متنی که در زیر می خوانید صحبت های توماس کلنر است در مورد تکنیک عکاسی اش:
” من مصمم بودم که راهی درست برای رسیدن به عکاسی از ساختمان پیدا کنم. چیزی که ساختمان های مشهور را به شیوه ای غیر معمول نشان دهد و برای من فرصت نشان دادن این ساختمان ها را از دید خودم فراهم آورم.
بررسی و مطالعه آثار نقاشی رابرت دلونی نقاش کوبیسم و سوررئال الهام بخش من بود و مرا بر آن داشت تا ساختمان ها را روی فیلم دگرگونه کنم و از آنها به شکل جزء به جزء عکس نگیرم و تکه ها را مانند چاپ کنتاکت کنار هم بچینم. هدف من این بود که از تمام ساختمان های مشهور و مشخص پایتخت های کشورهای اروپایی عکس بگیرم. همان ساختمان هایی که توریست ها همیشه از آن عکس می گیرند. من می خواستم بگویم که اینها ساختمان ها و جاهایی هستند که بارها و بارها از آنها عکس گرفته شده است و نباید وقت و فیلم را برای آنها تلف کرد.
پارامترهایی که برای این پروژه در نظر قرار دادم این بود که اولا من از هر ساختمان فقط یک کنتاکت تکی و یک کنتاکت سیاه و سفید را کنار هم قرار دهم ، عکس هایی که به طور کامل و دقیق گرفته شده باشند. حقیقتی که در عکس های به دست آمده نهفته است این است که من همچنین تصمیم داشتم که هیچ دوباره کاری انجام ندهم؛ یعنی هرگز یک حلقه دوم فیلم را در دوربین قرار ندهم. بنابراین همه چیز را در یک بار عکاسی ثبت کرده ام.”
اگر علاقه مندید کارهای دیگری از این عکاس ببینید بهتر است به سایت وی سر بزنید.
نوشته شده در عمومی
فشردگی عبارت است از کوچک کردن فایل های دیجیتال به طوری که در دیسک و سایر ابزارهای ذخیره جای کمتری را اشغال نمایند و همچنین انتقال آنها از طریق شبکه آسانتر انجام پذیرد.
فایل های دیجیتال به دو طریق کاهشی “Lossy compression” و بلاکاهش “Lossless compression” فشرده می شوند. فرمت JPEG یک فرمت کاهشی است. در این فرمت حسب نوع فشردگی، کاهش قابل ملاحظه ای در جزئیات تصویر و وضوح آن انجام می پذیرد. فرمت TIFF یک فرمت بلاکاهش است و فشردگی قابل تاثیری در کیفیت تصویر ندارد.
در فشرده سازی تعداد پیکسل ها در طول و عرض تصویر تغییری نمی کند و فقط داده ها کاهش می یابند و با کاهش داده ها حجم فایل هم کاهش حاصل می کند. کامپیوتر یا دوربین، داده ها را به طور گزینشی تقلیل می دهند و به این طریق فایل را کوچک می نمایند. فشرده سازی به این صورت انجام می گیرد که به عوض اینکه به هر پیکسل یک دستورالعمل رنگ اختصاص داده شود، به هر سطح پوشیده از تعداد زیادی پیکسل یک دستورالعمل رنگ تعلق می گیرد یعنی در واقع دستورالعمل مربوط به یک پیکسل به سطح پوشیده از پیکسل تعمیم داده می شود.
در فرمت بلاکاهش با وجودی که بخشی از داده ها حذف می شوند اما لطمه قابل ملاحظه ای به تصویر وارد نمی گردد. برای درک موضوع، یک فایل TIFF را می توان به عکسی تشبیه نمود که لوله شده باشد و فایل JPEG را به عکسی مانند کرد که تا شده باشد. هنگامی که دو عکس را باز می کنیم و به حالت اولشان برگردانیم مشاهده می کنیم که عکس لوله شده هیچ تغییری نکرده و کیفیت خود را حفظ نموده است اما عکس کاهشی در محل های تاخوردگی دچار خرابی و افت کیفیت گردیده است.
نوشته شده در عمومی
گفتم: مرا خوشبخت کن.
فرمود: ” نعمت” از من، خوشبخت شدن از تو.
Iasked God to give me happiness.
God said, no.
I give you blessings; happiness is up to you.
نوشته شده در عمومی
By Josh McCullock August 2006
To paint abstract forms with light, you have to start with a very dark room — not absolutely black, but close. The LED headlamps I use are the type popular with mechanics and campers, and can be found in most hardware and camping supply stores, as well as online.
The Gerber Triode ($20, street, http://www.gerbertools.com/) is inexpensive and has perfect LED spacing and a long battery life. I also recommend a digital camera, because this technique relies heavily on trial and error to get the exposures and the shaping of the light trails right.
The instant feedback I get via the LCD makes it more fun than chore-like.
I shoot at night, because it’s much easier to get the room dark then, and I wear dark clothing to minimize the possibility of showing up in the picture. I put my Canon EOS Digital Rebel with a 28-80mm f/3.5-5.6 Tamron lens on a tripod, setting the ISO to 200 and the drive mode to Self-Timer.
My starting exposure is usually 5 sec at f/22. The small aperture prevents overexposure, which can lead to the background room showing up in the photo, and it keeps the LED lines sharp and flare-free.
The next step is framing and focusing. I decide where I’ll be during the exposure, and set the focus for that location using my Rebel’s manual focus mode.
Next, I set the zoom, so I’ll be able to fill most of the frame with light during the relatively short exposure. If I set the zoom too wide, the light streaks will be small, and I may not be able to make it across the frame within the few seconds that the shutter is open.
I start with a focal length between 28mm and 40mm, and a subject distance of about 8 feet. Then, I practice with a few “fake” exposures to get the timing down.
Holding the lamp in my hand, I pace my movements so I get from frame edge to frame edge across the duration of the exposure. If I dally in one part of the frame, the light will “clot” there, risking overexposure.
To make the first test exposure, I turn out the lights, turn on the LED, start the self-timer, and position myself in front of the camera. Just before the shutter opens, I begin to move around, trying to make it as even and smooth as possible. (Anyone seeing me might think it was T’ai Chi.)
As soon as the shutter closes, I run over and look at the results. I check exposure and the light shapes. Almost every image I make inspires me to try another. I continue to fine-tune the movements and shutter speed until I get abstractions that I like.
For a fun variation, you can put colored gels over the LEDs. If your camera allows it, try multiple exposures. Experiment with writing words. Or tie the LED lamp to a string and swing it for smooth arcs or whole circles. Just don’t let go of the string!
To see more of Josh McCullock’s photography, visit his website, web.mac.com/joshmccullock.
پ.ن: به سراغ من اگر می آیید نرم و آهسته بیایید چون من امروز خیلی سرم درد می کند.
نوشته شده در عمومی
ورنر بیشوف در ۲۶ آوریل ۱۹۱۶ در زوریخ زاده شد. دوران کودکی وی در زوریخ در رفاه و آرامش گذشت. پدر ورنر عکاس علاقه مندی بود که با فرزندان خود فنون عکاسی را در تاریکخانه خود تجربه می کرد. ورنر عکاسی را در سال ۱۹۳۲ در مدرسه هنرهای کاربردی زوریخ آغاز کرد. او در ۳۰ سالگی فعالیت در زمینه عکاسی خبری را آغاز می کند که ابتدا وی را به اروپای شرقی و سپس هند، ژاپن، کره، هنگ کنگ و هندوچین و سرانجام به آمریکای شمالی و جنوبی می کشاند. بیشوف دوره عکاسی را در مدرسه هنرهای کاربردی در ۱۹۳۶ به پایان برد. وی در سال ۱۹۴۴ به ترسیم یک نمودار نظری پرداخت که معرف تغییرات صورت پذیرفته در او و آثارش بود. این تغییرات به مثابه دستاوردهایی منطقی و ضروری، مشتمل بر مجموعه مطالعات اولیه در مورد فرم و توانایی وی برای به تصویر کشیدن چیزی بود که خود آن را “خویشتن درونی” می نامید و انعکاس آن را در رفتار و حرکات انسانی می توان یافت:
۱- آموختم که بنگرم.
۲- مطالعه نور بر حسب جلوه های فضایی و سه بعدی( نور و تیرگی، فتوگرام)
۳- در ابتدا، تنها عناصر پویا حیوانات و کودکان هستند.
۴- تمایل به نشان دادن موضوع بیش از آنچه بیننده بر آن وقوف دارد.
۵- مسئله تنهای خاکستری ( فتوگرام و عدسی، نمایش روی پرده)
۶- کوشش برای به کارگیری بینش های درونی در عمل ( مونتاژ)
۷- فعالیت های کلی برای نمایشگاه ملی، مونتاژهای قطع بزرگ
۸- فضاهای بیرونی، معماری، آگاهی از کمبودها نمی تواند موجب غفلت از موضوعاتی شود که بسیار مشهودند. کوشش برای ثبت جلوه های مورد نظر از طریق انتظار کشیدن نور دلخواه
۹- نخستین کوشش ها برای عکاسی از مردم با استفاده از نور و نحوه بیان.
۱۰- عکس های علمی
۱۱- تجربه عکاسی رنگی
۱۲- کار با روزنامه
۱۳- پوستر
بیشوف سرانجام در سن ۳۸ سالگی در یک تصادف رانندگی در پرو دار فانی را وداع گفت.
نوشته شده در عمومی
