، چرا که می خواهند به هویت شخصی متمایز خود شکل بدهند.

در همین جامعه مجازی اینترنت خوب دقت کنید. یک روز تب اورکات، روزی دیگر جی میل، فلیکر، فیس بوک و اکنون توییتر و فرندفید، همه ما را فرا می گیرد.معلوم نیست فردا آبستن چه مدهایی خواهد بود.

حال حاضر ادبیات خودمان را خودتان اشاره کردید. نمونه اش کافه پیانو. مگر یادتان نیست چندی پیش پائولوکوئیلو مفاهیم والای عرفان مولوی را با کیمیاگر به خوردمان داد. همان موقع کم نبودند روشنفکران و تاریک فکرانی مثل عرفان نظرآهاری و مسیحا برزگر که با همان تم و جملات ساده مدتی گیشه های ادبیات را اشغال کردند.

در سینما که وضع اسفبار است. مدتها پیش هدیه تهرانی و فیلم ها و عکس های کذایی اش. بعد محمدرضا گلزار و مهناز افشار و پوریا پورسرخ و اینک خسرو شکیبایی.

با وجود این، مد تنها مسئله انتخاب های فردی نیست. در واقع، این انتخابها را تقسیمات طبقاتی و تحرک اجتماعی سامان می دهد. زیمل آنتی تزی را میان میل به تمایز فردی- تمایل به جدا بودن و بی همتا بودن- و گرایش به برابری اجتماعی- تمایل همه افراد، صرف نظر از موقعیت طبقاتی، به پذیرفتن مدهای رایج، باز می شناسد که هم بخشی از انگیزه ای است که در پس انتخاب های مد قرار دارد و هم دلیلی برای دوره زندگی ناپایدار و معمولا کوتاه هر مد خاص.

زیمل موشکافانه می گوید:

ماهیت ویژه مد ایجاب می کند که تنها در یک زمان به دست بخشی از گروهی معین اعمال گردد و اکثر افراد صرفا در جهت پذیرفتن آن حرکت کنند. همین که نمونه ای عموما پذیرفته شد، به محض اینکه هرکاری که در آغاز شمار اندکی از افراد آن را انجام داده اند واقعا همه انجام دهند…. ما دیگر از مد سخن نمی گوییم. مد همان گونه که گسترش می یاید، به تدریج به سوی نابودی می رود.

مد یکی از شیوه هایی است که به کمک آن افراد می کوشند "آزادی درونی شان" را حفظ کنند. آمادگی برای تبعیت از عوامل تعیین کننده بیرونی مدهای جاری و وابسته بودن به آنها بازتاب آمادگی برای صرفنظر کردن از استقلال خود است. اما این، تنها به " عوامل بیرونی زندگی" مربوط می شود. این آمادگی به فرد اجازه می دهد توجه خود را بر حفظ ازادی درونی در هسته آن متمرکز است.

نوشته شده در اجتماعی