بارون نگار

این مقاله برای آن نوشته شد که اولین فریاد باشد برای آگاهی شهروندان دنیای مجازی از حقوق خود.

انسداد اجتماعی به فرایندی اشاره دارد که برخی گروه بندی های اجتماعی، دیگران را از « دستیابی به منابع و فرصت ها» محروم می سازند. پارکین این اصطلاح را برای تبیین رابطه بین قدرت و نابرابری اجتماعی به کار برد و استدلال کرد که قدرت، صفت ذاتی هرگونه انسداد اجتماعی است و بر میزان دستیابی فرد به منابع و فرصت ها دلالت دارد. او دو شکل اساسی را برای انسداد اجتماعی قائل است: نخست تحریم که ابزار اولیه ای است که با آن جناح مسلط افراد تحت سلطه را از دستیابی به قدرت محروم می سازد؛ و دوم غضب که ابزار کلیدی افراد تحت سلطه برای بازپس گیری قسمتی از قدرت از دست رفته است.

تا اینجا مقدمه ای برای این اصطلاح اجتماعی بیان شد. اکنون برآنم تا با بسط این مفهوم ارتباط آن را با دنیای مجازی اینترنت و به خصوص سایت foto.ir که داعیه ارائه محیطی مناسب برای جمع آوری عکاسان ایرانی را دارد، مشخص سازم.

یکی از طرق تحقق قدرت انسداد اجتماعی است که مقوله ای مربوط به اعمال قدرت برای حفظ نابرابری های اجتماعی است و بازگوی آگاهی گروه اجتماعی از موقعیت واجد امتیازات خود و کوشش برای حفظ و پایدارسازی این موقعیت از طریق جلوگیری از دستیابی دیگران به این امتیازات است.

ریشه های مفهوم جامعه شناختی انسداد اجتماعی در تمایز مارکسی بین دو مفهوم “طبقه در خود” و “طبقه برای خود” و نیز تمایز وبری بین “طبقه” و “منزلت” قرار دارد. قدرت صفت ذاتی انسداد اجتماعی است و از یک سو بر میزان دستیابی فرد یا گروه به منابع و فرصت ها و از سوی دیگر بر قابلیت های افراد یا گروه ها برای بازداشتن دیگران از دستیابی به همان فرصت ها و منابع دلالت دارد. بنابراین انسداد اجتماعی را می توان تجمیع قدرت های بالفعل و همسو برای مقابله با قدرت های بالقوه ناهمسو دانست.

همانگونه که پارکین می گوید:« فرایندهای انسداد عواملی هستند که در وراء تمامی ساختارهای نابرابری وجود دارند؛ ساختارهایی که علاوه بر روابط طبقاتی، استثمارهای قومی و دینی و جنسی و دیگر انواع استثمار را نیز شامل می شوند. »

همچنین انسداد اجتماعی به صریح ترین معنای آن کوشش قدرت برای جاودانه سازی خویش، از طریق مقابله با آزادی و تنگ کردن عرصه های آن است. وبر قدرت را فرصت و شانسیث می داند که براساس آن یک کنشگر می تواند، با تکیه بر قواعد و هنجارهای ساختی جامعه، خواست خود را بر مشارکت کنندگان در رابطه اجتماعی، حتی به رغم عدم تمایل و مقاومت آنان تحمیل کند. این قدرت، خواه فردی باشد و خواه جمعی، از طریق میزان شانسی که کنشگران برای تحقق اراده و خواستشان دارند قابل اندازه گیری است .

قدرت ضد آزادی است زیرا عنصر تعیین کننده آن تحمیل اراده و خواست کنشگر بر دیگر مشارکت کنندگان در رابطه اجتماعی است و واکنشی را که از کنش متضمن تحمیل و اجبار نشات گرفته باشد به هیچ روی نمی توان کنشی آزاد به شمار آورد و علاوه بر این تردیدی وجود ندارد که اجبار و تحمیل فقط مبین حالات ضدآزادی یعنی جبر و اکراه و قهر و ستم و زور و بی اختیاری است و اساسا حضور اجبار به معنای غیاب آزادی است.

حال برگردیم به اصل موضوعی که در این مقاله کوتاه باید به آن بپردازیم:

ign="right">تصور همگی ما این است که چنین نابرابری هایی در دنیای واقعی به وجود می آیند و به هیچ عنوان در دنیای مجازی چنین مسائلی را نباید شاهد باشیم. در ذهن همه ما دنیای مجازی همان اتوپیای افلاطون است. دنیایی که همه در صلح و صفا در کنار هم زندگی می کنند. یکی از آن به اصطلاح آرمانشهرها سایتی است به نام foto.ir که ادعا می کند یک جامعه مجازی برای تمام عکاسان ایرانی فراهم آورده تا با قرار دادن عکس هایشان یا هنری که به آن متصف هستند امکانات یادگیری را فراهم آورده است. در وهله اول نگاهی می اندازیم به قوانین و مقررات سایت که هر کس برای عضویت در این سایت باید آن را مطالعه می کرد و شروط آن را می پذیرفت. قوانینی که معلوم بود ترجمه خیلی از سایت های عکاسی مشابه خارجی است. نه مفاد برخاسته از ذهن ایرانی کاربران آن.

در رویکردی جدید این نمونه عضو گیری هم جای خود را به روشی داد که نمونه اول انسداد اجتماعی است. در شیوه جدید هر کسی که دوست دارد در این سایت عضو شود بایستی نامه ای به سردبیر سایت بنویسد و در آن چند نمونه از کارهایش را قرار دهد و در صورت صلاحدید و نظر مثبت سردبیر به عضویت سایت درآید. در اینجا نکته ای که به چشم می آید مالیخولیای نهفته در ذات سردبیر است. کسی که دوست دارد نامه داشته باشد و از طریق نامه به ip و دیگر اطلاعات نویسنده دسترسی داشته باشد. تا اگر روزی کاربر علیه او قدعلم کرد به طرفه العینی ضمن کنترل ip وی نسبت به حذف و تهدید کاربر نامبرده هم اقدام شود.

در مفاد قوانینی که قبلا وجود داشت کاربران موظف می شدند که به هم توهین نکنند و موجبات هتک حرمت یکدیگر را هم فراهم نیاورند. در نظر داشته باشید که مدیر مسئول سایت و سردبیر خود جزوی از اعضا بودند و باید به قوانینی که خود وضع کرده بودند وفادار باشند اما بارها و بارها مشاهده شد که با سلب آزادی افراد در احقاق حق خویش تهمت و افترا و تهدید را سرلوحه کار خویش قرار دادند.

ادامه دارد….

نوشته شده در اجتماعی

عاملی که باعث جذابیت عکس های آرت شده، تلفیق دانش او از هنر طراحی و نوردهی های نمایشی اش است. در بیشتر عکس های او نخست ترکیب بندی های خلاق و نقاشانه به چشم می آید، هیچ قسمت از کادر تصویر در عکس های او بیهوده نوردهی نشده است.

اگر عکسی بتواند قانون سادگی بهترین است را در مبحث ترکیب بندی نشان دهد، این همان عکس است! این عکس تصویری از شگفتی طبیعت استرالیا، صخره های آیزر است. تنها چهار عاملی که به صورت کاملا هماهنگ در کنار یکدیگر قرار گرفته اند، این عکس را خلق کرده اند.

نوردهی، مشخصه اصلی در ترکیب بندی این تصویر است، به طوری که سایه های تیره و بدون جزئیات به عنوان بخش استوار در تصویر ثبت شده اند و این عامل باعث هموزن بودن سطح پایینی عکس شده است. ماه، به عنوان عنصری تابنده، به شکل تاثیرگذاری در تصویر گنجانده شده و حس دراماتیکی را به عکس بخشیده است. از طرف دیگر، قسمت روشن و دارای تنالیته صخره ها، کنتراست جالبی را در تقابل با آسمان به وجود آورده که این عامل نیز باعث واضح تر شدن عکس و جذاب شدن ترکیب بندی تصویر شده است.

نوشته شده در بزرگان عکاسی

نوشته شده در شخصی

امروز ۲۶ دی ماه یا ۱۷ مارس است. سال گذشته در چنین لحظاتی وبلاگ بارون متولد شد. وبلاگی که قرار بود چیزی غیر از این که هست باشد. اما دست یاری خداوند و دوستان باعث شد تا بارون، بارون شود و پاتوقی گردد برای همه فرشتگان دنیا.

یک سال گذشت. سالی پر از علاقه و عشق. پر از آموختن ها و نادانی ها. پر از خوبی ها و بدی ها. و من در این یکسال به همراه وبلاگم بزرگ شدم. با نگاه دقیق و موشکافانه بابک هندی زاده آشنا شدم. با انتقادها و تشویق های آرش شریفی انس گرفتم. با محبت و علاقه ندا جعفریان و پرنیان کلباسی عاشق شدم. با پشتکار مانی جهانشاهی و آرتین زمان صبر را آموختم.

یک سال گذشت. سالی که اولش با webcamera ساخت شرکت creative آغاز شد و در نیمه سال به canon powershot A520 منتهی شد و در نهایت به canon powershot S2IS ختم به خیر شد.

یک سال گذشت. سالی که اولش قرار بود این وبلاگ با صدای بلند فریاد برآرد تمام اتفاقات پشت صحنه تزویر و ریای حاکم بر سایت فوتو[دات] آی آر را ، اما بعدا به یک وبلاگ نیمه آموزشی در زمینه عکاسی بدل گردید. خوشحالم ، خوشحالم از اینکه خداوند در عرض این یکسال دوستانی امین، راستگو، راست کردار و نیک اندیش هدیه ام داد که اشتباهاتم را آرام در گوشم زمزمه کردند و محسناتم را فریاد زدند.

یک سال گذشت. با این تصمیم که روزی روزگاری اینجا را تبدیل به سایت خواهم کرد تا یک سال دوام آوردم. امیدوارم در سال جدید که تا چند روز دیگر خانه دل هایمان را پر از شادی خواهد کرد این آپارتمان استیجاری تبدیل به یک خانه ۱۰۰۰ متری در خوش آب و هوا ترین منطقه مجازی جهان باشد.

یک سال گذشت. و من در طول این مدت در سایت های زیادی عضو شدم. و برای جاهای مختلفی مطلب نوشتم. از دانشگاه تا سمینارهای ریز و درشت. از اداره تا معاونت. از بارون تا وبلاگ گروهی دو در دو که توانستم بخش عکاسی را در آن راه اندازی کنم.

یک سال گذشت و من در آخرین ساعات امسال برای موفقیت تک تک شما دوستان خوبم دست نیاز به درگاه خالق بی نیاز بلند خواهم کرد. با یک دنیا آرزوهای خوب و طلایی برای شما….

خواهم آمد…..

پ.ن: راستی ویرایش این عکس توسط آرتین زمان انجام شده است که صمیمانه از ایشان تشکر می نمایم.

نوشته شده در شخصی

استیو مک کاری (متولد۱۹۵۰) همکار همیشگی نشریه نشنال جئوگرافیک در یکی از اردوگاه های پناهندگان از یک دختر ۱۲ ساله افغان عکسی گرفت که به عنوان نماد بین المللی کودکان رنج دیده شناخته شد.
مک کاری هرگز از عدسی زوم استفاده نمی کند
او هرگز از عدسی زوم استفاده نمی کند. مایل است در هر دیافراگمی کمال وضوح را داشته باشد. گرچه یک فلاش با خود دارد، تقریبا همیشه در پرتو نور طبیعی و بدن فلاش عکس می گیرد. فقط از یک فیلتر ماژنتا( سرخابی) برای اصلاح رنگ چراغ های فلورسنت استفاده می کند.
مک کاری معمولا به صورت دستی روی چشمان موضوع فوکوس می کند اما گاهی ساختار اتوفوکوس اسپات مرکزی(central spot) را مورد استفاده قرار می دهد.
به زعم مک کاری خیلی از عکاسان دید خود را فقط بر روی موضوع اصلی متمرکز می کنند و از بقیه صحنه غافل اند. بعد متوجه می شوند که اشیا ناخواسته، کادر تصویرشان را آشفته و نازیبا کرده است. او عکاسان را چنین پند می دهد که قبل از فشردن دکمه شاتر، تمام صحنه مورد عکسبرداری را از پشت دریچه منظره یاب به دقت بررسی کنند و در صورت لزوم به منظور خارج کردن عناصر نامتناسب و ناخواسته از کادر تصویر، اقدام به تغییر زاویه یا تجدید کادربندی نمایند.
مک کاری پیشنهاد می کند که عکاس یک روز تمام را در یک مکان جذاب سپری کند؛ ضمن لذت بردن از لحظات، محیط را بررسی و تحلیل کند آنگاه اقدام به عکسبرداری نماید.

نوشته شده در بزرگان عکاسی