بارون نگار

جلوه های تارکننده اگر به تمامی تصویر اعمال شوند، از آنجایی که اغلب چیزی به شخصیت و ماهیت عکس اضافه نمی کنند، از نظر بصری به ندرت موثر واقع خواهند شد. فیلترهای Dust and Scratches و Blur جلوه ای شبیه به نگاه کردن از پشت آب زلال و در حال حرکت ایجاد می کنند. این نوع جلوه برای بعضی موضوعات مناسب بوده ولی برای تارکردن تصاویر با حفظ کمی شفافیت، روشهای دیگر مناسب ترند. یکی از شیوه ها بر مبنای از دست دادن اطلاعات ناشی از جاگذاری(interpolation) هنگام کم کردن حجم فایل تصاویر است. در این روش، حجم فایل را با استفاده از resampling بزرگ کرده ( مثلا ۳ برابر)، و آنگاه فایل را دوباره به اندازه اصلی اش برمی گردانیم. حال به کیفیت تصویر توجه کرده و آن را با حالت قبل از ایجاد تغییر مقایسه کنید. در صورت نیاز این مرحله را تکرار کنید. با وجود اینکه این روش کمی وقت گیر است، ولی با استفاده از این شیوه قادر خواهید بود تصاویر را ضمن حفظ جزئیاتش، ملایم و تار کنید. روش سریعتر اما نه چندان مناسب دیگر، کاستن از حجم فایل و آنگاه افزودن بر آن و تکرار آن در چند مرحله است.

تار کردن موضعی

تارکردن کل تصویر غالبا مطلوب نیست. اما تارکردن انتخابی و موضعی آن اکثرا سودمند است. برای مثال محو کردن قسمت هایی از عکس می تواند پس زمینه بسیار مناسبی برای نوشته ها( مثلا برای تصاویر اینترنتی) ایجاد کند. به این دلیل که در این صورت، خواندن این نوشته ها روی پس زمینه ای محو و ملایم به مراتب آسان تر از خواندنشان بر روی پس زمینه ای با کنتراست بالا و رنگ های درهم خواهد بود. مورد استفاده دیگر محو موضعی به صورت دیجیتال به منظور تقلید از فیلترهای با فوکوس ملایم (Soft- Focus)، در عکاسی معمولی است. این فیلترهای شیشه ای با حفظ مرکز تصویر، اطراف آن را محو کرده تا توجه بیننده را هرچه بیشتر به طرف موضوع معطوف کنند.

ارسال دیدگاه

نام : (لازم)

آدرس ایمیل: (منتشر نخواهد شد) (لازم)

URL:

دیدگاه: