” بچه که بودمفکر کردم ته دنیاست.
رفتم
دیدم خیلی هم دور نیست
همین نزدیکی هاست.
شاید مادرم می خواست بگوید
از هرجا راه بیفتی
آخرش می رسی به خدا
در چند قدمی خانه خدا
به خودم گفتم
این هم خانه خدا
پس خودش کجاست؟
رنگ ها همه شد بی رنگی
صدا
سکوت.”
جمشید بایرامی عکاسی را به صورت تجربی از سال ۱۳۶۲ شروع کرد و از سال ۱۳۷۷ با مطبوعات داخلی و خارجی به همکاری پرداخت. بایرامی چندین نمایشگاه عکس در داخل و خارج در موزه پاریس، سازمان یونسکو، موزه سلطنتی هلند، موزه ایلکس آمریکا و مرکز تئاتر روهر آلمان برگزار کرده است. او همچنین برنده سیمرغ بلورین از چهاردهمین جشنواره فیلم فجر، عکاس برگزیده مجله life( 1997)، franch press (1997) و جشنواره M.I.L.K شده است. بایرامی در حال حاضر عضو آژانس عکس webstan در پاریس است.
با نگاهی به آثار او می توان نقش رنگ، ترکیب بندی و استفاده ماهرانه از نور را براحتی تشخیص داد. برای دیدن آثار او می توانید به کتاب حج او که شامل ۲۵۵ اثر است مراجعه کنید.
نوشته شده در بزرگان عکاسی
امروز کلی باید از خجالت وبلاگم در بیایم…..
نوشته شده در شخصی
اواخر قرن هجدهم، متوجه شدند که اگر جسمی را روی کاغذ حساس شده مخصوص قرار دهند و آن را در معرض آفتاب بگذارند، یک چاپ خورشیدی از آن جسم ثبت می شود. بعدها، با قرار دادن نگاتیو بر روی کاغذ مخصوص، عمل چاپ به روشی مشابه انجام می گرفت. این کاغذ نیازی به ظهور نداشت چرا که در نتیجه نور دیدن، عکس روی آن قابل مشاهده می شد. سپس عکس را تثبیت می کردند. در انواع پیشرفته تر، کاغذ را با نمک های رنگ دهنده آغشته می کردند تا هنگام نور دیدن، رنگی شود. قهوه ای طلایی و زرد غلیظ، طیف های رنگی مرسوم بودند. کاغذهای عکاسی امروزی، برای چاپ خورشیدی مناسب نیستند چرا که تثبیت کننده های استاندارد عکس را پاک می کنند و مقدار پایین نقره بکار رفته، عکاسی با کیفیت پایین را نتیجه می دهد.
خوشبختانه، رنگ مایه های ناشی از چاپ خورشیدی را به کمک نرم افزار به راحتی می توان شبیه سازی نمود. همچنین نیازی نیست که از نگاتیوهای با ابعاد بزرگ یا حتی عکس سیاه و سفید استفاده نمود.
ابتدا یک عکس سیاه و سفید یا یک عکس رنگی اشباع زدایی شده(desatureted) را انتخاب کنید. سپس، آسان ترین روش این است که یک لایه روی عکس بسازید و آن را با رنگ پرکنید. لایه را در مد color burn ( برای تشدید رنگ ها) یا mode color ( برای افزودن رنگ ها به لایه زیرین به نسبت میزان روشنایی آن) قرار دهید. توجه کنید که در این هنگام، ممکن است عکس از محدوده طیف رنگ چاپگر (gamut) خارج شود. برای رسیدن به رنگ مایه های گرم و غنی مورد نظرتان باید از آزمون و خطا استفاده کنید. ولی در یک جلوه قابل قبول، رنگ گرفتن روشنایی ها و سایه ها ضروری است.
از آنجایی که جلوه شبیه سازی شده چاپ خورشیدی، به صورت یکنواخت در کل عکس پراکنده می شود، می توان آن را تقریبا روی هر موضوعی اجرا کرد. مناظر طبیعی، طبیعت بی جان و تصاویر ساختمان ها، همگی برای کار مناسبند.
یکی از خصوصیات چاپ خورشیدی هم این است که هیچ رنگ سفید واقعی در عکس حاصله دیده نمی شود.
نوشته شده در تکنیک های عکاسی, فتوشاپ و عکاسی
عکس اول را جناب آرش شریفی ویرایش کرده اند و عکس آخر را جناب آرتین زمان. نظر شما در مورد این ویرایش ها چیست؟ من که از این دو دوست گرامی برای زحماتی که برای عکس هایم کشیده اند متشکرم.
slidez_width=”400″; slidez_height=”300″; slidez_src=”http://fbaroon.slidez.net/id/693/54cf70604c1e375d20c614aee7c26fa0″;
نوشته شده در فتوشاپ و عکاسی
ادوارد روشا در سال ۱۹۳۷ در شهر اوماها واقع در ایالت نبراسکای آمریکا به دنیا آمد. در سال ۱۹۴۱ به اکلاهماسیتی رفت و سپس در سال ۱۹۶۳ وارد انستیتو هنری چاینورد در لس آنجلس شد. او در سال ۱۹۶۳ اولین نمایشگاه مستقل خود را در گالری فرروس شهر لس آنجلس برپا کرد. روشا در دهه ۱۹۷۰ همین کارها را در گالری لئوکاستلی نیویورک و همزمان در گالری گگوژن به نمایش گذاشت.
روشا مایل بود که ترکیبی از مناظر شهر لس آنجلس را با زبان بومی به عنوان یک تجربه نشان دهد. کارهای روشا مثل نقاشی، نوشته ها، عکس و کتاب های هنری او به نحوی آیینه ای از ابتذال و پیش پا افتادگی زندگی شهری را نشان می دهد که با بمباران رسانه های تبلیغاتی به این حال و روز افتاده است و ما شاهد تصاویر هر روزه آن هستیم. او خیلی زود به عنوان یک هنرمند گرافیک که به خود موضوع و زیبایی اهمیت می داد شناخته شد.
به زوذی او مورد توجه بسیاری از موزه های معروف دنیا قرار گرفت. مسافرت های او به دور دنیا شروع شد، در سال ۱۹۸۳ در موزه هنر مدرن سان فرانسیسکو، در سال ۱۹۸۹ در موزه ژرژ پمپیدو در سال ۲۰۰۰ در موزه هیرشهورن و باغ مجسمه ها حضور یافت. در سال ۲۰۰۱ روشا به عنوان عضوی از آکادمی هنر و نویسندگی آمریکا انتخاب شد. در همین سال نمایشگاه بزرگی از کارهای کامل او در موزه ملی رنیا سوفیای اسپانیا برگزار گردید.
امتیاز انتشار تمام کارهای روشا در سال ۲۰۰۲ در اختیار انتشارات ام آی تی قرار گرفت و توسط این ناشر کارهای او انتشار یافت. اولین رساله کامل در مورد این هنرمند توسط ریچارد مارشال در سال ۲۰۰۳ نوشته شد.
در سال ۲۰۰۴ موزه هنر ویتنی آمریکا دو نمایشگاه را به طور همزمان برنامه ریزی کرد که یکی دود و آینه ها که شامل نقاشی های روشا و دیگری نمایشگاه اد روشا و عکاسی بود. همچنین در سال ۲۰۰۴ موزه هنر مدرن سیدنی نمایشگاهی از کارهای نقاشی، عکاسی و کتاب و دستنوشته های او را برپا کرد.
نوشته شده در بزرگان عکاسی
