امروز مثلا قرار بود برای اولین بار با دوستم …. بریم عکاسی از اسکی روی چمن …
کلی ذوق کرده بودم .. حسابی هیجان زده شده بودم … خلاصه حسابی خودم رو آماده کرده بودم برم عکاسی و کلی تخیلم رو به کار انداخته بودم از چه زاویه هایی عکس بگیرم …
سرتون رو درد نیارم .. آخرش هیچی نصیبمون از عکاسی اسکی روی چمن نشد که نشد ..
چون ماشین نداشتیم و دوستم کم آورد و قسمت نشد . آخ که چقدر دلم سوخت …
خلاصه گفتم برم عکاسی بهتر از خونه نشستنه
یه دفعه بار خورد و سر و کلمون این طرفا پیدا شد …
خداییش می دونم خیلی ضعیف کار کردم ….
برای همین دوباره بعد مدت ها دوربین رو به دستم گرفتم و شروع به شاطر زدن کردم
آخ که چقدر عاشق شنیدن صدای شاطر دوربینمم .
این شد داستان امروز ما …
از وبلاگ نگاهی تازه
البته خانوم بهبودی دو تا عکس هم ضمیمه پستشون کرده بودن که بهتر دیدم خودتون ببینین. راستی خانوم بهبودی عزیز شاتر نه شاطر…. شاطر یعنی نانوا 
نوشته شده در همین اطراف
پ.ن: یکی نیست به من بگه وسط درست وسط آموزش عکاسی سفری چرا یاد درست کردن این بخش افتادی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
پ.ن ۲: یه بخش جدیدی در اینجا درست کردم از امروز( الان همه کسانی که داعیه ادبیات فارسی دارن منو می کشن با این جمله بندی) به نام همین اطراف.
پ.ن ۳: حالا حرف حساب این بخش چیه؟ دوست دارم ازهمین اطراف همسایگی های مجازی، تجربه های دوستان را در مورد عکاسی درج کنم. خیلی هیجان انگیزه…..
پ.ن۴: نمی دونم این بخش می گیره یا نه. اما دلم می خواد ادامه داشته باشه.
صبح که بشه، میرم کوه. شاید کاوه بیاد باهام. شاید هم تنهایی برم. بعد از مدّتها هوسِ عکاسی کردهم. باتریهای دوربینم دارن شارژ میشن. جلدِ دوربینم خاک گرفته. تمیزش نمیکنم. هنوز نمیدونم آیپاد ببرم یا نه. بردنش ضرر نداره به هر حال. مانتوم اتو نداره. البته چون میخوام برم کوه و دمن نگرانی نداره. دیگه؟ قرصهای ۹ صبحام رو برمیدارم و … آهان: یادم باشه بطریِ آب رو بذارم توی فریزر یخ بزنه. هیجان دارم الکی.
از وبلاگ به همین سادگی
نوشته شده در همین اطراف
اگر بخواهیم از تمام مشکلات عکاسی از مردم در سفر صحبت کنیم فکر کنم باید یک پا وکیل و حقوقدان شویم. چون مطمئنا خواهیم شنید که هر جایی قانون خاصی دارد و رعایت حریم افراد کاری است لازم الاجرا. همه اینها قبول، اما وقتی می خواهی روی فرهنگ یک قوم فوکوس کنی دیگر اینجا صحبت فرد و تجاوز به حریم و این صحبت ها نیست. وقتی به نقطه ای از کشور سفر می کنی و متوجه می شوی در نزدیکی ات یک عروسی قرار است اتفاق بیفتد می توانی خود را در وسوسه عکس نگرفتن محبوس کنی؟ من که نمی تونم، شما را نمی دونم. اما یه چیزی بگم؟ این تجربه خودمه: چند سال پیش برای اولین بار با خانواده رفتیم ابیانه. بگذریم که چه سخت به آنجا رسیدیم. اگر پافشاری های من نبود بابا اصلا قبول نمی کرد. رفتیم و چقدر خوش حال شدیم از این انتخاب. اما یک نکته: مردم ابیانه اصلا روی خوشی نسبت به عکاسی ندارند. از بس که عکاسان را دیده اند که آنها را و پوشش زنانشان را سوژه عکاسی شان کردند. نگذاشتند و ما اصرار نکردیم.
پس لطفا به رای و نظر مردم احترام بگذارید و به قول معروف سریش نشوید.
حال فکر کنیم که همه چیز مهیاست چه نکاتی را باید در این رابطه رعایت کنیم:
پس زمینه عکس تان را درست انتخاب کنید
در این رابطه زیاد صحبت کردم. فقط ذکر این نکته را لازم می دونم که سعی نکنید که سوژه خود را از موضوع جدا کنید. بیایید مثالی بزنیم: شما حتما بازار کاشان رفته اید. من که واقعا هر بار به کاشان می روم یک نکته جدید در این شهر زیبا کشف می کنم. در بازار اگر بخواهید از مردم بی موضوع عکس بگیرید کسانی که عکس هایتان را می بینند فکر می کنند که این مردم را می توان در هرجایی پیدا کرد . چه چیز مردم کاشان را از دیگر شهرها جدا می کند؟ دو نکته: گلابگیری و فرش.
پس هیچ وقت سوژه را از موضوع تان جدا نکنید. و اگر می خواهید عکسی تاثیر گذار بگیرید موضوع را در پس زمینه ای تاریک قرار دهید تا سوژه تان تنها قهرمان داستان شما جلوه کند.
صفحه تان را پر کنید
اگر نمی خواهید از پوشش محلی مردم عکس بگیرید می توانید صفحه دوربین تان را روی صورت سوژه خود پوشش دهید. سختی هایی که یک ترکمن در مواجهه با طبیعت کشیده است کاملا در صورتش و چین و چروک نهفته در سیمایش پیداست. و اگر می خواهید سوژه عکاسی تان همراه پوشش محلی مردم باشد کاری کنید و پوزیشن عکاسی تان را به نحوی بچینید که صفحه تان سرشار از رنگ و نقش و طرح و چین و شکن لباس باشد تا صورت سوژه.
سعی کنید طبیعی عکس بگیرید
سوژه شما وقتی شکار می شود که مشغول کاری است. مردم نباید در جلوی دوربین شما از حرکت باز ایستند. که نفس عکاسی سفر به حرکت است. بگذارید زندگی در بند بند عکستان جاری باشد. زندگی سیال است و پویا. حرکت را از عکس تان حذف نکنید.
دیگر موضوعات را به عکس تان اضافه کنید
تا چندی پیش فکر می کردم باید عکس و عکاسی ساده و روان چون آب باشد، وقتی به عکس های نگاه می کنم می بینم سوژه ها تکرار می شوند. موضوع انگار تکراری شده. بهتر دیدم این بار موضوع اضافه کنم. موضوع چیست؟ مثلا در اتوبوس به سبد خرید مردم نگاه می کنم و از خریدشان متوجه می شوم که چگونه شخصیتی دارند. از نگاهشان به ویترین مغازه ها، نگاه منتظرشان به چراغ قرمز، نوع عشق شان به فرزند و همسر. در یک کلام به ارتباطات توجه می کنم. ارتباط را به عکس هایم اضافه کردم.
عکاس فردی متفاوت از دیگر مردم است
چرا شما از دیگر مردم متفاوت به نظر می رسید؟ برای اینکه شما با دوربین تان به جمع مردم می پیوندید. چرا باید اینگونه باشید؟ وقتی خود را متفاوت ببینید مردم از شما دوری خواهند کرد. شما را توریست فرض می کنند که آمده چند عکسی از خشت و دیوار و آجر و سنگ بگیرد و برود. ما را با او چه کار؟ در صورتی که شما خواهان مشارکت مردم با خودتان هستید. بهتر است این بت وجودتان را بشکنید. کمی با مردم بنشینید. با آنها در صورت لزوم هم غذا شوید. از وضع شان بپرسید و در نهایت عکسی به یادگار بگیرید. اول مردم را بشناسید. نه آنکه هدفتان فقط عکاسی باشد و لاغیر!!!
سرعت خود را تنظیم کنید
عکاسی سفری با عکاسی عروسی و فامیلی فرق دارد. با همه انواع عکاسی فرق دارد. پس در پی چیدمان عناصر نباشید. به عکس های سفر حج عکاسان بزرگ نگاهی انداخته اید؟ با فشاری که از سوی سیستم بسته عربستان در رابطه با عکاسی بر آنها وارد شده می بینید چه عکس های نابی گرفته اند. حرکت از تمام وجنات عکس شان می بارد. فکر می کنید مردم را مورد اذیت قرار داده اند که اینگونه بایستید که من می خواهم؟ نه. در کنار طبیعی عکس گرفتن چنان سرعت خود را بالا می برند که هیچ صحنه ای را از دست ندهند. سعی کنید سرعت عکاسی خود را بالا ببرید و وسواس تان را پایین.
انتخاب کنید
همه از یک عکاس می خواهند که واژه ” آماده ای، ۱-۲-۳″ را بگوید. در عکاسی سفری این قانون و قاعده تمام شد. همیشه باید آماده بود. برای این کار باید منتظر نشست. سوژه خود می آید. زمین و زمان دست به دست هم خواهند داد تا شما سوژه تان را در قاب تصویرتان شکار کنید. پس قبل از آنکه عکاسی را شروع کنید فضا را بسنجید، نکاتی را که در بالا گفتم رعایت کنید، گوشه ای بنشینید و به گذر رهگذران نگاه کنید تا آنچه باب میلتان است بیابید. شاید سوژه بعدی تان کودکی باشد که چادر مادر را می کشد تا مادر آبی به لب تشنه اش برساند. شاید سوژه بعدی تان کبوتری باشد که نظاره گر رفت و آمد مردم بر طاقچه یک پنجره است.
لنزتان را انتخاب کنید
بر این باورم که برای عکاسی سفری و داشتن پرتره های قوی از مردم باید از لنزهای خوب و مناسب با این کار استفاده کرد. گزینه ای که من معرفی می کنم لنزهای ۵۰ تا ۱۳۵ میلیمتری است. این لنزها زاویه ای باز در اختیارتان قرار می دهند که می توانید مانور خوبی را از فضا در عکس تان بگنجانید.
برچسبها:آجر, آماده, ابیانه, احترام, بازار, تجاوز, تکراری, حریم, حقوقدان, خانواده, خشت, دیوار, روان, زاویه باز, زندگی, ساده, سرعت, سریش, سفر, سفر حج, سنگ, سوژه, سیال, شخصیت, طبیعی, عربستان, عشق, عکاس, عکاسی عروسی, فرش, فوکوس, لازم الاجرا, لباس, لنز, متفاوت, مشکلات, موضوع, وسواس, وکیل, ویترین, پس زمینه, پوشش, پویا, چراغ قرمز, چیدمان, کاشان, کبوتر, گلابگیری
نوشته شده در 100 در 100, اصطلاحات عکاسی, تکنیک های عکاسی, چگونه
یکی از نکاتی که برای مهیا شدن در یک سفر عکاسی یا عکاسی سفری مهمه حمل وسایل شخصی و تجهیزات عکاسی است. با در نظر گرفتن اینکه هدف تان از این سفر چیست باید به خیلی نکات توجه کنید:
- امکان رزرو کردن هتل در مقصد سفر براتون وجود داره؟
- کمپینگ چطور؟
- اگر بخواهید چند روز یا چند شب در یک محل برای عکاسی بیتوته کنین چه وسایلی باید با خودتون بردارین؟
- کسی مطلع هست که شما می خواهید کجا بروید؟ سفرتون گروهی یا یه تجربه شخصی؟ موبایلتون تو اون مناطق آنتن میده؟
وقتی تونستین به سوالات بالا جواب بدین حتما برین سراغ کوله یا کیفی که در عین سبک بودن ذاتی بتونه تجهیزاتی را که لازم دارین در خودش پوشش بده و حمل و نقلش هم براتون آسون باشه. اگر موافقین بریم سراغ وسایل و تجیزات لازم برای عکاسی سفری:
شارژر- اولین چیزی که باید در کوله تون قرار بدین شارژره. دیگه توضیح اضافی لازم نداره.
آداپتور- شما که نمی دونین جایی که می خواهین برای عکاسی سفری تشریف ببرین دارای چه نوسانات برقی هست پس بهتره یه آداپتور همراه داشته باشین.
ابزار پاکسازی- در طول سفر این امکان وجود داره که سنسورهای دوربین تون کثیف بشن پس بهتره تمام ابزار پاکسازی اعم از پاکسازی لنز و سنسور و فیلتر را با خودتون بردارین.
فیلتر- تمام فیلترهای UV و پولاریزه خود را بردارید. فیلترها ابزاری مناسب برای شکستن نور آفتاب و خنثی کردن عوامل نوری هستند که ممکنه در مسیر عکاسی شما براتون سختی هایی ایجاد کنن.
فلاش- فلاش های خارجی و دستی این امکان را برای شما فراهم می کنن تا در موقعیت های کم نور درون غارها، غروب، شب و یا هر حالت خاصی که براتون وجود داشته باشه نور کم را جبران کنن. پس اصلا در برداشتن فلاش شک نکنید.
کارت های حافظه- هرچی کارت حافظه دارین بردارین. بعضی اوقات از اینکه در حال عکاسی از آبشار دوربین تون بهتون هشدار میده ” حافظه دوربین پر است” کلافه میشین. اما یه تجربه: سعی کنین وقتی هر روز از عکاسی به هتل محل اقامت خود برگشتین حتما از طریق اینترنت، عکس ها را به ای – میل خود بفرستید تا بتونین حافظه دوربین تون را پاکسازی کنین. اینجوری نگران حذف اتفاقی عکس ها از حافظه خود در حین پاکسازی هم نخواهید بود.
سه پایه- سه پایه یکی از ملزومات واجب و حیاتی در سفر شماست. برای همین در آخر گفتم تا بیشتر تو ذهنتون بمونه. سه پایه های را برای سفر بردارین که بلندی اش به هر اندازه ای که شما می خواهید قابل تنظیم باشه. گاهی باید برای عکاسی روی زمین دراز بکشین. اگر شرایط زمین جوری که شما بتونین راحت عمل کنین نباشه بهترین وسیله ای که می تونه کمکتون کنه سه پایه است.
می دونم که قرار دادن این همه چیز کنار دوربین تون در کیف یا کوله پشتی و حمل اون سخته. اما شما عکاس شدین که این سختی ها را تحمل کنین.
می تونین تجربه های شیرین این سختی ها را با دوستانتون اینجا به اشتراک بذارین. من خواهان شنیدن تجربیات سفری شما هستم…….
برچسبها:E-MAIL, UV, ابزار پاکسازی, اشتراک, بیتوته, تجربیات, تجهیزات, ذهن, رزرو, سه پایه, طبیعت, عکاسی, عکاسی سفری, فلاش, فیلتر, لنز, موبایل, هتل, پولاریزه, کارت حافظه
نوشته شده در 100 در 100, تجهیزات عکاسی, چگونه
با گرم شدن هوا و شروع فصل تابستان و باز هم آغاز سفرهای تابستانی و فکر کردن به موضوع انشا ” تابستان خود را چگونه گذراندید؟ ” تصمیم گرفتم تا براتون طی یک سلسله ( وای خدا!!!!!!!!!!!!!!) پست در این مورد بنویسم. خدا کنه بتونم هر روز یه پست در این رابطه داشته باشم تا موضوع طولانی نشه و بحث از مزه نیفته…..
برچسبها:انشا, تابستان, سفر, طولانی, عکاسی سفری, موضوع
نوشته شده در یک برداشت
