سلام بر دوست نادیده و ارجمندم سرکار خانم جعفری
از اینکه عکسهای خودتون رو هم روی سایت گذاشتین ممنونم. از عکس اول که از برگها و آب گرفتید خوشم اومد و با اجازه کمی اونرو دست کاری کردم. از این کار نه قصد ایراد گیری و نه قصد آموزش دارم، فقط می‌خوام به نوعی عکستون رو نقد کرده باشم و نظرم رو بگم. در این عکس خاص، عناصر بسیار قوی وجود دارد که با کادر انتخابی و همچنین فاصله کانونی لنز مورد استفاده آنطوری که باید روی آنها تمرکز نشده، البته به نظر حقیر اینطور میاد. ای کاش امکانش بود و میتونستید روی جریان آب و انعکاس نوربیشتر کار میکردید چون با وجود اون برگهای خیس کادرهای فوق‌العادهای رو میشه ایجاد کرد.
از اینکه عکستون رو دست کاری کردم معذرت می‌خواهم.
ارادتمند
آرش شریفی

نوشته شده در یک عکس، یک برداشت

نوشته شده توسط فرشته جعفری ۸ آبان, ۱۳۸۵     |     نظرات (۰)

برای انتخاب جانشین برای عدسی های متداول بلند و حجیم به عدسی های آینه ای نگاهی داشته باشید. کاربرد عدسی های آینه ای آسان بوده و کیفیت ویژه ای را نیز به تصویر می دهند.
برای عکاسی از صحنه های ورزشی، طبیعت وحش و جزئیات مناظر طبیعی دوردست به عدسی های بلند نیاز دارید. اما عدسی های بلند متداول گران بوده و حمل آنها به خاطر حجم و وزن زیادشان نیز مشکل است. تعداد کمی از عکاسان با حمل عدسی بلند ۶۰۰ میلیمتری به احتمال اینکه شاید به قدرت بزرگنمایی بالای آنها نیاز داشته باشند موافقند.
عدسی های آینه ای جانشین مناسبی برای عدسی های بلند ، مخصوصا اگر به خاطر هزینه محدودیت داشته باشید، می باشند. ساختار این عدسی ها با ساختار تلسکوپ های انعکاسی مشابه است. آنها به کمک عوامل عدسی نور منعکس شده از آینه ها را دو برابر می کنند و سپس این نور وارد عدسی می شود. یعنی اینکه طول عدسی می تواند تا نصف تقلیل یابد که در این صورت حجم و وزن عدسی نیز کاهش یافته و حمل آن آسان می شود. ساختار عدسی آینه ای هزینه تولید آن را پایین می آورد و می توانید آنها را ارزان تر از عدسی های بلند خریداری کنید.
معایب
این معایب تا اندازه ای در پی بعضی ناتوانی های این عدسی ها حاصل می شود. نخست اینکه ساختار غیر عادی آن موجب می شود که یک دیافراگم ثابت- معمولا دیافراگم f 8 یا f 11- داشته باشد.این خصوصیت موجب می شود که تصویر منظره یاب آن تاریکتر- مخصوصا در شرایط نوری ضعیف- بوده و امکانات عکاسی را تا اندازه ای محدود کند.
دو ایراد دیگر نیز دارند که باعث می شود تصویر از وضوح بهتری برخوردار نباشد- یعنی عدسی ها در معرض مشکل آستیگماتیسم و عدم تطابق کانونی قرار می گیرند. اما روی هم رفته قدرت بزرگنمایی حجم، وزن و قیمت پایین عدسی های آینه ای در مقایسه با قدرت بزرگنمایی حجم، وزن و قیمت بالای عدسی های بلند ایده آل است.

نوشته شده در دنیای لنزها

نوشته شده توسط فرشته جعفری ۷ آبان, ۱۳۸۵     |     نظرات (۱)

یک وبلاگ مفید در زمینه عکاسی ماکرو. قابل توجه شما.

نوشته شده در عمومی

نوشته شده توسط فرشته جعفری ۷ آبان, ۱۳۸۵     |     نظرات (۰)


این عکس برنده جایزه پولیتزر شد و همه جا از آن به عنوان دختر بچه سودانی اسم برده اند. سردبیر روزنامه Time Domestic نوشت ” یک عکاس نه چندان شناخته شده عکسی گرفت که دنیا به خاطرش اشک ریخت”.
پشت این صحنه غم انگیز، تراژدی دیگری نهفته و آن زندگی سراسر متلاطم و اندوهبار عکاس است. اگر بیوگرافی کوین کارتر به دقت بررسی شود ملاحظه می گردد که این عکس، تمثیلی از زندگانی اوست و پرنده مردارخوار نمادی از رنجها و تالمات روحی است که پیوسته او را آزار می داده است.
کارتر در نوجوانی همیشه در آرزوی موتورسیکلت و سواری کورسی بود. پس از اینکه از یک مدرسه شبانه روزی کاتولیک در سال ۱۹۶۷ در پروتوریا فارغ التحصیل شد دوره داروسازی را شروع کرد اما یک سال بعد به خاطر نمره های بعد از مدرسه اخراج شده و وارد خدمت نظام گردید. پس از پایان خدمت، در یک مغازه فروش لوازم عکاسی استخدام شد و پس از آن به جمع خبرنگاران عکاس پیوست.
در سال ۱۹۹۳ به اتفاق دختر خوانده اش “سیلوا” برای عکسبرداری و تهیه خبر از شورش در کشور قحطی زده سودان راهی آن کشور شد. کارتر شروع به عکسبرداری از قربانیان قحطی شد. هر ساعت ۲۰ نفر از گرسنگی می مردند. کارتر، خسته از مشاهده جماعتی که از بی غذایی تلف می شدند به بوته زاری پناه برد. در آنجا دخترک نحیفی را دید که تلاش می کرد خود را به یکی از مراکز توزیع غذا برساند. در حالی که سعی داشت از او عکس بگیرد، لاشخوری در نزدیکی او به زمین نشست. کارتر ضمن اینکه نمی خواست پرنده فرار کند کادر بندی را شروع کرد. به گفته خودش ۲۰ دقیقه انتظار کشید شاید کرکس بالهایش را باز کند. اما این اتفاق روی نداد. کارتر پس از اینکه از صحنه عکس گرفت پرنده را فراری داد و مشاهده کرد که دختر گرسنه به راه خود به سوی مرکز توزیع غذا ادامه می دهد. عکاس پس از این واقعه دچار آشفتگی عصبی و روحی شدیدی شد.
کارتر پس از یک روز اقامت در سودان به ژوهانسبورگ بازگشت. برحسب اتفاق، روزنامه نیویورک تایمز که در جست و جوی عکسهایی از سودان بود عکس کارتر را خرید و آن را در شماره ۳۶ مارس ۱۹۹۳ چاپ کرد.
چاپ این عکس که با سرمقاله تکان دهنده نیویورک تایمز در زمینه قحطی و جنگ در سودان همراه بود عکس العمل های گوناگونی را درپی داشت. خیلی ها کار عکاس را تحسین کردند. در آفریقای جنوبی جدید، آفریقای جنوبی نلسون ماندلا ، هرجا که کارتر قدم می گذاشت با استقبال مردم روبه رو می شد. اغلب خوانندگان نیویورک تایمز خواهان آگاهی از سرنوشت کودک گرسنه بودند. نیویورک تایمز نوشت عاقبت کار دختر بچه معلوم نشد و کسی ندانست که او موفق شد خود را به محل توزیع غذا برساند یا خیر.
زندگی کارتر در بحران عجیبی گرفتار آمده بود. در همین حال در ۱۲ آوریل ۱۹۹۴ از نیویورک تایمز به وی تلفن کردند و اطلاع دادند که برنده جایزه پولیتزر شده است. نیویورک تایمز، کوین کارتر را برای دریافت جایزه پولیتزر به آمریکا برد. این اولین سفر او به نیویورک بود. جایزه پولیتزر هم بحث هایی برانگیخت. برای شخص کارتر موفقیت بزرگی بود. از سوی دیگر بعضی از روزنامه نگاران آفریقای جنوبی موفقیت کارتر را شانسی و اتفاقی تلقی کردند. برخی هم اخلاقیات او را زیر سوال بردند. روزنامه “سن پطرزبورگ” فلوریدا، کارتر را کرکس دوم صحنه قلمداد کرد. حتی برخی از دوستان کارتر هم از او انتقاد کردند که چرا در برابر صحنه ای که از آن عکس گرفته بی تفاوت بوده و دخترک گرسنه و محتضر را نجات نداده است.
کارتر، صبح روز ۲۷ ژوئیه، آخرین روز زندگی اش، خیلی شاد به نظر می رسید. کارتر مرد و پلیس علت مرک وی را مسمویت ناشی از استنشاق گاز مونوکسید کربن اعلام داشت.
کارتر مرد و پرده دوم این نمایش غم انگیز پایین افتاد. کارتر هنگام مرگ ۳۳ سال داشت. راستی معلوم نشد آیا دختربچه گرسنه هنوز زنده است. اگر زنده باشد وضع جسمانی او چگونه است؟

نوشته شده در بزرگان عکاسی

نوشته شده توسط فرشته جعفری ۵ آبان, ۱۳۸۵     |     نظرات (۳)


از آنجایی که بیشتر دوربین ها تصاویری مستطیلی شکل تولید می کنند، می توانید شیوه به دست گرفتن دوربین را بسته به اینکه تصویری با کادر افقی یا عمودی می خواهید، عوض کنید. کادر تصویر، بوجود آورنده تاکیدات مختلف است، بنابراین کادر قادر است که کل نحوه تحرک یک تصویر را تغییر دهد. شکل تصویر قاعدتا باید بوسیله نحوه ترتیب عوامل طبیعی موجود در صفحه تعیین شود. مثلا در عکاسی پرتره موضوع معمولا نشسته و ایستاده (عمودی ) است. بنابراین دوربین نیز بیشتر اوقات به یکی از طرفین چرخانده می شود تا کادر تصویر عمودی باشد. بهمین خاطر کادر عمودی اغلب “پرتره” (نمایش صورت) نامیده می شود.
از طرف دیگر، در عکاسی مناظر طبیعی به خاطر اینکه عوامل موجود در صحنه عموما به صورت افقی قرار گرفته اند نام خود (landscape) را به عکسهای با کادر افقی داده اند. کادرهای افقی معمولا به رابطه بین عوامل موجود در چپ و راست صحنه تاکید دارند و کادرهای عمودی معمولا بین پیش زمینه و پس زمینه در تصویر ارتباط برقرار می سازند. به یاد داشته باشید که شکل تصویر تاثیر زیادی بر اینکه چه چیزهایی در تصویر گنجانده می شود، دارد. بنابراین شما می توانید از کادر تصویر به عنوان ابزاری مفید و دم دست برای بریدن تصویر(cropping ) استفاده کنید.
برای درک بهتر از کادر تصویر می توانید به گالری عکس این سایت مراجعه فرمایید.

نوشته شده در اصول پایه عکاسی

نوشته شده توسط فرشته جعفری ۳ آبان, ۱۳۸۵     |     نظرات (۰)