در عکاسی بر مبنای فیلم و دیجیتال برای تغییر غلظت موضعی تصویر از دو روش استفاده می شود که به سوزاندن (burning-in) و داجینگ (Dodging) معروف است.
کنترل غلظت
سوزاندن، باعث افزایش غلظت تصویر در ناحیه ای که کار روی آن انجام می شود گردیده، در حالیکه داجینگ موجب کاهش آن می شود. تاثیر هر دو تکنیک بر روی تصاویر، با تغییر دادن رنگ مایه های آن به منظور اصلاح خطا و یا ایجاد جلوه های خاص بصری صورت می پذیرد. برای مثال اختلاف کنتراست بین نقاط روشن و تیره هر دو رسانه فیلم و حسگر دیجیتال هنگام عکس گرفتن نسبتا کم است. برای رفع این ایراد می توان از تکنیک سوزاندن و داجینگ بهره گرفت.
ادامه دارد…
نوشته شده در فتوشاپ و عکاسی
جلوه های تارکننده اگر به تمامی تصویر اعمال شوند، از آنجایی که اغلب چیزی به شخصیت و ماهیت عکس اضافه نمی کنند، از نظر بصری به ندرت موثر واقع خواهند شد. فیلترهای Dust and Scratches و Blur جلوه ای شبیه به نگاه کردن از پشت آب زلال و در حال حرکت ایجاد می کنند. این نوع جلوه برای بعضی موضوعات مناسب بوده ولی برای تارکردن تصاویر با حفظ کمی شفافیت، روشهای دیگر مناسب ترند. یکی از شیوه ها بر مبنای از دست دادن اطلاعات ناشی از جاگذاری(interpolation) هنگام کم کردن حجم فایل تصاویر است. در این روش، حجم فایل را با استفاده از resampling بزرگ کرده ( مثلا ۳ برابر)، و آنگاه فایل را دوباره به اندازه اصلی اش برمی گردانیم. حال به کیفیت تصویر توجه کرده و آن را با حالت قبل از ایجاد تغییر مقایسه کنید. در صورت نیاز این مرحله را تکرار کنید. با وجود اینکه این روش کمی وقت گیر است، ولی با استفاده از این شیوه قادر خواهید بود تصاویر را ضمن حفظ جزئیاتش، ملایم و تار کنید. روش سریعتر اما نه چندان مناسب دیگر، کاستن از حجم فایل و آنگاه افزودن بر آن و تکرار آن در چند مرحله است. تار کردن موضعی تارکردن کل تصویر غالبا مطلوب نیست. اما تارکردن انتخابی و موضعی آن اکثرا سودمند است. برای مثال محو کردن قسمت هایی از عکس می تواند پس زمینه بسیار مناسبی برای نوشته ها( مثلا برای تصاویر اینترنتی) ایجاد کند. به این دلیل که در این صورت، خواندن این نوشته ها روی پس زمینه ای محو و ملایم به مراتب آسان تر از خواندنشان بر روی پس زمینه ای با کنتراست بالا و رنگ های درهم خواهد بود. مورد استفاده دیگر محو موضعی به صورت دیجیتال به منظور تقلید از فیلترهای با فوکوس ملایم (Soft- Focus)، در عکاسی معمولی است. این فیلترهای شیشه ای با حفظ مرکز تصویر، اطراف آن را محو کرده تا توجه بیننده را هرچه بیشتر به طرف موضوع معطوف کنند.
نوشته شده در فتوشاپ و عکاسی
نخستین مجموعه کارهای خود را با عنوان مناظر دگرگون شد( ۱۹۷۴-۱۹۷۸) ارائه کرد که نگاه نوآورانه ای به طبیعت دارد. عکس هایش هر چند به ظاهر ساده می آیند اما تقسیمات و شکل های هندسی عکس ها حکایت از دیدی دیگر به طبیعت دارد. مجموعه دیگر او نیروگاه ها(۱۹۸۱-۱۹۸۴) روایت از آسیبی دارد که این تاسیسات به زندگی انسان وارد می کنند. در مجموعه دود نیز پفال چهره ای دهشتناک از این پدیده نشان می دهد. در عکس های او بیننده گویی بوی دود و گرد و غبار حاصل از نیروگاه ها را حس می کند. همین تاثیرگذاری فوق العاده عکس های اوست که پفال را یگانه می کند.برای آشنایی بیشتر با آثار این هنرمند می توانید به سایت شخصی اش مراجعه نمایید.
نوشته شده در بزرگان عکاسی
نوشته شده در نور در عکاسی
· چهار ساله بودم. روی زمین می نشستم و نقش های قالی را روی کاغذ می کشیدم. پدرم هم از این وضعیت راضی بود. پدرم نماینده شرکت فرش در اصفهان بود. استادی بود که برای ایشان نقش فرش می کشید. یک بار پدرم مرا پیش او برد. استاد، نقش یک آهو را به من داد و گفت از روی آن نقاشی کن. تا صبح فردا حدود دویست طرح در اندازه ها و جهت های مختلف کشیدم. برای استاد باور کردنی نبود.
· هنرجویان امروز بعد از اندک زمانی خدا را هم بنده نیستند. من آنقدر رنگ برای استادم سابیدم که کف دستهایم پینه بست.
· سه سال پیش از انقلاب، روز عاشورا، مادرم گفت: برو روضه گوش کن تا چند کلام حرف حساب بشنوی. گفتم: من حالا کاری دارم بعد خواهم رفت. رفتم اتاق، اما خودم ناراحت شدم. حال عجیبی به من دست داد، قلم را برداشتم و تابلو” عصر عاشورا” را شروع کردم. قلم را که برداشتم همین تابلو شد که الان هست، بدون هیچ تغییری. الان که بعد از سی سال به این تابلو نگاه می کنم، می بینم اگر می خواستم این کار را امروز بکشم، باز هم همین تابلو به وجود می آمد، بدون هیچ تغییری. یک چیزی دارد این تابلو که خود من هم گریه ام می گیرد. در این تابلو مایه اصلی تصویر گرایی، مرکز تصویر دیده نمی شود. جایش خالی است. امام حسین که محور اصلی این تابلوست در اثر دیده نمی شوند.
تولد استاد محمود فرشچیان مبارک.
نوشته شده در شخصی
