بارون نگار

اگر به کاغذ عکاسی که قسمتی از مراحل چاپ آن طی شده، مجددا نور سفید داده شود، بخشی از رنگ مایه ها، معکوس خواهند شد. در واقع قسمت هایی که چاپ آنها تکمیل شده، به نور حساس نیستند و قسمت هایی که هنوز کاملا چاپ نشده اند، می توانند تیره تر شوند. در نهایت با تکمیل مراحل چاپ، این نواحی تاریک تر خواهند شد.
آرماند ساباتیر، دانشمند فرانسوی(۱۹۱۰-۱۸۳۴) این فرایند را “سولاریزه شدن کاذب” نامید که تدریجا به غلط، سولاریزه شدن( معکوس شدن رنگ مایه های عکس بر اثر نوردهی شدید) نامیده شده است.
امتیازات دیجیتال
اجرای جلوه ساباتیر در تاریکخانه، فوق العاده وقت گیر و دشوار است. شما به راحتی می توانید تمام روز را برای تهیه یک دسته عکس صرف کنید که هیچ کدام هم شبیه آنچه می خواستید نخواهند بود. ولی با استفاده از تکنیک های ویرایش دیجیتال، این بلاتکلیفی ها قدیمی شده اند.
اولین قدم، تهیه نسخه کپی از عکس اصلی و تبدیل آن به سیاه و سفید است. برای این کار، عکسی را انتخاب کنید که خطوط نسبتا ساده و شکل های واضحی داشته باشد. در صورت تمایل، از عکس هایی که اشباع زدایی(Desaturated) شده اند هم می توانید استفاده کنید. تکنیک های دیجیتالی فراوانی برای شبیه سازی جلوه ساباتیر وجود دارند. اگر نرم افزاری با امکانات Layer یا Modes دارید، می توانید یک رونوشت از لایه اصلی را روی لایه دیگری بالای آن ایجاد کنید. سپس با استفاده از مد Exclusion Layer رنگ مایه های عکس نهایی را با تغییراتی که توسط curves یا levels روی هر لایه انجام می دهید، تنظیم کنید.
استفاده از منحنی ها(Curves)
بهترین و قابل کنترل ترین روش کار، استفاده از کنترل curves و رسم منحنی U شکل با گودی ملایم و یک برجستگی در میانه آن است. با بکار بردن ناهمواری های کوچک نامنظم در شکل منحنی می توان تغییرات غیر منتظره ای در رنگ مایه ها ایجاد کرد و جلوه هایی از غیر قابل پیش بینی و جذابیت اجرای تاریکخانه ای کار را به فرآیند بازگرداند. امتیاز کار با منحنی ها این است که می توان آن ها را ذخیره نمود و روی عکس های دیگر هم استفاده کرد.
جلوه ساباتیر را روی عکس های رنگی نیز می توانید اجرا کنید ولی علاوه بر سایه روشن ها، رنگ ها هم معکوس می شوند. برای جلوگیری از معکوس شدن طیف رنگی، عکس را به مد LAB ببرید و از منحنی ساباتیر، فقط روی کانال L استفاده کنید.

نوشته شده در تکنیک های عکاسی, فتوشاپ و عکاسی

سلام بر دوستان خوبم.
مدتی است که به علت مشغله فراوان کاری و درسی، امکان به روز نگاه داشتن وبلاگم را از دست داده ام اما قول خواهم داد تا آخر هفته این مشکلات مرتفع شوند و بتوانم باز هم در کنارتان باشم.
اما نکته ای را امروز مطالعه کردم که حیفم آمد ذکری در اینجا از آن نکنم. در زندگی کاری و خصوصی خودم این شرط را برای خود محفوظ می دانم که اگر با کسی یا موضوعی برخورد کردم که شایسته تقدیر و تشکر بود به تمامی از کسی که عطیه مهر و محبت را به من ارزانی داشته است تشکر و قدردانی و سپاس خود را به جای آورم.
چندی است دوست خوبم بابک هندی زاده در فتوبلاگش بخشی را راه اندازی نموده اند به نام owl که در این بخش ضمن بررسی اخبارهای عکاسی و دنیای دوربین ها به نقد و بررسی عکس هایی که در وبلاگشان آپلود می شود می پردازند.
چندی پیش عکسی را در وبلاگشان قرار دادم و از ایشان و دوستان خواننده ای که به وبلاگ سر می زنند خواستم تا خوب ایراد و اشکالات آن را برایم باز کنند. امروز که وبلاگشان را دیدم بر خود وظیفه دانستم که از رهنمودهای عالی و به جای ایشان در مورد عکس ارسالی ام تشکر کنم و شما را به خواندن این مطلب دعوت کنم.
جناب بابک هندی زاده، دوست عزیزم.
سپاس بی پایان شما را، که با وجود مشغله فراوانی که در طول این مدت داشتید اینقدر خوب و مبسوط به نقد عکسم پرداختید و توصیه های خوبی را برای بهتر شدن کارم ارائه نمودید.
ممنون.

نوشته شده در شخصی, یک عکس، یک برداشت

تبدیل از یک فضای رنگ به دیگر، نیاز به تنظیم دارد تا سازگاری لازم با محدوده طیف رنگ (gamut) در فضای رنگ مقصد حاصل شود. به کمک rendering intent قوانین مورد نیاز برای تنظیم رنگ های مبدا با محدوده طیف رنگ مقصد، تعیین می شوند: رنگ هایی که خارج از gamut قرار می گیرند یا باید نادیده گرفته شوند و یا به نحوی تنظیم شوند که تناسب بصری حفظ شود. این تنظیم رنگ ها به نام rendering intent شناخته می شود و به شکل گزینه های زیر در منوی view> proof setup> custom در نرم افزار photoshop قابل دستیابی هستند:
Perceptual تناسب بصری بین رنگ ها را حفظ می کند به گونه ای که برای چشم انسان، طبیعی به نظر برسند، هرچند که ممکن است میزان روشنایی( brightness) تغییر کند. این روش برای تصاویر عکاسی مناسب ترین روش است.
Saturation رنگ هایی روشن و زنده ایجاد می کند که به قیمت از دست رفتن صحت رنگ تمام می شود. این روش تناسب بین غلظت رنگ ها را حفظ می کند بنابراین فام ها (hues) ممکن است تغییر کنند. این گزینه برای ایجاد گرافیک های تجاری با رنگ های روشن و تند انتخاب مناسبی است.
Absolute Colorimetric رنگ هایی را که در درون محدوده طیف رنگ (gamut) مقصد قرار دارند تغییر نمی دهد. هدف از این روش، حفظ صحت رنگ به قیمت از دست رفتن تناسب بین رنگ هاست. چرا که ممکن است دو رنگ متفاوت از فضای رنگ مبدا ( معمولا آنهایی که خارج از gamut هستند)، در فضای رنگ مقصد به یک رنگ تبدیل شوند.
Relative Colorimetric مشابه Absolute Colorimetric است با این تفاوت که نقطه سفید یا سیاه فضای رنگ مبدا را با مقصد مقایسه می کند تا تمامی رنگ ها به یک نسبت جابجا شوند. این روش برای تصاویر عکاسی مناسب است، مشروط بر اینکه ابتدا گزینه “use black point compensation” را انتخاب کنید.

نوشته شده در اصطلاحات عکاسی

نوشته شده در خطاها در عکاسی, فتوشاپ و عکاسی

my photoblog: baroon

نوشته شده در اینترنت- شخصی